Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жарыс жүргізушісі (туған 1964)
French racing driver (born 1964)
Эрик Бернард (24 тамыз 1964 жылы туған) – зейнеткер француз Формула-1 жүргізушісі, 1989 жылдан 1994 жылға дейін Ligier, Larrousse және Lotus командалары үшін Формула-1 жарыстарында қатысқан. Формула-1-дегі ең жақсы нәтижесі – 1994 жылғы Германия Гран-присінде үшінші орын. Формула-1 мансабынан кейін спорттық автомобильдер жарысына қатысты.
Éric Bernard (born 24 August 1964) is a retired French Formula One racing driver, who drove in Formula One from 1989 to 1994 for the Ligier, Larrousse and Lotus teams. His best finish in Formula One was third place at the German Grand Prix in 1994. After his Formula One career ended, he raced sportscars.
Ерте мансап
Бернар Марсельдің жанындағы Мартиг қаласында дүниеге келген. Ол 1976 жылы картингпен айналыса бастады және одан кейінгі жеті жылда төрт рет Франция чемпионатында жеңіске жетті. 1983 жылы Пол Рикард жарыс мектебіне қатысты және "Volant Elf" байқауының финалистерінің бірі болды. Ол Жан Алеси мен Бертран Гашоны басып озып, 1984 жылы Формула Ренода толыққанды қаржылық қолдау алды. Ол серияда алтыншы орынды алды, бірақ келесі жылы жеңіске жетіп, 1986 жылы француз Формула 3-ке қатысты. Келесі жылы ол серияны жеңіп, чемпионатта ескі қарсыласы Алесиден кейін екінші орынға табан тіреді. 1988 жылы Формула 3000-ға қатысты. Маусымның басында Ралт командасы үшін жүргізіп, кейін Рейнард шассисі бар Бромли Моторспорт командасына ауысты. Сол жылы Дижон Пренуада екінші орынды алып, чемпионатта 13 ұпаймен 9-орынға ие болды. 1989 жылы DAMS командасы үшін жүргізіп, бір жеңіске жетіп, 25 ұпаймен чемпионатта 3-орынды жеңіп алды.
Bernard was born in Martigues, near Marseille. He started karting in 1976 and in the seven years that followed, won four French titles. In 1983 he attended racing school at Paul Ricard and was one of the finalists at the Volant Elf competition. He beat Jean Alesi and Bertrand Gachot to the prize, earning himself a fully sponsored drive in Formula Renault for 1984. He finished sixth in the series, but won the following year, and entering French Formula Three in 1986. He won the series the following year, finishing in second place for the championship, behind his old rival, Alesi. In 1988 he entered Formula 3000. He drove the initial part of the season for the Ralt Team before switching to Bromley Motorsport which ran a Reynard chassis. His best finish that year was second at the Dijon Prenois and placed 9th in the championship with 13 points. For 1989, he drove for the DAMS team, scoring one win and placing 3rd in the championship with 25 points.
Формула бірінші
1989 жылдың ортасында Бернард француздық Larrousse Formula One командасына шақырылды, француз Гран-приіне Yannick Dalmas-ты алмастырды. Алғашқы жарысында ол 5-орынға дейін көтерілді, ал Lamborghini V12 қозғалтқышы жарыс соңына бірнеше айналым қалғанда істен шыққанда 7-орында болды (Alesi де Tyrrell үшін жарыста дебют жасады, ақыры 4-орынды алып, 2-орынға дейін жеткен еді). Бернард келесі британдық Гран-приде қайтадан жарысқа қатысты, содан кейін DAMS командасымен Formula 3000 міндеттемелеріне оралды. 1990 жылы Бернард Larrousse командасы үшін толық маусымға қатысу мүмкіндігіне ие болды. Ол Монако Гран-приінде 6-орын алып, алғашқы ұпайларын жеңіп алды, ал ең жақсы нәтижесі британдық Гран-приде Silverstone трассасында 4-орын болды. Бернард 1991 жылғы маусымда Larrousse командасында қалуды шешті, бірақ команда қиындыққа тап болды: Lamborghini қозғалтқыштарын жартылай өндірістік Modena командасына жоғалтты, FIA 1990 жылғы ұпайларын алып тастады, сондай-ақ демеушілерді жоғалтты. Бернард Мексика Гран-приінде 6-орын алды, бұл Lola Cars көлігімен Larrousse үшін соңғы ұпай болды, бірақ ол жарыс кестесінде төмен түсіп, Португалия Гран-приінде қайғы-қасірет салдарынан мансабында алғаш рет біліктілікке қатыса алмады. Жағдай одан да нашарлағанда, Бернард жапондық Гран-приіне дайындық кезіндегі алғашқы жаттында аяғын сындырып алды. Бернард денсаулығын қалпына келтірді, ал 1993 жылғы маусымда бұрынғы демеушісі Elf оны Ligier командасының тест-драйвері қызметіне орналастыруға көмектесті. Екі жылдық сынақ келісім-шарты нәтежелі болды, себебі команданың демеушісі 1994 жылғы маусымға дейін алаяқтық қылмысы үшін түрмеге қамалды, нәтижесінде бюджет қысқартылып, Бернард жаңадан келген Olivier Panis-пен бірге жарысқа қатысуға мүмкіндік алды. Алайда, Panis Бернардан басым түсті, ал команданың Renault V10 қозғалтқышы 1993 жылғы JS39 шассиінің "B" нұсқасын қолдану арқылы теңгерілді – бұл Формула 1-де бәсекеге қабілеттілікті нашарлататын өте сирек кездесетін жағдай еді. Бернард Германия Гран-приінде үшінші орын алды, бірақ Еуропа Гран-приінде Johnny Herbert-ке орын беру үшін жарыстан шығарылды. Ол Herbert-тің бұрынғы командасы Team Lotus-пен Еуропа Гран-приінде бос орынды толтыруға келісім жасады, бірақ бұл оның Формула 1-дегі соңғы жарысы болды, маусым соңында Mika Salo оның орнын басты. 1995 жылы ол Larrousse командасына қайта оралу мүмкіндігін қарастырды, бірақ команда маусым басталмас бұрын таратылды.
In mid 1989, Bernard was called up to the French Larrousse Formula One team for the French Grand Prix, replacing Yannick Dalmas. On his debut, he ran as high as 5th place, and was still in 7th when his Lamborghini V12 engine failed a few laps from the end (Alesi also debuted at the race for Tyrrell, running as high as 2nd before finally finishing 4th). Bernard stood in again at the following British Grand Prix, before returning to his Formula 3000 commitments with DAMS. Bernard was rewarded with a full season drive for Larrousse in 1990. He took his first point for 6th place at the Monaco Grand Prix, and his best result came at Silverstone in the British Grand Prix, where he took 4th place. He elected to stay on at Larrousse for the 1991 season, but the team were in trouble, losing their Lamborghini engines to the quasi works Modena team, having their 1990 points stripped by the FIA, and also losing sponsors. Bernard took 6th place in the Mexican Grand Prix, which was the last points finish for Larrousse with Lola Cars, but slipped back down the field, failing to qualify for the first time in his career at the Portuguese Grand Prix partially due to a bereavement. Worse was to come, however, when Bernard broke his leg in the first practice session for the Japanese Grand Prix. Bernard fought back to fitness, and for the 1993 season his old sponsors Elf managed to get him into a test driver seat for the Ligier team. The two year testing contract paid off, as a team backer was jailed for fraud before the 1994 season, and the reduced budget saw Bernard promoted to a race seat, alongside rookie Olivier Panis. Sadly for Bernard, Panis largely outpaced him, and the team's Renault V10 engine was counterweighted by the team using a "B" spec version of the 1993 JS39 chassis by this time a very unusual practice in Formula One which greatly harmed competitiveness. Bernard took third place in the high attrition German Grand Prix, but by the European Grand Prix he was dropped in order to accommodate Johnny Herbert. He was engaged by Herbert's previous team, Team Lotus, to fill the seat at the European GP, but it was to be his last F1 drive, with Mika Salo taking over later in the season. For 1995, he was linked to a return to Larrousse, but the team folded before the season began.
Спорттық автокөліктер
Бернар спорттық автомобильдерге көшті, GT және ALMS серияларында үлкен жетістіктерге қол жеткізді.
Bernard moved to sportscars, enjoying considerable success in GT and ALMS series.