Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, Бригадир Льюис Пью Эванс (3 қаңтар 1881 – 30 қараша 1962) – британдық армия офицері және Виктория Кресінің иегері, британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
Recipient of the Victoria Cross
Brigadier Lewis Pugh Evans, (3 January 1881 – 30 November 1962) was a British Army officer and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Балалық шағы мен отбасы
Льюис Пью Эванс Абермад Ланфарианда Бенгалияның бас прокуроры және Вице-король кеңесінің мүшесі болған Сер Грюффид Хамфри Пью Эванс (1840–1902) және Леди Эмилия Сави Пью Эванс (қызметтегі аты Хиллс; 1849–1938) отбасында дүниеге келді. Льюис Пью Эванс Итон мектебінде білім алды, содан кейін Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде оқып, армияға қадам басты. Льюис Пью Эванс 1918 жылдың 10 қазанында Маргарет Доротея Сигрев Вон Прайс Райсқа үйленді. Олар 1945 жылы оның үлкен ағасы қайтыс болғаннан кейін Ловсгроувта тұрды. Оңтүстік Африкадағы соғыс аяқталғаннан кейін, 1902 жылдың қазан айында ол батальонының басқа офицерлерімен бірге SS Ionian кемесімен Британдық Үндістанға, Пунджабтағы Умбалладағы Сиалкотқа аттанды. Үндістандағы полкімен қызметтенгеннен кейін Эванс Англияға оралып, ұшқыш куәлігін алды.
Lewis Pugh Evans was born at Abermad Llanfarian to Sir Gruffydd Humphrey Pugh Evans (1840–1902), Advocate General of Bengal and a member of the Viceroy's Council, and Lady Emilia Savi Pugh Evans (née Hills; 1849–1938). Lewis Pugh Evans was educated at Eton and entered the army after training at the Royal Military College, Sandhurst. Lewis Pugh Evans married Margaret Dorothea Seagrave Vaughan Pryse Rice on 10 October 1918. They lived at Lovesgrove on the death of his elder brother in 1945. Following the end of the war in South Africa he left Point Natal for British India on the SS Ionian in October 1902 with other officers and men of his battalion, which after arrival in Bombay was stationed in Sialkot in Umballa in Punjab. After service with his regiment in India, Evans returned to England and obtained a pilot's certificate.
Зейнеткерлік
1938 жылы ол әскерден зейнеткерлікке шықты, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыста Уэльс аймағы штабында әскери байланыс офицері ретінде қайта қызметке оралды. Ол Үндістанда Арнайы операциялар тобында жұмыс істеді. Кейіннен бригада генералы шеніне жетті. 1947 жылдың қазанынан 1951 жылдың қаңтарына дейін ол Парашют полкінің 16-шы батальонының құрметті полковнигі болды. Пу Эванс Середигиондағы Әскери кадеттер корпусының құрметті полковнигі болды және 25 жыл бойы Корольдік британдық легионының Аберистуит бөлімшесінің президенті қызметін атқарды. Ол Лланбадарн Фаур шіркеуінің қараушысы болды, қазір сол жерде жерленген, сонымен қатар жергілікті сот судьясы, Кардиганширдегі лейтенанттың орынбасары және Аберистуит қаласының құрметті азаматы болды. Ол сексен бір жасында Лондонның Паддингтон вокзалында жүрек талмасынан қайтыс болды.
In 1938 he retired from the army but returned to service in the Second World War as a Military Liaison Officer at the Headquarters of the Wales Region. He worked with the Special Operations Executive in India. He later achieved the rank of brigadier. Between October 1947 and January 1951 he was Honorary Colonel of the 16th Battalion, the Parachute Regiment. Pugh Evans was Honorary Colonel of the Army Cadet Force in Ceredigion and was for 25 years President of the Aberystwyth Branch of the Royal British Legion. He was a Churchwarden at Llanbadarn Fawr, where he now lies buried, and a Justice of the Peace on the local bench as well as Deputy Lieutenant for Cardiganshire and a Freeman of the borough of Aberystwyth. He died of a heart attack, aged eighty one, at Paddington Station, London.