Кіріспе

Эйлерт Лунд Сундт (8 тамыз 1817 – 13 маусым 1875) – норвегиялық дінтанушы және әлеуметтанушы, жұмысшы табындағы өлім-жітім, неке және басқа да мәселелер бойынша зерттеулерімен белгілі. Ол Норвегиядағы әлеуметтану ғылымының алғашқы дамушыларының бірі болды.

Ерте және жеке өмір

Ол Ларс Мортенсен Сундт (1762-1850) және Карен Бинг Дрежердің (1777-1865) ұлы ретінде Фарсунд қаласында дүниеге келген. Ол Питер Дрейердің алыс туысы еді. Ол Кристиан Сундттың үшінші туысы, Лориц пен Карен Сундттың інісі, Виглик, Хальфдан және Харальд Сундттардың әкесі, ал Лейф Сундт Родтың атасы болды. Оның әкесі кеме капитаны болған, ол 13 балалы үлкен отбасында өскен. Барлық балалар отбасының күнкөрісіне көмектесу үшін жұмыс істеді. Сол кезде Фарсундта көптеген теңізшілер, шағын балықшылар және кеме жабдықтары сатушылар болды. Бұл оның өмірінде кейін терең зерттейтін идеялармен танысуына бастапқы түрткі болды: кедейлік, халық санының өсуі және ескі шаруашылық мәдениетінен 19 ғасырдың бизнес және өнеркәсібіне өтумен байланысты еңбек мәселелері. 1859 жылдың ақпанында ол Николин Конрадин Хансенге (1822-81) үйленді, ол Мориц Кристофер Хансеннің қызы еді. Олардың ұлы Айнар Сундт баспагер болды.

Мансап

1835 жылы Кристианияда оқуға түсті, бірақ 1838 жылы Фарсундқа оралып, мұғалім болды. 1841 жылы Кристианияда оқуын жалғастырды. Сол жерде ол Хенрик Вергеландпен танысып, жақын дос атанды, ол да Агдерде туып өскен еді. 1845 жылы Хенрик Вергеландты жерлегенде, Эйлерт Сундт студенттер тобын жетекшілік етіп, олардың атынан сөз сөйледі. Оның әлеуметтануға деген қызығушылығы өте кең болды. Ол түрмелердегі жағдайды, цығандардың әдет-ғұрыптары мен қарым-қатынасын, өлімнің себептерін, Норвегиядағы отбасылық өмірдің кемшіліктерін, проституциямен айналысатындардың жағдайын, суицидті, балықшылар мен орман шаруашылығы жұмысшыларының тұру және жұмыс жағдайларын, үй салу дәстүрін, кеме жүргізу шараларын, үйдің тазалығын және кедейлікке қатысты заңдарды зерттеді. Заманының адамы болғандықтан, ол этнография, этнология, халықтық сәулет, демография және тіл білімі (әсіресе норвег тілінің диалектілеріне ерекше назар аударған) саласына да қызығушылық танытты. 1857 жылдан 1866 жылға дейін Эйлерт Сундт «Folkevennen» («Халық досы») газетінің редакторы болды және онда көптеген маңызды мақалалар жазды. Оның еңбектері 19 ғасырдың соңында норвег әдебиетінің көптеген авторларына әлеуметтік жағдаятқа сезімтал реализмге көшуге көмектесті. Эйлерт Сундт 1869 жылдан бастап Эйдсволлде дін қызметкері болып қызмет етті және 1875 жылы сол жерде қайтыс болды. Оның екі еңбегі 2009-2011 жылдары Норвегияның әлеуметтану канонына енді.