Виктория кресінің иегері: Генри Хью Клиффордтың өмірі мен ерліктері
Henry Hugh Clifford
Генерал Генри Клиффорд – британский герой, кавалер Викторианского креста. Участвовал в войнах в Южной Африке против Гайков и буров. Биография и подвиги!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің ағылшын иегері, генерал-майор, құрметті сэр Генри Хью Клиффорд (12 қыркүйек 1826 – 12 сәуір 1883) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған.
English recipient of the Victoria Cross
Major General The Honourable Sir Henry Hugh Clifford (12 September 1826 – 12 April 1883) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Клиффорд Хью Клиффордтың үшінші ұлы, Чадлидің 7-ші бароны Клиффорд, 1858 жылы қайтыс болды, Мэри Люсимен некеде болған, ол Дорсетширдегі Лулворт қамалының Томас (кейін кардинал) Уэлдтың жалғыз қызы. Ол 1826 жылдың 12 қыркүйегінде дүниеге келді және 1846 жылдың 7 тамызында екінші лейтенант лауазымымен Жеңіл атқыштар бригадасына алғашқы офицерлік тағайындамасын алды. Ол келесі жылы Оңтүстік Африкада Сандили басқаратын Гайка тайпаларына қарсы, содан кейін Ваал өзеніндегі Вайнбергке дейін Бурларға қарсы қызмет етті. 1852 жылы тағы бір Кафир соғысы басталғанда ол қайтадан Африкаға барып, 1853 жылдың қараша айына дейін онда болды.
Clifford was the third son of Hugh Clifford, 7th Baron Clifford of Chudleigh, who died in 1858, by his marriage with Mary Lucy, only daughter of Thomas (afterwards Cardinal) Weld of Lulworth Castle, Dorsetshire. He was born on 12 September 1826 and received his first commission as a second lieutenant in The Rifle Brigade, on 7 August 1846. He served in South Africa against the Gaikas under Sandili in the following year, and then against the Boers until their submission at Weinberg on the Vaal river. On the outbreak of another Kaffir war in 1852 he again went to Africa, where he remained until November 1853.
Қырым соғысы және Виктория кресті
Ол Қырым соғысына қатысты, онда сэр Джордж Браунның жеңіл дивизияға қолбасшылық ететін лагерь көмекшісі болып тағайындалды және Алма мен Инкерман шайқастарында болды. Соңғы шайқастағы батылдығы үшін ол жаудың біреуін қылышымен өлтіріп, екіншісін жарақаттаған және бір әскердің өмірін сақтап қалғандықтан (5 қараша 1854) Виктория кресімен марапатталды. 1855 жылдың мамыр айында генерал-квартирмейстердің орынбасары болып тағайындалды және соғыс аяқталғанға дейін Қырымда қалды. Одан кейін ол майор шеніне көтерілді, Алма, Инкерман және Севастополь үшін медальдар мен ленталар алды, сондай-ақ шетелдік үкіметтерден Құрмет легионы мен Меджидие орденінің 5-дәрежесімен марапатталды.
He took part in the Crimean war, where he received the appointment of aide de camp to Sir George Brown, commanding the light division, and was present at Alma and Inkerman, and for his gallantry in the latter battle was decorated with the Victoria Cross, by leading one of the charges, killing one of the enemy with his sword, disabling another and saving the life of a soldier (5 November 1854). In May 1855, he was appointed deputy assistant quartermaster general, and remaining in the Crimea until the conclusion of the war was then promoted to the rank of brevet major, and received the medal and clasps for Alma, Inkerman, and Sebastopol, and from foreign governments the Legion of Honour and the 5th class of the Medjidie.
Кейінгі мансап
Қытайдағы әскери қимылдар басталғанда ол сол жаққа аттанды және 1857 жылдың желтоқсаны мен 1858 жылдың қаңтары аралығында Кантонды басып алумен аяқталған операцияларға генерал-квартирмейстердің көмекшісі ретінде қатысты. Қызметі үшін ол подполковник шеніне ие болды, сонымен қатар Қытай медалімен және Кантон тағасымен марапатталды. Англияға оралғаннан кейін ол штабта ұзақ қызмет етті; 1860-1864 жылдары Альдершотта генерал-квартирмейстердің көмекшісі, 1865-1868 жылдары штабта осындай лауазымда болды, 1870-1873 жылдары бас қолбасшының жеке көмекшісі, ал 1873-1875 жылдары штабта генерал-адъютанттың көмекшісі қызметін атқарды. 1879 жылдың басында Клиффорд Оңтүстік Африкаға Лорд Челмсфордтың Дурбан мен майдандағы әскерлер арасындағы байланысты басқару үшін жіберілді. Оның міндеті оңай болған жоқ, себебі Дурбан, кемеден түсу портында үлкен шатастық болды, бірақ штаб жұмысындағы мол тәжірибесі, әскерді жабдықтау талаптарын білуі және, ең бастысы, жергілікті соғыс тәжірибесі мен шаршамас еңбекқорлығының арқасында ол жағдайды тез реттеді, ал еңбегі сер Гарнет Вулсли тарапынан толыққанды бағаланды. Ол 1869 жылғы 2 маусымда Бат орденінің серігі, ал 1879 жылғы 19 желтоқсанда Сент-Михаил және Сент-Джордж орденінің үлкен командирі болып тағайындалды. 1874 жылғы 7 қазанда ерекше қызметтері үшін 100 фунт стерлинг мөлшерінде зейнетақы тағайындалды. 1882 жылдың сәуірінен қыркүйегіне дейін Англияның Шығыс аймағының бас қолбасшысы болды. Ол 1883 жылғы 12 сәуірде Девон графтығындағы Чадлиге жақын Угбрукте қайтыс болды.
On the outbreak of hostilities in China he sailed thither, and as assistant quartermaster general was present at the operations between December 1857 and January 1858 which resulted in the capture of Canton. For his services he received the brevet of lieutenant colonel, with the China medal and Canton clasp. On his return to England, he commenced a long term of service on the staff; he was assistant quartermaster general at Aldershot 1860–4, held a similar appointment at headquarters 1865–1868, was aide de camp to the commander in chief 1870–3, and assistant adjutant general at headquarters 1873–5. Early in 1879, Clifford was selected to proceed to South Africa to take charge of the communications of Lord Chelmsford between Durban and the forces in the field. His task was no light one, for great confusion prevailed at Durban, the port of disembarkation; but by his great experience in staff duties, his knowledge of the requirements of the supply of an army, and, above all, by his familiarity with native warfare and his indefatigable nature, he very soon reduced everything to order, and his labours were fully acknowledged by Sir Garnet Wolseley. He was appointed a Companion of the Order of the Bath on 2 June 1869, and a Knight Commander of the Order of St Michael and St George on 19 December 1879, and was granted a pension of £100 for distinguished services on 7 October 1874. He served as General Officer Commanding Eastern District of England from April to September 1882. He died at Ugbrooke, near Chudleigh in Devon on 12 April 1883.
Отбасы
Ол 1857 жылдың 21 наурызында Дублинде Джозефин Элизабетке үйленді. Ол Шропширдегі Мэдели Вудтағы Джозеф Анстистің жалғыз тірі баласы еді, ал ол Лондон корольдік колледжінде профессор болған. Ұлы – колониялық әкімші сэр Хью Клиффорд. Тағы бір ұлы – Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан бригадир-генерал Генри Фредерик Хью Клиффорд. Леди Клиффорд 1913 жылы Хэмптон-Корт сарайында қайтыс болды, бұл оның күйеуінің қызметінің арқасында берілген құрметтің нәтижесі болды деп есептеледі.
He married, 21 March 1857 in Dublin, Josephine Elizabeth, the only surviving child of Joseph Anstice of Madeley Wood, Shropshire, a professor at King's College London. A son was the colonial administrator Sir Hugh Clifford. Another son was Brigadier General Henry Frederick Hugh Clifford, who was killed in action during the First World War. Lady Clifford died in 1913 at Hampton Court Palace presumably as grace and favour of her husband's service.