Кіріспе

Оранж және Александрия темір жолы (Orange and Alexandria Railroad, O&A) – Вирджиния штатындағы темір жол. 1848 жылы құрылған, ол Александриядан Гордонсвиллге дейін, сондай-ақ Шарлоттсвиллден Линчбургке дейінгі тармақпен ұзартылды. Бұл темір жол Америка Азамат соғысында өте маңызды рөл атқарды, 1867 жылы көптеген бірігулердің біріншісін бастан өткерді және нәтижесінде қазіргі Норфолк Солтүстік темір жол жүйесінің маңызды бөлігіне айналды.

Соғыс алдындағы кезең

Вирджиния Бас Ассамблеясы 1848 жылғы 28 мамырда О&А компаниясына Александриядан Гордонсвиллге дейін қатынайтын құқық берген жарғы шығарды. Құрылыс 1850 жылы басталды және 1854 жылғы сәуірде аяқталды, сол кезде ол Ориндж округіндегі Вирджиния орталық темір жолымен қосылды. Компанияның ұзақ жылдар бойы президенті болған Джон С. Барбур кіші, Вирджиния заңгері, жартылай штаттан тыс делегат және АҚШ өкілі Джон Строд Барбурдың ұлы болды. 1854 жылы Бас Ассамблея О&А компаниясына Шарлоттсвиллден Линчбургке дейін оңтүстікке қарай салуға рұқсат берді. О&А компаниясы Вирджиния орталық темір жолының Гордонсвиллден Шарлоттсвиллге дейінгі учаскесін пайдалану құқығы үшін төлем жасады. 1860 жылы оңтүстікке қарай кеңейту аяқталды, соның ішінде Вирджиния және Теннесси темір жолымен, сондай-ақ Оңтүстік жақ темір жолымен тиімді байланыс орнатылды. О&А компаниясы 1850 жылы құрылған Манасса Гэп темір жолымен де Тюдор Холлда (қазіргі кезде осы түйіскен үшін Манасса деп аталады) байланыс жасады, бұл оған Шенандоа аңғарына қол жеткізуге мүмкіндік берді. Бұл темір жол Вирджинияның саудасын дамытты. Вирджинияның Пьемонт аймағындағы, кейін Шенандоа аңғарындағы фермерлер өз өнімдерін, тауарларын және өнімдерін Вашингтон, округ Колумбия, және Ричмонд қалаларындағы базарларға, сондай-ақ Потомак өзені портындағы Александрияға келген теңіз кемелеріне арзан бағамен жеткізе алды. Александрия, Ричмонд және Линчбург қалалары да өндіріс орталықтарына айналды. Жолаушылар үш күндік атты көлік сапарының орнына сегіз сағаттың ішінде Вашингтоннан Линчбургке саяхаттауға мүмкіндік алды.

Америка Азаматтық соғысы

O&A Азамат соғысы (1861–1865) кезінде стратегиялық маңызға ие болды және көп рет шайқас ошағына айналып, қиратылды. Вирджиния Орталық темір жолымен байланысты болғандықтан, Вашингтон мен Ричмонд арасындағы соғысқан тараптардың астаналарына жалғыз теміржол байланысын қамтамасыз етті. 1861 жылы Одақ әскері Манассас торабын бақылауға алуға жасаған тытысы Бірінші Булл-Ран шайқасына әкеп соқты, ал торап соғыс барысында көп мәрте қолдан-қолға өтті. Конфедерация генерал-майоры Томас Дж. "Стоунволл" Джексон 1862 жылғы Булл-Ран шайқасының екінші кезеңіне Одақ әскерін тарту мақсатымен Манассас стансасы шайқасында шабуыл жасады. 1863 жылғы Брэнди Станциясы шайқасы және Раппаханнок стансасы шайқасының екінші кезеңі де осы теміржол желісінің жанында болды.

Қайта құру

Темір жол қиын жағдайда қайта құру кезеңіне кірді, оның көп бөлігі қиратылып, көліктік құралдарының басым бөлігі жойылды. Дегенмен, Барбур саяси байланыстары бар әртүрлі қаржыгерлер мен оның жекжаттысы Дж. С. Б. Томпсонның көмегімен темір жолды қайта жаңартып, құрылысын аяқтады. 1867 жылы О&А темір жолы Эдвард Каррингтон Маршалл басқарған Манассас Гап темір жолымен бірігіп, Оранж, Александрия және Манассас темір жолы болып қайта құрылды. Басты ерекшелік – Оранж бен Гордонсвилл арасындағы қысқа бөлім, ол Бэкингем тармағы темір жолының сол аттас Вашингтон бөлімшесінің құрамына кіреді; сондай-ақ, Ескі Александрия қаласынан оның жағалауына дейін созылған шығыс бөлігі, ол қазірде Хофс Ран көпірі мен Уилкс көшесінің туннелінен басқа жоққа шықты. Бұрынғы O&A темір жолының учаскелерін Amtrak және Virginia Railway Express (VRE) пойыздары да пайдаланады.

Уилкс көшесіндегі туннель

O&A Вирджиния штатындағы алғашқы көлік туннелін салды: Вирджинияның Александрия қаласындағы Уилкс көшесіндегі туннель 1851 жылы ашылды, бірақ 1856 жылы толыққанды аяқталды. Потомак өзенінен батысқа қарай бірнеше жүз метр қашықтықта орналасқан, ол кемежайларды желінің қалған бөлігімен байланыстырды. Туннель маңындағы аймақ "Туннельтаун" деп аталды, ол "Хайти" деп аталатын афроамерикалықтар тұратын ауданның бір бөлігі болды. 20-ғасырдың ортасына қарай, ол "Оуэнс Бич" деп белгілі, шатырлы үйлер мен қоныс іздеушілерге толы мекенге айналды. Жаңғырту жұмыстары 1968 жылы басталды, Роял және Уилкс көшелерінің солтүстік-шығыс бұрышындағы ескі қатарлы үй "Туннель Флэтс" деп аталған сәнді пәтерлерге айналдырылды. Кемежайлардағы қозғалыс азайғанда және Александрия қаласы көшетке айналғанда, туннель арқылы күнделікті жүретін пойыз саны күніне екіге дейін азайды. Олардың бірі, ПЕПКО электр стансасына бағытталған оңтүстік пойзы, 1969 жылдың 25 қарашасында соңғы рет жүрді. Бұл символдық сапар болды, пойыздың вагондарынан балалар асылып тұрды, ал құрметті қонақтар қасында болды. Бір жұмыскер локомотивтің алдында Union Street көшесімен жүріп, жолға тоқталып, дүкенге келгендер мен тамақтанып отырғандарға рельстерде тұрған көліктерін жылжытуға көмектесті. Екінші пойыз, Дук-стриттегі Робинсон терминалына бағытталған, 1974 жылы тоқтатылды, ал рельстер 1975 жылдың қазан айының ортасында алынып тасталды. 1980 жылы қала туннельді велосипед жолына айналдыру үшін федералдық қаржыландыру іздеді, және бұл 1999 жылға дейін іске асырылды. 2003 жылы қала Union Street көшесіне жаяу өткел қосты, ол туннельді қарсы жағындағы саябақпен байланыстырды. 2007-2008 жылдары туннель қайта жаңартылды, болаттан жасалған нығайту қабырғалары, көбірек және жарық жарықтандыру, дренаж жүйесінің жақсартуы және кең ауқымды асфальт жөндеу жұмыстары жүргізілді.