Кіріспе
Джордж Тернер (8 тамыз 1851 – 13 тамыз 1916) – австралиялық саясаткер. Ол 1894 жылдан 1899 жылға дейін және 1900 жылдан 1901 жылға дейін Виктория штатының премьер-министрі болып екі рет қызмет етті, либералдық бағыттағы саясаткер ретінде. Федерация құрылғаннан кейін Эдмунд Бартон оны Австралияның алғашқы қазынашысы қызметіне және алғашқы федералдық үкіметке шақырды. Ол 1904 жылға дейін Бартон мен Альфред Дикиннің басшылығымен қызмет етті, содан кейін бірнеше айдан соң Джордж Ридтің басшылығымен қайтадан қызметке кірісті. 1905 жылы үкімет құлап, Тернер 1906 жылғы сайлауда саясаттан шықты.
Sir George Turner (8 August 1851 – 13 August 1916) was an Australian politician. He served two terms as Premier of Victoria, holding office from 1894 to 1899 and 1900 to 1901 as a liberal. After Federation he was invited by Edmund Barton to join the inaugural federal ministry, becoming the first Treasurer of Australia. He held office until 1904 under Barton and Alfred Deakin, then a few months later resumed office under George Reid. The government fell in 1905 and Turner retired from politics at the 1906 election.
Ерте өмір
Тернер 1851 жылғы 8 тамызда Мельбурнда дүниеге келді; ол Викторияның алғашқы туған жердегі премьер-министрі болды. Ол Англияда туған Рут (құрмет аты Дик) және Альфред Тернердің ұлы еді. Оның әкесі жиһаз жасаушы болып жұмыс істеді. Тернер Спринг-стриттегі Ұлттық үлгі мектебінде білім алды. Ол сапалы білім алып, заң кеңсесінде кеңсе кезшісі болып жұмыс істеді, 1872 жылы жоғары білімге қабылданды және 1881 жылы адвокаттық практикамен айналысуға рұқсат алды. Ол Австралияның федерациясын және басқа да мәселелерді қолдаған австралиялық туған саяси либералдардың ықпалды лобби тобы – Австралия тумалары қауымдастығының негізін қалаушы мүшесі болды. Ол Сент-Килда қалалық кеңесінің мүшесі болды және 1887–1888 жылдары қала әкімі қызметін атқарды.
Колониялық саясат
Либерал болған Тернер 1889 жылы Сент-Килда округінен Виктория заң шығару жиналысына сайланды. 1891 жылдан 1893 жылға дейін Уильям Шилстің либералдық үкіметінде денсаулық сақтау министрі, сосын бас прокурор қызметін атқарды. 1893 жылы Джеймс Паттерсон басқаратын консерваторлар Шилсті жеңген кезде, Тернер оппозицияға өтіп, либералдық партияның басшысы болып Шилстің орнына келді – бұл негізінен колонияның басты либералы Альфред Дикин осы лауазымды қабылдаудан бас тартқандықтан болды.
Премьер-министр
1894 жылдың қыркүйегінде өткен сайлауда 1892 жылғы құлдыраудан кейін туған терең экономикалық депрессияға тап болған Паттерсон үкіметі ауыр жеңіліске ұшырады. Тернердің қарапайым, сенімді қалалық заңгер ретіндегі бейнесі халыққа ұнады, сондай-ақ ол 1894 жылы 17 орын жеңіп алған, жаңа құрылған Еңбек партиясының қолдауын да алды. Премьер-министрліктен басқа, Тернер қазынашы, қорғаныс министрі және Жер және жұмыс басқармасының вице-президенті қызметтерін атқарды. 1894 жылғы Тернер министрлігіне Александр Пикок, Джон Гаван Даффи және Исаак Исаакс кірді. Тернер қатаң үнемшілдік және теңгерімді бюджет саясатын қабылдады, сол кездегі экономикалық теорияға сәйкес салықтарды көтеріп, шығындарды қысқарды. Бұл саясат 1892 жылғы депрессияның салдарына жеңілдік беруге көп көмектеспесе де, Викторияның мемлекеттік қаржысына және банк жүйесіне сенімділікті қайта орнатты. Тарихшы Дон Гарден Тернерді "салымды, епті, тұрақсыз және өзінен айыруға дайын" деп сипаттайды, бұл бейне сол кездегі терең экономикалық дағдарысқа сай келеді. Оның мемлекеттік шығындарды қысқарту саясаты жұмыссыздықты арттырды, бірақ қажеттілік ретінде қабылданып, қолдау тапты. Оның үкіметі 1897 жылғы сайлауда қайта сайланды. Басқа салаларда Тернердің үкіметі көбірек либералды болды. Ол Заң шығару кеңесін көп дауыс беруді жоюға көндірді және әйелдерге дауыс беру құқығын беру туралы заң жобасын қабылдауға тырысты (бұл құқық 1892 жылы Оңтүстік Австралияда қол жеткізілді). Сонымен қатар, ол Викториядағы алғашқы қарттар зейнетақысын және Викториялық еңбекақы кеңестерін енгізді. Бұл шара оның ең үлкен жетістігі саналды, мақсаты – тер басқандық пен кедейлікке қарсы күресу, сондай-ақ дүкендер мен фабрикалардағы жұмыс уақыты мен еңбек жағдайларын реформалау болды. 1897 жылы ол Құпия кеңесші және Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің кавалер-командоры атанды. 1899 жылдың желтоқсанында наразылық білдірген радикалдар консервативті оппозициямен бірігіп, Тернердің үкіметін Ассамблеяда жеңді, ол отставкаға кетті. Оның орнына консервативті көшбасшы Аллан Маклин келді, бірақ Маклин өзінің позициясын бекіте алмады, ал 1900 жылдың қарашасында өткен сайлауда либералдар жеңіске жетіп, Тернер қайтадан премьер-министр болды. Ол 1901 жылдың ақпанына дейін қызмет етті, содан кейін бірінші федералды сайлауға қатысу үшін отставкаға кетті.
Австралияның қазынашысы
Тернер 1901 жылы Балаклава округінен протекционист депутаты ретінде алғашқы Австралия Өкілдер палатасына сайланды. Викториядағы көп жылдық тәжірибесі оны Эдмунд Бартонның алғашқы федералдық үкіметінде қазынашылыққа табиғи кандидат етті. Ол 1901 жылдың қаңтарынан бастап Бартон, содан кейін Дикиннің басшылығымен 1904 жылдың сәуіріне дейін, ал 1904-1905 жылдары Джордж Ридтің консервативтік үкіметінде де осы лауазымды атқарды. Ридтің үкіметінде қызмет еткені Дикиннің либералдарына ұнамады, сондықтан ол 1905 жылы Дикиннің екінші үкіметіне қайта тағайындалмады. Ол 1906 жылы саясаттан кетіп, 1916 жылы қайтыс болғанға дейін Виктория мемлекеттік жинақ банкі комиссарларының төрағасы қызметін атқарды.
Тану
Брайтон жолының (Непиан тас жолының) ортаңғы жолағында, Мельбурн қаласының Балаклава ауданының батыс шекарасына жақын жерде (координаттары: 37.870468S 144.988468E) орналасқан белгі, бұл жерді "Сэр Г. Тернер қорығы" деп көрсетеді. Австралияның астанасы Канберраның бір ауданы Джордж Тернердің құрметіне аталған.