Кіріспе

Арнольд Лоуземор (7 маусым 1896 – 10 сәуір 1924) – британдық және Ұлт Достастығы күштеріне берілетін, жауға қарсы көрсетілген батылдық үшін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория кресінің иегері болған ағылшын сарбазы.

Егжей-тегжейлер

Шеффилд қаласындағы бағбанның жеті ұлының бірі Арнольд Лоусемор 1915 жылдың 2 қаңтарында 18 жас 7 айлық шамасында әскерге қабылданды. Йорк және Ланкастер полкіне жіберілген ол 1915 жылдың шілдесінде Ливерпульден тағдырлы Галлиполи науқанына аттанды және 1915 жылдың тамызында Сувла шығанағына жетті. Бұл науқаннан аман қалғаннан кейін үйіне оралды, сосын Льюис пулеметін пайдалануға оқытылды. Осы оқудан кейін 1916 жылдың шілдесінде Франциядағы Соммаға Веллингтон герцогы (Батыс районі) полкінің 8-ші батальонына қосылу үшін жіберілді. 1917 жылы, 21 жасқа толғанда, ол Виктория кресімен марапатталды, ал бір жылдан кейін – Ерекше көзге көрсеткені үшін медальмен.

Викторияның айқасы

1917 жылы 11 тамызда Бельгияның Лангемарк қаласының оңтүстігінде, жаудың бекініске иеленген ұстанымына шабуыл жасалғанда және оның взводы ауыр пулемет атысынан тоқтатылғанда, жеке Лоуземор жартылай кесілген сымдардың арасымен сүйіріп, Льюис пулеметін алып өтіп, жаудың үлкен тобымен жеке күресіп, шамамен 20 жауды өлтірді. Одан кейін оның Льюис пулеметі қиратылып, үш жау оған шабуыл жасады, бірақ ол оларды револьверімен атып құлатты. Соңынан ол бірнеше жаудың снайперлерін атып, бастапқы бекетке қайтып келгенде, қарқынды атыс астында жараланған әріптесін алып келді.

"Артық жүріс-тұрысы үшін" медалі

1918 жылғы 19 маусымда Бельгияның Зильбеке қаласында жауынгерлік тобымен бірге болғанда, офицері жараланғанда және взвод жау бомбаларынан шашырап кеткенде, айқын батырлық пен басшылық қабілеттерін көрсетті. Ол әскерлерді қайта жинап, барлық жаралыларды қауіпсіз жаққа жеткізді. Басқа бір жағдайда, ол өз взводымен өте тиімді және қарсылас пулеметтен ауыр атқылау кезінде өзінің қауіпсіздігін мүлдем ескермей басқарды. Оның нық қажырлылығы мен басшылық қабілетінің арқасында взвод шабуылдаған жау бекетін басып алды.

Кейінгі өмірі

1917 жылы тамызда майдандағы батылдығы үшін командирі оны капрал шеніне көтерді, ал 1918 жылы мамыр айында сержант шеніне көтерді. 1918 жылы 13 қазанда Франциядағы Вильер-ан-Кошиге жақын жерде пулеметтен ауыр жарақат алды және сол аяғы тізеден жоғары ампутацияланды. Соғыста алған жарақаттарының салдарынан денсаулығы нашарлап, жұмыс істей алмады. 1924 жылы 10 сәуірде туберкулезден қайтыс болды, одан әйелі мен кішкентай ұлы қалды. Оның әйелі Эми, күйеуі соғыстан кейін қайтыс болғандықтан және оның ауру екенін білгендіктен, үкіметтен соғыс жесірлеріне арналған зейнетақыдан бас тартты. Ол мүлде жағдайы нашар болды; әйелі ақшаны үнемдеу үшін оны тағы үш адаммен бірге бар болған қабірге жерлеуге мәжбүр болды.

Мұра

Оның Виктория Кресі және "Ерекше көзге көргендігі үшін" медальдары 1969 жылы австралиялық коллекционерге сатылды. 2023 жылдың шілдесінде медальдар тағы 220 000 фунт стерлингке сатылды. 1980 жылдардың басында Шеффилдтің S12 ауданындағы бір көшеге Лорд-мэр Loosemore Drive деген ат берді. Бірақ көп ұзамай, осы оқиғаны еске түсіретін мемориалдық тақта қайталап жасалған вандализм салдарынан алынып тасталды. Бұл жоғалған тақта 2014 жылдың желтоқсанында жаңа қола тақтамен ауыстырылды.