Румыниялық саяхатшы Бела Марко

Кіріспе

Бела Марко (румынша Béla Markó; 1951 жылдың 8 қыркүйегінде Румыния Социалистік Республикасы, Ковасна округінің Таргу Секуеш қаласында туған) – румын саясаткері және венгр ұлтының жазушысы. Румыниядағы венгрлердің демократиялық одағының (UDMR) бұрынғы төрағасы, ол сонымен қатар Эмиль Боц үкіметінде Премьер-министрдің орынбасары болды (2009 жылдың 23 желтоқсанында билікке келді); 2004-2007 жылдар аралығында Таричеану кабинетінде мәдениет, білім және ғылыми зерттеулер, сондай-ақ Еуропалық интеграция жөніндегі мемлекеттік министр қызметін атқарды. Марко 1990 жылдан бері сенатор, ал 1993 жылдан 2011 жылға дейін UDMR-дің жетекшісі болды. 2004 жылғы Румыния президенттік сайлауына қатысып, дауыстардың 5,1%-ын алып, төртінші орынға ие болды.

Саяси қызмет

1989 жылдың желтоқсанында Бела Марко Румынияның Венгрия Демократиялық Одағының (ВДО) құрылтайшы мүшесі және вице-президенті болды, Мүрештен ВДО Президиумының мүшесі болып сайланды (1990–1991). Ол бұл уақытша міндет деп санаса да, жазуды қысқа уақытқа қалдырғанмен, саяси белсенділігін жалғастырды. 1990 жылдың мамыр айында өткен парламенттік сайлаудан кейін ол Мүрештен Сенатор болып сайланды, ВДО тізімінен барлық келесі заң шығарушы органдарда қайта сайланды (1992, 1996, 2000 және 2004 жылдардағы сайлаулардан кейін құрылған). Бірінші мерзімде ол Сенаттың Мәдениет және Білім комиссияларының мүшесі, Парламентаралық Одақтың румындық тобының басқару комитетінің мүшесі (1990–1992) және Сенаттағы ВДО тобының төрағасы (1991–1992) болды. Парламенттік қызметі барысында Бела Марко Италия Республикасымен және Франция Сенатымен достық парламенттік топтарының мүшесі болды. Сенатор ретінде ол Румыния Сенатының Сыртқы істер және Мәдениет комитеттерінің (1992–1996), Сыртқы саясат комитетінің және Білім, ғылым және жастар комитетінің (1996–2000), Сыртқы саясат комитетінің (2000–2004) және Сыртқы саясат комитетінің (2004–2008) және Мәдениет, өнер және бұқаралық ақпарат комитетінің (2004 жылдың желтоқсаны – 2005 жылдың наурызы) мүшесі болды. 1993 жылы Бела Марко Румынияның Венгрия Демократиялық Одағының (ВДО) президенті болып сайланды, ол 1995, 1999, 2003 және 2007 жылдардағы сайлауларда осы лауазымға қайта сайланды. Бела Марко 2004 жылдың 28 қарашасында өткен Румыния президенттік сайлауында ВДО кандидаты болды, 533 446 дауыс жинады, бұл жарамды дауыс санының 5,10% құрады (4-ші орынды иеленді). 2004 жылдың 29 желтоқсанында Бела Марко Таричеану үкіметінде Премьер-министрдің орынбасары және сонымен бірге портфельсіз Мемлекеттік министр болып тағайындалды. Ол Еуропалық мәдениет, білім беру және интеграция саласындағы қызметті үйлестіруді жүзеге асырды. Ол 2007 жылдың 3 шілдесінде ВДО сайлау науқанын үйлестіру үшін (2007 жылдың қарашасындағы Еуропа парламенті сайлауы, 2008 жылдың маусымдағы жергілікті сайлау және 2008 жылдың күзіндегі парламент сайлауы), бірақ сонымен қатар Траян Бэсескудің отставкасына қатысты референдум нәтижесіне байланысты отставкаға кетті. "Мен сайлауда жеңілмеу үшін, жеңіліс болмай қалу үшін отставкаға кеттім", - деп түсіндірді ол. Мемлекеттік министр ретінде қол жеткізген жетістіктерінің арасында ол "ел үшін өте маңызды" бірнеше нәрсені атап өтті: ЕО-ға қосылу, жоғары білім беруге бұрынғыдай бюджет қаражатын бөлу, сондай-ақ білім беру инфрақұрылымын қайта жандандыру. 2008–2012 жылдардағы заң шығару кезеңінде Бела Марко Ресей Федерациясымен және Франция Сенатымен достық парламенттік топтарының мүшесі болды. 2008–2012 жылдардағы заң шығару кезеңінде Бела Марко 5 заң жобасын ұсынды, оның 4-і заң болып қабылдалды. 2009 жылдың 23 желтоқсанында ол Боц кабинетінде Премьер-министрдің орынбасары болып қайта сайланды. Ол Боцтың 2012 жылғы 6 ақпанда орнынан бас тартуынан кейін Үңгерену кабинетінде мандатын жалғастырды. Ол 2012 жылдың 7 мамырында, үкіметке сенімсіздік дауысынан кейін босатылғаннан кейін ауыстырылды. 2012 жылғы парламент сайлауында ол Мүрештен №28 сайлау округінде сенатор болып қайта сайланды, бір мандаттық округ бойынша 2-ші колледжден.

In December 1989, Béla Markó became a founding member and vice president of the Hungarian Democratic Union of Romania, from Mureș, being elected as a member of the HDUR's Presidium (1990–1991). Although he believed at the time that this was a temporary commitment and that he left the writing only for a short time, he continued to be proactive in political activity. After the parliamentary elections of May 1990, he was elected as Senator of Mureș, from the HDUR's lists, being re elected in all subsequent legislatures (formed after the elections of 1992, 1996, 2000, and 2004). In the first term, he was a member of the Senate Culture and Education Commissions, a member of the Steering Committee of the Romanian Group of the Interparliamentary Union (1990–1992) and the president of the HDUR group in the Senate (1991–1992). In the course of his parliamentary activity, Béla Markó was a member of the parliamentary groups of friendship with the Italian Republic and the French Senate. As a senator, he has been a member of the Committees for Foreign Affairs and Culture of the Romanian Senate (1992–1996), a member of the Committee on Foreign Policy and of the Committee on Education, Science and Youth (1996–2000), a member of the Committee on Foreign Policy (2000–2004) and the member fn the Committee on Foreign Policy (2004 2008) and the member of the Committee on Culture, Art and Mass Media (December 2004–March 2005). In 1993, Béla Markó was elected president of the Hungarian Democratic Union of Romania (DAHR), being re elected to this position in the elections of 1995, 1999, 2003, and 2007. Béla Markó was the HDUR's candidate for the Romanian presidential elections on November 28, 2004, obtaining 533,446 of votes, representing 5.10% of the number of valid votes (took the 4th position). On December 29, 2004, Béla Markó was appointed as Deputy Prime Minister in the Tăriceanu Government and at the same time Minister of State without portfolio, to coordinate the activities in the field of European culture, education and integration. He resigned on July 3, 2007, in order to be able to coordinate the HDUR's election campaign (European Parliamentary elections of November 2007, the local elections of June 2008 and the parliamentary elections of autumn 2008), but also as a result of the referendum for Trăian Băsescu resignation. I resigned not to lose the elections I wanted to prevent a failure, he explained. Among his achievements as a minister of state, he listed several "extremely important things for the country": joining the EU, allocating higher education amounts to the budget as it was before, as well as relaunching education infrastructure. In the 2008–2012 legislature, Béla Markó was a member of the parliamentary groups of friendship with the Russian Federation and the French Senate. In the 2008–2012 legislature, Béla Markó initiated 5 legislative proposals out of which 4 were enacted laws. On December 23, 2009, he was re elected as Deputy Prime Minister in the Boc Cabinets. He continued his mandate after Boc's resignation, on February 6, 2012, in the Ungureanu cabinet. It was replaced on May 7, 2012, following the dismissal by censure motion of the cabinet. At the parliamentary elections of 2012, he obtained a new term of senator in the electoral district no. 28 from Mureș, on the uninominal college 2.