Жордан Гран-при: Формула-1 тарихындағы ирланд командасы

Кіріспе

Бұрынғы ирландиялық автожарыс командасы

Jordan Grand Prix – 1991 жылдан 2005 жылға дейін Formula One құрастырушысы болған команда. Команда ирландтық кәсіпкер және негізін қалаушы Эдди Джорданның атымен аталып, Ұлыбританияның Сильверстоун қаласында орналасқан, бірақ ирландиялық лицензиямен жарысқан. 2005 жылдың басында команда Midland Group компаниясына сатылды, ол бір маусым "Иордания" деген атпен қатысты, ал 2006 жылғы F1 маусымы үшін команда MF1 Racing деп қайта аталды. Кейін сол жылы голландтық Spyker автокөлік өндірушісіне сатылып, 2007 жылғы F1 маусымында Spyker F1 атанды, содан кейін 2008 жылғы F1 маусымында Force India болып өзгерді. 2018 жылы Force India командасының қаржылық қиындыққа тап болуы және Лоренс Стролл басқаратын консорциумға сатылуы салдарынан команданың FIA тіркеуі жаңартылмады, соның нәтижесінде Jordan Grand Prix командасының бастапқы тіркеуі тоқтатылды.

Ерте тарих

Эдди Джордан 1970 жылдардың соңында қысқа мерзімге жарыс жүргізушісі болды, ал 1980 жылдардың басында Эдди Джордан Racing командасын құрды. Команда 1983 жылғы британдық Формула 3 чемпионатында Эдди Джорданның бұрынғы сынақ пилоты Айртон Сенна мен Jordan Ralt пилоты Мартин Брандлдің арасындағы бәсекелестікпен көзге түсті. Чемпионаттың соңғы кезеңінде бразилиялық пилот Брандлді басып өтті. 1988 жылы команда Халықаралық Формула 3000-ға көшті және Джонни Герберт басқарған көлікпен осы санаттағы алғашқы жарысын жеңіп алды. 1989 жылы Джордан болашақ Формула 1 жұлдызы Жан Алесимен F3000 пилоттар чемпионатында жеңіске жетті. Команда сонымен қатар Мартин Доннели және Эдди Ирвин сияқты болашақ F1 пилоттарын F3000 командасында сынап көрді.

Бастауы

Иорданияның төменгі формулалардағы сәттілігі 1991 жылғы F1 маусымы үшін Формула 1 бағдарламасын құруға және команда атауын «Иордания Гран-при» деп өзгертуге түрткі болды. Jordan F1 машинасымен алғаш сынақтан өткен пилот – Джон Уотсон. Команда өзінің алғашқы машиналарын жарыстыру үшін итальяндық тәжірибелі Андреа де Чезарис пен бельгиялық Бертран Гашоны шақырды, машиналар Ford қозғалтқыштарымен жабдықталған еді. Команда дебюттік маусымында конструкторлар чемпионатында 5-орынды алып, өте табысты өнер көрсетті, де Чезарис пилоттар чемпионатында 9-орынды иеленді. Де Чезарис Бельгия Гран-приінің көп бөлігінде екінші орында тұрды, соңғы айналымдарда машинасы бұзылмаса, көшбасшы Айртон Сеннадан озуға жақын еді. Гашо маусым ортасында такси жүргізушісіне шабуыл жасағаны үшін түрмеге қамалды, оның орнына Майкл Шумахер келді. Команда Мерседес-Бенцтен 150 000 доллар алды, бұл жас неміс спортшысына Гран-при жарыстарында тәжірибе беру үшін жасалды. Иордания Мерседеспен маусым қалдығында Шумахерді сақтап қалу туралы принциптік келісімге келгеніне қарамастан, неміс пилоты келесі жарысқа Benetton Ford командасымен келісімшарт жасады. Иордания Ұлыбритания сотында Шумахердің Benetton үшін жүргізуіне тыйым салуға өтініш бірақті, бірақ олар әлі келісімшартқа қол қоймағандықтан істі ұтырып қалды. Кейін Benetton командасының пилоты Роберто Морено және болашақ Champ Car чемпионы Алессандро Занарди екінші машинаны толықтырды. Иорданияның сәттілігі жоғары бағамен келді. Команда 1992 жылғы F1 маусымында арзан Yamaha қозғалтқыштарына көшуге мәжбүр болды. Маурисио Гугельмин мен Стефано Моденамен команда қиындыққа тап болды және маусымның соңғы жарысына дейін бірде-бір ұпай жинамады. 1993 жылғы F1 маусымында команда қозғалтқыш жеткізушісін тағы да ауыстырып, бұл жолы Hart командасына өтті. Маусым да екі жаңа пилотпен – Иван Капелли және бразилиялық жаңашыл Рубенс Барричелломен басталды. Капелли екі жарыстан кейін команданы тастап кетті, ал 1993 жылғы маусымда Барричелломен бірге тағы бес пилот жарысты. Иорданияның жетістігі орташа болды, үш ұпай жинады. Маусым соңында тұрақтылық белгілері көріне бастады, Барричеллоға F3000 құрамасының бұрынғы пилоты Эдди Ирвин қосылды. Ирвин Сузукадағы дебюттік Формула 1 жарысында алтыншы орынды алып, бір ұпай жинады. Ол McLaren пилоты Айртон Сеннадан озу үшін Дэймон Хиллден айналып өтті. Жарыс аяқталғаннан кейін, Ирвиннің нашар ауа райындағы қауіпсіз емес жарыс өнеріне ашуланған Сена Иордания гаражына кіріп, қызу пікір келіспеушілікте Ирвин оны итеріп жібергеннен кейін Ирвиннің бетіне соққы берді. Барричелло мен Ирвин 1994 жылғы F1 маусымына, Hart қозғалтқыштарымен бірге қайта оралды, бірақ Ирвин маусымды нашар бастады, ойсыз жүргізуі үшін үш жарысқа қатысудан шеттетілді. Барричелло командаға Жапониядағы Тынық мұхиты Гран-приінде алғашқы үштікті жеңіп алды, бірақ келесі жарыста Сан-Маринодағы қорқынышты біліктілік апатында қаза тапқанға айналды. Команда осы қиындықтарды жеңіп, бастапқы формасына оралды, конструкторлар чемпионатында 28 ұпаймен 5-орынды қайталады, бұл Даррел О'Брайен/Hart Engineering жасаған және құрастырған қозғалтқышы бар төмен бюджетті команданың елеулі жетістігі болды. Барричелло Бельгиядағы ылғалды біліктілік сеансында тәуекел еткеннен кейін Иорданияның алғашқы поул-позициясын жеңіп алды және 19 ұпаймен пилоттар чемпионатында 6-орынды иеленді. 1995 жылғы F1 маусымында Иордания бір маусым McLaren командасымен жұмыс істегеннен кейін толыққанды Peugeot қозғалтқыштарына көшті, ал McLaren командасы өз кезегінде Мерседес-Бенц қозғалтқыштарына көшті. Сол жылы Канада Гран-приінде Барричелло мен Ирвин екеуі де подиумға көтеріліп, тиісінше екінші және үшінші орындарды иеленді. Бұл Иордания үшін жарқын болмаған, бірақ салыстырмалы түрде тұрақты жылдың басты оқиғасы болды, команда чемпионатта 6-орынды иеленді. 1996 жылғы F1 маусымында Ирвин Майкл Шумахердің Ferrari командаласы болу үшін кеткеннен кейін, Иордания оны Ле-Манның бұрынғы жеңімпазы және спорттық автомобильдер әлемінің чемпионы Мартин Брандлмен алмастырды. Команда подиумға шыға алмады, бірақ екі пилот та конструкторлар арасында тағы да 5-орынды иеленген команда үшін бірнеше төртінші орындарды жеңіп алды. 1996 жылы команда өзінің жарқын сары түс схемасын қабылдады, ол олардың танылған белгісіне айналды.

Jordan's success in lower formulae inspired the creation of a Formula One programme for the F1 season of 1991 season and a change of name to Jordan Grand Prix. The first driver to test a Jordan F1 car was John Watson. Jordan hired Italian veteran Andrea de Cesaris and Belgian Bertrand Gachot to race his first cars, which were powered by Ford. The team had a very solid debut finishing 5th in the Constructors' Championship, with de Cesaris finishing 9th in the Drivers' Championship. De Cesaris ran second for much of the Belgian Grand Prix, and was actually gaining on leader Ayrton Senna until the car failed in the closing laps. Gachot was sent to prison mid season for attacking a taxi driver, and was replaced for the by Michael Schumacher. The team received $150,000 from Mercedes Benz in return for giving their young German sportscar star experience of Grand Prix racing. Despite Jordan's agreement in principle with Mercedes to retain Schumacher for the remainder of the season, the German driver signed to Benetton Ford for the following race. Jordan applied for an injunction in the UK courts to prevent Schumacher driving for Benetton, but lost the case as they had not yet signed a contract. Ousted Benetton driver Roberto Moreno and future Champ Car title winner Alessandro Zanardi filled the second car afterwards. Success for Jordan literally came at a high price. The team was forced to switch to cheaper Yamaha engines for the F1 season of 1992 season. With Maurício Gugelmin and Stefano Modena driving, the team struggled badly and failed to score a point until the final race of the season. F1 season of 1993 saw further changes, with the team switching engine suppliers, this time to Hart. Again, the season started with two new drivers, Ivan Capelli and Brazilian rookie Rubens Barrichello. Capelli left after two races and five other drivers teamed with Barrichello during the 1993 campaign. Jordan only had moderate improvement, scoring three points. Signs of stability were beginning to show near the end of the season when Barrichello was joined by Eddie Irvine, a former Jordan driver in F3000. Irvine finished sixth and secured a point on his debut Formula One race at Suzuka, memorably unlapping himself against McLaren's Ayrton Senna, in order to overtake Damon Hill. After the race finished, an incensed Senna, infuriated by what he deemed as unsafe racing by Irvine in poor weather conditions, stormed into the Jordan garage and punched Irvine in the face after Irvine pushed him in a heated discussion. Barrichello and Irvine returned for the F1 season of 1994 season, as did the Hart engines, but Irvine had a bad start to the season, earning a three race ban for reckless driving. Barrichello earned the team their first top three finish in Japan at the Pacific Grand Prix, but was nearly killed during the following race in San Marino in a frightening qualifying crash. The team overcame these difficulties and returned to their initial form, repeating its fifth place finish in the Constructors' Championship with 28 points, a notable achievement from a low budget team with an engine designed and built by Darrell O'Brien/Hart Engineering. Barrichello earned Jordan's first pole position after a gamble during a wet qualifying session in Belgium, and finished 6th in the Drivers' Championship with 19 points. Jordan switched to full works Peugeot power in F1 season of 1995 after one season with McLaren team who switched to works Mercedes Benz engines. During the Canadian Grand Prix that year, both Barrichello and Irvine finished on the podium, finishing second and third respectively. It was the highlight to an unspectacular but relatively solid year for Jordan, as they hung around mid pack to finish 6th in the Championship. When Irvine left in F1 season of 1996 to become Michael Schumacher's teammate at Ferrari, Jordan replaced him with veteran Martin Brundle, the ex Le Mans winner and World Sportscar Champion. The team failed to make the podium, but both drivers managed to score a string of fourth place finishes as the team scored yet another 5th among the constructors. 1996 also saw the team adopt their bright yellow colour scheme which would become their trademark.

1990 жылдардың аяғындағы өрлеу

1997 жылғы F1 маусымында бұрынғы жылғы екі пилот та команданы тастап кетті. Баррикелло жаңа құрылған Стюарт Гран-приіне өтті, ал Брандл ITV телеарнасы үшін Формула-1 комментаторы болды. Олардың орнына өткен жылы Минарди үшін жарысқан итальяндық Джанкарло Физикелла және Михаэль Шумахердің інісі Ральф Шумахер келді. Команда Чемпионатта тағы да 5-ші орынды иеленді, Физикелла екі мәрте подиумға көтерілді. Хоккенхаймда Физикелла жарысқа көш бастады, бірақ Герхард Бергерге жеңіліп, көлігінің радиаторына тесік түскеннен кейін жарыстан шықты. Италиялық пилоттың тағы бір жетістігі – Испания Гран-присінде ең жылдам айналым жасады. Аргентинада Ральф Шумахердің бірінші подиумына қол жеткізуіне қарамастан, жарыс барысында итальяндық әріптесін қақтырысқа ұшыратты, бұл маусымның сәтсіздігіне айналды. 1998 жылғы F1 маусымында команда бұрынғы әлем чемпионы Деймон Хиллді трансферледі, ол Иорданияның F3000 бағдарламасының түлегі болды, Физикелланың орнына келді. Команда сонымен қатар Prost командасына өткен Peugeot қозғалтқыштарын Mugen Honda қозғалтқыштарымен ауыстырды. Маусымның жартысына дейін Иордания сенімділік мәселелеріне байланысты бірде-бір ұпай жинамады. Осы кезде олар Tyrrell командасынан Майк Гаскойнды техникалық команданы күшейту үшін шақырып алды, ал ұзақ жылдар бойы қызмет еткен техникалық директор Гэри Андерсон бірнеше айдан кейін лауазымынан кетті. Маусым соңына қарай жағдай жақсарып, сол жылы жаңбырға толы Бельгия Гран-присінде бар болғаны алты көлік финишқа жеткенде, Хилл Иорданияға Формула-1дегі алғашқы жеңісін сыйлады, бұл Хиллдің мансабындағы 22-ші Гран-при жеңісі болды. Ральф Шумахер екінші орынды алып, жеңіске үлес қосты. Алайда, кейін команданың бұйрығы бойынша Шумахерге Хиллден озуға тыйым салынғаны белгілі болды. Осыған ашуланған ағасы Михаэль Иорданияға Ральф енді команда үшін жарыспайтынын мәлімдеді және кейіннен ағасының келісім-шартын 2 миллион фунт стерлингке сатып алды. Бұл Иорданияны қанағаттандырды, себебі Михаэльдің 1991 жылы Иорданиядан Benetton командасына ауысуы да жанжалға толы болған еді. Хилл пилоттар чемпионатында 6-шы орынды, ал Ральф 10-шы орынды иеленді. Хиллдің Сузукадағы Хайнц Харальд Френценге соңғы айналымдағы соңғы бұрышта жасаған шабуылы оған жарысты төртінші орында аяқтауға мүмкіндік берді, сонымен қатар Иорданияға 1998 жылғы Конструкторлар чемпионатында төртінші орынды жеңіп алды (бірақ Френценнің Хиллге орынды "сыйлағаны" туралы әңгімелер тарады, неміс 1999 жылы Уильямспен болған қиын мансабынан кейін Иорданияға көшетінін растады). 1999 жылғы F1 маусымында Френцен мен Ральф Шумахер командаларды ауыстырған кезде (Френцен Иорданияда, Ральф Уильямста), маусым Хилл үшін қиынға айналды, ол маусым соңында карьерасын аяқтады. Алайда, Френценнің маусымы өте табысты болды, неміс екі жеңіске және бірінші орынға ие болды. Бір кезде Френцен әлем чемпионы атағын жеңіп алу мүмкіндігін ойлаған, бірақ McLaren және Ferrari командаларының жоғары жылдамдығы мен сәттілігі оның үмітін жойды. Френцен пилоттар чемпионатында үшінші орынды алды, ал команда конструкторлар арасында да үшінші орынды иеленді. 1999 жыл команданың ең сәтті маусымы болды.

F1 season of 1997 saw the departure of both drivers from the previous year. Barrichello left for the newly formed Stewart Grand Prix, whilst Brundle became a Formula One commentator for ITV. Jordan replaced them with Italian Giancarlo Fisichella, who had raced for Minardi the previous year, and young Ralf Schumacher, Michael's brother. Again, the team finished 5th in the Championship, with Fisichella achieving two podium finishes. At Hockenheim, Fisichella had led the race, but lost out to Gerhard Berger before retiring when a puncture holed his car's radiator. The Italian's other highlight was scoring the fastest race lap at the Spanish Grand Prix. A lowlight of the season came in Argentina when Ralf Schumacher took out his Italian teammate during the race, which was tempered by Ralf's first podium. In F1 season of 1998, the team made its biggest signing as former World Champion Damon Hill, a graduate of Jordan's F3000 programme, replaced Fisichella. The team also replaced its Peugeots, which went to Prost, with Mugen Honda motors. Up to the halfway point of the season, Jordan had failed to score a single point due to reliability problems. At that point, they signed Mike Gascoyne from Tyrrell to bolster the technical team and long standing technical director Gary Anderson resigned a few months after. Things improved greatly towards the end of the season and at that year's rain soaked Belgian Grand Prix in which only six cars finished, Hill earned Jordan their first ever Formula One win, which was also Hill's 22nd career Grand Prix victory. Ralf Schumacher sweetened the victory by finishing second. However, it was later revealed to be team orders Schumacher had been ordered not to pass Hill. Angered by this, his brother Michael told Jordan that Ralf would never race for the team again and subsequently bought out his brother's contract for 2 million pounds, this satisfied Jordan due to the scandal and manner of Michael's own switch from Jordan to Benetton back in 1991. Hill finished 6th in the drivers' standings with Ralf 10th. Hill's last lap, last corner move on Heinz Harald Frentzen at Suzuka enabled him to finish the race in fourth and also earned Jordan fourth in the Constructors' Championship for 1998 (this was tempered by speculation that Frentzen had "gifted" the place to Hill, the German having confirmed a move to Jordan for 1999, after a tumultuous career with Williams). With Frentzen and Ralf Schumacher swapping teams for F1 season of 1999 (Frentzen at Jordan and Ralf at Williams), the season would turn out to be a nightmare for Hill, who was to retire at the end of the season. However, Frentzen's season was immensely successful, with the German earning two victories and a pole position. For a short while Frentzen had entertained thoughts of a world title, but poor luck and greater speed from McLaren and Ferrari ended his hopes. Frentzen finished third in the Drivers' Championship and the team also finished third amongst the Constructors'. 1999 was to be the team's finest season.

Құлдырау

2000 жылғы F1 маусымында Хиллдің орнына Жарно Трулли келді, ол Prost және Minardi командаларында бірнеше жыл бұрын жарысқан. Оның біліктілікте көрсеткен жылдамдығы әсерлі болды, бірақ ол подиумға көтеріле алмады. Френцен 1999 жылғы жетістіктерін қайталай алмады, нәтижесінде команда Конструкторлар чемпионатында 6-шы орынға түсіп қалды. Команда Монако Гран-присінде үлкен ұпайлар алуға жақын болды, бірақ бақандай соққан сәтсіздіктерге тап болды: Трулли болашақ жеңімпаз Дэвид Коултардтан алда болды, бірақ оның қорабы бұзылып қалды, ал екінші орында келе жатқан Френцен, жарыс аяқталуға сегіз айналым қалғанда Сент-Девотте қабырғасына соқтығысты. Екі пилот та 2001 жылғы F1 маусымын бастау үшін оралды, ал Jordan командасы Mugen спортты 2000 жылдың соңында тастағаннан кейін бәсекелес BAR командасына беріліп жатқан Honda қозғалтқыштарына көшті. Бұл Honda қозғалтқыштарын ұзақ мерзімді пайдалану құқығы үшін күреске әкелді. Френцен маусымның ортасында командадан босатылды, себебі команда басшысы Эдди Джорданмен бірнеше келіспеушіліктер болды деген болжам бар. Джорданның өзі 2002 жылы Honda-ны қанағаттандыру мақсатымен Такума Сатоны әкелу үшін Френценді жібергенін айтты. Френценнің орнын Германия Гран-присінде тест-пилот Рикардо Зонта басты, бірақ одан кейін Формула-1 мансабының соңғы кезеңінде Жан Алеси келді. Барлық бұл алабұдында Трулли төрт рет ұпай жинады, ал команда бәсекелес BAR-дан жоғары тұрып, Конструкторлар чемпионатында 5-ші орынды алды. 2002 жылғы F1 маусымында Jordan командасы қайта ұйымдастырылды, Физикелла қайта келді және Такума Сато командаға қосылды, бұл Honda-ның ықпалының нәтижесі болды. Демеушілік қаражатының азаюына байланысты команда жарыс жолындағы орнын жоғалтты. Физикелла көбінесе жақсы біліктілік көрсетті, Монреальде 6-шы, ал Будапештте 5-ші орын алды. Бірақ нәтижелер жағынан италияндық пилот Венгриядан алған 6-шы орнымен қатар үш 5-ші орынға ғана қол жеткізді. Сато үміттендіретін жарыстар көрсетті, бірақ тек туған жеріндегі жарыста 2 ұпай ғана алды. Формасының төмендеуіне қарамастан, Jordan командасы чемпионатта 6-шы орынды иеленді, бұл негізгі бәсекелесі BAR-дан екі орын жоғары.

For F1 season of 2000 Hill was replaced by Jarno Trulli, fresh from a couple of years at Prost and Minardi. His qualifying speed in particular impressed, but he was unable to score a podium. Frentzen was unable to replicate the success of 1999 and the team slipped back to 6th in the Constructors' Championship. The team had been on course for major points at Monaco, but poor luck intervened: Trulli was ahead of eventual winner David Coulthard until his gearbox failed, while Frentzen running in second place hit the wall at Sainte Devote with only eight laps to go. Both drivers returned to start F1 season of 2001 and Jordan switched to works Honda engines which were already being supplied to rival team BAR after Mugen left the sport at the end of 2000. This led to a battle for the right to use the Honda engines in the long term. Frentzen was released from the team in mid season, a series of disagreements with team boss Eddie Jordan a possible explanation. Jordan himself has said that he dropped Frentzen to bring in Takuma Sato for 2002, an attempt to satisfy Honda. Frentzen was replaced by test driver Ricardo Zonta at the German Grand Prix, but from thereafter Jean Alesi, in the final stages of his Formula One career, took the seat. Amidst all the turmoil, Trulli finished in the points four times, and the team finished 5th in the Constructors' Championship for the fifth time, ahead of rivals BAR. Jordan re organised in F1 season of 2002, with Fisichella returning and Takuma Sato joining the team, thanks in no small part to Honda's influence. Due to a drop in sponsorship money the team slipped down the pecking order on the grid. Fisichella often qualified well, a sixth place on the grid in Montreal and a fifth place on the grid in Budapest. Yet results wise, the Italian had to make do with a trio of fifth places and a sixth place from Hungary. Sato showed flashes of promise, but managed just two points at his home race. Despite the drop in form, Jordan still managed sixth in the championship, two places ahead of main rivals BAR.

Фордқа қайта оралу

2003 жылғы F1 маусымында Honda, BAR-мен серіктестігіне көңіл бөлгендіктен Jordan командасын тастап кетті. Jordan командасына Ford Cosworth қозғалтқыштарымен қанағат етуге тура келді, және маусым сәтті деп есептелмеді. Jordan командасы 9-шы орынға көтеріліп, Minardi-ді ғана еңсерді. Бұл нәтиже жаңбырдың әсеріне ұшыраған ерекше жағдайлардың нәтижесінде болды. Старттық/фиништік түзу бойындағы ауыр апаттан кейін жарыс тоқтатылып, қызыл ту көрсетілді. Бастапқы шатасудан кейін Джанкарло Физикелла екінші орынға ие болды, ал Kimi Räikkönen подиумның ең жоғарғы сатысына көтерілді. Бірақ, бірнеше күннен кейін FIA жүргізген тергеу нәтижесінде Физикелла алғашқы F1 жарысының жеңімпазы деп жарияланды. Осылайша Физикелла өзінің мансабындағы алғашқы жеңісін подиумның ең жоғарғы сатысында тойлай алмады, бірақ ол және Räikkönen келесі жарыста Сан-Маринода жүргізушілер кубоктарын алмастырды, ал McLaren командасының басшысы Рон Деннис конструкторлар кубогын Эдди Джорданға табыс етті. Бұл мүмкіндікті пайдаланған жеңіс болғанымен, Физикелла да, жаңа ғана командаға қосылған Ральф Фирман да EJ13 машинасымен ешқандай сәттілікке жете алмады. Фирман жаттығу кезінде жарақат алғаннан кейін, Jordan командасының құрамында алғаш рет венгрлік Формула-1 жүргізушісі Зсольт Баумгартнер сынға түсті. Фирман соңғы екі жарысқа қайта оралды, бірақ Испанияда жеңіп алған ұпайларын арттыра алмады. Физикелла жеңісімен қатар екі ұпай ғана жинады және команданың көрсеткісіне наразы болғандықтан Sauber командасына ауысты. 2003 жылдың маусым айында Jordan командасы Vodafone ұялы телефон компаниясына қарсы 150 миллион фунт стерлингтік талап арыз берді, компания үш жылдық демеушілік келісіміне ауызша келісім жасап, кейін оны Ferrari-ге бергенін мәлімдеді. Екі айдан кейін Jordan командасы Vodafone төлеген шығындарды өтеуге келісіп, талап арызын кері тартып алды. Бұл команда үшін қаржылық жағынан екі есе ауыр соққы болды, одан команда еңсеруге мүкіндік таппады. Сот Эдди Джорданды қатты сынға алып, Vodafone-қа қарсы айыптауларды "негізсіз және жалған" деп атады. 2004 жылғы F1 маусымында Jordan командасы қаржылық қиындықтарға тап болды, және олардың болашақ мәртебесі күмәнді болды. Командаға бұрын Sauber және Prost командаларында жүрген неміс Ник Хайдфельд және итальяндық жаңадан келген Джорджио Пантано қосылды. Бұрынғы F3000 чемпионы Хайдфельд үміттендірді, бірақ машинаның бастапқы қарқыны нашар болғандықтан көптеген жақсы нәтижелерге жете алмады. Пантаноның маусымы демеушілік мәселелерімен қиындыққа толы болды. Ол қаржы жетіспеуіне байланысты Канада жарысына қатыса алмады, оның орнына Тимо Глок келді. Глок дебюттік жарысында екі ұпай жинап, Хайдфельдтен аздап озып кетті, бірақ бұл нәтиже Toyota және Williams командаларының машиналары тежегіштік жүйесіндегі бұзушылықтарға байланысты дисквалификацияланғаннан кейін мүмкін болды. Маусымның соңында Глок Пантаноның орнын толыққанды иеленді. Өткен маусымдағыдай, команда конструкторлар чемпионатының төменгі сатысында Minardi-ді ғана еңсерді.

For F1 season of 2003, Honda left Jordan to concentrate on their partnership with BAR. Jordan had to make do with Ford Cosworth engines, and the season was not regarded as a success. Despite beating only Minardi to score 9th in the standings, Jordan won in 2003. This came under bizarre circumstances in the which was affected by rain. Following a massive accident on the start/finish straight, the race was red flagged and stopped. After some initial confusion, Giancarlo Fisichella was initially ruled to have finished second behind Kimi Räikkönen who took the top step on the podium. However, an FIA inquiry several days later led to Fisichella being officially declared the winner of his first F1 race. Fisichella was therefore unable to celebrate his first career victory on the top step of the podium, although he and Räikkönen swapped their drivers' trophies in an impromptu ceremony at the following race in San Marino, while McLaren's Ron Dennis handed over the constructors' trophy to Eddie Jordan. Aside from the opportunistic win, neither Fisichella nor rookie teammate Ralph Firman were able to achieve any sort of success in their EJ13s. After Firman was injured in practice for the Jordan fielded the first ever Hungarian Formula One driver, Zsolt Baumgartner. Firman returned for the final two events, but was unable to add to the point he won in Spain. Fisichella only managed two points on top of his victory and unhappy at the team's form he departed for Sauber. In June 2003 Jordan sued mobile phone company Vodafone for £150 million, claiming that the company had made a verbal contract for a three year sponsorship, then given it to Ferrari instead. Jordan withdrew the action two months later, agreeing to pay Vodafone's costs. This was a double financial blow from which the team never recovered. The judge was highly critical of Eddie Jordan, branding the allegations against Vodafone "without foundation and false". In F1 season of 2004, Jordan struggled financially, and their status for the future was questionable. The team fielded German Nick Heidfeld, formerly of Sauber and Prost, and Italian rookie Giorgio Pantano. Ex F3000 champion Heidfeld showed promise, but could not achieve many good results due to the car's initial pace being poor. Pantano's season was dogged by sponsorship problems. He missed Canada due to a lack of funding, with Timo Glock stepping in to replace him. Glock managed to score two points on his debut, finishing just ahead of Heidfeld, although these had been earned after the two Toyota and Williams cars had been disqualified for brake duct irregularities. Later in the season, Glock replaced Pantano permanently. As in the previous season, the team finished ahead of only Minardi at the bottom of the constructors standings.

Midland Group компаниясына сату

Фордтың Косвортты сатуға шешім қабылдағаннан кейін, Джордан командасы 2005 жылғы F1 маусымы үшін қозғалтқышпен қамтамасыз етілмей қалды. Алайда, Toyota жақын уақытта Джорданға өзінің жарыс машиналарын қуаттандыратын қозғалтқыштармен бірдей қозғалтқыштарды жеткізуге келісті. 2005 жылы Хитроу әуежайында өткен конструкторлар жиынында Берни Экклстоун Алекс Шнайдерді Эдди Джорданмен таныстырды. Алты аптадан соң Эдди Джордан команданы Мидленд тобына 60 миллион долларға сатты. Келісімге қол қойылған күні Эдди Иан Филлипстің кеңсесінде көзінен жас шықты. Джордан атауы 2005 жылғы F1 маусымында сақталды, ал 2006 жылғы F1 маусымында Midland MF1 Racing деп өзгертілді. 2005 жыл бойы журналистер Мидлендтің Формула 1-де ұзаққа созылатынына күмән келтірді. Маусым бойы команда сатылып кеткені және бұрынғы жүргізуші Эдди Ирвин оны сатып алуға қызығушылық танытқандығы туралы әңгімелер тарады. Сондай-ақ, осы жылы екі жаңа жаңа жүргізуші – Нараин Картикеян және Тиаго Монтейро жарыс жолына шықты. 2005 жыл Джорданның жарыс кестесінде соңғы қатарда тұрғанын көрсетті. Команданың соңғы құрметті тұғырға көтерілуі Индианаполисте өткен өте даулы жарыста болды, онда Монтейро көптеген қарсыластары жарысқа қатыспағаннан кейін Джорданның 3-4 орындарын жеңіп алды. Монтейро Spa трассасында жаңбырлы ауа-райында командаға соңғы ұпайларын әкеліп, тамаша 8-орынды иеленді. Команданың соңғы жарысында Монтейро 11-орынды алды, ал Картикеян есіктен шығып кетті.

Жүргізушілердің талантын дамытудағы рөлі

Иордания Гран-приі бірнеше жүргізушіге дебют жасағаны үшін есімдері танымал болды, олар кейіннен F1 және кең ауқымды автокөлік жарыстары мансабында үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Бұл Эдди Джорданның F1-ге өз командасын енгізер алдында жүргізушілердің мансабын басқару тәжірибесімен (әсіресе Жан Алеси) және команданың қаржыландыруға үнемі қажеттілігімен байланысты болды, мұндай қаржыландыруды жаңа жүргізушілер көбінесе жеке демеушілік арқылы әкелді. F1 мансабын «Жорданмен» бастаған сәтті жүргізушілердің қатарында бірнеше дүркін әлем чемпионы Майкл Шумахер (1991), Чемпионат автожарыстары (CART) чемпионы Алекс Занарди (1991), F1 жарысының жеңімпаздары Рубенс Барричелло (1993), Эдди Ирвин (1993), Ральф Шумахер (1997) және Инди 500 жеңімпазы Такума Сато (2002) бар. Команданың жақын және ыңғайлы атмосферасы басқа командаларда үміттерді орындамаған жүргізушілерге де өздерінің ең жақсы нәтижелерін көрсетуге мүмкіндік берді. Атап айтуға болады, Хайнц Харальд Френцен 1999 жылғы әлем чемпионатына таласу үшін екі жарыста жеңіске жетті, бұл 1997 жылы «Уильямс» командасы үшін мүмкін болмады. Андреа де Чезарис 1991 жылы командада болған кезінде «жазалаушы» репутациясынан сенімді жүргізуші ретінде беделін жаңартты, ал Джарно Трулли, Джанкарло Физикелла және Ник Хайдфельд «Иордания Гран-приінде» өткізген уақыттарын өздерінің әлеуетін көрсету және ірі командаларға қабылдану үшін пайдаланды. Майкл мен Ральф Шумахерге F1 дебютін сыйлағаннан басқа, «Жордан» 1990-жылдар мен 2000-жылдардың басында Германияның Формула-1-ге деген қызығушылығының артуынан пайдаланды, дәуірдің басқа да танымал неміс жүргізушілері (Френцен, Хайдфельд және Тимо Глок) команда үшін жүргізіп, «Deutsche Post World Net» 2000 жылдан 2003 жылға дейін команданың негізгі демеушісі болды.

Демеушілік

1991 жылы команданы 7 Up сусындар бренді демеушілік етті, бірақ команданың орташа табысты алғашқы маусымына және Эдди Джордан команданың «біздің келісімнің шартын толық орындадық» дегеніне қарамастан, демеушілік 1994 жылға дейін Оңтүстік Африканың Sasol энергетикалық компаниясына ауыстырылды, ал Barclay 1993 жылға дейін қолдау көрсетті. Команданың Peugeot қозғалтқыштарымен алғашқы жылы отын жеткізуші Total 1995 жылы бас демеуші болды. 1996 жылдан 2005 жылға дейін Benson & Hedges Jordan командасының негізгі демеушісі болды. Темекі жарнамасына тыйым салынған жарыстарда атау «Bitten & Hisses» (1997 жылғы F1 маусымында Jordan командасының талисманы жылан Сид болған кезде) немесе команданың жүргізушілері Джанкарло Физикелла мен Ральф Шумахердің есімдеріне қосымша «S» әрпі қосылып, «Buzzin Hornets» (1998 жылғы F1 маусымынан 2000 жылғы F1 маусымына дейін талисман аты жоқ былбырлаушы болды), «Bitten Heroes» (2001 жылғы F1 маусымында команданың талисманы акула болған кезде) және 2002 жылғы F1 маусымынан 2005 жылғы F1 маусымына дейін «Be On Edge» (BENSON & HEDGES) деп өзгертілді. Спонсордың алғашқы жылында команда көліктерін темекінің қаптамасының алтын түсіне бояп, кейін сары түске ауыстырды. 2002 жылғы F1 маусымында бас демеушілік құқығы жеткізу компаниясы DHL-ге берілді, бірақ кейін Benson & Hedges-ке қайтарылды (ол 2002 жылы маңызды демеуші болып қала берді). 2004 және 2005 жылғы АҚШ Гран-прилерінде Sobranie жарнамаланды; команда (Scuderia Ferrari-мен бірге) бұрынғы АҚШ Гран-прилерінде темекісіз ливреяларды қолданған, себебі АҚШ-тың темекі шеберімен жасалған келісімшарт бойынша, келісімшарт Филип Моррис АҚШ (АҚШ-та Benson & Hedges тауарлық белгісіне ие) компаниясын американдық ашық дөңгелекті жарыстардағы Team Penske командасына бір демеушілікке шектеді.

ЕЖ-10

EJ 10 – «Жордан» Формула 1 командасы таратқан энергетикалық сусын. Бұл сусын кофеин мен таурин қоспағандықтан, қанттың күйзелісін болдырмайды, сондай-ақ жемісті дәмімен және 90 минутқа дейін энергия беретіні туралы кеңінен жарнамаланды. Ол жарқыраған сары түсті 250 мл және 380 мл бөтелкелерде сатылды, бөтелкелер «Жордан» Формула 1 машиналарын еске түсіретіндей безендірілген. «Жордан Гран-при» компаниясы бұл энергетикалық сусынды жасау және сату үшін «Сазерленд Хоуес» дизайн агенттігімен жұмыстысты. EJ 10 танымалдылығының шарықталу кезеңінде Ирландия, Германия, Колумбия, Эквадор, Сауд Арабиясы және Мексиканы қоса алғанда, дүние жүзінде қолжетімді болды. 2002 жылы Ирландияда 380 мл-лік EJ 10 бөтелкелерінен қауқаусыз деңгейде бензол табылғаннан кейін қайтарып алынды. V 10 – EJ 10 сусынының бір тармағы, ол негізгі құрамын сақтайды, бірақ оған водка қосылады.

Honda Civic Jordan (Қытайлық автомобиль)

1999 жылы Mugen Honda қозғалтқыштарымен сәтті өткен маусымын еске алу үшін Honda Ұлыбританияда 500 дана лимиттік Honda Civic моделін Civic Jordan деп сатты. EK4 VTi S хэтчбек моделі негізінде жасалған автомобильдер күн сәулесіне ұқсас сары түске боялды және сары-қара былғары интерьермен, автомобильдің бүйірлері мен арт жағындағы Jordan жазуларымен, сондай-ақ орындықтары мен еден төсемдерінде тігілген Jordan логотипімен, жапондық Type R моделінің кейбір элементтерін қамтитын кузов жиынтығымен жабдықталды. Автомобильдің орталық консолінде Эдди Джорданның қол қойған тақтасы болды, алайда команда автомобильді әзірлеуге қатыспады, ол басқа жағынан стандартты VTi моделінен айырмасыз болды.

Жарыс рекорды

Жыл Атауы Көлік Мотор Дөңгелектер No Жүргізушілер Ұпайлары WCC 1991 жылғы F1 маусымы Team 7Up Jordan 191 Ford HB4 3.5 V8 32.32.32.32.33. Бертран Гашо Майкл Шумахер Роберто Морено Алессандро Занарди Андреа де Чезарис 13 1992 жылғы 5-ші F1 маусымы Sasol Jordan 192 Yamaha OX99 3.5 V12 32.33. Стефано Модена Маурисио Гугельмин 1 1993 жылғы 11-ші F1 маусымы Sasol Jordan 193 Hart 1035 3.5 V10 14.15.15.15.15. Рубенс Барричелло Иван Капелли Тьерри Бутсен Марко Апичелла Эммануэле Наспетти Эдди Ирвин 3 1994 жылғы 11-ші F1 маусымы Sasol Jordan 194 Hart 1035 3.5 V10 14.15.15. Рубенс Барричелло Эдди Ирвин Агури Сузуки Андреа де Чезарис 28 1995 жылғы 5-ші F1 маусымы Total Jordan Peugeot 195 Peugeot A10 3.0 V10 14.15. Рубенс Барричелло Эдди Ирвин 21 1996 жылғы 6-шы F1 маусымы Benson & Hedges Jordan Peugeot 196 Peugeot A12 EV5 3.0 V10 11.12. Рубенс Барричелло Мартин Брундл 22 1997 жылғы 5-ші F1 маусымы Benson & Hedges Jordan Peugeot 197 Peugeot A14 3.0 V10 11.12. Ральф Шумахер Джанкарло Физикелла 33 1998 жылғы 5-ші F1 маусымы Benson & Hedges Jordan 198 Mugen Honda MF 301 HC 3.0 V10 9.10. Деймон Хилл Ральф Шумахер 34 1999 жылғы 4-ші F1 маусымы Benson & Hedges Jordan 199 Mugen Honda MF 301 HD 3.0 V10 7.8. Деймон Хилл Хайнц Харальд Френцен 61 2000 жылғы 3-ші F1 маусымы Benson & Hedges Jordan EJ10EJ10B Mugen Honda MF 301 HE 3.0 V10 5.6. Хайнц Харальд Френцен Джарно Трулли 17 2001 жылғы 6-шы F1 маусымы Benson & Hedges Jordan Honda EJ11 Honda RA001E 3.0 V10 11.11.11./12.12. Хайнц Харальд Френцен Рикардо Зонта Джарно Трулли Жан Алеси 19 2002 жылғы 5-ші F1 маусымы DHL Jordan Honda EJ12 Honda RA002E 3.0 V10 9.10. Джанкарло Физикелла Такума Сато 9 2003 жылғы 6-шы F1 маусымы Jordan Ford EJ13 Ford RS1 3.0 V10 11.12.12. Джанкарло Физикелла Ральф Фирман Зсолт Баумгартнер 13 2004 жылғы 9-шы F1 маусымы Jordan Ford EJ14 Ford RS2 3.0 V10 18.19.19. Ник Хайдфельд Джорджио Пантано Тимо Глок 5 2005 жылғы 9-шы F1 маусымы Jordan Grand Prix EJ15EJ15B Toyota RVX 05 3.0 V10 18.19. Тиаго Монтейро Нараин Картикеян 12 9-шы