Ерік Гаскойн Робинсон: Виктория кресінің иесі және теңіз сардары
Eric Gascoigne Robinson
Эрик Гаскойн Робинсон – британдық теңізші офицер, Виктория кресімен марапатталған. 1-ші Дүниежүзілік соғыста ерлігімен көзге түскен, батырлығымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия Корольдік теңіз күштері офицері және Виктория кресінің иегері Контр-адмирал Эрик Гаскойн Робинсон (16 мамыр 1882 – 20 тамыз 1965) – Корольдік теңіз күштері офицері және Виктория кресінің иегері. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Галлиполи операциясы кезінде Дарданелл бұғазы маңындағы флотта лейтенант-командир болып қызмет еткенде, жағаға шығып, өз күшімен түрік теңіз артиллериялық батареясын жойғаны үшін марапат алды. Осы ерліктерінен кейін ол Галлиполи түбегіндегі майдан желісінде жараланды, бірақ жазылып, соғыс аяқталғанға дейін және Ресей азамат соғысы кезеңінде үздіксіз қызмет етті. 1939 жылы 57 жасында ол қайтадан әскери қызметке ерікті болып келді және Атлантика шайқасы кезінде конвойлерге басшылық етумен үш жыл теңізде болды.
English Royal Navy officer and recipient of the Victoria Cross
Rear Admiral Eric Gascoigne Robinson (16 May 1882 – 20 August 1965) was a Royal Navy officer and a recipient of the Victoria Cross. He earned his award by going ashore and single handedly destroying a Turkish naval gun battery while a lieutenant commander with the fleet stationed off the Dardanelles during the Gallipoli campaign in the First World War. After these exploits, he was wounded on the front line on the Gallipoli Peninsula, but recovered and served continuously for the remainder of the war and into the Russian Civil War. In 1939 aged 57, he again volunteered for military service and spent three more years at sea, commanding convoys during the Battle of the Atlantic.
Ерте өмір
Эрик Гаскойн Робинсон 1882 жылы Кенттегі Гринвич қаласында Джон Ловелл Робинсон мен Луиза Авелин Гаскойн отбасында дүниеге келген. Джон Гринвичтегі Корольдік теңіз колледжінің капелланы болды, ал Эриктің жастық шағы теңіздегі өмірге дайындықпен өтті. Робинсон Лезерхедтегі Сент-Джонс мектебінде оқыды, 1897 жылы он бес жасында HMS Britannia кемесіне қабылданып, тез арада линкорға, содан кейін бірінші сыныпты қорғалған крейсерге көтерілді. Ол осы крейсерде Қытайда боксшылар көтерілісін басуға қатысты. 18 жасында ол алғаш рет әрекетке қатысып, жарақаттанды, жеделхаттарда аталды және батыл әрі тапқыр офицер ретінде танылды. Ол бірнеше жыл бойы Янцзы өзеніндегі канонерлік кемеде қызмет етті, содан кейін Англияға оралды және 1907 жылы Портсмутте торпеда маманы болды. 1910 жылы Робинсон командир-лейтенант болып тағайындалды және HMS Vernon деполық кемесінде, сондай-ақ бірнеше крейсерде және активтік қызметте уақытын өткізді. 1913 жылы Эдит Глэдис Кордоға үйленді, олардан үш бала дүниеге келді. Робинсон үйленгеннен кейін көп ұзамай пойыз апатында жеңіл жарақат алды, бірақ тез жазылып, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ескі линкормен Жерорта теңізіне жіберілді. Ол Дарданелл бұғазының оңтүстік жағалауындағы Кум Кале мен Йени Шеһр арасындағы позицияны басып алды. Бұл позиция алдыңғы апталарда одақтас флоттың линкорларынан атысқа ұшыраған еді. Робинсонға батареяны жою және жақсы тәртіппен кері қайту міндеті тапсырылған теңізшілер мен Корольдік теңіз жаяу әскерлерінен құралған команданың басшысы ретінде ұсынылды. Робинсон міндетті ойланбастан қабылдады. Оның күштері 26 ақпанның таңертеңгі сағаттарында жасырын түрде жағаға түсіп, екі шағын артиллериялық нысанды жойды және түстен кейін түрік снайперлері оларды ұстағанға дейін негізгі батареяға қарай жылдам ілгеріледі. Теңізшілердің ақ формасы түріктерге оңай нысана болды, және шабуылдаушы топты қоршауға түрік күштері келгенде қаза болғандар саны артты. Осы қауіпке қарсы кері шегінудің орнына, Робинсон өз адамын шатқалдар арқылы жүргізіп, негізгі батареяның артындағы кішкентай төбеге жақын шықты. Төбеде бірнеше түрік снайперлері орналасқан еді, бірақ теңізге қарап тұрған артиллерияны жоюдың маңыздылығын түсінген Робинсон команданы кіші офицерге тапсырып, жалғыз өрледі, ақ формасында оқтан қашып, бірнеше минуттан кейін төбеден шығып, оған бағытталған қатты атысқа көңіл бөлмей кері қайта бастады. Ол "қатты мылтық атысы астында бақшадағы шлангтан су шашыраған құс сияқты" жүргені айтылды. Батареяда гарнизон болмағандықтан, Робинсон үлкен 9,4 дюймдік зеңбірек пен екі зениттік нысанды жоюға мүмкіндік берген жалғыз сыймалы қондырғыларды орнатты. Түрік күштерінен қашып, Робинсон флоттан олардың позицияларына, соның ішінде көне мазарда қарауылдаған күшке атыс ашты, оларға ауыр шығын келтірді.
Eric Gascoigne Robinson was born in 1882 at Greenwich in Kent, to John Lovell Robinson and Louisa Aveline Gascoigne. John was the chaplain of the Royal Naval College at Greenwich and Eric's youth was spent in preparation for a life at sea. Robinson was educated at St John's School, Leatherhead before joining HMS Britannia aged fifteen in 1897 and rapidly progressed to the battleship and then the first class protected cruiser , in which he took part in suppressing the Boxer Rebellion in China. It was here, aged 18, that he saw his first action with the relief force, being wounded in action, mentioned in despatches and gaining a reputation as a daring and resourceful officer. He remained in China serving on a Yangtze gunboat for several years before returning to England and becoming a torpedo specialist at , Portsmouth, in 1907. In 1910, Robinson was promoted to Lieutenant Commander and spent his time between HMS Vernon, the depot ship and the cruisers and on active service. In 1913, he married Edith Gladys Cordeux, with whom he had three children. Robinson was slightly injured in a train accident shortly after his wedding, but soon recovered and was dispatched to the Mediterranean Sea at the outbreak of the First World War on board the old battleship a position between Kum Kale and Yeni Shehr on the southern shore of the Dardanelles. This position had withstood fire from the battleships of the Allied fleet during the preceding weeks. Robinson was suggested as the leader of a commando force of sailors and Royal Marines tasked with destroying the battery and withdrawing in good order. Robinson accepted the mission without hesitation. His force landed undetected early in the morning of 26 February, destroyed two small artillery pieces and made fast progress towards the main battery before being pinned down by Turkish snipers in the mid afternoon. The white naval uniforms of the sailors proved an easy target for the Turks and casualties mounted as Turkish reinforcements were brought up to cut off the raiding party. Instead of withdrawing in the face of this threat, Robinson marched his men through gullies and came out close to a small rise behind the main battery. The open ground of the rise was covered by several Turkish snipers, but realising the importance of removing the artillery overlooking the sea passage, Robinson delegated command of the party to a junior officer and made the climb alone, dodging bullets in his white uniform until he crested the rise unhurt, emerging a few minutes later and starting back apparently unconcerned by the increasingly heavy gunfire directed at him. He was said to be "strolling around under heavy rifle fire like a sparrow enjoying a bath from a garden hose". The battery had been ungarrisoned, and Robinson was able to lay fuses which destroyed the large 9.4" main gun and two anti aircraft emplacements within the position. Withdrawing in good order, Robinson evaded the Turkish reinforcements and then directed gunfire from the fleet onto their positions, including a force garrisoning an ancient tomb, inflicting heavy casualties.
E15 миссиясы
Робинсон сәуір айында одан да қауіпті миссияға ерікті түрде қатысты, түрік әскері HMS E15 суасты кемесін басып алғаннан кейін, ол Кепез нүктесіне жақын Форт-Дарданус қамалының зеңбірек оқтарының астында қалды. Осы уақытқа дейін осы кемені жоюға жасалған барлық әрекеттер сәтсіз аяқталды және жаудың оны құтқарып алмауы теңізшілердің рухы үшін өте маңызды деп есептелді. Робинсон екі пикеттік қайықтың басқаруын өз қолына алды. Әр қайық екі торпедамен қаруланған, торпедалар қанаттарына орнатылған және 18 сәуірде қараңғылықтың жамылуымен Дарданеллге енді. Түрік артиллериясы мен пулеметтерінен ауыр оқтарға ұшыраған екі қайық та керемет түрде зардапсыз қалды. Түрік іздеу шамдарының сәулесі Е15 суасты кемесін қысқа ғана уақытқа жарық етті. "Маджестик" кемесінен лейтенант Гудвиннің басқаруымен қайық мүмкіндікті пайдаланып, шабуылға көшті. Бірінші торпеда мақсатына жетпеді, ал бірнеше секундтан кейін қайыққа снаряд тиді, оның корпусының көп бөлігін қиратты, бір экипаж мүшесі ауыр жарақат алды және қайық жөнделмейтіндей зақым көрді. Гудвин мойынсұнбай, екінші торпедасымен тікелей соққы берді, торпеда бастион мұнарасының алдына тиді, суасты кемесін қиратты. Өзінің серігінің қиын жағдайын байқаған Робинсон күдіксіз, зардап шеккен кемеге асығып барып, экипажын құтқарып, өзен арқылы Мудросқа қашып кетті. Түрік әскері бірнеше минут ішінде екі қайыққа кем дегенде 500 ауыр калибрлі оқ атқан деп есептеледі. Соғыста болған бір неміс офицері: "Мен соғыс барысында мұндай батылдық пен қорқынышсыздықпен шабуыл жасалғанын ешқашан көрген емеспін", - деп мәлімдеді.
Robinson volunteered in April for an even more dangerous mission, following the Turkish capture of submarine HMS E15 which had stranded below the guns of Fort Dardanus near Kepez Point. All efforts to destroy this craft had so far failed and it was considered vital for naval morale that it was not salvaged by the enemy. Robinson took command of two picket boats from the battleships and , each armed with two torpedoes mounted on the gunwales in dropping gear, and entered the Dardanelles under cover of darkness on 18 April. Caught in a blaze of searchlights, and under heavy fire from the Turkish artillery and machine guns, both boats miraculously arrived unscathed. A carelessly directed Turkish searchlight briefly illuminated E15. The boat from HMS Majestic under the command of Lt Goodwin seized the opportunity and attacked. The first torpedo missed, and seconds later the boat was struck by a shell that blew away much of her stern, mortally wounding one of her crew and causing her irreparable damage. Undeterred, Goodwin went in again and scored a direct hit with his second torpedo, just forward of the conning tower, wrecking the submarine. Observing his consort's plight, Robinson did not hesitate, steaming to the stricken vessel and rescuing her crew before escaping downstream to Mudros. It was estimated that the Turks fired at least 500 heavy calibre rounds of ammunition at the two boats in just a few minutes. A German officer present noted that "I have never on the course of the war seen an attack carried out with such pluck and fearlessness".
Соғыстағы қызмет
Тамыз айында Робинсон Анзак-Коувке әскери-теңіз байланыс офицері ретінде жіберілді, ал екінші күні майдан желісіне жақын ауыр жарақат алды, осыған байланысты Ұлыбританияға эвакуацияланды, онда король Георг V оған Букингем сарайында медаль табыс етті. 1915 жылғы желтоқсанда жазығып емделгеннен кейін Жерорта теңізіне оралды, ол жағалау мониторы HMS M21 басшылығын алды, оның құрамында Мысыр мен Палестинадағы түрік бекіністерін атқылады, сондай-ақ тағы бір мақтау және 4-дәрежелі Мысырдың Нил орденімен марапатталды. 1917 жылғы жазда Англияға оралған ол соғыстағы жарақаттарына байланысты Зеебрюгге және Остендке қарсы Киздің операцияларына қатысудан мүше болмады. Ол Корольдік теңіз күштерінің Сигналдар мектебінің Портсмуттегі Калшоттағы құпия D.C.B. бөліміне басшылық етті. Бұл Ресей азамат соғысы кезінде Каспий теңізіндегі алысқа орналасуына әкелді, онда ол Ресей жағалауындағы большевиктерге қарсы күресті. Робинсон Каспий теңізіндегі жағалау торпедалық катерлерінің эскадрильясына басшылық етті және агрессивті тактиканы қолданып бірнеше жау бекіністерін капитуляцияға мәжбүр етті. Бұл жетістіктері оған кейіннен 2-дәрежелі Ресей императорлық Святой Анна орденін сыйлады. Оның осы кездегі ең маңызды жетістігі – Форт-Александровск портына кішкентай жағалау моторлық қайығымен кіріп, баржаны батырып, гарнизонның жаппай капитуляциясына себеп болды. Патша оны Каспий теңізіндегі қызметі үшін марапаттады, капитан шеніне көтерілді және HMS Iron Duke кемесіне тағайындалды. Содан кейін Робинсон бірнеше оқу орындарында және кемежайларда, сондай-ақ Қиыр Шығыс флотында қысқа мерзімге қызмет етті, осы қызметі үшін ол үшінші дәрежелі Жапонның қасиетті қазына орденін алды. 1925 жылы ол масондар қатарына қабылданды және өмірінің соңына дейін Теңіз ложасының көрнекті мүшесі болды. Ұйым оны әлі де өз жарияланымдарында еске алады. Ол 1933 жылы 51 жасында контр-адмирал шенімен зейнетке шықты, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Робинсон дереу өз қызметін ұсынды және үш жыл бойы Атлант мұхиты арқылы конвойлерге басшылық етті. Осы қызметі үшін ол кейіннен Норвегия королі Хакон VII-нің Азаттық айқасы орденімен марапатталды, бұл 1942 жылы екінші рет зейнетке шығуына себеп болды.
In August, Robinson was sent to Anzac Cove as a naval liaison officer and on his second day there, was badly wounded near the front line, forcing his evacuation to the UK, where King George V presented him with his medal at Buckingham Palace. Returned to the Mediterranean in December 1915 following his recuperation, he took over the coastal monitor HMS M21, in which he shelled Turkish positions throughout Egypt and Palestine and was awarded another mention in despatches and the Egyptian Order of the Nile, 4th Class. Returning to England in the summer of 1917, he narrowly missed selection for Keyes's operations against Zeebrugge and Ostend owing to his war wounds. He commanded the secret D. C. B. Section of the Royal Navy's Signals School, Portsmouth at Calshot. This led to a distant posting in the Caspian Sea during the Russian Civil War, fighting the Bolshevik forces along the Russian coastline. Robinson commanded a squadron of coastal torpedo boats in the Caspian and forced the surrender of several enemy forts through aggressive tactics. These achievements would later win him the Imperial Russian Order of St. Anne, 2nd Class. His most notable achievement at this time was leading a small coastal motor boat inside the harbour of Fort Alexandrovsk, where he sank a barge and prompted a mass surrender from the garrison. by the King for his Caspian Sea service, promoted again to captain and posted to HMS Iron Duke. Robinson then served in a number of training establishments and dockyards, as well as a brief stint with the Far East Fleet, during which he received the Japanese Order of the Sacred Treasure, Third Class for his services. In 1925, he was inducted into the Freemasons and remained a prominent member of the Navy Lodge for the rest of his life. The organisation still commemorates him in their publications. He retired at age 51 in 1933 as a rear admiral, but when the Second World War broke out, Robinson immediately offered his services and for three years, commanded convoys across the Atlantic Ocean. For this service, he was later presented with the Norwegian King Haakon VII's Freedom Cross. prompted a second retirement in 1942.
Еске алу
2015 жылдың 26 ақпанында, оның Виктория шарпысының (VC) иегері болғаннан кейін жүз жыл өткен соң, Гринвичтегі 1 Даймонд Террасасындағы Робинсонның бұрынғы үйінің алдына ескерткіш плитка орнатылды. Шарада Операциялар жөніндегі командир, контр-адмирал Мэтью Парр лейтенант-коммандер Робинсонның "өз мүддесінен безген ерлігіне" қатты таңырды және былай деді: "Оның батылдығы, нық қадамдылығы және күшті қарсылыққа қарамастан көрсеткен қайраттылығы бәрімізге үлгі болып табылады; бұл ескерткіш плитка керемет адамның есімін мәңгі сақтайтын құрал болады".
On 26 February 2015, one hundred years after his VC winning deed, a commemorative paving stone was laid outside Robinson's former home at 1 Diamond Terrace, Greenwich. At the event Commander Operations, Rear Admiral Matthew Parr said he was in awe of Lt Cdr Robinson’s "selfless actions" and added: "His courage, determination and fortitude in the face of overwhelming enemy action remain an example to us all; this commemorative stone will serve as a permanent memorial to a remarkable man."