Zakspeed – неміс автожарық командасы. 1968 жылы құрылған, DRM және DTM жарыстарында Ford командасы ретінде танымал. Тарихы, жетістіктері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Автожарыс командасы Zakspeed – 1968 жылы Эрих Заковски құрған, кейін оның ұлы Питер Заковски басқарған Германияның автожарыс командасы. Ол Нидерциссенде, Рейнланд-Пфальц аймағында, Нюрбургринг трассасының жанында орналасқан.
Auto racing team
Zakspeed is a motor racing team from Germany, founded in 1968 by Erich Zakowski and then run by his son Peter Zakowski. It is based in Niederzissen, Rhineland Palatinate, around from the Nürburgring circuit.
1973 жылдан 1981 жылға дейін: Седан және спорттық автомобиль жарыстары
Закoвски 1973 жылы спорттық автомобильдер жарысына қатысу мақсатымен Zakspeed құрды. 1970 жылдардың соңында команда неміс Deutsche Rennsport Meisterschaft (DRM) сериясындағы ресми Ford командасы болды, бұл қазіргі DTM-нің алдындағы жарыс. Zakspeed MKIII өндіріс үлгісіне негізделген FIA Group 2 Escort және Group 5 Capri машиналарын жасады және жарысқа қатыстырды. Осы кезеңде команда көптеген жеңістерге қол жеткізді, оның ішінде 1981 жылы жүргізуші Клаус Людвигпен жалпы чемпионатты жеңіп алды. 1980 жылдардың басында Zakspeed Ford USA-ның арнайы көліктер бөлімі үшін IMSA Camel GT сериясында жарысуға Mustang дайындады. Mustang шассиі Group 5 Capri-ге негізделген.
Zakowski founded Zakspeed in 1973 with the ambition of competing in sports car racing. In the late 1970s, the team became the official Ford team in the German Deutsche Rennsport Meisterschaft (DRM) series, a predecessor of the current DTM. Zakspeed constructed and entered an FIA Group 2 Escort and the Group 5 Capri, based on the MKIII production model. During this period, the team achieved a number of victories including the overall championship in 1981 with driver Klaus Ludwig. In the early 1980s, Zakspeed also prepared a Mustang for Ford USA's Special Vehicle Operations to race in the domestic IMSA Camel GT series. The Mustang chassis was based on the Group 5 Capri.
1982-1989 жылдар: Түздік автомобильдері және F1
1982 жылы Zakspeed зауытпен бірлесіп Ford C100 Group C жобасын жүзеге асырды. Zakspeed дайындаған машинаны заводтық Ford Germany командасы Клаус Людвиг, Манфред Винкельхок және Марк Сюрер басқарды. Көлік ең жақсы жағдайда ортаңғы деңгейде болды, бірақ Джонатан Палмер мен Дезире Уилсон 1982 жылы Брэндс-Хатч 1000 км жарысында жалпы есепте 4-орынды иеленді. Ford Germany қолдауын кері тартып алды, бір машинасы жеке командаларға сатылды, ал екінші шасси Zakspeed тарапынан C1/4 және C1/8 үлгілеріне жетілдірілді. Бұл машиналар халықаралық жарыстарда көрініс бермей, неміс Interserie жарысында көшбасшыға айналып, 1984 жылы Клаус Нидцведцпен чемпионатты жеңіп алды. Қозғалтқыш 1985 жылдан 1988 жылға дейін Формула-1 жобасына негіз болды. Zakspeed өз шассиін және қозғалтқышын жасауымен ерекшеленді, сол кезде мұндай мүмкіндік тек Ferrari, Alfa Romeo және Renault компанияларында болды. Джонатан Палмермен өткен алғашқы маусымнан кейін команда Формула-3000 чемпионатының бірінші жеңімпазы Кристиан Даннерді және бұрынғы Tyrrell жүргізушісі Мартин Брандлді шақырды. Команданың ең жақсы нәтижесі (және жалғыз ұпай) 1987 жылғы Сан-Марино Гран-приінде Мартин Брандлдің 5-орынға ие болуы болды. 1989 жылы соңғы маусымда Zakspeed турбо қозғалтқыштарға тыйым салынғандықтан Yamaha қозғалтқыштарына көшті. Жапон қозғалтқышының сенімділігі төмен болды, Bernd Schneider (бұрынғы неміс Формула-3 чемпионы), Piercarlo Ghinzani және жаңадан келген Aguri Suzuki көлікті алдын ала іліктеуге күш салды. Шнайдер көлікті екі рет қана іліктеуге қол жеткізіп, екі рет те жарыстан шықты, ал Сузуки алдын ала іліктеуден ешқашан өтпеді.
In 1982, Zakspeed ran the works Ford C100 Group C effort in conjunction with the factory. The Zakspeed prepared machine was run by the works Ford Germany team with Klaus Ludwig, Manfred Winkelhock and Marc Surer at the wheel. The car was a midfielder at best, although Jonathan Palmer and Desiré Wilson scored a 4th place overall the 1000 km of Brands Hatch in 1982. Ford Germany retracted their support and one car was sold to privateers, while the other chassis was evolved by Zakspeed into the C1/4 and the C1/8, making few appearances in international racing, but becoming a front runner in the German Interserie, where it won the championship in 1984 with Klaus Niedzwiedz. The engine was the basis for their Formula One entry from 1985 to 1988. Zakspeed became notable for building their own chassis and engine, something only Ferrari, Alfa Romeo and Renault did at that time. After a maiden season with Jonathan Palmer, the team hired the first Formula 3000 champion Christian Danner and ex Tyrrell driver Martin Brundle. The team's best result (and only points finish) was Brundle's 5th place in the 1987 San Marino Grand Prix. For their final season, in 1989, Zakspeed switched to Yamaha engines as turbos were banned. The Japanese engine was unreliable and drivers Bernd Schneider (former German Formula 3 champion), Piercarlo Ghinzani and the rookie Aguri Suzuki struggled to pre qualify the car. Schneider only qualified the car twice and retired both times, while Suzuki never got past pre qualifying.
1990 жылдар және одан кейінгі жылдар: спорттық және туристік автомобильдерге қайта оралу
F1-ден шыққаннан кейін Zakspeed тағы да тек спорттық автомобильдерге назар аударды. 1990 жылдары команда Deutsche Tourenwagen Meisterschaft және қысқа ғұмырлы ITC сериясында Mercedes 190E және Opel Calibra машиналарын сынады. Осы кезеңде Формула-3 және төзімділік жарыстарында қатысқан (1997, 1999, 2001 және 2002 жылдары Нюрбургрингтің 24 сағаттық жарысын жеңіп алған) Питер Заковски әкесінен команда басқаруын қабылдады. 1998 жылы Zakspeed FIA GT Чемпионатына екі Porsche 911 GT1 көлігімен қатысты, онда француздық Team Oreca GT2 класында өзгертілген Chrysler Viper GTS Rs көліктерімен үстемдік құрды. Zakspeed осы Viper көліктерінің біреуін 1999 жылғы маусымда жаңа, шектеулер аз ережелерді пайдалану үшін Nürburgring VLN сериясында сынау үшін сатып алды. Заковски және оның серігі 1999 жылғы маусымда барлық жарыстарда жеңіске жетіп, басымдық танытты, бірақ 2000 жылы ережелер өзгертіліп, Porsche 996 GT3 көлігі пайда болды. Команда 2001 және 2002 жылдары 24 сағаттық Нюрбургринг жарысын тағы да жеңіп алды. 2003 жылы зауыттық командалармен бәсекелесіп, отын бакінің көлеміне байланысты дау туып, команда дисквалификацияланды. Zakspeed компаниясына байланысты Nitec фирмасы 2001 жылдан 2003 жылға дейін өткен V8Star Series Чемпионаты үшін NASCAR стиліндегі V8 қозғалтқышты құбырлы рамалы прототиптік автомобильдерді жасады. Осы бірдей көліктер Jaguar, BMW, Opel, Lexus және басқа да автомобильдердің дизайнымен жасалған. Zakspeed 2003 жылы Педро Ламимен Jaguar көлігінде жеңіске жетті. 2001 жылы Zakspeed АҚШ-тағы CART жарыстарына қатысып, ұзақ жылдар бойы қалыптасқан Forsythe Championship Racing командасымен серіктестік құрды, осылайша бір орындық автомобильдерге қысқа қайта оралды. 2006 жылы Zakspeed Saleen S7 R көлігімен FIA GT Чемпионатына қайта оралды. Команда сонымен қатар Нюрбургринг трассасында жарыс мектебін де басқарады.
After withdrawing from F1, Zakspeed focused again exclusively on sport cars. The team ran Mercedes 190E and Opel Calibra cars in the 1990s Deutsche Tourenwagen Meisterschaft and the short lived ITC series. Around this time, Peter Zakowski, who had raced in Formula 3 and endurance races (he had won the 24 Hours Nürburgring in 997, 1999, 2001 and 2002) took over from his father. In 1998, Zakspeed entered two Porsche 911 GT1 in the FIA GT Championship, where French Team Oreca dominated the GT2 class with their heavily modified Chrysler Viper GTS Rs. One of these Vipers was purchased by Zakspeed to be entered on the Nürburgring VLN series to take advantage of the new, less restrictive rules for the 1999 season. Zakowski and his teammate dominated the 1999 season, winning every race, before the rules were altered for 2000 and the Porsche 996 GT3 showed up. The team won the 24 Hours Nürburgring again in 2001 and 2002. In 2003, against factory competition, they were disqualified due to a dispute over fuel tank size. A company related to Zakspeed, Nitec, built the NASCAR like V8 powered tube frame prototype cars of the V8Star Series Championship series which ran from 2001 to 2003. These identical cars used bodies modelled after road cars from Jaguar, BMW, Opel, Lexus and others. Zakspeed itself won in 2003 with Pedro Lamy in a Jaguar bodied car. In 2001, Zakspeed made a brief return to single seaters with a foray into CART racing in the US in partnership with the long established Forsythe Championship Racing. In 2006, Zakspeed returned to the FIA GT Championship with the Saleen S7 R. The team also runs a racing school operating at the Nürburgring circuit.
Суперлига формуласы
2008 жылы Zakspeed «Боруссия Дортмунд» және «Пекин Гуоан» командаларының Superleague Formula машиналарын басқарды, соның ішінде «ПСВ Эйндховен», «Ливерпуль Ф.К.» және «А.С. Милан» сияқты клубтардан жалпы жеңіске «Пекин Гуоан» жетті. «Дортмунд» маусымда бір рет жеңіске жетті, ал «Пекин» жүргізуші Davide Rigon арқасында үш жеңіспен титулға қол жеткізді. 2009 жылы Zakspeed «Спортинг» CP (Pedro Petizбен бір жарыста жеңіске жеткен) және «R.S.C. Андерлехт» командаларын басқарды.
In 2008, Zakspeed managed the Superleague Formula cars of Borussia Dortmund and Beijing Guoan, with the latter taking the overall title from such clubs as PSV Eindhoven, Liverpool F. C. and A. C. Milan. Dortmund took one win in the season and Beijing took three on the way to the title with driver Davide Rigon. In 2009, Zakspeed managed Sporting CP (who won a race with Pedro Petiz) and R. S. C. Anderlecht.