Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майор-генерал сэр Джон Карстерс МакНилл (28 наурыз 1831 – 25 мамыр 1904) – жоғары дәрежелі британдық армия офицері және Виктория Кресінің (VC) шотландтық иегері, бұл награда британдық және Ұлт Достастығы күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда болып табылады.
Major General Sir John Carstairs McNeill (28 March 1831 – 25 May 1904) was a senior British Army officer and Scottish recipient of the Victoria Cross (VC), the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Өмір
МакНейл – Анн Элизабет МакНейлдің (құрметті әкесі Carstairs) және Александр МакНейлдің (1791–1850) ұлы, Дункан МакНейлдің, Лорд Колонсей мен сэр Джон МакНейлдің бауыры. Оның інісі Александр МакНейл еді. Ол Санкт-Эндрюс университетінде және Аддискомб әскери семинариясында білім алды. 18 маусым күні 1850 жылы ол Александрмен бірге «Орион» кемесінің апаттан аман қалды, ал олардың ата-анасы мен екі қарындасы қаза тапты. МакНейл 1850 жылдың желтоқсанында Бенгалия армиясына 12-ші Бенгалия тума әскерінің прапорщигі болып қабылданды. Үндістан бүлігі кезінде ол Лакхнау қаласын қоршауға және басып алуға қатысты, содан кейін майор шеніне ие болды. 1861 жылы 107-ші пехота полкіне (Бенгалия жеңіл жаяу әскері) – кейіннен Корольдік Сассекс полкіне ауысты. Одан кейін ол штаб офицері ретінде Жаңа Зеландияға сапар шегіп, 1864 жылдың наурыз айында подполковник шеніне көтерілді.
McNeill was the son of Anne Elizabeth McNeill née Carstairs, and Alexander McNeill (1791–1850), brother of Duncan McNeill, Lord Colonsay and Sir John McNeill. His brother was Alexander McNeill. He was educated at the University of St Andrews and Addiscombe Military Seminary. On 18 June 1850, he and Alexander survived the wreck of the Orion, in which their parents and two sisters lost their lives. McNeill entered the Bengal Army in December 1850 as an Ensign in the 12th Bengal Native Infantry. During the Indian Mutiny, he served at the siege and capture of Lucknow, after which he gained the brevet of major. In 1861 he transferred to the 107th Regiment of Foot (Bengal Light Infantry) – later The Royal Sussex Regiment. Shortly afterwards he travelled to New Zealand as a staff officer, and was promoted brevet lieutenant colonel in March 1864.
ВК-ның әрекеті
МакНилл 33 жаста болған және 107-ші пехоталық полкінің (Бенгал жеңіл жаяу әскері) подполковнигі, Вайкатоға шабуыл кезінде (Жаңа Зеландия соғыстарының науқаны) генерал-лейтенант сэр Дункан Камеронның көмекшісі болып қызмет етіп жүргенде, осы ерлігі үшін оған VC ордені берілді.
McNeill was 33 years old, and a lieutenant colonel in the 107th Regiment of Foot (Bengal Light Infantry), while serving as an Aide de Camp to Lieutenant General Sir Duncan Cameron during the Invasion of Waikato (a campaign of the New Zealand Wars), when the following deed took place for which he was awarded the VC.
Кейінгі мансап
1869-1872 жылдары МакНилл Канаданың генерал-губернаторы Лорд Лизгардың әскери хатшысы болды және 1870 жылы сэр Гарнет Вулсли басқаратын Қызыл өзен экспедициясының құрамында қызмет етті. 1872 жылы полковник атағын алып, екінші Ашанти соғысында (1873–74) Вулслидің штаб бастығы болып тағайындалды, онда жараланып, елге қайтарылды. 1874 жылғы наурыз айында Бат орденінің серігі (CB) атанды, сонымен қатар Кембридж герцогының бас қолбасшысының адъютанты болып тағайындалды. Патша отбасымен жақын байланыс орнатып, 1874 жылғы қарашада Виктория патшайымының ескері (equerry) болып тағайындалды және королеваның ұлы, принц Леопольдты Канадаға сүйемелдеді. 1880 жылы Святого Михаила және Святого Георгия орденінің командирі (KCMG) болды, ал 1882 жылғы қарашада Бат орденінің командирі (KCB) атанды. 1885 жылғы Суакин экспедициясында бригадаға жетекшілік етіп, 22 наурызда Осман Дигна басқаратын махдистерге қарсы Тофрек шайқасында қолбасшылық жасады. Махдистер күшпен шабуылдады, бірақ ауыр шығындарға ұшырап, кері шегінді. Бірақ бастапқыда МакНилл шабуылға дайын болмағаны үшін айыпталып, оның жоғары офицері генерал-лейтенант сэр Джеральд Грэм жеткілікті атты әскер бермегені үшін сынға ілінді. Вулслидің баяндамасы МакНиллді көбінесе ақтағанмен, бұл оның соңғы далалық қолбасшылығы болды. 1890 жылы әскерден зейнетке шықты. 1899 жылы Император Вильгельм II-нің Ұлыбританияға сапарымен байланысты Корольдік орденінің 1-дәрежелі кавалері болды. МакНиллдің медальдары, оның ішінде Виктория шарпысы (VC) Лондонның Императорлық соғыс мұражайындағы Лорд Эшкрофт галереясының бөлігі болып табылады.
From 1869 to 1872 McNeill was military secretary to Lord Lisgar, Governor General of Canada, and was on the staff of the 1870 Red River expedition under Sir Garnet Wolseley. He became a colonel in 1872 and served as Wolseley's chief of staff in the Second Ashanti War (1873–4), where he was wounded and invalided home. He was made a Companion of the Order of the Bath (CB) in March 1874, by which time he had also been appointed aide de camp to the commander in chief, the Duke of Cambridge. Establishing a close connection with the Royal Family, he was appointed equerry to Queen Victoria in November 1874, and accompanied the Queen's son, Prince Leopold, to Canada – becoming a Knight Commander of the Order of St Michael and St George (KCMG) in 1880. and made a Knight Commander of the Order of the Bath (KCB) in November 1882. Leading a brigade during the 1885 Suakin Expedition, he was in command at the Battle of Tofrek on 22 March, against Mahdist forces led by Osman Digna. The Mahdists attacked in force and, although they were finally driven off with heavy losses, McNeill was initially accused of being taken by surprise by the attack, while his superior, Lieutenant General Sir Gerald Graham, was criticised for not giving him sufficient mounted troops. While Wolseley's report largely exonerated McNeill, this was his last command in the field. He retired from the army in 1890.
: Knight 1st class of the Order of the Crown – 1899 – in connection with the visit of Emperor Wilhelm II to the United Kingdom. McNeill's medals, including his VC, are part of the Lord Ashcroft Gallery held at the Imperial War Museum, London.