Виктория кресінің иесі – Чарльз Джон Меллис генерал-майор
Charles Melliss
Шарль Джон Меллис: Виктория кресінің иегері, британ әскері офицері. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қаһармандығы, Кут қоршауындағы тұтқынға түсуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, генерал-майор сэр Чарльз Джон Меллис (12 қыркүйек 1862 – 6 маусым 1936) – 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы британдық армия офицері. Ол Виктория Кресімен марапатталған, бұл британ және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Бірінші дүниежүзілік соғыстың Месопотамия науқанында штаб офицері қызметін атқарған ол Кут қамалынан кейін тұтқынға түсті.
Recipient of the Victoria Cross
Major General Sir Charles John Melliss, (12 September 1862 – 6 June 1936) was a British Army officer of the late 19th and early 20th centuries and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. A staff officer in the Mesopotamian Campaign of the First World War, he was captured after the Siege of Kut.
Ерте өмір
Меллис 1862 жылдың 12 қыркүйегінде Британдық Үндістандағы Мхоу қаласында дүниеге келді. Ол Үндістан штаб корпусының генерал-лейтенанты Джордж Джулиус Меллистің ұлы болған. Ол Беркширдегі Веллингтон колледжінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алды, 1882 жылдың қыркүйегінде Шығыс Йоркшир полкіне офицер болып қабылданып, қызметке кірді.
Melliss was born in Mhow, British India, on 12 September 1862, the son of Lieutenant General George Julius Mellis of the Indian Staff Corps. He was educated at Wellington College, Berkshire and the Royal Military College, Sandhurst, being commissioned into the East Yorkshire Regiment in September 1882.
Әскери мансап
Меллис 1884 жылы Үндістан армиясына ауысты. Ол 1895-96 жылдары Шығыс Африкада, ал 1897-98 жылдары Үндістанның Солтүстік-Батыс шекарасында қызмет етті. Содан кейін 1897-98 жылдары Тирадағы Құрам аңғарында операциялар жүргізілді. Ол 1898-1902 жылдары Батыс Африкада Солтүстік Нигерия полкімен бірге қызмет етті, сондай-ақ 1900 жылы Ашантиде, оның ішінде Алтын тақ соғысында Кумассині азат етуге қатысты. Осы операциялар кезінде ол төрт рет жараланды, бір рет ауыр жарақат алды. Меллис Үшінші Ашанти экспедициясы кезінде Батыс Африка шекаралық күштеріне тіркелген кезде көрсеткен ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. 1900 жылдың 30 қыркүйегінде Ашантидегі Обассада капитан Меллис ерлер тобын жинап, олардың басында жаудың қалың ортасына қарай бұталарға шабуыл жасады. Ол қолма-қол қақтығыста жараланса да, оның батыл шабуылынан жау арасында үлкен дүрбелең туды, сол кезде сикхтер де шабуыл жасады. Меллис 1901 жылдың 10 шілдесінде майор болып тағайындалды, ал Виктория кресіне ие болған осы ісі үшін келесі күні подполковник шені берілді. 1902 жылдың соңында Солтүстік Нигерия күштерінің қолбасшысының орынбасары қызметінен босатылып, Үндістан армиясына қайта оралды, онда ол 1-ші Бомбей гранадерлеріне бағындырылды. Полк 1902-1904 жылдары Шығыс Африкада қызмет етті, онда 1903 жылы ол арыстанның шабуылынан қатты жараланды. Ол 1906-1910 жылдары 53-ші сикхтерге (шекаралық күш) қолбасшылық етті және 1908 жылғы Солтүстік-Батыс шекара операцияларында (Закка Кхель) қатысты. 1912 жылдың 19 наурызында генерал-майор шеніне көтерілді.
Melliss transferred to the Indian Army in 1884. He served in East Africa 1895–96 and on the North West Frontier of India 1897–98. This was followed by operations in the Kurram Valley in Tirah 1897–98. He served with the North Nigeria Regiment in West Africa 1898–1902, and in Ashanti during 1900, including at the relief of Kumassi in the War of the Golden Stool. He was wounded four times during these operations, once severely. It was for his actions while attached to the West African Frontier Force during the Third Ashanti Expedition that Mellis was to receive the Victoria Cross. On 30 September 1900 at Obassa, Ashanti, Captain Melliss gathered together a party of men and charged into the bush at the head of them into the thick of the enemy. Although wounded in a hand to hand encounter, his bold rush caused panic among the enemy who were at the same time charged by the Sikhs. Meliss was promoted major on 10 July 1901, and for the same action that won him the Victoria Cross he was also awarded the brevet rank of lieutenant colonel on the following day. He vacated his appointment as second in command of the Northern Nigeria Forces in late 1902, and reverted to the Indian army, where he was posted to the 1st Bombay Grenadiers. The regiment served in East Africa 1902–04, where he was badly mauled by a lion in 1903. He commanded the 53rd Sikhs (Frontier Force) 1906–10 and served on the North West Frontier operations (Zakka Khel) of 1908. He was promoted major general on 19 March 1912.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы Басраның сол кездегі Османдық провинциясына көшіп келген кезде генерал-майор Меллис Британдық Үндістан армиясының 6-шы (Пуна) дивизиясына қосылды. 1915 жылғы сәуірде ол Шайбадағы британдықтардың жеңісіне зор үлес қосты. Меллис сондай-ақ Ктесифон шайқасында, Тигр өзенінің бойымен 6-шы дивизияның ең алысқа жеткен жерінде күресті. Ктесифоннан кейін 6-шы дивизияның командирі генерал Тауншенд Тигр өзенінен кері шегінуге бұйрық берді. Османдық әскерлер дивизияны Кут-эль-Амараға дейін қуды, онда 1915 жылдың 7 желтоқсанында Тауншенд оларға бекініске кіруді және көмек күтуді бұйырды. Меллис қоршау кезінде ауырып қалды; ол Тауншенд 1916 жылдың 29 сәуірінде капитуляциялағанда ауруханада жатты. Пароходпен Бағдатқа жеткізілген Меллис ауруханада қалды және 6-шы дивизияның аман қалғандары Анатолияға қарай солтүстікке қарай жүріп бара жатқанда саяхаттауға мүмкіндік алмайды. Меллис денсаулығы жақсарғаннан кейін солтүстікке қарай сол бағытты ұстанды. Ол генерал болғандықтан, Меллиске саяхатшылар тобына және қалыптыдан артық жарақаттарға рұқсат берілді. Жол бойында олар британдық және үнділік тұтқындардың бірінен қалып қойған, өлген және өліп бара жатқан қарапайым сарбаздарды кездестірді. Меллис кездескен аман қалғандарды өзімен бірге алып жүрді; әр аялдамада ол шөлден құтқарып алған адамдарды ауруханаға жатқызуды талап етті. Меллис тұтқындықты Анатолияның солтүстік-батысындағы Бруссада өткізді. Сол жерде ол Енвер-пашаға тұтқынға алынған қарапайым сарбаздардың қиын жағдайын баяндайтын және жақсырақ қарауды талап ететін көптеген хаттар жазды. Кут-эль-Амарада тұтқындалған британдықтардың көп бөлігі (2592-нің 1755-і) тұтқындықтан қайтыс болды.
Major General Melliss was attached to the 6th (Poona) Division of the British Indian Army as it moved into what was then the Ottoman province of Basra in 1914. In April 1915, he was instrumental in the British victory at Shaiba. Melliss also fought in the Battle of Ctesiphon, the furthest up the Tigris that the 6th Division would advance. After Ctesiphon, General Townshend, commander of the 6th Division, ordered a retreat back down the Tigris. Ottoman forces pursued the division to Kut al Amara, where, on 7 December 1915, Townshend ordered it to dig in and await relief. Melliss fell ill during the siege; he was in hospital when Townsend surrendered on 29 April 1916. Transported upriver to Baghdad by steamship, Melliss remained in hospital and unable to travel as the survivors of the 6th Division were marched north toward Anatolia. When Melliss was well enough to travel, he followed the same route north. As he was a general, Melliss was allowed a travelling party and better than average supplies. Along the way, they encountered dead and dying enlisted men who had fallen behind one of the columns of British and Indian prisoners. Melliss took any survivors he found with him; at each stop he insisted that the men he had rescued from the desert be put into hospital. Melliss spent his captivity at Broussa in northwestern Anatolia. While there, he repeatedly wrote letters to Enver Pasha detailing the sad state of the enlisted prisoners and demanding better treatment. Most of the British other ranks (1,755 out of 2,592) captured at Kut al Amara died in captivity.
Кейінгі өмірі
1920 жылы 24 ақпанда ол Үндістан армиясынан зейнетке шықты. 1921 жылы 31 мамырда ол 53-ші Сикхтер шекаралық күштерінің полковнигі болып тағайындалды және 1934 жылдың қараша айына дейін бұл лауазымды атқарды. Меллис Англияның Суррей графтығындағы Фримлидегі Әулие Петр шіркеуінің зиратына жерленген. Оның Виктория кресі Веллингтон колледжінде сақталады.
He retired from the Indian Army 24 February 1920. He was appointed Colonel of his old regiment, the 53rd Sikhs, Frontier Force on 31 May 1921, a position he held until November 1934. Melliss is buried at St. Peter's Churchyard, Frimley, Surrey, England. His VC is held by Wellington College.
Отбасы
Меллис 1901 жылы генерал Дж. М. Уокердің кіші қызы Кэтлин Уокерге үйленді.
Mellis married in 1901 Kathleen Walker, youngest daughter of General J. M. Walker.