Виктория кресінің иесі: Генри Сесил Даджон Д’Арси өмірі мен ерлігі
Cecil D'Arcy
Генерал Сесил Дарси – герой Англо-Зулусской войны, кавалер Викторианского креста. Отвага и подвиг в Южной Африке, битва при Улунди. История героя Новой Зеландии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Генри Сесил Дадджен Д'Арси (11 тамыз 1850 – 1881) – Жаудың қарсы тұрған кезіндегі батылдығы үшін британдық және Достас елдерінің әскерлеріне берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері. Ол 1879 жылғы 3 шілдеде Оңтүстік Африкадағы Улунди шайқасында, Англо-зулу соғысы кезінде 28 жасында Виктория Кресіне ие болды, ол шекаралық жеңіл атқыштарда капитан болған.
Recipient of the Victoria Cross
Henry Cecil Dudgeon D'Arcy VC (11 August 1850 – 1881) was a New Zealand born recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He won the VC on 3 July 1879 at Ulundi in South Africa during the Anglo Zulu War when he was 28 years old, and a captain in the Frontier Light Horse.
Ерте өмір
Д'Арси Жаңа Зеландияның Вангуи қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі, 65-ші полк майоры Оливер Баркер Д'Арси (кейде Д'Арсей) британдық гарнизонда қызмет еткен. 1860 жылы Оливер Д'Арси Кейп-моунттық атқыштарға ауысып, отбасымен бірге Кейп колониясындағы Король Уильямс-таунына қоныстанды.
D'Arcy was born in Wanganui, New Zealand, where his father Major Oliver Barker D'Arcy (sometimes D'Arcey) of the 65th Regiment was in the British garrison. In 1860, Oliver D'Arcy transferred to the Cape Mounted Riflemen and settled with his family at King William's Town in the Cape Colony.
Англо-зулу соғысы
1879 жылғы Англо-зулу соғысы кезінде Сесил Д’Арси Фронтерлік жеңіл ат әскерінде офицер болып қызмет етті. Бұл 1877 жылы лейтенант Фредерик Каррингтон Король Уильям қаласында құрған 200 ерікті атты жасақ еді. 1879 жылғы 28 наурыздағы Хлобане шайқасында оның бөлімшесі тыл қауіпсіздігін қамтамасыз етті, ал 156 сарбаздың 20 пайызы қаза тапты. Эвелин Вуд Д’Арсиді «Жанатқан жол» төбесінен жараланған әскерлерді құтқаруы үшін Виктория кресіне (ВК) ұсынды, бірақ ол ерікті болғандықтан және императорлық әскер құрамына кірмегендіктен марапат бекітілмеді. Полковник Редверс Буллердің ішінде тағы бес марапат мақұлданды; ол зулулардың қызу қуғынында аяқпен келе жатқан Д’Арсиді құтқарып, оны жылқысына мінгізіп алып кетті. Келесі күні Камбула шайқасында Фронтерлік жеңіл ат кері шегініп келе жатқан зулу әскерін қуды. Капитан Д’Арси сәуір айында «Натал Меркури» газетінде жарияланған хатында: «Біз оларды сегіз шақырымға дейін қудық, барлық жерде оларды қырдық. Мен сарбаздарға: «Жақсылық жоқ, балалар, кешегіні есіңдерде ұстаңдар!» дедім. Олар оларды жан-жақтан ұрып-соғып, қырып-жойды», – деп жазды. Фронтерлік жеңіл ат әскерлері Хлобанеде өткен күні қаза тапқан әріптестерінің құны үшін кек алды. Ол 1879 жылғы 3 шілдеде Улунди маңында атты барлау тобына шабуыл жасалған кездегі ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. 5 шілдеде «Лондон Газетте» газетінде жарияланған хабарламада Редверс Буллер Д’Арсидің «тапсырманы орындау кезінде жеке қиындықтар мен қауіпке қарамастан, нық қадамды және батыл екенін, ол жиі зор ерлік көрсетіп, әрқашан өзінің сарбаздарына үлгі болып келгенін» жазды. Виктория кресі марапатының сипаттамасы:
During the Anglo Zulu War of 1879, Cecil D'Arcy was an officer in the Frontier Light Horse, a mounted unit of 200 volunteers raised at King William's Town in 1877 by Lieutenant Frederick Carrington. At the Battle of Hlobane on 28 March 1879, his unit acted as the rearguard and 20% of the 156 members were killed. D'Arcy was recommended for the VC by Evelyn Wood for going back to save the lives of wounded men in the descent of Devil's Pass; the award was not approved on the grounds that he was a volunteer and not a member of the imperial forces. Five other awards were approved, including to Colonel Redvers Buller; he had rescued D'Arcy who was retiring on foot and carrying him on his horse, while hotly pursued by Zulus. At the Battle of Kambula on the following day, the Frontier Light Horse were part of the pursuit of the retreating Zulu forces. Captain D'Arcy wrote in a letter published in The Natal Mercury in April that they "followed them for eight miles, butchering the brutes all over the place. I told the men, 'No quarter, boys, and remember yesterday'. And they did knock them about, killing them all over the place". The FLH troopers extracted their revenge for their comrades killed the day before at Hlobane. He was awarded the VC for his actions on 3 July 1879 when a mounted reconnaissance was ambushed near Ulundi. In a dispatch dated 5 July in The London Gazette, Redvers Buller wrote that D'Arcy "reckons neither personal inconvenience nor danger in the execution of any order, determined and bold; he has frequently shown great personal gallantry, and has always given a fine example to his men." The citation of the VC award reads;
Ол 1879 жылғы желтоқсанда Преторияда сер Гарнет Вулслиден медалін алды.
He was presented with his medal in December 1879 by Sir Garnet Wolseley in Pretoria.
Қосымша ақпарат
Шекаралық жеңіл атты әскер таратылғаннан кейін Д'Арси капитан шынғында Кейп атты әскеріне қосылды. Ол 1880 жылғы Басуто қарулы соғысында қызмет етті, бірақ 1881 жылдың сәуір айында отставкаға шықты. Денсаулығы нашар болғандықтан, ол Рев. Чарльз Тэбермен бірге Кеискаммахук қаласында емделу үшін қалды. 1881 жылдың 6-7 тамыз түндері ол үйден шығып кетті; оның денесі бірнеше ай бойы табылған жоқ. Ол 1882 жылдың 3 қаңтарында Король Уильямс Таунының зиратына, ата-анасының қасына жерленді. Ол өзін британдық немесе англо-ирландтық санағанымен, сонымен қатар Оңтүстік Африкалық та саналады.
After the Frontier Light Horse was disbanded, D'Arcy joined the Cape Mounted Riflemen as a captain. He served in the 1880 Basuto Gun War, but resigned his commission in April 1881. In ill health, he stayed with Rev. Charles Taberer in Keiskammahoek to recuperate. During the night of 6–7 August 1881 he left the house; his body was not found for several months. He was interred on 3 January 1882 in the cemetery of King William's Town beside his parents. He is also considered South African, though he probably considered himself British or Anglo Irish.
Болжамдау
2008 жылы Дэвид Рэндалл Лондонның "The Independent" газетінде Д'Арси өлімін жалғандады деген хабарламаны жариялады.
In 2008, David Randall in The Independent newspaper in London reported claims that D'Arcy faked his death.