Кіріспе
Италиялық жарыс жүргізушісі (туған 1962)
Эмануэле Пирро (12 қаңтар 1962 жылы туған) – Формула-1, туристік автомобильдер және Ле-Манның 24 сағаттық жарысы сияқты төзімділік жарыстарында қатысқан, оның бес рет жеңімпаз атанған итальяндық жарыс жүргізушісі. Екі мәрте Италияның картинг чемпионы (1976, 1979), Формула Fiat Abarth чемпионы (1980), екі мәрте Италияның туристік автомобильдер чемпионы (1994, 1995), екі мәрте Италияның абсолюттік чемпионы (1995, 1996) және Германияның туристік автомобильдер чемпионы (1996) болған ол, төзімділік жарыстарында да рекордтар жасады, бұл оны осы саладағы ең үздіктердің қатарына қойды. Оның жетістіктері: Ле-Манның 24 сағатындағы бес жеңіс (2000, 2001, 2002, 2006, 2007), екі мәрте ALMS чемпионы (2001, 2005), Себрингтің 12 сағатындағы екі жеңіс (2000, 2007), Петит-Ле-Манның үш жеңісі (2001, 2005, 2008), Нюрбургрингтің 24 сағатындағы жеңіс (1989), Макао Гуя жарысының екі жеңісі (1991, 1992) және Гудвуд RAC тарихи TT-нің екі жеңісі. Ол 500-ден астам ресми ұлттық және халықаралық жарысқа қатысқан.
Жеке өмір
Ол Римде дүниеге келген, алайда оның түбі анасының отбасы арқылы Витербо қаласына жақын Латера деген шағын қалаға жетеді. Ол Марлене үйленген, олардың екі ұлы бар: 1993 жылы туған Кристофоро (механика инженері, қазір F1 командасында өнімділік инженері) және 1996 жылы туған Гофредо (мотор спортына маманданған автокөлік инженері). Бос уақытында ол тамақ дайындауды ұнатады.
Мансап
1980 жылы ол жеті жыл гокартпен жарысқаннан кейін, автокөлік жарысына қатыса бастады, онда ол екі рет Италия чемпионы атанды және Еуропа және Әлем чемпионаттарында күміс жүлдегер болды. Ол қатысқан барлық жарыс серияларында, соның ішінде F3, F3000 және Formula Nippon жарыстарында жеңіс туын көтерді.
Формула бірінші
1988 жылы ол McLaren компаниясымен келісімшарт жасасып, MP4/4 үшін жаңа Honda қозғалтқышын әзірлеу үшін сынақ жүргізушісі болды және келесі 3 маусым бойы осы қызметте қалды. Оның Формула-1 жарыстарындағы мансабы 1989 жылы Франция Гран-приінде Benetton Ford командасы үшін басталды, ол F3000 жарысында жарақат алған Джонни Герберттің орнына шықты. 1990 және 1991 жылдары ол BMS Scuderia Italia командасы үшін жарысты.
Туристік көліктер
Бір орындықты көліктермен қатар, ол 1993 жылға дейін BMW үшін жарыс машиналарын жарыстыруда зауыттық жүргізуші ретінде өнер көрсетті. Ол ETCC, WTCC, итальяндық Супертур және DTM жарыстарында жарысып, жеңіс тудырды. DTM-де ол сериядағы тұңғыш рет қатысып-ақ жеңіске жеткен санаулы жүргізушілердің бірі болды. Ол 24 сағаттық Нюрбургринг жарысын, Макао Гия жарысын екі рет және Веллингтон 500 жарысын төрт рет жеңіп алды, бұл легендарлық BMW M3 E30 және Schnitzer командасымен бірге болды. 1993 жылы BMW-ден кеткеннен кейін ол Audi командасына қосылып, 1994 және 1995 жылдары Италияның туристік автомобиль чемпионатында, ал 1996 жылы Германияның туристік автомобиль чемпионатында жеңіске жетті. 1994 және 1996 жылдар аралығында итальяндық және неміс Супертур чемпионаттарында қатысып, ол барлығы 70 жарысқа қатысты, оның ішінде 1994 жылы Зальцбургрингте старт алғаннан кейін бір рет қана топ-10-нан тыс қалды.
Спорттық автокөліктер
19 жасында төзімділік жарыстарына дебют жасап, сол жылы Дайтонаның 24 сағатында Lancia Beta Montecarlo Gr.5 машинасымен өз классында жеңіске жетті, Kyalami 9 сағатында жеңіп алды, ал Ле-Мандағы ауыр тәжірибеден кейін, Жапонияда сирек қатысқаннан басқа, осы жарыстарға көбінесе қатыспады. Алғаш Nissan Gr. C – Фудзи 1000 км-де, ал Porsche 962 Gr. C – Сұзука 1000 км-де. Бұл 1998 жылы Динда Капелло мен Томас Бшермен бірге McLaren F1 машинасымен Ле-Манға оралуына дейін болды, бірақ жарыс аяқталмай қалды. 1999 жылы Audi R8R ұсынды, ол француз классикасында рекордтық тоғыз рет қатарынан жүлделі орынға ие болды. 2000 жылы Том Кристенсен және Франк Биеламен бірге жаңа Audi R8 машинасымен үш рет жеңіске жетті. 2006 жылы Франк Биела мен Марко Вернермен бірге дизельдік автомобильмен Ле-Манның 24 сағатын жеңген алғашқы жүргізуші болды, келесі жылы бұл жеңісті қайталады. 2008 жылы Audi спорттық машиналарындегі жарыс мансабын аяқтағанын жариялады. 1999 мен 2008 жылдар аралығында ол бес рет Ле-Манның 24 сағаттық жарысын, екі рет ALMS чемпионатын, екі рет Себрингтің 12 сағаттық жарысын және үш рет Петит-Ле-Манды жеңіп алды. 2008 жылдан кейін ол Lola Judd LMP1 машинасымен Drayson Racing командасымен Себрингтің 12 сағаттық жарысына және Ле-Манның 24 сағаттық жарысына, Audi R8 GT3 машинасымен Нюрбургрингтің 24 сағатына, сондай-ақ 2011 жылғы Голд-Кост 500-ге Австралияның V8 Supercars чемпионатында қатысты.
Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналымдар Martini Racing Беппе Габбиани Lancia Beta Monte Carlo Gr.5 47 DNF DNF Gulf Team Davidoff GTC Competition Доктор Томас Бшер Ринальдо Капелло McLaren F1 GTR BMW GT1 228 DNF DNF Audi Sport Team Joest Франк Биела Дидье Тейс Audi R8R LMP 360 3-орын 2-орын Audi Sport Team Joest Том Кристенсен Франк Биела Audi R8 LMP900 368 1-орын 1-орын Audi Sport Team Joest Том Кристенсен Франк Биела Audi R8 LMP900 321 1-орын 1-орын Audi Sport Team Joest Том Кристенсен Франк Биела Audi R8 LMP900 375 1-орын 1-орын Champion Racing Стефан Йоханссон JJ Лехто Audi R8 LMP900 372 3-орын 1-орын ADT Champion Racing JJ Лехто Марко Вернер Audi R8 LMP1 368 3-орын 3-орын ADT Champion Racing Франк Биела Аллан Макниш Audi R8 LMP1 364 3-орын 3-орын Audi Sport Team Joest Франк Биела Марко Вернер Audi R10 TDI LMP1 380 1-орын 1-орын Audi Sport Team Joest Франк Биела Марко Вернер Audi R10 TDI LMP1 369 1-орын 1-орын Audi Sport North America Франк Биела Марко Вернер Audi R10 TDI LMP1 367 6-орын 6-орын Drayson Racing Пол Дрейсон Джонни Кокер Lola B09/60 Judd LMP1 254 NC NC