Америка Азамат Соғысының Батыры: Уильям Фаррар Смит
William Farrar Smith
Уильям Фаррар Смит – генерал Гражданской войны США, герой сражений и жертва интриг. Создатель "Cracker Line", спасшей армию от голода. Биография и вклад.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының әскери шенеунігі Уильям Фаррар Смит (17 ақпан 1824 – 28 ақпан 1903), "Балди" Смит деп белгілі, Америка Азамат соғысындағы Одақ генералы, даңқ пен айыптың ең жоғары шегін тартуымен көзге түскен. Ол Жеті күндік шайқастарда және Антиетам шайқасындағы батылдығы үшін мақталып, бірақ Фредериксбург шайқасындағы апатты жеңілістен кейін кәсіби және саяси себептермен шеннен төмендетілді. Камберленд армиясының бас инженері ретінде, ол 1863 жылдың күзінде Чаттануга науқанында Одақ әскерлерінің жеңіске жетуіне көмектескен, армияны аштықтан және қарсы тапсырудан сақтап қалған "Нан желісі" деп аталатын жабдықтау желісін қайта жаңғырту арқылы танылды. Петербургке қарсы алғашқы операцияны басқарған Смиттың сақтығы, мүмкін аурумен байланысты болса, Одаққа соғысты жылдам аяқтаудың алтын мүмкіндігінен айыруы мүмкін. Ол осыдан кейін көп ұзамай командирліктен алынды.
United States Army officer
William Farrar Smith (February 17, 1824February 28, 1903), known as "Baldy" Smith, was a Union general in the American Civil War, notable for attracting the extremes of glory and blame. He was praised for his gallantry in the Seven Days Battles and the Battle of Antietam, but was demoted for professional and political reasons after the disastrous defeat at the Battle of Fredericksburg. As chief engineer of the Army of the Cumberland, he achieved recognition by restoring a supply line that saved that army from starvation and surrender, known as the "Cracker Line", that helped Union troops to success in the Chattanooga Campaign in the autumn of 1863. Leading the first operation against Petersburg, Smith's caution, possibly illness related, may have cost the Union a prime opportunity for a quick end to the war. He was relieved of command shortly thereafter.
Ерте өмір
Смит достарына "Балди" есімімен танымал болды. Ол Вермонт штатының Сент-Олбанс қаласында Эшбел мен Сара Батлер Смиттердің ұлы ретінде дүниеге келді және Дж. Грегори Смиттен (1863–1865 жылдары Вермонт штатының губернаторы) туыс болды. Корпуста қызмет еткен кезінде Смит Ұлы көлдерді, Техас, Аризона және Флорида штаттарын, сондай-ақ Мексиканың көп бөлігін зерттеді. Флоридада қызмет еткенде Смит жұқпалы безгекке шалдықты. Ол сол кезде жазылса да, бұл ауру қалған өмірі бойы денсаулығына әсер етті. 1856 жылы Смит Детройт қаласында (Мичиган штаты) штаб-пәтері орналасқан маяк қызметіне қатыса бастады және ақырында Маяк кеңесінің инженер-хатшысы болды. Смит сонымен қатар Вест-Пойнтта екі рет математика профессоры болды (1846–48 және 1855–56). 1859 жылдың 1 шілдесінде капитандық шеніне ие болды. 1864 жылғы құрлықтағы науқанда Смит Гранттың тапсырмасымен генерал-майор Бенджамин Батлердің Джеймс армиясындағы XVIII корпусына қолбасшылық етті, ол Колд-Харбор шайқасында және Петербургке қарсы алғашқы операцияларда корпусты басқарды. Смит корпусы мен қара түсті әскерлердің дивизиясы (Эдвард У. Хинкс басқаруымен) қаланы басып алуға бұйрық алды. Колд-Харбордағы сәтсіздікті еске алып, Смит жан-жақты барлау жүргізді. Қорғаныс желісінің бөлігі негізінен артиллериямен қамтылғанын анықтағаннан кейін, ол шабуылға бұйрық берді. Шабуыл бірнеше Конфедерацияның батареяларын және бір шақырымнан астам бекіністерді басып алуда сәтті аяқталды. Алайда, бұл орындалғаннан кейін Смит қараңғылық одан әрі жылжуға кедергі келтіретінін анықтады. Шабуылға дайындыққа кеткен уақыт және түнде шабуылды тоқтату кейбір тарихшыларды соғыстың нәтижесін шамамен бір жылға қысқарту мүмкіндігін жоғалтқан деп қарастыруға әкелді. Бірақ бұл қателік генерал Гранттың Смит, генерал-майор Джордж Гордон Мид және генерал-майор Винфилд Скотт Хэнкокқа соғыстың нақты мақсаты туралы толыққанды ақпарат бермеуінен және тиімді операциялық жоспарды әзірлеуге уақыт бермеуінен де болуы мүмкін. Смиттің генералдар Батлер мен Мидпен жеке және кәсіби даулары генерал Грантты 1864 жылдың 19 шілдесінде Смитті XVIII корпусының қолбасшылық лауазымынан босатуға мәжбүр етті. Смит соғыстың қалған бөлігін әскери комиссияларда қызмет етумен өткізді, оның ішінде Перс шығанағы департаментінде маңызды сыбайлас жемқорлықты ашқан комиссия да болды. Оның "Генерал-майор Уильям Ф. Смиттің өмірбаяны, 1861–1864" атты еңбегі 1990 жылы, оның қайтысынан кейін жарық көрді.
Smith, known to his friends as "Baldy", was born at St. Albans, Vermont, the son of Ashbel and Sarah Butler Smith, and a cousin of J. Gregory Smith (governor of Vermont, 1863–1865). During his service in the Corps, Smith conducted surveys of the Great Lakes, the states of Texas, Arizona, and Florida, as well as much of Mexico. While serving in Florida, Smith was stricken with the infectious disease malaria. Although he would recover at the time, the illness affected his physical health for the rest of his life. In 1856 Smith began his involvement in the lighthouse service, which was headquartered in Detroit, Michigan, and eventually rose to become the Engineer Secretary of the Lighthouse Board. Smith was also twice assistant professor of mathematics at West Point (1846–48 and 1855–56). He was promoted to captain on July 1, 1859. maintained that they were purely of a personal character. For the Overland Campaign of 1864, Smith was assigned by Grant to command the XVIII Corps in Maj. Gen. Benjamin Butler's Army of the James, which he led in the Battle of Cold Harbor and the first operations against Petersburg. Smith's corps and a division of black troops (under Edward W. Hinks) were ordered to take the city. Remembering the debacle at Cold Harbor, Smith performed exhaustive reconnaissance. Determining that the section of the defensive line was manned primarily by artillery, he ordered an attack. The attack was successful in capturing several Confederate batteries and over a mile of entrenchments. However, by the time this was accomplished, Smith determined that darkness prevented him from effectively moving further. Both the time it took to prepare for the attack and suspending the attack at night has led some historians to see the outcome of the battle as a missed opportunity to shorten the war by nearly a year. But the fault may also lay with General Grant who failed to communicate with Smith, Major General George Gordon Meade and Major General Winfield Scott Hancock the full picture of the battle's true objective and provide the time to develop an effective operational plan. Smith's personal and professional differences with Generals Butler and Meade led General Grant to relieve Smith from command of the XVIII Corps on July 19, 1864. Smith spent the remainder of the war serving on military commissions, including one that discover significant corruption in the Department of the Gulf. His Autobiography of Major General William F. Smith, 1861–1864 was published posthumously in 1990.