Кіріспе
Минарди – 1979 жылы Жанкарло Минарди құрған итальяндық автокөлік жарыс командасы және конструкторы, Фаенца қаласында негізі салынған. 1985 жылдан 2005 жылға дейін Formula One әлем чемпионатында көп табысқа жете алмаса да, адал жанкүйерлерді өзіне тартты. 2001 жылы команда тарап кетпеуі үшін Минарди оны австралиялық кәсіпкер Пол Стоддартқа сатты, ол бес жыл бойы команданы басқарды, содан кейін 2005 жылы Red Bull GmbH компаниясына сатты, ол команданы Scuderia Toro Rosso деп атады. Алғашқыда "M" (Минардидің аббревиатурасы) деп аталған, кейін 2001 жылдан бастап барлық Минарди шассилері "PS" деп аталды, "PS" – команда иесі Пол Стоддарттың инициалдары. Formula One-дағы өмірінде команда барлығы 38 чемпионат ұпайы жинады, оның 16-сын команданың бірінші пилоты Пьерлуиджи Мартини жеңіп алды. Мартини команданың алдыңғы қатардағы жалғыз стартын да тіркеді, 1990 жылғы АҚШ Гран-присінде 2-орынды иеленді, ал 1989 жылғы Португалия Гран-присінде Минарди бір айналымға басшылық етті – Минардидің басшылық еткен жалғыз жағдайы. Команда ешқашан пьедесталға көтерілген жоқ, тек үш рет 4-орынды иеленді: Мартини 1991 жылы екі рет және Кристиан Фиттипальди 1993 жылы. 21 маусым бойы Минарди 37 пилотты қатыстырды. Оның 13-і итальяндық азаматтар (олардың тоғызы команданың иесі Джанкарло Минарди кезінде жарысқан), ал қалғандары 13 түрлі ұлттан шықты (2005 жылы Монако лицензиясымен жарысқан Дорнбосты есептемегенде). Мартини командамен 103 Гран-приде қатысып, ең көп старт жасаған пилот рекордын ұстап тұр, одан кейін Джанни Морбиделли мен Марк Жене 33 стартпен келеді. Минардинің құлауына дейін команда Formula One ортасында достықтығымен, қолжетімділігімен және корпоративтік мәдениетінің болмауымен ерекше көзге түсті. Жарыс жолында олардың машиналарын көптеген адамдар шағын бюджетіне сай жақсы жасалған деп санайды, олардың төменгі орны нашар машина емес, қаржының (және қозғалтқыш қуатының) жетіспеушілігінен туындады. Олар басқа қаржылық қиындықтарға тап болған командаларға қарағанда, жалақымен жұмыс істейтін пилоттарды жұмысқа алудан бас тартты. Минардидің бұрынғы пилоттарының арасында екі мәрте әлем чемпионы Фернандо Алонсо, Гран-при жеңімпаздары Алессандро Наннини, Джанкарло Физикелла, Джарно Трулли және Марк Веббер; CART IndyCar World Series екі мәрте чемпионы Алессандро Занарди және жарыс жеңімпаздары Джастин Уилсон мен Кристиан Фиттипальди; сондай-ақ Ле-Манның 24 сағаттық жарысының жалпы жеңімпаздары Мишеле Альборето, Пьерлуиджи Мартини және Марк Жене бар.
the Formula One team
Minardi was an Italian automobile racing team and constructor founded in Faenza in 1979 by Giancarlo Minardi. It competed in the Formula One World Championship from 1985 until 2005 with little success, nevertheless acquiring a loyal following of fans. In 2001, to save the team from folding, Minardi sold it to Australian businessman Paul Stoddart, who ran the team for five years before selling it on to Red Bull GmbH in 2005 who renamed it Scuderia Toro Rosso. Initially called "M" (short for Minardi) then a number, from 2001, all of Minardi chassis were called "PS", the PS being the initials of team owner, Paul Stoddart. During its time in F1, the team scored a total of 38 championship points; 16 of these were earned by the team's first driver, Pierluigi Martini. Martini also recorded the team's only front row start, qualifying 2nd at the 1990 United States Grand Prix, and he led a lap during the 1989 Portuguese Grand Prix, the only time a Minardi led a lap. The team never achieved a podium finish, only managing three 4th place finishes: Martini twice in 1991 and Christian Fittipaldi in 1993. In the 21 seasons, Minardi entered 37 drivers. Thirteen had Italian nationality (nine of whom raced during the time the team was owned by Giancarlo Minardi), the others came with 13 different nationalities (discounting Doornbos racing under a Monaco license in 2005). Martini holds the record for more starts with the team with 103 Grands Prix, followed by Gianni Morbidelli and Marc Gené with 33 starts. Before Minardi's demise, the team was particularly well liked within Formula One circles for its friendliness, accessibility, and lack of corporate culture. On the track, their cars were regarded by many as well designed for their tiny budget, their low position recognised as a result of a lack of funds (and engine power) rather than a poor car. They also resisted employing pay drivers more than most other financially constrained teams. Former Minardi drivers include double World Champion Fernando Alonso, Grand Prix winners Alessandro Nannini, Giancarlo Fisichella, Jarno Trulli and Mark Webber; CART IndyCar World Series double champion Alessandro Zanardi and race winners Justin Wilson and Christian Fittipaldi; and 24 Hours of Le Mans overall winners Michele Alboreto, Pierluigi Martini, and Marc Gené.
Тарих
Минарди отбасы ұзақ жылдар бойы моторспортқа қатысып келеді. Джанкарло Минардидің әкесі 1927 жылдан бері Фаенцада Fiat дилерлігін иеленген, ал әкесі Джованни Минарди 1940 жылдардың соңында өз машиналарында жарысқа қатысқан. Минардидің алғашқы машинасы Джованни Минарди жасаған GM75 болды: онда Обердан Голфиери жобалаған және Антонио Лотти құрастырған 6 цилиндрлі қозғалтқыш орнатылған. Рино Ферниани оны Гарда трассасында жүргізіп, жарыс кезінде көш бастап тұрғанда жарыстан шықты. Әкесінің қайтысынан кейін Джанкарло отбасы бизнесінің жарыс бөлігін басқарды. 1970 жылдардың басында «Скудерия дель Пассаторе» командасын жетектеді. Бұрын шешілгендей, Формула 3 емес, Италия Формуласында Brabham BT28 шассиі мен Alfa Romeo қозғалтқышымен жарысуға шешім қабылдады. 1972 жылы команда Джанкарло Мартинимен екінші орынды алды, бірақ келесі маусымда жеңіске жетті. 1974 жылы Ламберто Леони даулы қара ту салдарынан чемпиондықтан айырылды. 1975 жылы команда спонсорлық ақша алу үшін «Scuderia Everest» деп аталды. Келешегі зор Элио Де Анжелис 1977 және 1978 жылдары, ал Клей Регаццони 1978 және 1979 жылдары команда үшін жарысқа қатысты. Ол 1975 жылдан 1979 жылға дейін Формула 2-де March шассиі мен BMW қозғалтқыштарымен жарысты. 1976 жылы команда Пьерлуиджи Мартинидің ағасы Джанкарло Мартинимен бірге қысқа мерзімге Formula One Ferrari 312T клиенттік машинасымен жұмыс істеді. Мартини аға Брэндс-Хатчтағы Чемпиондар жарысына 15-орыннан іліккенімен, жарысқа дайындалу кезіндегі апат салдарынан қатыса алмады. Содан кейін команда Сильверстоун қаласында өткен BRDC International Trophy жарысында 10-орынды иеленді. 1979 жылы Минарди танымал итальяндық моторспорт меценаты Пьеро Манчиниден қаржылық қолдау алып, Минарди жарыс командасын Формула 2 конструкторы ретінде құрды.
Формула екі (1980-1984)
Команда алғаш рет 1980 жылы Еуропаның Формула-2 чемпионатында «Минарди» деген атпен жарысты. Дайын шассиді пайдаланудың орнына, команда Giacomo Caliri’s FLY студиясына BMW қозғалтқышымен жұмыс істейтін дизайнды тапсырыс берді – бұл студия бұрын Fittipaldi Automotive командасының F5A Formula One машинасына жауапты болған. Алғашқы «Минарди» жүргізушісі Мигель Анхель Гера болды, ол 10 ұпаймен турнир кестесінде 9-орынды иеленді. 1981 жылы Калири мен Мармироли Микеле Альборето, Джонни Секотто, Мигель Анхель Гера, Роберто Фарнети және Энцо Колони басқарған «Минарди» M281 машинасын жасады: Альборето Мисано жарысын жеңіп, 13 ұпаймен 8-орынды алды, Секотто 3 ұпай жинап, жазда «Марш» командасына өтті. Жаңа «Минарди» M282 үшін Ferrari Dino 206 қозғалтқышы қолданылды. Жүргізушілер Алессандро Наннини мен Паоло Барилла болды. Барилла ешқандай ұпай жинамады, ал Наннини 8 ұпаймен 10-орынды иеленді. 1983 жылғы маусымда бірнеше жүргізуші «Минарди» M283 машинасымен жарысты: Алессандро Наннини (11 ұпай), Пьерлуиджи Мартини (6 ұпай), Паоло Барилла (0 ұпай), Энцо Колони (1 жарыс), Эмилио Де Виллота (2 жарыс), Оскар Ларраури (1 жарыс) және Алдо Бертуцци (1 жарыс). Формула-2 бойынша соңғы маусым 1984 жылы өтті. Наннини (9 ұпаймен 10-орынды иеленді) бірінші жүргізуші болды, ал қалғандары Роберто Дель Кастелло (14-орын, 1 ұпай), Пьер Шове (1 жарыс) және Ламберто Леони (3 жарыс) болды. Команданың ең маңызды жетістігі 1981 жылы Мишеле Альборетоның Мизано кезеңіндегі жеңісі болып табылады.
Минарди Формула 1 (1985-1993)
1984 жылы Минарди келесі жылы Формула-1 чемпионатына қатысуға шешім қабылдады. Калири команданың прототипі Formula One машинасы M184 (жаңа Formula 3000 үшін екі мақсатты дизайн ретінде жоспарланған) Alfa Romeo-ның V8 турбоқозғалтқышы негізінде жасады, бірақ инженер Карло Чити Alfa Romeo-дан Motori Moderni компаниясын құру үшін кеткен соң, Minardi оның жаңа V6 қозғалтқышы дизайнының жалғыз тапсырыс берушісіне айналды. 1985 жылғы F1 маусымының басталуына дейін қозғалтқыш дайын болмағандықтан, команда алғашқы екі жарысқа Cosworth DFV қозғалтқышын орнату үшін M185 шассиін өзгертті. Бір көлікпен қатысқан команда алғашқы жылы сәтсіз өтті, ешқандай ұпай жинамады. Жаңа қозғалтқыш жеткілікті қуатқа ие болмады, ал жүргізуші Пьерлуиджи Мартини тек екі жарысты аяқтады, бірақ қозғалтқыш проблемаларына байланысты жарыстан шыққан күйінде Германия Гран-присінде 11-орынды иеленді. Мартинидің ең жақсы көрсеткіші 1985 жылғы Австралия Гран-присінде 8-орын болды, ол Osella командасының жүргізушісі Хуб Ротенгаттерден кейін қалды. Дегенмен, команда 1986 жылғы F1 маусымына екі көлікке дейін кеңейді. 1988 жылы Minardi Cosworth қозғалтқыштарына көшті, ал 1989 жылы Pirelli компаниясының Формула-1 чемпионатына оралуындағы жетекші команда атанды. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында команда орташа нәтижелер көрсетті, итальяндық жүргізушілерге жоғары деңгейдегі алғашқы мүмкіндік берді, олардың ішінде Алессандро Наннини, Пьерлуиджи Мартини және Джанни Морбиделли болды. Мартини әсіресе Minardi командасымен байланысты болды, ол командада үш рет өнер көрсетті. Ол 1985 жылы команданың дебюттік жарысында қатысты, 1988 жылғы АҚШ Гран-присінде алғашқы ұпайларын жинады (бірақ жарыс барысында ұзақ уақыт бойы 5-орында болғаннан кейін Tyrrell командасының Джонатан Палмерінен озылып кетті), 1990 жылғы АҚШ Гран-присінде алдыңғы қатардан старт алды (арнайы Pirelli шиналарының арқасында; сол күні олардың басқа да бірнеше жүргізушілері күтпеген біліктілік нәтижелерін көрсетті), 1989 жылғы Португалия Гран-присінде жарыс кезінде бір айналымға көшбасшы болды, онда ол 5-орынды иеленді және сол кезге дейін Формула-1 бойынша ең жақсы нәтижесін көрсетті (сол жылы өткен Ұлыбритания Гран-присінде де осындай нәтижеге қол жеткізді). 1991 жылы Minardi заманауи кезеңде Ferrari компаниясынан клиенттік қозғалтқыштарды пайдаланған алғашқы команда болды, ал 1992 жылы Lamborghini V12 қозғалтқыштарын қолданды. 1993 жылы Minardi сәтті маусымды өткізді, Кристиан Фиттипальдидің 1993 жылғы Оңтүстік Африка Гран-присінде 4-орын, 1993 жылғы Монако Гран-присінде 5-орын алғандарының және Фабрицио Барбаццаның 1993 жылғы Еуропа Гран-присінде 6-орын, 1993 жылғы Сан-Марино Гран-присінде де осындай нәтиже көрсеткендерінің арқасында жеті ұпай жинады.
Минарди, Scuderia Italia және Fondmetal (1994-2000)
Кіші командалардың саны азайған сайын, «Минарди» командасы орта сапынан жарыс жолының соңына қарай жылжыды. Ақша мәселелері күшейіп, 1994 жылы «Минарди» өмір сүру үшін «BMS Scuderia Italia» командасымен бірікті. Джанкарло Минарди 14,5%-ын сақтап қалды, ал қалған 85,5%-ы «Scuderia Italia» инвесторлары (Эмилио Гнутти, Джузеппе Луччини және Витторио Палацзани) мен Дефенденте Марнига арасында бөлісті. 1994 жылы Мартини 1994 жылғы Испания Гран-присі мен 1994 жылғы Франция Гран-присінде 5-орынды иеленді, ал Микеле Альборето 1994 жылғы Монако Гран-присінде 6-орын алып, «Формула-1» сарынындағы соңғы ұпайын жинады. Команданың күресіп жатқанын мойындаған Берни Экклстоун 1995 жылы команданың үлесін сатып алуға келіскен Флавио Бриаторемен сөйлесті. 1996 жылы итальян бизнесмені Габриэле Руми, бұрынғы «Fondmetal» командасының иесі, демеушілік көмегін «Tyrrell» командасынан «Минарди» командасына ауыстырды. Ол біртіндеп «Фаэнца» командасына деген қызығушылығын арттырып, тең иесі және төрағасы болды. 1997 жылы «Минарди» қозғалтқыш өндірушісі Брайан Хартпен серіктестік құрды. 2000 жылғы «F1» маусымында команда 1998 жылғы «Ford Zetec R V10» қозғалтқыштарын пайдалануға мәжбүр болды, олар оның қаржылық үлесіне деген құрметтің белгісі ретінде «Fondmetal» қозғалтқыштары деп қайта аталды. Алайда, Румидің денсаулығы нашарлағандықтан, ол маусым соңында қолдауын кері тартып алуға мәжбүр болды. Осы кезеңде ұпайлар сирек кездесті; Педро Лами 1995 жылғы Австралия Гран-присінде 6-орын алып, «Формула-1» сарынындағы жалғыз ұпайын жинады; бұл нәтиже 1999 жылғы Еуропа Гран-присінде Марк Жене 6-орынды иеленгенге дейін ұзақ үзіліспен ауысты. Сол жарыста Лука Бадоер 13 айналым қалғанда қоробкасы бұзылғанша төртінші орында келе жатқанда, италияндық көлігінің жанында жылап қалды. Басқа «Минарди» пилоттары да ұпай жинауға жақын болды, соның ішінде 1998 жылғы Канада Гран-присінде 7-орынды иеленген Синдзи Накано және 1998 жылғы Сан-Марино Гран-присінде 8-орынды иеленген Эстебан Туэро. «Минарди» ақы төлеуші пилоттарды пайдаланбағанымен белгілі болды, бірақ 2000 жылғы маусымда команда аргентиналық Гастон Маззаканемен келісімшарт жасады, ол қысқа ғұмырлы «Pan American Sports Network» ақы төлеуші телеарнасының қолдауының арқасында орын алды.
Еуропалық Минарди (20012005)
Команда, енді құлдырауға жақын, 2001 жылдың басында австралиялық кәсіпкер Пол Стоддарт сатып алып, оны өзінің Еуропалық жарыс Формула 3000 командасымен біріктірді. Сол маусымда Фернандо Алонсо 19 жасында команда үшін F1 дебютін жасады; ол (және команда) сол жылы ешқандай ұпай жинамады, бірақ оның өнері соншалықты әсерлі болды, соның салдарынан қайта жанданған Renault F1 командасы оны 2002 жылға шақырды. Оның орнына Марк Веббер келді, ол болашақта жарыс жеңімпазы болатын. Мельбурндағы дебюттік жарысында ол көптеген қиындықтарға тап болып, 5-орынды иеленді, ал командаласы Алекс Юнг 7-орынды алды. Маусым бойы команда Asiatech маркалы қозғалтқыштарды (бұрынғы Peugeot) пайдаланды, маусымның қалған бөлігінде команда үшін қосымша ұпайлар жиналмады. Команда жаңадан шыққан Toyota зауыттық командасынан жоғары тұрды, олардың дебюттік кампаниясы үшін Минардидің бірнеше маусымдық бюджетінен әлдеқайда көп қаржысы болды. Минарди сондай-ақ, маусымның ортасында қарыздар мен қарсы сот процестерінің көбеюіне байланысты банкротқа ұшыраған Arrows командасынан да озып кетті. 2003 жылдан бастап 2005 жылғы соңғы маусымға дейін Минарди Ford Cosworth / Cosworth маркалы қозғалтқыштарды пайдаланды, себебі Asiatech өткен маусым соңында жабылды. Cosworth қозғалтқыштары өте сенімді болмаса да, Минардиге кейде жақсы ұпай жинауға көмектесті. 2003 жылғы Бразилия Гран-приінде тағы бір есімде қалған оқиға болды. Жарыс 75% қашықтықтан кейін тоқтатылды, себебі ауа райы нашар болды және бірқатар апаттар орын алды, соның ішінде Минардидің бас жүргізушісі Жос Верстаппен шөпке ұшып кетті. Кейіннен Стоддарт Верстаппенде қызыл ту көрсетілгенге дейін жететіндей отын болғанын мәлімдеді, себебі қауіпсіздік машинасының көптеген айналымдары болды. Егер Стоддарттың айтқаны рас болса, Верстаппен бұрғыланбағанда бұл жарыста жеңіске жете алатын еді. Соңғы жылдары Минарди командасы жарыспен қатар саясатымен де танымал болды. Стоддарт Формула 1 командаларының ресми емес біріккен кәсіподанының төрағасы деп сипатталды. Команда басшысы ретінде Стоддарт спорттағы шығындарды төмендетуге шақыру жасады. Ол бәсекелес автомобиль өндірушілерінен Формула 1-дегі тәуелсіз (және көбінесе қаржылық жағынан нашар) командаларға қазіргіге қарағанда арзан қозғалтқыштар ұсынылатын келісімге келуді сұрады. Бұл жағдайдан пайда көретін команда басшылары FIA енгізген жаңа ережелерге қарсы шығу кезінде зауыттық командаларды қолдайды. 2004 жылғы маусым басталғанға дейін Стоддарт сүйреуді бақылауға тыйым салуға қарсы қолдауын қайтарып аламын деп қорқытты, бірақ кейіннен ойын өзгертті. 2004 жылғы маусымның ортасында басқа командалар танымал емес бір айналымдық біліктілік жүйесін бұрынғы 1 сағаттық форматқа қайтаруға дауыс берді, бірақ Стоддарт қарсы дауыс берді, себебі бұл 107% ережесін қайта енгізуді білдіреді; маусымның ортасында осындай маңызды өзгеріс жасау үшін бірауыздан дауыс беру қажет болды, сондықтан өзгеріс болған жоқ. 2005 жылғы Австралия Гран-приінен бұрын Стоддарт 2005 жылғы жаңартылған ережелерге сәйкес келмесе, машиналарын кері қайтарып алумен қорқытты, Минардидің мұны көтере алмайтынын мәлімдеді. Бірақ тағы да Стоддарт қатерлі әрекетінен бас тартты. Стоддарт FIA президенті Макс Мослидің отставкасын талап етіп, 2005 жылғы АҚШ Гран-приінен кейін осы талабын қайталады, онда көптеген командалар Мишлен шиналарының қауіпсіздігіне байланысты жарыстан бас тартты. Минарди Бриджстоун шиналарын пайдаланған болса да, Стоддарт Мишлен командаларымен келісімге келуді ұсынды, бірақ Мосли оны қабылдамады. 2004 жылы Минардиді екі жаңа жүргізуші, италияндық Джанмария "Гимми" Бруни және венгр Зсольт Баумгартнер ұсынды. Жыл бойы олар F1-дегі 20 жылдығын тойлады. Баумгартнер АҚШ Гран-приінде Минарди үшін 2 жылдан астам уақыттан бері бірінші ұпайды алды, 8-орынды иеленді (соңғы болса да). Баумгартнер сондай-ақ Әлем чемпионатының F1 жарысында ұпай алған алғашқы венгр болды. 2005 жылы Минардидің жүргізушілері Кристиян Альберс және Патрик Фризахер болды. Олар 2005 жылғы АҚШ Гран-приіндегі сәтсіздіктен кейін барлығы жеті ұпай жинады, онда олар тиісінше 5-ші және 6-шы (алты қатысушының ішінде) орындарды алды. 2005 жылғы Германия Гран-приінен бұрын демеушілерінен қаржылық қолдауын жоғалтқаннан кейін Фризахердің орнына голландиялық Иорданиялық сынақ жүргізушісі Роберт Дорнбос келді, бұл Формула 1-де Карел Годин де Бофор және Бен Пон 1962 жылғы Голландия Гран-приінде Zandvoort трассасында Ecurie Maarsbergen командасы үшін бірге жүргізгеннен бері алғашқы голландтық жүргізушілер жұбын құрды.
Red Bull сатып алуы
2005 жылы Пол Стоддарт егер дұрыс сатып алушы тапса, «Минарди» командасын сататынын мәлімдеді. Стоддарт 41 ұсыныс алғанын айтты. Оның сату шарты – сатып алушының команданы дамытуға және оны Фаенца қаласында қалдыруға қабілетті болуы еді. «Red Bull Racing» Formula One командасына ие «Red Bull GmbH» сусындар өндіруші компаниясы, жас жүргізушілер бағдарламасы арқылы өскен пилоттарды дамыту үшін екінші команда құруға шешім қабылдады. Бірнеше апталық күмәндіктерден кейін 2005 жылдың 10 қыркүйегінде «Red Bull» қараша айында «Минарди» командасын өз бақылауына алып, 2006 жылдан бастап оны «жаңа команда» ретінде басқаратынын жариялады. Жаңалық тараған соң «Минарди» командасының бүкіл әлемдегі жанкүйерлері команданың атын сақтап қалу және F1-дегі 20 жылдық тарихын құрметтеу үшін онлайн петиция бастады. Алайда, петиция сәтті болмады және команда 2006 маусымында «Scuderia Toro Rosso» деп аталды. «Red Bull» компаниясының қаржылық қолдауы арқасында, «Red Bull» шассиін, «Ferrari» клиенттік қозғалтқыштарын және «Red Bull Technology» берілістерін пайдалану нәтижелері жақсарды. Соның нәтижесінде «Toro Rosso» командасы 2008 жылғы Италия Гран-присінде Себастьян Феттелдің жеңісімен полюль позициясын алды. 2020 жылы команда «Red Bull» киім брендін насихаттау мақсатында «Scuderia AlphaTauri» деп қайта аталды. Команда 2020 жылы Монцада Пьер Гаслимен «AlphaTauri» атынан жеңіске жетті. 2024 жылы команда тағы да «Visa Cash App RB» деп өзгертілді.
Минарди жарысқа оралды
Джанкарло Минарди мен Пол Стоддарт екеуі де Минарди атын жаңа автоспорттық жобаларда пайдаланды. 2006 жылдың 1 қаңтарында Джанкарло Минарди жарыстарда Минарди атын пайдалануға қатысты белгілі бір құқықтарды қайта сатып алды. Сондай-ақ ол Minardi атын жас Formula 3000 сериясында "Minardi Team by GP Racing" деп аталатын GP Racing командасына лицензиялау туралы хабарлады. Команда орташа табысқа жетті, 2006 жылғы маусымдағы Спа кезеңінің әр жарысында подиумға көтерілді. 2007 жылы Minardi Team by GP Racing, GP2 командасы Piquet Sports-пен бірігіп, Minardi Piquet Sports құрды. 2008 жылы команда жай ғана Piquet Sports деп аталды. 2006 жылы Пол Стоддарт 2008 жылғы F1 маусымынан бастап "European Minardi F1 Team Ltd" деп аталатын жаңа командамен Формула 1-ге қатысу ниетін білдірді. Оның өтініші қабылданбады, 12-орын Prodrive командасына берілді. Оның орнына Стоддарт АҚШ-тағы Champ Car сериясына көшті. 2006 жылдың 18 желтоқсанында ол CTE Racing HVM Champ Car командасының бақылау үлесін сатып алғаны және команданың Minardi Team USA деп өзгертілетіні расталды. 2007 жылы команда жақсы нәтижелер көрсетті. Роберт Дорнбос екі рет жеңіске жетіп, бірнеше рет подиумға көтеріліп, серияда үшінші орын алды және "Жыл жаңашылы" атағын жеңіп алды. Серия жоспарланған 2008 жылғы маусымға дейін тоқтатылғаннан кейін Стоддарттың қатысуы аяқталды, ал команда HVM атымен IndyCar Series-ке қатысты. Стоддарт Минарди атын британдық тіркелген компания үшін пайдалану құқығын сақтап қалды.