Кіріспе
Итальяндық-американдық қылмыскер Пол Де Лусия (туған Felice De Lucia, feˈliːtʃe de luˈtʃiːa; 14 қараша 1897 – 11 қазан 1972), Пол Рика (/'//r//iː//k//ə/, ˈrikka) деген атпен танымал, 40 жыл бойы Чикаго ұйымының номиналды немесе де-факто жетекшісі болған итальяндық-американдық қылмыскер. 1958 жылы Сенаттың қылмыстық істерді зерттеу кіші комитеті оны "елдегі ең ірі қылмыскер" деп атады. Рикка 1972 жылғы 11 қазанда қайтыс болды.
Paul De Lucia (born Felice De Lucia, feˈliːtʃe de luˈtʃiːa; November 14, 1897 – October 11, 1972), known as Paul Ricca (/'//r//iː//k//ə/, ˈrikka), was an Italian American mobster who served as the nominal or de facto leader of the Chicago Outfit for 40 years. In 1958 he was named "the country's most important criminal" by a Senate crime investigating subcommittee. Ricca died on October 11, 1972.
Ерте өмір
Рикка Феличе Де Лусия 1897 жылдың 14 қарашасында Неапольде, Кампанияда Антонио мен Мария Аннунциата Де Лусияның ұлы ретінде дүниеге келді. Түрмеден босатылғаннан кейін Рикка Парилло ісінде оған қарсы куәлік берген Винченцо Капассоны өлтіріп, мойнын кесті. Капассоны өлтіргеннен кейін Рикка Пауль Маглио деген атты қабылдады және Куба арқылы АҚШ-қа қашып кетті. 1920 жылдың 10 тамызында Рикка Нью-Йоркке келді. 1927 жылдың қаңтарында Рикка Неапольдік Нэнси Эмили Гигантеге үйленді және үш балалары болды: Мэри Анна, Энтони Пол және Пол Ричард. Капоне қонақ үйдің жанындағы мейрамханада тамақтанып отырғанда, ал Рикка онымен кездесу үшін сол мейрамханаға кіруге асығып жатқанда, Капонеге қарсы Солтүстік жақтың бандиттері жүргізген бірнеше көліктерден Thompson автоматтарынан әуеге де, қонақ үйге де оқ атылды. Рикка алдағы қауіпті сезіп, дереу Капоне отырған жерге жүгіріп барып, оны уақтылы ескертті, соның арқасында Капоне еңкейіп, оқтан құтылды. Рикканың сол иығына оқ тиді, полиция оның есімін сұрағанда, ол Луи Барко деген лақап атымен таныстырды. Капоне Рикканы мақтап жауап берді. Олар тез арада жақын досқа айналды; 1927 жылы Капоне Рикканың үйлену тойында куәгер болды. 1929 жылы Капоне мен Рикка Атлантик-Ситидегі конференцияға қатысты, бұл Нью-Джерси штатының Атлантик-Сити қаласында өткен, АҚШ-тағы барлық ірі қылмыстық топтардың алғашқы жиыны болды. 1930 жылы Капоне Рикканы Нью-Йоркке, Нью-Йорк итальяндық-американдық бандиттері арасындағы Кастелламмарезе соғысын аяқтау мақсатындағы бейбіт келіссөздерде өзінің өкілі ретінде жіберді. 1931 жылы Ұлттық қылмыс синдикаты құрылғанда Рикканың беделі мен ықпалы арта түсті. 1931 жылы Капоне салықтан жалтарғаны үшін айыпталып, 11 жылға түрмеге кесілді. Капоненің ресми мұрагері Фрэнк "Қолданушы" Нитти болды, ал Рикка оның оң қолы болды. Алайда, қылмыс тарихшысы Карл Сифакистің сөзіне сүйенсек, Рикка ұйымдағы нақты билікке ие болды. Рикка жиі Ниттидің бұйрықтарына бағынбай: "Біз осылай істейміз. Енді осы туралы ештеңе естігім жоқ!" дейтін. Сонымен қатар, жаңадан құрылған Синдикаттың басшылары, соның ішінде Лакки Лучано, тек Риккамен ғана сөйлесіп, Ниттимен емес еді. 1932 жылдың сәуірінде Лучано мен Майер Лански, қылмыс синдикатының тағы бір маңызды басшысы, Рикамен және басқа да Чикаго мен Нью-Йорк бандиттерімен бірге Чикагодағы Конгресс қонақ үйінің жанында полиция ұстады. Полицияда ұстап тұруға негіз болмағандықтан, барлық ұсталғандар босатылды, бірақ бандиттердің суретін түсірмей бұрын. Шығыс жағалауының басшылары Чикагода Риккамен жеке кездескені, Нью-Йорк мафиясының оған, Чикаго мафиясының басшысына деген сенімін көрсетті. Рикка көбінесе тыныш сөйлейтін, бірақ кез келген қылмыс басшысы сияқты қатал болды. Ол біреуді жоюды қалағанда, "Оны жоғалту керек" дейтін. Қылмыс тарихшысы Джо Сифакис оны Чикаго ұйымының шығарған ең стереотиптік бандитінің бірі деп сипаттады.
Голливудтық қорқытып алу ісі
1940 жылдардың басында Нитти Рикканы және Outfit басшылығының қалғанын Лос-Анджелестегі киностудияларға бағытталған еңбек алаяқтығы мен қорқыту схемасына қатысуға көндірді. Чикаголық гангстер Джон "Сұлу Джонни" Розелли проекторлар кәсіби одағының бақылауын алды және студияларды ереуілдермен және басқа еңбек мәселелерімен қорқытты. Еңбек дауларынан қашу үшін RKO, Paramount, MGM және 20th Century Fox компаниялары Outfit-ке бірнеше жүз мың доллар төледі. Бірақ, Outfit-тің екі адамы қорқыту үшін тұтқындалды және Outfit басшылығына қарсы куәлік беруге келісті. 1943 жылдың наурыз айында Рикка, Нитти және басқа да гангстерлер қорқыту айыптарымен сотқа тартылды. 1943 жылдың 18 наурызында Рикка және Outfit басшылығы Ниттимен кездесті. Киностудиялық алаяқтық Ниттидің идеясы болғандықтан, Рикка мен Outfit басшылары Ниттидің оларды түрмеден құтқару үшін қорқытуға кінәлі екенін мойындауын талап етті. Өте қатыгез клаустрофобиясы болғандықтан түрмеге түсу перспективасынан қорқып, Нитти келесі күні өзін-өзі атып өлтірді. Рикка енді Outfit-тің ресми басшысы болды, ал оның орынбасары – күшпен орындау бөлімінің бастығы Тони Аккардо. Рикка мен Аккардо келесі 30 жыл бойы Outfit-ті басқарды.
Қалжылау туралы айыптау
1943 жылдың 30 желтоқсанында Рикка мен оның серіктестері зорлық-зомбылық жасау қылмысы үшін кінәлі деп танылып, әрқайсысы он жылға федералды түрмеге кесілді. Рикка өзінің жазасын Атлантадағы федералды түрмеде бастады, бірақ көп ұзамай Канзастағы Ливенворт түрмесіне ауыстыруға ұмтылды. Атланта түрмесінің бастығы, итальяндықтарға деген көзқарасымен белгілі болған, Outfit ұйымының мүшесі Фил Д'Андреаны қатты ұрып-сапалаған, соның салдарынан Рикка мен басқалары өміріне қауіптенді. Бірнеше рет байланыс жасағаннан кейін, Сент-Луис, Миссури штатының адвокаты Пол Диллон федералдық шартты түрде босату комиссиясының төрағасына Outfit ұйымының мүшесі үшін Ливенвортқа ауыстыруға келісім беру үшін ақша ұсынды деген күдік туды. 1945 жылдың мамыр айында екі түрме бастығының ұсынысына қарамастан, Рикка мен басқа ұйым мүшелері Ливенвортқа ауыстырылды. Осы кезеңде АҚШ Ішкі Кірістер Қызметі (IRS) Риккадан бұрынғы салықтары үшін қолма-қол ақшамен төлем қабылдады. 1947 жылдың 13 тамызында бір апталық қарастырудан кейін, шартты түрде босату комиссиясы Рикканы және оның бірге сотталғандарын шартты түрде түрмеден босатты. Алайда, шарттары бойынша Рикка ұйым мүшелерімен байланысуға тыйым салынды. Сондықтан Акардо Рикканың орнын басты. Бірақ, көпшілік пікірде, Акардо Риккамен билікті бөлісіп, ол жасырын қызмет атқарды. Рикканың білместен жасалған ешқандай маңызды мәмілелер болған жоқ, тіпті кез келген шабуылдар да оның рұқсатынсыз жасалмады. Бұл ұйымдасқан қылмыста билікті бөлісудің сирек кездесетін мысалдарының бірі еді.
Рикка мен Джанкана
1950 жылдардың басында Рика күнделікті жұмыстарға жауапкершілікті Accardo-ға көбірек жүктеді. Бірақ 1957 жылы Рика кенеттен Accardo-ға өзінің шәкірті Сэм Джанкананың Accardo-ның орнына келуін қалағанын айтты. Accardo салықтан қашу айыптарына тап болған еді, ал Рика оның жұрт көзінен жоғалып кеткенін қалады. Төмендетілуге наразы болғанымен, Accardo оны қабылдап, Рикамен бірге жартылай зейнеткерлікке шықты. Дегенмен, Джанкананың барлық маңызды мәмілелерге, әсіресе «тапсырыспен өлтірулерге» Accardo мен Ricca-ның келісімін алуы керек екені түсінілді. Рика мен Accardo көлеңкеде қалып, Капонеге қарағанда әлдеқайда ұзақ уақытқа түрмеден қашып құтылды. Риканың жасы ұлғайған сайын, Accardo жоғары деңгейдегі шешімдерді қабылдауға көшті, соңында 1966 жылы Сэм Баттальяның пайдасына Джанкананы ығыстырып жіберді.
Кейінгі жылдар
1957 жылы федералды үкімет Рикканы Пауль Маглио есімімен АҚШ-қа заңсыз кіргені үшін айыптады. Үш жыл бұрын үкімет Чикагода нағыз Пауль Маглионы тауып, оны Риккаға қарсы куәлік беру үшін шақыртты, оның азаматтығы алынып тасталды. Бірақ, кейіннен бұл шешім күштен шығарылды. 1959 жылы Рикка салықтан қашу айыбымен сотталды және тоғыз жылға федералды түрмеге кесілді. Жазасының 27 айын өткергеннен кейін Рикка босатылды. 1965 жылы Рикка қайтадан салықтан қашу бойынша айыпталды. Сотта Рикка 1963 жылғы жалпы табысы 80 159 доллар болғанын, осы ақшаны ат жарыс жолында тапқанын мәлімдеді. Рикка соңында ақталды. Рикка 1972 жылдың 11 қазанында Чикагодағы Сент-Люк ауруханасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Иллинойс штатының Хиллсайд қаласындағы Аспан патшайымы зиратында жерленген.
Танымал мәдениетте
AMC телесериалы «The Making of the Mob: New York» да Рикка рөлін Кристофер Валенте сомдады.