Майкл Догерти: Америка композиторы, пианист және педагог
Michael Daugherty
Майкл Догерти – американдық композитор, пианист және профессор. Оның шығармаларында поп-мәдениет, романтизм және постмодернизм көрінеді. Музыка туралы көбірек біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық композитор, пианист және профессор
American composer, pianist, and professor
Майкл Кевин Догерти (1954 жылғы 28 сәуірде туған) – американдық композитор, пианист және оқытушы. Оның шығармаларына халықтық мәдениет, романтизм және постмодернизм үлкен әсер етеді. Догертидің ең танымал туындылары: «Супермен» комиксінен шабыттанған «Метрополис симфониясы» (оркестр үшін, 1988–93), «Өлі Элвис» (соло фагот пен камералық ансамбль үшін, 1993), «Жэки О» (1997), «Ниагара шарлауы» (симфониялық оркестр үшін, 1997), «ҰФО» (соло соққы аспаптары мен оркестр үшін, 1999) және (симфониялық оркестр үшін, 2000), «Стаковскиге арналған Филадельфия әңгімелері» (оркестр үшін, 2001) және (симфониялық оркестр үшін, 2002), Диего Ривера мен Фрида Калодан шабыттанған «От пен қан» (соло скрипка мен оркестр үшін, 2003), «Үш дирижер мен оркестр үшін Уақыт машинасы» (2003), «Ghost Ranch» (оркестр үшін, 2005), «Deus ex Machina» (фортепиано мен оркестр үшін, 2007), «Махаббат лабиринты» (сопрано мен камералық духовой аспаптар үшін, 2012), «Американдық готика» (оркестр үшін, 2013) және «Хемингуэй туралы әңгімелер» (виолончель мен оркестр үшін, 2015). «Таймс» (Лондон) газеті Догертиді «ерекше ой-қиялы, батыл құрылымдық сезімі және ұқыпты құлағы бар» «икона жасау шебері» деп сипаттады. Қазіргі уақытта Догерти Мичиган университетінің Музыка, Театр және Би мектебінде Композиция профессоры болып жұмыс істейді (Энн-Арбор, Мичиган штаты). Майкл Догертидің музыкасын Peermusic Classical, Boosey & Hawkes, ал 2010 жылдан бері Майкл Догерти Музыка / Билл Холаб Музыка баспалары жариялайды.
Michael Kevin Daugherty (born April 28, 1954) is an American composer, pianist, and teacher. He is influenced by popular culture, Romanticism, and Postmodernism. Daugherty's notable works include his Superman comic book inspired Metropolis Symphony for Orchestra (1988–93), Dead Elvis for Solo Bassoon and Chamber Ensemble (1993), Jackie O (1997), Niagara Falls for Symphonic Band (1997), UFO for Solo Percussion and Orchestra (1999) and for Symphonic Band (2000), Bells for Stokowski from Philadelphia Stories for Orchestra (2001) and for Symphonic Band (2002), Fire and Blood for Solo Violin and Orchestra (2003) inspired by Diego Rivera and Frida Kahlo, Time Machine for Three Conductors and Orchestra (2003), Ghost Ranch for Orchestra (2005), Deus ex Machina for Piano and Orchestra (2007), Labyrinth of Love for Soprano and Chamber Winds (2012), American Gothic for Orchestra (2013), and Tales of Hemingway for Cello and Orchestra (2015). Daugherty has been described by The Times (London) as "a master icon maker" with a "maverick imagination, fearless structural sense and meticulous ear." Currently, Daugherty is Professor of Composition at the University of Michigan School of Music, Theatre & Dance in Ann Arbor, Michigan. Michael Daugherty's music is published by Peermusic Classical, Boosey & Hawkes, and since 2010, Michael Daugherty Music/Bill Holab Music.
Алғашқы жылдар
Майкл Догерти 1954 жылдың 28 сәуірінде Айова штатының Седар-Рапидс қаласында музыкалық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Уиллис Догерти (1929–2011) джаз, кантри және вестерн музыкасындағы барабаншы, анасы Эвелин Догерти (1927–1974) әуесқой әнші, ал әжесі Жозефина Догерти (1907–1991) үнсіз фильмдерге пианинода сүйемелдеген. Догертидің төрт кіші інісі – кәсіби музыканттар: Пэт Догерти (1956 ж.т.) «New York Electric Piano» тобының жетекшісі, Тим Догерти (1958 ж.т.) – 15 CD-ге түпнұсқа композициялар жазған джаз/поп композиторы, Мэтт Догерти (1960 ж.т.) Флоридада музыка білімінен сабақ береді, ал Томми Д. Догерти (1961 ж.т.) – «Death Row» компаниясының көптеген артистерінің, әсіресе Тупак Шукардың инженері және продюсері. Догертилер үйіндегі пластинкалар жинағы негізінен 1950-жылдардың «жеңіл тыңдау музыкасынан» және Бродвей театрларының музыкасынан тұрды. Догертидің өсіп-жетілген жылдарында анасы оны сурет салуға, мультфильмдер салуға, стэп билеуге және баскетбол ойнауға ынталандырды, ал әкесі мен ағасы Дэнни Никол оған рок және джаз барабандарын ойнауды үйретті. 1963 жылдан 1967 жылға дейін Догерти «Emerald Knights» тобында бас барабаншы, ал «Grenadier Drum and Bugle Corps» тобында том-томдарда ойнады, онда ол Орта Батыс қалаларындағы басқа барабан және бугль корпустарымен жарысты. Осы жылдары Догерти «The Des Moines Register» газетін таңертең таратушы болып жұмыс істеді және бүкіл ауданында, сондай-ақ Сидар-Рапидстегі «Mercy» ауруханасына газет жеткізді. 1960-жылдар Америкада зор саяси толқулар мен әлеуметтік өзгерістердің кезеңі болды. Бұл жас Догертиге үлкен әсер етті. 1970 жылға қарай нәсілдік теңдік пен интеграция үшін азаматтық құқықтар қозғалысы және Вьетнам соғысына қарсы демонстрациялар Айова штатында, әсіресе Айова қаласындағы Айова университетінде жиі кездесе бастады. 1968 жылдан 1972 жылға дейін Догерти орта мектептегі «The Soul Company» рок, соул және фанк тобының жетекшісі, аранжировщигі және органшысы болды. Догерти Нью-Йорктегі «uptown» және «downtown» жаңа музыка концерттеріне жиі қатысты, онда Милтон Бэббит, Мортон Фельдман және Пьер Булез сияқты композиторлармен танысты. Йель университетінде Догерти Чарльз Айвз бен Густав Малер музыкасының және Гёте мен Ральф Уолдо Эмерсонның жазбалары арасындағы байланыс туралы диссертация қорғады. Бір жылдан кейін, 1982 жылдың жазында Догерти Германияға «Darmstädter Ferienkurse (Internationale Ferienkurse für Neue Musik – Darmstadt International Summer Courses in New Music)» бағдарламасына қатысу үшін барды. Келесі екі жылда (1983–1984) Догерти Лигетиден сабақ алды, сонымен қатар Кембридж (Англия) және Амстердамдағы түнгі клубтарда жеке джаз пианині ретінде жұмыс істеді. «Түпнұсқа» музыка жасау үшін Лигети Догертиді компьютерлік музыканы, джазды, рок пен американдық эстрадалық музыканы концерттік музыкамен біріктірудің жаңа жолдарын табуға ынталандырды және шабыттандырды. Догерти 1988 жылы Оберлинде өткен «Electronic Festival Plus» фестивалін де ұйымдастырды, онда 50-ден астам композитордың музыкасы орындалды. Оберлинде композициядан сабақ берген кезде Догерти 1987 жылдан 1989 жылға дейін сол жерде оқытқан атақты джаз трубашысы Дональд Бёрдпен бірлесіп жұмыс істеді. Догерти Бердті В. К. Хендидің «Harlem Blues» композициясымен таныстырғаннан кейін, Берд Догертиден оны Энглевуд Клиффс қаласында орналасқан «Van Gelder Studio» студиясында «Landmark» лейблы үшін коммерциялық жазбаға қоюды сұрады, Догерти синтезаторда орындады. 1991 жылы Догерти Мичиган университетінің музыка мектебінің композиция факультетіне шақырылды. Догерти 1998 жылдан 2001 жылға дейін композитор Уильям Болкоммен бірге композиция бөлімінің тең төрағасы, ал 2002 жылдан 2006 жылға дейін бөлім төрағасы болды. Мичиган университетінде Догерти көптеген жас композиторларға тәлімгерлік жасады, қонақ композиторлардың резиденцияларын ұйымдастырды, олардың музыкасын орындады, соның ішінде Луи Андриессен, Майкл Колграсс, Майкл Торке, Джоан Тауэр, Бетси Джолас және Гьёрги Лигети. Догерти «ONCE. MORE.» атты үш күндік фестиваль мен конференция ұйымдастырды, ол 2010 жылдың 2-4 қарашасында Мичиган университетінің кампусында орналасқан Ракхэм аудиториясында өтті. 50 жылдан кейін алғаш рет түпнұсқа «ONCE» композиторлары Роберт Эшли, Гордон Мумма, Роджер Рейнольдс және Дональд Скарвада Анн-Арборға қайтып келді, олар өздерінің соңғы композицияларын және 1960 жылдарда Анн-Арборда өткен түпнұсқа «ONCE» фестивалінің туындыларын көрсететін концерттерге қатысты. «Gaudeamus International Composers Competition» және Детройт симфониялық оркестрінің әйел композиторларға арналған Элейн Лебенборн сыйлығы. Ол сондай-ақ Ұлттық өнер қорының және виолончель мен оркестрге арналған Хемингуэйдің «Tales of Hemingway» шығармасының сарапшылар тобында болды.
Michael Daugherty was born into a musical family on April 28, 1954, in Cedar Rapids, Iowa. His father Willis Daugherty (1929–2011) was a jazz and country and western drummer, his mother Evelyn Daugherty (1927–1974) was an amateur singer, and his grandmother Josephine Daugherty (1907–1991) was a pianist for silent film. Daugherty's four younger brothers are all professional musicians: Pat Daugherty (b. 1956) Leader of the group New York Electric Piano, Tim Daugherty (b. 1958) jazz/pop composer of over 15 CD's featuring original compositions, Matt Daugherty (b. 1960) teacher of Music education in Florida, and Tommy D. Daugherty (b. 1961) engineer and producer for many of the Death Row artists most specifically Tupac Shukar. The record collection at the Daugherty home consisted mainly of 'easy listening music' of the fifties and music from Broadway theatre. During his developmental years, Daugherty's mother encouraged him to paint, draw cartoons, tap dance, and play basketball and his father and uncle Danny Nicol taught him how to play rock and jazz drums. From 1963 to 1967 Daugherty played bass drum in the Emerald Knights and tom toms in the Grenadier Drum and Bugle Corps where he competed against other Drum and Bugle Corps throughout small Midwestern towns. During these years, Daugherty was employed as an early morning paper boy for The Des Moines Register and delivered papers across his neighborhood and to Mercy Hospital in Cedar Rapids. The sixties in America were a time of great political unrest and social change. This made a great impact on the teenage Daugherty. Civil Rights demonstrations for racial equality and integration and demonstrations against the Vietnam War were becoming common day occurrences in Iowa by 1970, especially at the nearby University of Iowa, in Iowa City. From 1968 to 1972, Daugherty was the leader, arranger, and organist for his high school rock, soul, and funk band, The Soul Company. Daugherty frequently attended "uptown" and "downtown" new music concerts in New York City; this is where he became acquainted with composers such as Milton Babbitt, Morton Feldman, and Pierre Boulez. At Yale, Daugherty wrote his dissertation on the relationship between the music of Charles Ives and Gustav Mahler and the writings of Goethe and Ralph Waldo Emerson. One year later, in the summer of 1982, Daugherty traveled to Germany to attend the Darmstädter Ferienkurse (Internationale Ferienkurse für Neue Musik – Darmstadt International Summer Courses in New Music). During the following two years (1983–84), Daugherty continued to study with Ligeti while employed as a solo jazz pianist in night clubs in Cambridge, England and Amsterdam. To create "original" music, Ligeti encouraged and inspired Daugherty to find new ways to integrate computer music, jazz, rock, and American popular music with concert music. Daugherty also organized the 1988 Electronic Festival Plus Festival, which took place at Oberlin and featured music from over 50 composers. While teaching composition at Oberlin, Daugherty collaborated with renowned jazz trumpeter Donald Byrd, who taught there from 1987 to 1989. After Daugherty introduced Byrd to the W. C. Handy composition "Harlem Blues", Byrd asked Daugherty to arrange it for a commercial recording made at the Van Gelder Studio located in Englewood Cliffs, NJ for the Landmark label, with Daugherty playing synthesizers. In 1991, Daugherty was invited to join the composition faculty at the University of Michigan School of Music (Ann Arbor). Daugherty was co chair of the composition department with composer William Bolcom from 1998 to 2001, and chair of the department from 2002 to 2006. At the University of Michigan, Daugherty mentored many young composers, Daugherty has organized residencies of guest composers with performances of their music, including Louis Andriessen, Michael Colgrass, Michael Torke, Joan Tower, Betsy Jolas and György Ligeti. Daugherty organized a three day festival and conference entitled ONCE. MORE., which took place November 2–4, 2010 at Rackham Auditorium, located on the University of Michigan campus. For the first time in 50 years, the original ONCE composers Robert Ashley, Gordon Mumma, Roger Reynolds and Donald Scarvada returned to Ann Arbor to participate in concerts featuring their recent compositions and their works from the original ONCE festival held in Ann Arbor in the 1960s. the Gaudeamus International Composers Competition, and the Detroit Symphony Orchestra's Elaine Lebenborn Award for Female Composers. He has also been a panelist for the National Endowment for the Arts and Tales of Hemingway for cello and orchestra.