Теодороко Фаби: Итальяндық жарыс жолдарының шебері

Кіріспе

Италиялық жарыс жүргізушісі (туған 1955)

Теодорико Фаби (9 наурыз 1955 жылы туған) – итальяндық бұрынғы жарыс жүргізушісі. Ол Формула-1, IndyCar және спорттық автомобильдер жарыстарында қатысқан. 1983 жылғы Индианаполис 500 жарысында жаңадан қатысып тұрғанда ол поул позициясын жеңіп алды. Тео – бұрынғы Формула-1 жүргізушісі Корадо Фабидің үлкен ағасы. 1984 жылғы Индианаполис 500 жарысында Фаби Фернандо Алонсо 2017 жылы жарысқа қатысқанға дейін осы жарыста қатысқан соңғы белсенді Формула-1 жүргізушісі болды.

Ертедегі жарыстар

1975 жылы Фаби Еуропаның картинг чемпионы атанды, ал 1977 жылы Формула Форд 1600 бойынша Еуропа титулын жеңіп алды.

Еуропалық Формула Үш

Фаби 1978 жылы «Форти Корсе» командасы үшін «March Toyota» автокөлігінде Еуропалық Формула 3 жарысына қатысты. Ол «Circuit Zolder», «Dijon Prenois» және «Autodromo Vallelunga Piero Taruffi» трассаларында өткен жеті жарыста жеңіс үшін күресті. 45 ұпаймен ол турнир кестесінде төртінші орынды иеленді.

Еуропалық "Формула-2"

Содан кейін Фаби March Racing үшін March 792 BMW-де Еуропалық Формула 2-де жарысты. Оның ең жақсы нәтижесі Циркут Парк Зандвортта екінші орынды алу болды. Ол барлығы 13 ұпай жинады. Фаби ICI Roloil Racing командасы үшін March 802 BMW-де серияға қайта оралды. Ол Хоккенхаймрингтегі Джим Кларк Реннен, Нюрбургрингтегі Эйфельреннен және Хоккенхаймрингтегі Пресс Баден-Вюртембергтен үш жеңіске қол жеткізді. Ол Золдер трассасында өткен Бельгия Гран-присінде (Grote Prijs van België Formel 2) және Хоккенхаймрингте өткен Пресс Баден-Вюртемберг жарыстарында поулды жеңіп алды, сондай-ақ соңғысында ең жылдам айналым жасады. Фаби маусымды 38 ұпаймен үшінші орында аяқтады.

Формула бірінші

Фаби 1982 жылы Формула-1 жарысына қатысты, 36 нөміріндегі Candy Toleman TG181C Hart 415T көлігімен. Команда өткен жылы тек екі рет іріктеуден өткен еді, ал маусым қиын басталды, себебі маусым ашылу салтанаты – Оңтүстік Африка Гран-приі жүргізушілер ереуілінен тоқтап қалды. Toleman менеджері Алекс Хокриджтің қысымымен Фаби ереуілді бұзған жалғыз жүргізуші болды (Жохен Масс бастапқыда қатыспады). Кейін Candy қолдауын Tyrrell-ге ауыстырғанда оның орны қауіпке ұшырады, бірақ ол маусымды аяқтады. TG181C бәсекеге қабілетсіз болды және команда көбінесе жетекші жүргізуші Дерек Уорвикке назар аударды. Осының салдарынан Фаби 14 жарыстың тек 6-сына ғана іріктеле алды. Ол FISA–FOCA соғысының нәтижесінде Сан-Марино Гран-приіне іріктеліп, жарысқа барлығы 14 көлік қатысты. Жарыста Фаби сегіз айналым қалып, жетінші орынды иеленді. Фаби Бельгия Гран-приіне де іріктеліп, бірінші орыннан старт алып, жиырма бірінші орында аяқтады. Содан кейін ол Монако, Детройт және Канада Гран-прилерінде іріктеуден өтпеді. Германия және Цезарс-Палас Гран-прилерінде де іріктеуге қатыса алмады. Оның қалған жарыстардағы ең жақсы нәтижесі – Австрия Гран-приінде жиырмасыншы орын болды, және ол маусым соңында Формула-1-ден кетті. 1983 жылы Фабидің Indy car маусымы Формула-1 командаларының қызығушылығын қайта ояртты. Италиялық Parmalat сүт компаниясының көмегімен, командада итальяндық жүргізуші болуын талап еткен ол 1984 жылы MRD International командасына қосылды, 2 нөміріндегі Brabham BT53 BMW M12 көлігімен, әлем чемпионы Нельсон Пикеттің екінші жүргізушісі ретінде. Ол сонымен қатар Forsythe Racing үшін CART/PPG World Series жарысына қатысып, үш Гран-приден қалысты. Осы жарыстарда оның кіші інісі Корадо Фаби оның орнына шықты. Бұл аралас тәсіл екі санатта да көңіл көншітпейтін нәтижелерге әкелді, және маусым ортасында Фаби тек Формула-1-ге ғана назар аударуға шешім қабылдады. Бұл шешімге дейін Фабидің ең жақсы нәтижесі 1984 жылғы Франция Гран-приінде тоғызыншы орынды алу болды, ал ең жақсы старт – Оңтүстік Африка Гран-приінде алтыншы орын. Оның өнері жақсарды, соның ішінде Италия Гран-приінде жақсы көрсетіп, жарыстың бірінші жартысында Пикеттен кейін екінші орынға шықты, бірақ Brabham үшін жыл бойы басты проблема болған қозғалтқыштың істен шығуына байланысты жарыстан шықты. Фаби үш рет ұпай жинады, ең жақсы нәтижесі Детройт Гран-приінде үшінші орын болды, және тоғыз ұпаймен он екінші орынды иеленді. Brabham 1985 жылы Фабиден бас тартты, және ол бастапқыда команда табу үшін күресті. Италиядағы танымалдылығы оған Толеманға (қазіргі уақытта Benetton Group демеушілігімен) қайта қосылуға мүмкіндік берді, олар Монако Гран-приінде чемпионатқа қатысты. Фаби 19 нөміріндегі Toleman Motorsports Group Toleman TG185 Hart 415T көлігін жүргізді. Маусымның басталуы кешіктірілді, себебі Толеман 1984 жылдың соңында Мишленнің F1 командасынан шыққаннан кейін дөңгелектерін жоғалтты. Олар Goodyear шиналарына қол жеткізе алмады, ал Pirelli оларды жеткізбеді, себебі олар 1984 жылдың ортасында итальяндық компаниямен келісімшартты бұзып, Michelin компаниясымен келісім жасаған. Benetton Толеман мен Spirit командаларын сатып алып, Spirit-тің Pirelli келісімшартын Толеманға берді. Кешіккен старт TG185 көлігінің толық сенімді болуына мүмкіндік бермеді, бірақ Фабидің жылдамдығы брендтің жалғыз полюсіне әкелді, Германия Гран-приінде, жаңа Nürburgring трассасында. Фабидің жарысы тұтқаның сырғанауынан бірінші айналымның соңында төменгі орынға түсіп қалғандықтан бұзылды. Команда ұпай жинауға үлгермеді, және Фаби тек екі рет аяқтады (осы жарыстар да механикалық проблемалармен тоқтап қалды). 1980 жылғы әлем чемпионы Алан Джонс (оның Haas Lola көлігінде де Hart қозғалтқышы қолданылған) маусым соңында оны "Renault, Ferrari, BMW, Honda және TAG Porsche сияқтыларға қарсы F1-де ер адамның жұмысын атқаруға ұл бала жіберу" деп сипаттады. Фабидің ең жақсы нәтижесі Италия Гран-приінде он екінші орын болды, және ол ұпай жинамағандықтан қайтадан рейтингке ілікпеді. Фаби Toleman толығымен Benetton-ге өткеннен кейін 1986 жылғы маусымда 19 нөміріндегі Benetton B186 BMW M12 көлігімен Benetton Formula үшін жарысты, қуатты (іріктеу) қозғалтқыштарымен және талантты жас австриялық Герхард Бергермен бірге. Benetton жылдам, бірақ Pirelli шиналары қиын болды, және Фаби көбінесе жарысқа қарағанда жақсы іріктеуден өтті. Ол Австрия Гран-приінде және Италия Гран-приінде бірінші орынды иеленді, бірақ ең жақсы нәтижесі Испания Гран-приінде бесінші орынды алу болды. Ол жылдам трассаларда бәсекеге қабілетті, ал баяу, техникалық трассаларда қиындықтар тудыратын репутацияға ие болды. Екі полюльдік позиция да 1986 жылғы күнтізбедегі ең жылдам трассаларда болды, Österreichring және Autodromo Nazionale Monza. Маусымды он бес ұпаймен аяқтады. Фаби 1987 жылы Benetton Formula командасында 19 нөміріндегі B187 Ford Cosworth GBA V6 көлігімен жалғастырды, және оған Тьерри Бутсен қосылды. Жинақ жылдам болмаса да, тұрақтырақ болды, оған бес рет ұпай жинауға мүмкіндік берді. Ford V6 қозғалтқышы маусымның басында Williams және Lotus командаларының Honda қозғалтқыштарымен және TAG қозғалтқыштары бар McLaren командаларымен теңдесу үшін жоғары турбо күшейткішті пайдалануға байланысты сенімсіздікке ұшырады. Күшейткіш жылдың ортасынан бастап төмендетілгеннен кейін сенімділік қайта келді, бірақ жылдамдық құрбан болды. Фабидің ең жақсы нәтижесі – Австрия Гран-приінде үшінші орынды алу болды, ол Фабидің сүйікті трассаларының бірі – Österreichring трассасында өтті. Маусым барысында Benetton 1988 жылғы маусымда Бутсенмен серіктес болу үшін жас итальяндық жүргізуші Алессандро Нанниниге келісімшарт жасады. Фабидің соңғы Формула-1 жарысында, Австралия Гран-приінде, 1988 жылға команда табуға келген көңілі толмауынан Бутсенге қарсы наразылық білдірді, көптеген айналымдар бойы оның командаласын тоқтатып, көк флагтарға және команданың оны өткізіп жіберуіне қарамастан, оны озуға рұқсат бермеді. Жарыстан кейін Бутсен Фабиге шақырғанда, итальяндық оған "сенде полюльдік позиция болғанда кел" деп ашуланып айтты. (Бутсен осы жарыста үшінші орын алды, және 1993 жылғы маусымды үш жеңіс және бір полюльдік позициямен аяқтады). Фаби маусымды мансабындағы ең жақсы тоғызыншы орынмен аяқтады. Фаби Формула-1 Гран-прилерінде 71 рет қатысты. Ол үш полюльдік позиция, екі ең жылдам айналым және екі үшінші орын алды, жалпы 23 ұпай жинады.

Fabi moved to Formula One in 1982, driving the No. 36 Candy Toleman TG181C Hart 415T. The team had only qualified twice the previous year, and the season got off to a difficult start when the season opening South African Grand Prix was disrupted by a drivers' strike. Under pressure from Toleman manager Alex Hawkridge, Fabi was the only driver to break the strike (Jochen Mass took no part from the start). His place was then jeopardised when Candy switched support to Tyrrell, but he saw out the season. The TG181C was uncompetitive and the team largely focused on lead driver Derek Warwick. This resulted in Fabi only qualifying for six races out of a possible 14. He qualified for the San Marino Grand Prix, due to the FISA–FOCA war which meant that only 14 cars attempted to qualify for the race. In the race Fabi finished seventh, eight laps down. Fabi qualified for the Belgian Grand Prix, starting and finishing twenty first. He then failed to qualify at the Monaco Grand Prix before skipping both the Detroit Grand Prix and the Canadian Grand Prix. He failed to qualify at the German Grand Prix and the Caesars Palace Grand Prix. His best finish in the remaining races was twentieth at the Austrian Grand Prix, and he left Formula One at the end of the season. Fabi's Indy car season in 1983 rekindled Formula One teams' interest. With help from Italian dairy company Parmalat, which insisted on having an Italian driver in the team, he joined MRD International in 1984 to drive the No. 2 Brabham BT53 BMW M12 as the number two driver to reigning World Champion Nelson Piquet. He also continued to drive in the CART/PPG World Series for Forsythe Racing and missed three Grands Prix. In those races his younger brother, Corrado Fabi, drove in his place. The mixed approach led to disappointing results in both categories and mid season saw Fabi decide to concentrate solely on Formula One. Prior to the change, Fabi's best finish was ninth at the 1984 French Grand Prix and his best start was a sixth at the South African Grand Prix. His performances improved, including a strong run at Italian Grand Prix where he ran second behind Piquet in the first half of the race before retiring with engine failure, the major problem for Brabham during the year. Fabi scored points on three occasions, with a best finish of third at the Detroit Grand Prix and was twelfth in points with nine. Brabham dropped Fabi for 1985 and he initially struggled to find a team. His profile in Italy allowed him to rejoin Toleman (now heavily sponsored by the Benetton Group) when they belatedly joined the championship at the Monaco Grand Prix. Fabi drove the No. 19 Toleman Motorsports Group Toleman TG185 Hart 415T. The season got off to a late start because Toleman had lost their supply of tyres when Michelin pulled out of F1 at the end of 1984. They could not access Goodyear tyres and Pirelli would not supply them as they had broken a contract with the Italian company in mid 1984 and gone with Michelin. Benetton bought both Toleman and the Spirit team and transferred Spirit's Pirelli contract to Toleman. The late start meant the TG185 was never truly reliable, but Fabi's speed lead to the marque's only pole position, at the German Grand Prix, at the new Nürburgring. Fabi's race was ruined when a slipping clutch meant he was well down the order at the end of the first lap. The team failed to score any points and Fabi only finished twice (even these races were disrupted by mechanical problems). 1980 World Champion Alan Jones (who also used a Hart engine in his Haas Lola) described it late in the season as "sending a boy to do a man's job" in F1 against the likes of Renault, Ferrari, BMW, Honda and TAG Porsche. Fabi's best finish was twelfth at the Italian Grand Prix and he would again go unranked due to not scoring points. Fabi drove for Benetton Formula in the No. 19 Benetton B186 BMW M12 after Toleman were fully taken over before the 1986 season to become Benetton, with powerful ( qualifying) engines, and talented young Austrian Gerhard Berger joining. The Benetton was fast but fragile with difficult Pirelli tyres and Fabi often qualified better than he raced. He managed pole position at the Austrian Grand Prix and the Italian Grand Prix but his best finish was fifth at the Spanish Grand Prix. He gained a reputation for being most competitive on faster circuits and struggling on slower, more technical courses. Both pole positions were at the two fastest circuits on the 1986 calendar, the Österreichring and the Autodromo Nazionale Monza. He ended the season fifteenth in points. Fabi continued at Benetton Formula in 1987, driving the No. 19 B187 Ford Cosworth GBA V6 and was joined by Thierry Boutsen. While the package was not as fast, it was more consistent, allowing him to score points on five occasions. The Ford V6 suffered from unreliability early in the season due to the use of higher turbo boost in an effort to keep up with the Honda powered cars from Williams and Lotus and the TAG engined McLarens. When the boost was reduced from around mid year, reliability returned but speed was sacrificed. Fabi had a best finish of third, at the Austrian Grand Prix, held at one of Fabi's favourite tracks, the Österreichring. During the season Benetton signed young Italian charger Alessandro Nannini, for the 1988 season to partner Boutsen. In Fabi's final Formula One race, at the Australian Grand Prix, he took his frustration of not being able to find a drive for 1988 out on Boutsen, spending many laps deliberately blocking his teammate and not letting himself be lapped despite the blue flags and orders from the team to move over. When Boutsen confronted Fabi after the race, the Italian angrily told him to "come back and see me when you have a pole position". (Boutsen was third in this race, and ended his career following the 1993 season with three wins and one pole position). Fabi ended the season ranked a career best ninth. Fabi competed in 71 Formula One Grands Prix. He scored three pole positions, two fastest laps and two thirds in his career, scoring a total of 23 points.

Champ Car әлем чемпионаты

Фаби 1983 жылы CART/PPG World Series-ке Forsythe Racing командасының No. 33 Skoal Bandit March 83C Cosworth DFX көлігімен қосылды. Ол өзінің Indy car дебютын Атланта халықаралық жылдамдық жолындағы Kraco Dixie 200 жарысында жасады, тоғызыншы орыннан старт алып, 41 айналымнан кейін суспензияның бұзылуына байланысты шығып қалғаннан кейін жиырмасыншы орынды иеленді. Indianapolis 500 жарысында Фаби төрт айналымда 207.395 миль/сағ жылдамдықпен және бір айналымда 208.049 миль/сағ жылдамдықпен поулға ие болды. Осылайша ол 1950 жылы Walt Faulkner-ден кейін поул-позициядан бірінші болып шыққан жаңашыл болды. Ол алғашқы 47 айналымның 23-інде көшбасшы болды, бірақ екінші пит-стоп кезінде жанармай сүзгісінің бұзылуына байланысты жарыстан шықты. Фаби жиырма алтыншы орынды иеленді және жылдың жаңашылы атанды. Содан кейін Фаби Wisconsin State Fairgrounds Park Speedway-дегі Dana Rex Mays Classic жарысында поулға ие болып, төртінші орынды иеленді. Ол Pocono International Raceway-дегі Domino's Pizza 500 жарысын және Mid Ohio Sports Car Course-дегі Escort Radar Warnings 200 жарысын жеңіп алды. Ол чемпионаттағы екінші орынға көтерілді, ардагер Al Unser-дің артында қалды. Содан кейін Laguna Seca Raceway-дегі Cribari Wines 300K жарысын жеңіп алды, ал чемпионат маусымның соңғы жарысы – Phoenix International Raceway-дегі Miller High Life 150 жарысында шешілді. Фаби поул-позициядан старт алып, 150 айналымның 138-ін жетектеді және жарысты жеңіп, 22 ұпай жинады. Unser 16 ұпаймен төртінші орынды иеленіп, чемпионатты жеңіп алды. Фаби серияның "Жылдың жаңашылы" сыйлығын жеңіп алды. 1984 жылы Фаби Forsythe Racing командасымен No. 33 Skoal Bandit March 84C Cosworth DFX көлігімен қайтадан жарысқа қатысты. Ол Toyota Grand Prix of Long Beach жарысында үшінші орын алды және Phoenix International Raceway-дегі Dana Jimmy Bryan 150 жарысында екінші орын алды. Лонг-Бичтегі апат пен Феникстегі қозғалтқыштың жарылуына байланысты ол он сегізінші және он тоғызыншы орындарды иеленді. Indianapolis 500 жарысында Фаби он төртінші орыннан старт алып, 104 айналымнан кейін жанармай жүйесінің ақаулығына байланысты жиырма төртінші орыннан шықты. Оның ең жақсы нәтижесі Stroh's/G. I. Joe's 200 жарысында Portland International Raceway-де үшінші орын болды. Budweiser Cleveland Grand Prix-ден кейін Фаби Indy car жарыстарынан Formula One маусымына көңіл бөлгені үшін шықты. Фаби жартылай маусымды ұпай бойынша жиырма бесінші орынмен аяқтады. 1988 жылы Фаби Porsche Motorsports командасымен No. 8 Quaker State March 88P Porsche Indy V8 көлігімен Indy car жарыстарына оралды. Porsche қозғалтқышы Ilmor Chevrolet және Cosworth қозғалтқыштарына қарағанда бәсекеге қабілетті емес еді. Сәтсіздіктерге қарамастан, Фаби Pennsylvania International Raceway-дегі Bosch Spark Plug Grand Prix жарысында төртінші орынды иеленді. Фабидің Indianapolis 500-ге оралуы да сәтсіз аяқталды, өйткені ол он жетінші орыннан старт алып, 30 айналымнан кейін дөңгелек жоғалтқаннан кейін отызыншы орынды иеленді. Ол 44 ұпаймен маусымды 10-шы орынмен аяқтады. 1989 жылы Фаби No. 8 Quaker State March 89P Porsche Indy V8 көлігін жүргізді. Қозғалтқыш пен команда жеңістер үшін тұрақты түрде бәсекелесе бастады, Фаби Portland International Raceway-дегі Budweiser/G. I. Joe's 200 жарысында және Mid Ohio Sports Car Course-дегі Red Roof Inns 200 жарысында поулға ие болды, онда ол 84 айналымның 71-ін жетектеді, нәтижесінде ол өзінің соңғы Indy car жеңісін тойлады. Сондай-ақ, Michigan International Speedway-дегі Marlboro 500 жарысында екінші орын алғандай, қозғалтқыш овалдарда бәсекеге қабілетті бола бастады. Indianapolis 500 жарысында Фаби 13-ші орыннан старт алып, 23 айналымнан кейін тұтану проблемаларына байланысты отызыншы орынды иеленді. Огайоның орта бөлігіндегі жеңісінен кейін Фаби ұпай бойынша үшінші орынға көтерілді. Маусымның соңғы екі жарысында, Pennsylvania International Raceway-дегі Firestone Indy 225 және Laguna Seca Raceway-дегі Champion Spark Plug 300K жарыстарында Фаби Nazareth-тегі басқару мәселелеріне және Laguna Seca-дағы апатқа байланысты жарыстан шықты. Маусым соңында ол 141 ұпаймен төртінші орынды иеленді. 1990 жылы Фаби Porsche Motorsports командасымен No. 4 Foster's Quaker State March 90P Porsche Indy V8 көлігімен қайтадан жарысқа қатысты. Маусым басталғанға дейін Porsche өзінің конструкторы March Engineering компаниясымен толық көміртекті шасси құрастыратын болды. Қаңтар айында Porsche-дің бәсекелестері машинаны пайдалануға қарсы дауыс берді, нәтижесінде Porsche 89 жылғы March 89P шассиін пайдалануға мәжбүр болды. Фаби Toyota Grand Prix of Long Beach жарысында жетінші орын алды, бірақ оныншы орынды иеленді. Indianapolis 500 жарысында жаңа 90P маршы қолданылды және Фаби жиырма үшінші орыннан старт алып, 162 айналымнан кейін беріліс проблемаларына байланысты он сегізінші орыннан шықты. Кейіннен Фаби Texaco/Havoline Grand Prix of Denver жарысы үшін поул-позиция бойынша біліктілік алды. Ол бір айналымда алдыңғы орынға шықты, бірақ жеті айналымнан кейін құлап, жиырма жетінші орынды иеленді. Фаби Meadowlands Sports Complex-тегі Marlboro Grand Prix жарысында үшінші орынға ие болды және маусымды он төртінші орынмен аяқтады. Маусым соңында Porsche Indy car жарыстарынан шықты, сондықтан Фаби 1991 жылы World Sportscar Championship-ке қатысып, чемпионатты жеңіп алды. 1992 жылы Фаби Belle Isle Park-тегі ITT Automotive Grand Prix of Detroit жарысында Mario Andretti-дің орнына шықты, ол Indianapolis 500 жарысында жарақат алған. Ол Newman Haas Racing командасының No. 2 Texaco Havoline/K Mart Lola T92/00 Ford Cosworth XB көлігімен жарысты. Ол үшінші орыннан старт алып, алтыншы орынды иеленді. 1993 жылы Фаби Hall VDS Racing командасымен No. 8 Pennzoil Lola T93/00 Ilmor Chevrolet Indy V8 265C көлігімен жарысқа қатысты, Toyota Grand Prix of Long Beach жарысында төртінші орынды иеленді. Жарыстан кейін Фаби ұпай бойынша үшінші орында болды, көшбасшы Nigel Mansell және Mario Andretti-ден 10 ұпай қалып қойды. Indianapolis 500 жарысында Фаби он жетінші орыннан старт алып, тоғызыншы орынды иеленді. Long Beach-тен кейін оның ең жақсы нәтижесі Michigan International Speedway-дегі Marlboro 500 жарысында алтыншы орын болды. Фаби 64 ұпаймен он бірінші орынды иеленді. 1994 жылы Фаби Hall Racing командасымен (VDS Racing 1993 жылдан кейін командадан шықты) No. 11 Pennzoil Reynard 94i Ilmor Indy V8 көлігімен жарысты. Маусым ішінде Фабидің ең жақсы нәтижелері ITT Automotive Grand Prix of Detroit, Michigan International Speedway-дегі Marlboro 500 және Road America-дағы Texaco/Havoline 200 жарыстарында үшінші орынды алды. Фаби Indianapolis 500 жарысы үшін жиырма төртінші орыннан біліктілік алды және жетінші орынды иеленді, бұл жарыстағы оның ең жақсы нәтижесі болды. Ол 79 ұпаймен тоғызыншы орынды иеленді. 1995 жылы Фаби Forsythe Racing командасымен No. 33 Combustion Engineering/Indeck Reynard 95i Ford Cosworth XB көлігімен қайтадан жарысқа қатысты. Оның ең жақсы нәтижесі Toyota Grand Prix of Long Beach жарысында үшінші орын болды. Indianapolis 500 жарысында Фаби он бесінші орыннан старт алып, сегізінші орынды иеленді. Фаби Miller Genuine Draft 200 жарысында Milwaukee Mile-де поул-позициядан старт алып, 27 айналым жетектеді, бірақ төртінші орынды иеленді, екі айналым қалып қойды. New England 200 жарысында New Hampshire Motor Speedway-де Фаби екінші орыннан старт алып, 42 айналым жетектеді, бірақ он екінші орынды иеленді, төрт айналым қалып қойды. Ол сондай-ақ Michigan International Speedway-дегі Marlboro 500 жарысында екінші орыннан старт алып, төртінші орынды иеленді. Ол 83 ұпаймен тоғызыншы орынды иеленді. Фаби 1996 жылға машина табуға қабілетсіз болды, өйткені Forsythe Racing Indy Lights жүргізушісі Greg Moore-ды жалдады. Ол PacWest Racing командасының No. 18 Motorola Reynard 96i Ford Cosworth XD көлігімен жарысуға тиіс болды, жарақат алған Mark Blundell-дің орнына шықты. Autódromo de Jacarepaguá-дағы IndyCar Rio 400 жарысында. Ол Toyota Grand Prix of Long Beach және Nazareth Speedway-дегі Bosch Spark Plug Grand Prix жарыстарында қатысты. Екі жарыста да ол он тоғызыншы орыннан старт алып, Лонг-Бичте он сегізінші орынды иеленді. Blundell Michigan International Speedway-дегі U. S. 500 жарысына оралды және Фаби машинадан алынып тасталды. Фаби карьерасында алғаш рет ұпай жинамады және отызыншы алтыншы орынды иеленді.

Fabi joined the CART/PPG World Series in 1983 for Forsythe Racing in the No. 33 Skoal Bandit March 83C Cosworth DFX. He made his Indy car debut at the Kraco Dixie 200 at Atlanta International Speedway, starting ninth and finishing twentieth after retiring after 41 laps due to suspension failure. At the Indianapolis 500 Fabi qualified on pole with a track record speed of 207.395 mph for four laps, and a one lap record of 208.049 mph. In the process he became the first rookie to qualify on the pole position since Walt Faulkner in 1950. He led 23 of the first 47 laps before retiring during his second pit stop due to a broken fuel filter. Fabi was credited with twenty sixth place and won the rookie of the year award. Fabi then qualified with pole position at the Dana Rex Mays Classic at the Wisconsin State Fairgrounds Park Speedway and finished fourth. He won the Domino's Pizza 500 at Pocono International Raceway and then the Escort Radar Warnings 200 at Mid Ohio Sports Car Course. He moved into second place in the championship behind veteran Al Unser He then won the Cribari Wines 300K at Laguna Seca Raceway and the championship was decided at the season ending Miller High Life 150 at Phoenix International Raceway Fabi won pole position, led 138 of 150 laps and won the race to score 22 points. Unser finished fourth for 16 points and took the championship. Fabi won the series' rookie of the year award. In 1984 Fabi returned with Forsythe Racing in their No. 33 Skoal Bandit March 84C Cosworth DFX. He qualified third at the Toyota Grand Prix of Long Beach and was second at the Dana Jimmy Bryan 150 at Phoenix International Raceway. He was eighteenth and nineteenth due to a crash at Long Beach and a blown engine at Phoenix. At the Indianapolis 500 Fabi qualified fourteenth and retired in twenty fourth place due to a fuel system failure after 104 laps and leading for 14 laps. His best finish was third at the Stroh's/G. I. Joe's 200 at Portland International Raceway. Following the Budweiser Cleveland Grand Prix Fabi left Indy car racing to concentrate on the Formula One season. Fabi ended his partial season twenty fifth in points. Fabi returned to Indy car racing in 1988 with Porsche Motorsports in their No. 8 Quaker State March 88P Porsche Indy V8. The Porsche engine was less competitive than the Ilmor Chevrolet and Cosworth engines. Despite the setbacks Fabi managed a best finish of fourth at the Bosch Spark Plug Grand Prix at Pennsylvania International Raceway. Fabi's return to the Indianapolis 500 was also a disappointment as he qualified seventeenth and finished thirtieth after losing a wheel after 30 laps. He ended the season ranked tenth with 44 points. In 1989 Fabi drove the No. 8 Quaker State March 89P Porsche Indy V8. The engine and team began to compete regularly for wins with Fabi qualifying on pole at the Budweiser/G. I. Joe's 200 at Portland International Raceway and the Red Roof Inns 200 at Mid Ohio Sports Car Course where he led for 71 of 84 laps to get what would be his last Indy car victory. The engine also began to be competitive on the ovals, as highlighted by a second at the Marlboro 500 at Michigan International Speedway. At the Indianapolis 500 Fabi qualified thirteenth and again finished thirtieth after retiring due to ignition problems after 23 laps. After his Mid Ohio victory Fabi moved into third place in points. At the final two races of the season, the Firestone Indy 225 at Pennsylvania International Raceway and the Champion Spark Plug 300K at Laguna Seca Raceway, Fabi retired due to handling issues at Nazareth and a crash at Laguna Seca. At the end of the season he was fourth with 141 points. Fabi returned with Porsche Motorsports in 1990 to drive their No. 4 Foster's Quaker State March 90P Porsche Indy V8. Prior to the start of the season Porsche was going to build an all carbon fibre chassis with their constructor, March Engineering. In January, Porsche's competitors voted against the use of the car and as a result Porsche had to use the year old March 89P chassis. Fabi qualified seventh at the Toyota Grand Prix of Long Beach on the but finished tenth. A new March 90P was used at the Indianapolis 500 and Fabi started twenty third and retired in eighteenth due to transmission problems after 162 laps. Fabi later qualified on pole position for the Texaco/Havoline Grand Prix of Denver. He led one lap but crashed after seven laps and finished twenty seventh. Fabi achieved a best finish of third, at the Marlboro Grand Prix at the Meadowlands, at Meadowlands Sports Complex, and ended the season fourteenth in points. At the end of the season Porsche withdrew from Indy car racing so Fabi moved to the World Sportscar Championship in 1991 and won the championship. In 1992 Fabi drove at the ITT Automotive Grand Prix of Detroit at Belle Isle Park to substitute for Mario Andretti who suffered injuries at the Indianapolis 500. He drove for Newman Haas Racing in their No. 2 Texaco Havoline/K Mart Lola T92/00 Ford Cosworth XB. He qualified third and finished sixth. Fabi moved to Hall VDS Racing for 1993 in the No. 8 Pennzoil Lola T93/00 Ilmor Chevrolet Indy V8 265C, achieving a best finish of fourth at the Toyota Grand Prix of Long Beach. After the race Fabi was third in points, 10 points out of the lead behind Nigel Mansell and Mario Andretti. At the Indianapolis 500 Fabi started seventeenth and finished ninth. After Long Beach his best finish was sixth, at the Marlboro 500, at Michigan International Speedway. Fabi ended up eleventh with 64 points. For 1994 Fabi drove for the re organized Hall Racing (VDS Racing withdrew from the team following 1993) in the No. 11 Pennzoil Reynard 94i Ilmor Indy V8. During the season Fabi's best finishes were a trio of thirds, at the ITT Automotive Grand Prix of Detroit, the Marlboro 500 at Michigan International Speedway and the Texaco/Havoline 200 at Road America. Fabi qualified twenty fourth for the Indianapolis 500 and finished seventh, his best result in the race. He was ninth in points with 79. In 1995 Fabi returned with Forsythe Racing in the No. 33 Combustion Engineering/Indeck Reynard 95i Ford Cosworth XB. He had a best finish of third, at the Toyota Grand Prix of Long Beach. At the Indianapolis 500 Fabi started fifteenth and finished eighth. Fabi won pole at the Miller Genuine Draft 200 at the Milwaukee Mile, led for 27 laps but finished fourth, two laps down. At the New England 200 at New Hampshire Motor Speedway Fabi qualified second and led for 42 laps, only to finish twelfth, four laps down. He also started second at the Marlboro 500 at Michigan International Speedway, and finished fourth. He ended the season ninth with 83 points. Fabi was unable to get a car to drive for 1996 as Forsythe Racing hired Indy Lights driver Greg Moore. He was to drive for PacWest Racing in their No. 18 Motorola Reynard 96i Ford Cosworth XD to replace Mark Blundell, who was injured at the IndyCar Rio 400 at Autódromo de Jacarepaguá. He did compete in the Toyota Grand Prix of Long Beach and the Bosch Spark Plug Grand Prix at Nazareth Speedway. In both races he qualified nineteenth, and finished eighteenth at Long Beach. Blundell returned for the U. S. 500 at Michigan International Speedway and Fabi was withdrawn from the car. Fabi scored no points for the first time in his career and finished thirty sixth.

Can-Am

Фаби 1981 жылы «Ньюман Фримен Ресинг» командасы үшін «Будвайзер» атты No. 6 «Марш 817» Шевроле V8 көлігімен «Can Am» жарысына қатысты. Ол төрт рет жеңіске жетті: «Моспорт Парк» (екі рет), «Mid Ohio Sports Car Course» және «Laguna Seca Raceway» трассаларында. Ол 456 ұпаймен турнир кестесінде екінші орынды иеленді.

Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионаты

Фаби 1980 жылы «Лансия Корсе» командасы үшін Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионатында жарыса бастады, No. 51 Lancia Beta Monte Carlo Lancia 1.4L Turbo I4 көлігімен 5-топ класында Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысты. Жарыста көлік жиырма алтыншы орыннан старт алып, бірақ алты айналымнан кейін май сорғысының бұзылуына байланысты жарыстан шықты. 1982 жылы ол No. 51 Lancia LC1 Lancia 1.4L Turbo I4 көлігімен «Мартини Рейсинг» командасы үшін қайтадан қатысты. Фаби Микеле Альборето мен Риккардо Патрезебен бірге Нюрбургрингте 1000 км жарысын жеңіп алды. Фаби сондай-ақ Альборето мен Рольф Стоммеленмен бірге сол көлікте Ле-Манның 24 сағатында 6-топ класында жарысты. Көлік төртінші орыннан старт алып, қозғалтқыштың бұзылуына байланысты 90-шы айналымда жарыстан шыққаннан кейін отыз төртінші орынды иеленді. Ол 66 ұпаймен маусымды төртінші орында аяқтады. 1983 жылы Фаби No. 4 «Мартини Порше» 956 көлігін, содан кейін No. 4 Lancia LC2 Ferrari 268C 2.6L Turbo V8 көлігін жүргізді. Ол Ханс Хейермен бірге Дино Феррари автодромында Имоладағы 1000 км жарысын жеңіп алды. Командаға «Лансия» да қатысып, көлік Lancia LC2 Lancia 268C 2.6L Turbo V8 болып өзгерді, және ол бұл көлікте Микеле Альборето мен Алессандро Наннинимен бірге C класында Ле-Манның 24 сағатында жарысты. Көлік екінші орыннан старт алып, 27-ші айналымда беріліс қорабының ақауына байланысты жарыстан шыққаннан кейін 46-шы орынды иеленді. Фаби команданың екінші көлігін, No. 5 жүргізді, ол төртінші орыннан старт алып, 121-ші айналымда жанармай қысымының мәселесіне байланысты жарыстан шыққаннан кейін отыз алтыншы орынды иеленді. Фабидің Имоладағы жеңісі Жүргізушілер арасындағы Дүниежүзілік төзімділік чемпионатына есептелмеді, нәтижесінде ол чемпионатта рейтингте болмады. 1990 жылғы IndyCar маусымы кері қадам болғаннан кейін, ол 1991 жылы «Том Уолкиншоу Рейсинг / Силк Кат Жагуар» командасы үшін No. 34 Jaguar XJR 12 және Jaguar XJR 14 көліктерінде жарысқа қайта оралды. Фаби Дерек Уорвикпен бірге Сильверстоун трассасында Castrol BRDC Empire Trophy жарысын жеңіп алды. Ле-Манның 24 сағатында команданың Jaguar XJR 12 Jaguar 7.4L V12 көлігімен Боб Волек пен Кенни Ачесонмен C2 класында жарысты. Жарыста көлік жиырма жетінші орыннан старт алып, 358 айналымды аяқтағаннан кейін үшінші орынды иеленді. Фаби 86 ұпаймен Жүргізушілердің Дүниежүзілік төзімділік чемпионатында жеңімпаз атанды. Фаби «Тойота» командасының «Том» командасы үшін No. 8 Toyota TS010 Toyota RV10 3.5L V10 көлігінде Ян Ламмерс және Энди Уоллеспен бірге C1 класында Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысты. Олар төртінші орыннан старт алып, 331 айналымды аяқтағаннан кейін сегізінші орынды, ал класта бесінші орынды иеленді. Фаби сегіз ұпаймен маусымды жиырма жетінші орында аяқтады.

Fabi began competing in the World Sportscar Championship in 1980 for Scuderia Lancia Corse in the No. 51 Lancia Beta Monte Carlo Lancia 1.4L Turbo I4 for the Group 5 class at the 24 Hours of Le Mans with Hans Heyer and Bernard Darniche. In the race, the car started twenty sixth but retired after six laps with oil pump failure. He returned to the series in 1982 for Martini Racing in the No. 51 Lancia LC1 Lancia 1.4L Turbo I4. Fabi would win the 1000km of Nürburgring at the Nürburgring with Michele Alboreto and Riccardo Patrese. Fabi also competed in the Group 6 class of the 24 Hours of Le Mans in the same car with Alboreto and Rolf Stommelen. The car qualified fourth but finished thirty fourth after retiring on their ninety second lap due to engine failure. He ended the season ranked fourth with 66 points. In 1983 Fabi drove the No. 4 Martini Porsche 956 in the No. 4 Lancia LC2 Ferrari 268C 2.6L Turbo V8. He won the 1000km of Imola at the Autodromo Dino Ferrari with Hans Heyer. The team eventually had involvement from Lancia and the car became a Lancia LC2 Lancia 268C 2.6L Turbo V8 and he drove this car in the 24 Hours of Le Mans with Michele Alboreto and Alessandro Nannini in the C Class. The car started second but finished forty sixth after retiring after 27 laps with gearbox failure. Fabi then drove the team's second car, No. 5 which started fourth and finished thirty sixth after retiring after 121 laps due to fuel pressure problems. Fabi's win at Imola did not count towards the World Endurance Championship for Drivers and as a result he was unranked in the championship. After the 1990 IndyCar season proved to be a backward step he returned to the series in 1991 with Tom Walkinshaw Racing/Silk Cut Jaguar in the No. 34 Jaguar XJR 12 and Jaguar XJR 14. Fabi won the Castrol BRDC Empire Trophy at the Silverstone Circuit with Derek Warwick. At the 24 Hours of Le Mans in the team's Jaguar XJR 12 Jaguar 7.4L V12 with Bob Wollek and Kenny Acheson for the C2 class. In the race the car started twenty seventh and finished third with 358 laps complete. Fabi went on to win the World Endurance Championship for Drivers with 86 points. Fabi competed in the 24 Hours of Le Mans for Toyota Team Tom's in the No. 8 Toyota TS010 Toyota RV10 3.5L V10 with Jan Lammers and Andy Wallace in the C1 Class. They started fourth and finished eighth, with 331 laps completed, and fifth in class. Fabi ended the season twenty seventh in points with eight points.

1993 жылғы Ле-Манның 24 сағаты

1993 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысы Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионатының тарауынан кейін ұпай жинауға арналған чемпионатсыз өтті, нәтижесінде жарыс жеке шара ретінде ұйымдастырылды. Фаби "Пьежо Талбот Спорт" командасы үшін №1 нөмірі бар Peugeot 905 Evo 1B Peugeot SA35 3.5L V10 машинасымен, Тьерри Бутсен және Янник Далмаспен бірге C1 класында қатысты. Олар 374 айналымды аяқтағаннан кейін жалпы есепте екінші орын алды және класта да екінші орынға ие болды.

Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Сынып No Tyres Автокөлік Командасы Пилоттар Айналым Поз. Сынып Поз. Gr.5 51 Lancia Beta Monte Carlo Lancia 1.4L Turbo I4 Scuderia Lancia Corse Ханс Хейер Бернард Дарнише 6 DNF DNF Gr.6 51 Lancia LC1 Lancia 1.4L Turbo I4 Martini Racing Мишель Альборето Рольф Стоммелен 92 DNF DNF C 4 Lancia LC2 Ferrari 268C 2.6L Turbo V8 Martini Lancia Мишель Альборето Алессандро Наннини 27 DNF DNF C2 34 Jaguar XJR 12 Jaguar 7.4L V12 Silk Cut Jaguar Tom Walkinshaw Racing Боб Воллеқ Кенни Ачесон 358 3-орын 3-орын C1 8 Toyota TS010 Toyota RV10 3.5L V10 Toyota Team Tom's Ян Ламмерс Энди Уоллес 331 8-орын 5-орын C1 1 Peugeot 905 Evo 1B Peugeot SA35 3.5L V10 Peugeot Talbot Sport Тьерри Бутсен Янник Дальмас 374 2-орын 2-орын