Кіріспе

Шотландиялық Виктория Кресінің иегері (1897-1968)

Майор Джеймс Палмер Хаффэм ВК (31 наурыз 1897 – 16 ақпан 1968) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда – Виктория Кресінің шотландиялық иегері болған.

Алғашқы жылдар

Ол 1897 жылдың 31 наурызында Данблан қаласында дүниеге келген. Ол Эдвард Валентин Хаффам мен Дороти Ругхед Хаффамның төртінші ұлы болды, олар 2 West Street, Spittal, Berwick on Tweed мекенжайында тұрған. Әкесі армия зейнеткері (Royal Highlanders) және жоғары сот орындаушысы болған. Оның бауырлары Альфред Мик, Джон Генри, Элизабет Клара Марджери, Дороти Фрэнсис, Генри Гарольд және Дороти Гертруда Беатрис болды. Хаффэм Спитал қалалық кеңесінің мектебінде білім алған.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Ол 21 жаста болған және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 5-ші батальонның 2-ші лейтенанты, Ұлыбритания армиясының Веллингтон герцогы (Батыс атпен жүру) полкіне қарасты, 2-ші батальонға тіркелген. 1918 жылғы 31 тамызда Франциядағы Сент-Сервин шаруашылығында Хаффэм үш серігімен бірге жаудың пулеметтік орнына шабуыл жасап, оны қолдан шығарды. Содан кейін оның орны қатты шабуылға ұшырады, ол жарақат алған әріптесін алып кері шегінді. Түнде ол екі серігімен бірге жаудың пулеметтік орнына тағы шабуыл жасап, сегіз тұтқынды қолға түсірді және шабуылды жалғастыруға мүмкіндік берді. Ол көрсеткен ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды; оның медалі жеке меншікте және қоғамға көрсетілмейді.

Соғыстан кейінгі кезең және Екінші дүниежүзілік соғыс

Соғыстан кейін Джеймс Палмер Хаффэм әскерде қызметін жалғастырды. 1920 жылдың 17 ақпанында 22 жасында ол Твидтегі No 393 Бервик ложасында франкмасон болып қабылданды. 1935 жылдың 23 сәуірінде ол Мальтадағы Валеттада Констанс Марион Хаффэмге үйленді және олардың екі баласы болды. Бір кезде ол Корольдік әуе күштеріне ұшқыш офицер болып бекітілді. Ол Үндістан мен Батыс Африкада қызмет етті. Ақырында майор шеніне жетіп, 1938 жылы алғаш рет зейнетке шықты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қайтадан әскери қызметке оралып, Франциядағы әскери полиция бастығының көмекшісі болды және Нормандияға түсу операциясына қатысты. Ол майор шеніне жетті. 1945 жылы ол екінші рет зейнетке шығып, 1968 жылдың 16 ақпанында Миддлсекс округіндегі Бернт-Ок қаласында қайтыс болды.