Кіріспе
Скандинавия мифтік орны
Скандинавия мифологиясында Фолквангр (көне скандинавия тілінде: Fólkvangr, "қоспаның даласы" немесе "халықтың даласы" немесе "әскердің даласы") – Фрейя қадайы билейтін дала немесе өріс. Соғыста қаза тапқандардың жартысы өлімімен бірге осы жерге барады, ал қалған жартысы Одін құдайының Вальхалласына барады. Басқалар да өлімнен кейін Фолквангрға жеткізілді; мысалы, "Эгильс Сагасында" әлемнен шаршаған әйел Фрейямен бірге тамақтанғанша ешқашан тағамның дәмін татпайтынын айтады. Фолквангр 13 ғасырда ежелгі дәстүрлі көздерден жинақталған "Поэтикалық Эддада" және 13 ғасырда Снорри Стурлусон жазған "Прозалық Эддада" айтылған. "Прозалық Эддаға" сәйкес, Фолквангрде Фрейяның Сессрумнир залы орналасқан. Осы орның мағынасы туралы ғылыми теориялар ұсынылған.
Тас кемелер және протогермандық өмірден кейінгі өмірдің орны
2012 жылы Джозеф С. Хопкинс пен Хаукур Торгерсон Фолквангр, Сессрумнир және Скандинавияда табылған көптеген тас кемелер арасындағы байланыс туралы пікір айтады. Хопкинс пен Хаукурдың сөзіне сүйенсек, Фолквангр мен Сессрумнир бірге кеме мен даланың суретін жасайды, бұл кең ауқымды мағынаға ие және Фрейяны суэбтердің "Изидасына" байланыстыруға мүмкіндік береді: Мүмкін, әрбір дерек көз шындықтың бір бөлігін сақтап қалған шығар, ал Сессрумнир Фолквангрда кеме және өмірден кейінгі орын ретінде ұсынылған. "Даладағы кеме" деген идея күтпеген болып көрінеді, бірақ ол скандинавиялық бейіттердегі тас кемелерді еске түсіреді. Мифтік әлемдегі "даладағы кеме" нақты жерлеу рәсімдерінің бейнесі ретінде ұсынылған болуы мүмкін, және керісінше. Символдық кеме жерге қандай да бір пайдалы қасиеттер сыйлайды деп ойлаған болуы мүмкін, мысалы, Ynglinga сағындағы Фрейрдің обасындағы жерлеу арқылы келген жақсы маусымдар мен бейбітшілік. Осы мүмкіндікті ескере отырып, христиандық кезеңге дейінгі кемелер мен халық ауыз әдебиетінен алынған мәліметтерді қайта қарастыруға болады. Мысалы, егер Фрейя кеме иесі ретінде қарастырылса, онда бұл кеме бейнесі Ванир қадірлісі мен Тациттің "Германиясында" кеме символизмімен байланыстырылған суэбтердің "Изидасы" арасындағы байланысқа қолдау білдіре алады. Көптеген үнді-еуропалық мәдениеттерде теңіз элементтеріне байланысты өмірден кейінгі сенімдер және жекелеген өмірден кейінгі далалар анықталған. Хопкинс пен Хаукур Фолквангр мен өмірден кейінгі туралы сөздердің герман тілдеріндегі *wangaz түбірінен туындаған кеңейтімдері бар басқа да германдық сөздер арасындағы байланысты ұсынады, соның ішінде ежелгі ағылшын тіліндегі Neorxnawang сөзі, бұл ерте германдық '*wangaz of the dead' дегенге нұсқау береді.
Perhaps each source has preserved a part of the same truth and Sessrúmnir was conceived of as both a ship and an afterlife location in Fólkvangr. 'A ship in a field' is a somewhat unexpected idea, but it is strongly reminiscent of the stone ships in Scandinavian burial sites. 'A ship in the field' in the mythical realm may have been conceived as a reflection of actual burial customs and vice versa. It is possible that the symbolic ship was thought of as providing some sort of beneficial property to the land, such as good seasons and peace brought on by Freyr’s mound burial in Ynglinga saga. Evidence involving ships from the pre Christian period and from folklore may be similarly re examined with this potential in mind. For example, if Freyja is taken as a possessor of a ship, then this ship iconography may lend support to positions arguing for a connection between a Vanir goddess and the "Isis" of the Suebi, who is associated with ship symbolism in Tacitus’s Germania. Afterlife beliefs involving strong nautical elements, and, separately, afterlife fields, have been identified in numerous Indo European cultures "
Hopkins and Haukur additionally propose a connection between Fólkvangr and a variety of other Germanic words referring to the afterlife that contain extensions of Proto Germanic *wangaz, including Old English Neorxnawang, potentially pointing to an early Germanic '*wangaz of the dead'.