Эрнест Нагель: Американ философының өмірі мен ғылыми еңбектері

Кіріспе

Американдық философ Эрнест Нагель (16 қараша 1901 жыл - 20 қыркүйек 1985 жыл) – ғылым саласындағы американдық философ. Рудольф Карнап, Ханс Райхенбах және Карл Хемпельмен қатар, ол кейде логикалық позитивизм қозғалысының маңызды тұлғаларының бірі саналады. Оның 1961 жылы жарық көрген «Ғылым құрылымы» кітабы ғылыми түсіндіру логикасының негізін қалаушы туынды деп есептеледі.

Өмір және мансап

Нагель Нове-Место-над-Вахом қаласында (қазіргі Словакия, бұрын Вагуйхел және Австро-Венгрия империясының бір бөлігі) еврей отбасында дүниеге келген. 10 жасында АҚШ-қа эмиграциялап, 1919 жылы АҚШ азаматы атанған. 1923 жылы Нью-Йорк қалалық колледжінде бакалавр, ал 1931 жылы Колумбия университетінде «өлшем туралы» диссертациясымен философия докторы ғылымын қорғаған. Гуггенхайм стипендиясының арқасында 1934 жылдың тамызынан 1935 жылдың шілдесіне дейін Еуропада болып, континенттегі философиядағы жаңа бағыттармен танысқан. Рокфеллер университетінде бір жыл (1966-1967) оқығаннан басқа, Нагель өзінің барлық академиялық өмірін Колумбия университетінде өткізген. 1955 жылы ол Джон Дьюи атындағы философия профессоры болды, ал 1967 жылдан 1970 жылға дейін университет профессоры қызметін атқарған, содан кейін оқытуын жалғастырған. 1977 жылы ол Ұлттық ғылым академиясына сайланған аз ғана философтардың қатарында болды. Оның еңбектері геометрия, ықтималдық, кванттық механика және ғылымның редуктивті және индуктивті теориялары сияқты математикалық салалардың философиясын қамтыды. Оның «Ғылымның құрылымы» (1961) атты кітабы ғылымның аналитикалық философиясы саласын іс жүзінде қалыптастырды. Ол әртүрлі салалардағы түсіндірудің түрлерін қарастырды және ғылыми заңдардың немесе түсіндірулердің табиғатын біріктіруге жасалған тырысқандықтарға күмәнді қарады. Әр түрлі ғылымдардың терминдері арасында аналитикалық эквиваленттіліктерді (немесе «көпір заңдарын») енгізу арқылы ең негізгі ғылымның талаптарынан басқа барлық онтологиялық міндеттемелерді жоюға болатынын алғаш рет ұсынды. Сондай-ақ, ол әлеуметтік ғылымдар ғылыми екенін және табиғат ғылымдарымен бірдей стандарттарды қабылдауы керек деген пікірді қолдады. Нагель Моррис Рафаэль Коэнмен бірлесіп «Логикаға кіріспе және ғылыми әдіс» атты кітап жазды. Оның CCNY-дегі ұстазы Нагель атеист болған. Нагель 1962 жылы Америка философиялық қоғамының, ал 1981 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Нью-Йоркте қайтыс болды. Оның екі ұлы болды: Александр Нагель (Висконсин университетінің математика профессоры) және Сидни Нагель (Чикаго университетінің физика профессоры). Нагельдің докторанттарының арасында Мортон Уайт, Патрик Суппс, Генри Кибург, Исаак Леви және Кеннет Шаффнер бар. 1969 жылы «Философия, ғылым және әдіс: Эрнест Нагельдің құрметіне арналған мақалалар» атты фестшрифт жарық көрді.

Nagel was born in Nové Mesto nad Váhom (now in Slovakia, then Vágújhely and part of the Austro Hungarian Empire) to Jewish parents. He emigrated to the United States at the age of 10 and became a U. S. citizen in 1919. He received a BSc from the City College of New York in 1923, and earned his PhD from Columbia University in 1931, with a dissertation on the concept of measurement. Through the award of a Guggeheim Fellowship he was able to spend a year in Europe (from August 1934 to July 1935) to learn about the new trends in philosophy on the continent. Except for one year (1966 1967) at Rockefeller University, Nagel spent his entire academic career at Columbia. He became the first John Dewey Professor of Philosophy there in 1955. And then University Professor from 1967 until his retirement in 1970, after which he continued to teach. In 1977, he was one of the few philosophers elected to the National Academy of Sciences. His work concerned the philosophy of mathematical fields such as geometry and probability, quantum mechanics, and the status of reductive and inductive theories of science. His book The Structure of Science (1961) practically inaugurated the field of analytic philosophy of science. He expounded the different kinds of explanation in different fields, and was sceptical about attempts to unify the nature of scientific laws or explanations. He was the first to propose that by positing analytic equivalencies (or "bridge laws") between the terms of different sciences, one could eliminate all ontological commitments except those required by the most basic science. He also upheld the view that social sciences are scientific, and should adopt the same standards as natural sciences. Nagel wrote An Introduction to Logic and the Scientific Method with Morris Raphael Cohen, his CCNY teacher Nagel was an atheist. Nagel was an elected member of the American Philosophical Society (1962) and the American Academy of Arts and Sciences (1981). He died in New York. He had two sons, Alexander Nagel (professor of mathematics at the University of Wisconsin) and Sidney Nagel (professor of physics at the University of Chicago). Nagel's doctoral students include Morton White, Patrick Suppes, Henry Kyburg, Isaac Levi, and Kenneth Schaffner. A festschrift, Philosophy, Science and Method: Essays in Honor of Ernest Nagel, was published in 1969.