Батырлық үшін Виктория кресінің иегері: Сесил Леонард Нокс өмірі мен ерлігі
Cecil Leonard Knox
Сесил Нокс – Ұлыбританияның Виктория кресімен марапатталған батыр жауынгері. 1889 ж. туған, бірінші дүниежүзілік соғыста ерлік көрсеткен. Отбасы мұрагерлері де соғысқа қатысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майор Сесил Леонард Нокс VC (9 мамыр 1889 – 4 ақпан 1943) – британ және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория кресімен марапатталған ағылшын.
Major Cecil Leonard Knox VC (9 May 1889 − 4 February 1943) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Отбасылық негіздер
Сесил Нокс 1889 жылы Ньюнетон қаласында Джеймс пен Флоренс Нокстың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның отбасы азаматтық және теміржол саласындағы инженерлік істерде белгілі болды және Haunchwood Brick and Tile Company компаниясының басым үлесін иелену арқылы байлыққа ие болды. Джеймс – Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан тоғыз ұлының бірі. Корольдік Уорвикшир полкінің Джеймс Мелдрум Ноксі DSO орденімен марапатталды, ал Т. К. Нокс әскери крест орденімен марапатталды.
Cecil Knox was born in Nuneaton in 1889, the son of James and Florence Knox. The family were prominent in civil and railway engineering and had become affluent through their majority shareholding in the Haunchwood Brick and Tile Company. James was one of nine sons who all fought in the First World War. James Meldrum Knox of the Royal Warwickshire Regiment was awarded the DSO & bar, and T. K. Knox gained the Military Cross and bar.
Егжей-тегжейлер
Ол Оундл мектебінде білім алған, 29 жаста және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания армиясының Корольдік инженерлер корпусының 150-ші далалық ротасында уақытша лейтенант болған, осы ісі үшін оған VC ордені табысталды. 1918 жылдың 22 наурызында Францияның Эйн аймағындағы Тугни-э-Понт қаласында екінші лейтенант Нокске 12 көпірді жару міндеті жүктелді. Ол бұл міндетті сәтті орындады, бірақ бір болаттан жасалған көпірде уақыттық қозғалтқыш жұмыс істемеді. Ол ойланбастан, қарқынды оқ астында көпірге жүгіріп барды, ал жау көпірге енген кезде, ол уақыттық қозғалтқышты жұлып алып, бірден жануарлық қозғалтқышты жақты. Бұл үшін оған көпірдің астына түсуге тура келді. Практикалық азаматтық инженер ретінде екінші лейтенант Нокс мұндай қадамның қаншалықты қауіпті екенін жақсы түсінген. Соғыстар арасында ол Корольдік қосымша әуе күштеріне қосылды және ауыр парашют апатына ұшырады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Ұлттық қауіпсіздік жасағына қосылып, майор шеніне жетті. Ол автокөлік апатынан қайтыс болды (оның мотоциклі мұзды жолда сырғып кеткен).
Educated at Oundle School, he was 29 years old and a temporary second lieutenant in the 150th Field Company, Corps of Royal Engineers, British Army during the First World War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 22 March 1918 at Tugny et Pont, Aisne, France, Second Lieutenant Knox was entrusted with the demolition of 12 bridges. He successfully carried out this task, but in the case of one steel girder bridge the time fuse failed to act, and without hesitation he ran to the bridge under heavy fire, and when the enemy were actually on it, he tore away the time fuse and lit the instantaneous fuse, to do which he had to get under the bridge. As a practical civil engineer, Second Lieutenant Knox undoubtedly realised the grave risk he took in doing this. Between the wars he joined the Royal Auxiliary Air Force and suffered from a serious parachute accident. He joined the Home Guard at the beginning of World War II and achieved the rank of major. He died as the result of a motoring accident (his motorcycle having skidded on an icy road).