«Инкал» – Жодорoвский мен Мёбиус жазған француз комиксі. Ғарыш операсы, саяси интрига, мистика, және «Дюна» фильмінің жобасынан пайда болған туынды. Комикс өте танымал!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Moebius және Jodorowsky графикалық роман сериясы
Graphic novel series by Moebius and Jodorowsky
«Инкаль» (/ɪ//ŋ//k//əl/; фр. L'Incal) – Алехандро Ходоровский жазған және бастапқыда Жан Жиро (яғни Mœbius) салған француздық графикалық роман сериясы. «Инкаль» алғашқы беттері «Une aventure de John Difool» («Джон Дифулдың оқиғасы») деген атпен «Métal hurlant» журналында жарияланып, Les Humanoïdes Associés баспасынан шықты. Ол Ходоровскийдің «Jodoverse» (немесе «Metabarons Universe») әлемін таныстырады – оның ғылыми-фантастикалық комикстері орын алатын ойдан шығарылған ғалам. Бұл – таңғажайып галактикалық саяхаттар, ғылым, технология, саяси интригалар, құпиялар, мессиандық идеялар, мистицизм, поэзия, рассоздану, махаббат оқиғалары мен сатирани біріктіретін эпикалық ғарыш операсы. «Инкаль» 1970 жылдардың басында Ходоровский режиссерлік етіп, Жиро сурет салған, бірақ кейін тоқтатылған «Дюна» фильмінің идеяларын және көркемдік бейнелерін қамтиды және кеңейтеді. Алғаш рет 1980-1988 жылдар аралығында француздық «Métal Hurlant» журналында бөлім-бөлім жарияланған, содан кейін «Before the Incal» (1988–1995, Зоран Янжетовпен), «After the Incal» (2000, Жан Жиромен) және «Final Incal» (2008–2014, Хосе Ладроннмен) жарық көрді. Бұл туынды комикс өнері тарихындағы «ең жақсы комикс» деп аталуға лайық деп есептеледі. Одан «Метабарон», «Техножрецтер» және «Мегалекс» сериалдары туды.
The Incal ('/ɪ//ŋ//k//əl/; French: L'Incal) is a French graphic novel series written by Alejandro Jodorowsky and originally illustrated by Jean Giraud (aka Mœbius). The Incal, with first pages originally released as Une aventure de John Difool ("A John Difool Adventure") in Métal hurlant and published by Les Humanoïdes Associés, introduced Jodorowsky's "Jodoverse" (or "Metabarons Universe"), a fictional universe in which his science fiction comics take place. It is an epic space opera blending fantastical intergalactic voyage, science, technology, political intrigues, conspiracies, messianism, mysticism, poetry, debauchery, love stories, and satire. The Incal includes and expands the concepts and artwork from the abandoned film project Dune directed by Jodorowsky and designed by Giraud from the early 1970s. Originally published in installments between 1980 and 1988 in the French magazine Métal Hurlant, and followed by Before the Incal (1988–1995, with Zoran Janjetov), After the Incal (2000, with Jean Giraud), and Final Incal (2008–2014, with José Ladrönn), it has been described as a contender for "the best comic book" in the medium's history. From it came spin off series Metabarons, The Technopriests, and Megalex.
Инкалар
Бұл оқиға адамзат басымдығындағы галактикалық империядағы маңызсыз планетаның антиутопиялық астанасында өрбітеді, онда қауырсынсыз құстарға ұқсайтын және көрші галактикада мекендейтін Бергтер басқа күш орталығын құрайды. Оқиға Difool-дың маскалы топпен Суицид аллеясынан төмендегі үлкен қышқыл көлге тасталған сәтінен басталады, бірақ ол полицейлік крейсердің арқасында құтылады. Сұрақ-жауап кезінде ол өліп бара жатқан Бергтен зор және шексіз күшке ие кристалл – Нұрлы Инкалды (оған сенгендерді бағыттап, қорғайтын) алғанын жоққа шығарады. Инкалды көптеген топтар іздейді: Бергтер, ұлы шұңқыр қаласының жемқор үкіметі, Амок бүлікшілер тобы (Танатах басшылығымен) және Индустриялық Әулиелер шіркеуі, көбінесе Техно Технос немесе Техножұбылар деп аталатын, Қара Инкалға табынған зұлым технократиялық культ. Анима (анимаға сілтеме), Нұрлы Инкалдың сақшысы, оны іздеуге қатысады. Саяхат барысында Дифул мен Дипоға (Дифулдың адал бетон қара батыры) Анима, Метабарон, Солуне, Танатах (Аниманың қарындасы) және Килл Вольфхед қосылады, олардың міндеті – ғаламды Қара Инкалдың күштерінен құтқару. Ал Техножұбылар Күнді жейтін Қара Жұмыртқаны жасап, ғарышқа ұшырады. Қараңғылық жеңілген соң, Дифул әкелік құдай Орхтың алдына жеткізіледі, ол оған өзі көргендерін есінде сақтау керектігін айтады. Дифул құлап бара жатқанда, ол өзін оқиғаның басында болған жерде, шахтадан құлайтын күйде табады.
The story is set in the dystopian capital city of an insignificant planet in a human dominated galactic empire, wherein the Bergs, aliens who resemble featherless birds and reside in a neighboring galaxy, make up another power bloc. It starts in medias res with Difool thrown from the Suicide Alley to the great acid lake below by a masked group, luckily saved by a police cruiser. During the questioning he denies that he received the Light Incal, a crystal of enormous and infinite powers (it guides and protects those who believe in it), from a dying Berg. The Incal is then sought by many factions: the Bergs; the corrupt government of the great pit city; the rebel group Amok (led by Tanatah); and the Church of Industrial Saints, commonly referred to as the Techno Technos or the Technopriests, a sinister technocratic cult which worships the Dark Incal. Animah (an allusion to anima), the keeper of the Light Incal, seeks it as well. During the journey Difool and Deepo (Difool's loyal concrete seagull) are joined by Animah, The Metabaron, Solune, Tanatah (sister of Animah) and Kill Wolfhead, with a task of saving the universe from the forces of the Dark Incal, and the Technopriests manufacture and launch into outer space the sun eating Dark Egg. As the darkness is overcome, Difool is brought before Orh, the fatherlike divinity, who tells him he must remember what he witnessed. As Difool falls away, he finds himself where he was at the beginning, falling down the shaft.
Инкалардан бұрын
Бұл әңгіме – шексіз қалалық сыбайлас жемқорлық туралы түйсіксіз қара фильм, онда рухани элементтердің аз болуымен, «Инкал» әлемінің қалалық құрылысын терең зерттейді. Оқиға жас Дифулдың демимондеде өмір сүруін баяндайды. Көп ұзамай ол анасы – жезөкше әйелдің, сүйіспеншілік сезімін қайтаруға көмектесетін аморин өсіруге арналғанын біледі. Әкесі, Оливье Дифул, аристократтардың белгісі саналатын жалған нимб кию арқылы заңды бұзады. Мұндай әлеуметтік тәртіпсіздік үшін жаза қатал – заңдық ереже сотталған адамға «морг қабырғасындағы тақташаны таңдауға мүмкіндік береді, онда ол отыз жыл мен бір күн ұйықтап өтеді» немесе «өзгертуге» рұқсат береді, яғни барлық естелігін жою. Әкесі өзгертуді таңдайды. Дифул көп ұзамай жезөкшелердің балаларының жоғалып кетуінің сырына жете бастайды, бірақ оның бұл жайтты білуі қажет емес.
The story is a considerably more straightforward noir tale of boundless urban corruption with the relative absence of spiritualistic elements, which dips deeper into exploring the urban fabric of the world of The Incal. The story follows young Difool living in demimonde. He soon finds that his prostitute mother devoted herself to growing amorine, a drug that restores the ability to love. His father, Olivier Difool, breaks the law in wearing a fake halo that is the mark of an aristo. Justice is harsh for such transgressions of class — a legal clause "allows the condemned man to choose between a tablet at the morgue wall, where he'll sleep away his thirty year and one day term", or "remodeling", which means having his entire memory wiped. His father chooses remodeling. Difool soon begins to investigate the mystery of the disappearance of prostitutes' children, something he shouldn't find out.
Негізгі кейіпкерлер
Джон Дифул, басты кейіпкер: R классындағы жеке детектив және кейде жеке күзетші. Дифул батыр рөлін қабылдауға құлшынбайды, көңіл-күйі жиі өзгереді, өзіне сенімсіздікке ұшырайды және ашуға бейім. Ол сигараға, "уискиге" және "гомошлюткаларға" (гиноидтық бәделерге) әуес. Ол – қарапайым адам, адам табиғатын қатты сынап, мақтап та тұрады, мейірімді, құрбандыққа баруға дайын, бірақ сонымен қатар өзімшіл, қашуға бейім. "Волкхед" атты антропоморфтық қасқыр жалдамалы сарбаз, Танатахтың қызметінде. Килл Дифулға өш сақтайды, өйткені оқиғаның басында оның құлағын оқпен тесіп алған. Ол адал, сергек, импульсивті және агрессивті болып сипатталады.
John Difool, protagonist: a Class R licensed private investigator and occasional bodyguard. Difool is reluctant to assume the role of hero, and suffers mood swings, self doubt, and temper tantrums. He has a fondness for cigars, "ouisky", and "homeosluts" (gynoid prostitutes). He is an everyman character, both unusually damning and praising of the human condition, kindly, sacrificing and selfish, likely to run away. Kill Wolfhead, an anthropomorphic wolf mercenary in Tanatah's employ. Kill holds a grudge against DiFool, who pierced his ear with a bullet near the beginning of the story. He is featured as faithful, loyal, impulsive and aggressive.
Талдау
Мен ғарыш кеңістігінде ұшып жүргенімді армандадым. Бірін қара, екіншісін ақ пирамидадан тұратын ғаламдық бір жан мені шақырып тұрды. Оған жақындадым да, ортасына батып кеттім. Біз жарылып кеттік. Осылайша менің жан-дүнием "Эль Инкальмен" таныстырды. — Жодоровский Инка туралы. Алты томдық түпнұсқа Дифулдың көпірден құлауымен басталып, аяқталады; ол төмен түсіп, көтеріліп, кейін "жабық" айналымда қайтадан төмен түседі. Әлем екі галактикаға бөлінген: адам (22 000 планетасы бар) және Берг (қауырсыны жоқ құс сияқты шетелдіктер). Оқиға адам галактикасындағы төрт планетада өрбітеді: Ter21, Techno Gea, Aquaend және Алтын планета. Ter21 планетасында екі әлеуметтік топ бар: бақыттылар (жалпы халық және аристократтар), олар биікте тұрады, және қалғандары (Горго Фалл бастаған мутанттарды қоса алғанда, олар кедейшілікте, қоғамның шетінде өмір сүретін, түрлі топтардың өкілдері). Кейбір ерекшеліктер "Дюнадан" тікелей алынған: Императорша, "мүсіндей андрогин", немесе Арракистің керісіндей судан тұратын Aquaend планетасы, және бұрынғы қожайынына сатқан "ментрек". Жозе Ладронн Мобиус бастапқыда жазған әлемдерді "Ақырғы Инкальда" қайта жаңғырту кезінде әлдеқайда қараңғы және қатал етіп көрсеткен; көшелер бос, түссіз, сұрғылт. Ол сурет салуда шебер болды, бірақ ол Мобиусты ғана емес, сонымен қатар Мобиусқа тікелей немесе жанама әсер еткен фильмдерді де зерттеген сияқты (мысалы, "Жасыл жебе"). Ағылшын тіліне аудармасы 1982 жылдан 1984 жылға дейін "Heavy Metal" журналында ("National Lampoon" баспасы) бөлім-бөліммен жарияланды. "Métal Hurlant" журналында жарияланумен бірге, "Les Humanoïdes Associés" серияны алты қалың томдық кітап ретінде жинады: "L'Incal Noir" (1981), "L'Incal Lumière" (1982), "Ce qui est en bas" (1984), "Ce qui est en haut" (1985), "La cinquième essenceGalaxie qui Songe" (1988) және "La cinquième essenceLa planète Difool" (1988). 1988 жылы "Epic Comics" ("Marvel Comics" бөлімшесі) Жан Марк Лоффицер мен Рэнди Лоффицердің аудармасымен "Эпикалық графикалық роман" желісінің бөлігі ретінде "The Incal" кітабының үш томын жариялады. Кейін, 2001 және 2002 жылдар аралығында, "The Incal" және "Before the Incal" сериясы он екі томдық шектеулі серияда қайта басылды, алғашқысы екі бөлімде, 2002 және 2003 жылдар аралығында "Қала шахтасының жетімі" және "Джон Дифул, R сыныбының детективі", ал екіншісі екі бөлімде "Эпикалық қастандық" және "Эпикалық саяхат" Humanoids Publishing баспасынан жұмсақ мұқабалы форматта шықты. "Humanoids Publishing" басылымының алғашқы нұсқасы ("The Incal" және "Before the Incal") заманауи стильде боялды және жалаңаштық көріністері цензураланды. Жодоровскийге серияның жас аудиторияны баурап алу үшін өзгеруі ұнамады. 2010 жылдың желтоқсан айында "Humanoids" "The Incal" кітабының шектеулі және үлкен форматты қатты мұқабалы басылымын шығарды, 750 данасы басылды. Ол тез сатылып бітті және серия АҚШ-та қайта басылмады. Барлық төрт том 2014 жылы "Humanoids Publishing" компаниясы арқылы цифрлық форматта жарық көрді. "Humanoids" "Incal Universe" жобасы аясында үш преквел графикалық романдарды шығарды, оған Алехандро Ходоровский қолдау көрсетті: Марк Расселл мен Яник Пакеттің "Psychoverse", Дэн Уоттерс пен Джон Дэвис Ханттың "Dying Star" және Брэндон Томас пен Пит Вудстың "Kill Wolfhead". "Psychoverse" 2022 жылдың 15 қарашасында жарық көрді, ал "Kill Wolfhead" – "Kill Tête de Chien" ағылшын тіліндегі тұңғыш дебюті, ол 2021 жылдың 17 қарашасында Францияда жарық көрді. Серия француз тілінен он бірден астам тілге аударылып, миллиондаған данасы сатылды.
quote box|width=40%|align=right|quote="I dreamed I was flying in intergalactic space. A cosmic being formed by two superimposed pyramids, one black, the other white, was calling me. I moved toward it and found myself submerged in the center. We exploded. And that’s how my subconscious mind introduced me to "El Incal"". |source=— Jodorowsky on the Incal. The original six installments begin and end by DiFool falling from the bridge; he descends, ascends and later re descends in "closed" circularity. The universe is split into two galaxies, a human (with 22,000 planets), and a Berg (featherless birdlike aliens), and the story is set on four planets in the human galaxy: Ter21, Techno Gea, Aquaend, and the Golden Planet. On the planet Ter21 there are two social classes: the fortunate (common and aristocrats), who reside at the top, and the others (including the mutants led by Gorgo the Foul, who represent the poor living in misery, on the fringes of society, minorities of all kinds Some touches are borrowed directly from Dune: the Emperoress, a "perfect androgyne", or Aquend, a planet composed entirely of water which is Arrakis's seeming opposite, and a "mentrek" who betrayed his former master. José Ladrönn's rendition of the worlds that Moebius originally designed in the rewritten sequel Final Incal is much darker and grittier; the streets are emptier, less colorful, more muted. He excelled at drawing, but as if he has studied not only Moebius but also the movies that Moebius influenced, directly or indirectly (like Blade Runner). An English translation was serialized in the magazine Heavy Metal (published by National Lampoon) from 1982 to 1984. Concurrent with its serialization in Métal Hurlant, Les Humanoïdes Associés collected the series as six hardcover volumes: L'Incal Noir (1981), L'Incal Lumière (1982), Ce qui est en bas (1984), Ce qui est en haut (1985), La cinquième essenceGalaxie qui Songe (1988), and La cinquième essenceLa planète Difool (1988). In 1988, Epic Comics (a division of Marvel Comics) published The Incal in three volumes as a part of their "Epic Graphic Novels" line, with translation by Jean Marc Lofficier and Randy Lofficier. Later, between 2001 and 2002, was republished a series of The Incal and Before the Incal in a twelve issue limited series, with the former in two parts, Orphan of the City Shaft and John Difool, Class "R" Detective, between 2002 and 2003, while the first in two parts The Epic Conspiracy and The Epic Journey softcover trade format by Humanoids Publishing. The Humanoids Publishing initial version (of both The Incal and Before the Incal) was recolored in a more modern style and had the nudity censored. Jodorowsky did not like the change of the series to seduce a young audience. In December 2010, Humanoids released a limited and oversized hardcover edition of The Incal, with 750 copies printed. It was sold out and soon the series was out of print in the United States. All four volumes were digitally released by Humanoids Publishing in 2014. Humanoids released three prequel graphic novels as part of the Incal Universe project, to which Alejandro Jodorowsky gave his blessing: Psychoverse by Mark Russell and Yanick Paquette, Dying Star by Dan Watters and Jon Davis Hunt, and Kill Wolfhead by Brandon Thomas and Pete Woods. Psychoverse was released on November 15, 2022, while Kill Wolfhead was the English language debut of Kill Tête de Chien, released on November 17 2021, in France. The series was translated from French into more than eleven languages, selling millions of copies.
Қабылдау және мұра
Rolling Stone журналы "50 үздік супергерой емес графикалық роман" тізімінде түпнұсқа томды 30-шы орынға қойды, оны "комикстердің ұлы командаларының бірі" деп атады. Патрик Хесс Nothing But Comics сайтында оны жетпіс ең жақсы комикстің тізімінде төртінші орынға қойды, себебі "бұл ортаның тарихында осы деңгейде қиялға толы, ойлы, шынайы және сапалы комикстер өте сирек жасалды". Лос-Анджелес кітаптар туралы шолудан Энтони Палетта "Инкал – тек қызықты гротесктердің шеруі ғана емес: ол Ходоровскийдің ерекше буддизмін көрсететін рухани ядроға да ие", ал "Мёбиус жұмысы оның каталогында ғана емес, комикс әлемінде де ең әдемі туындылардың бірі" деп атады. Ол "Инкалдың іздерін Хаяо Миядзакидің, Кацухиро Отомоның "Акира" туындысында, Ридли Скоттың "Жарық жылдамдығымен жүзуші" фильмінің болашақтың құлдырауында, "Матрица" және тіпті "Жұлдызды соғыстар" алдыңғы фильмдеріндегі Корусант бейнесінде де табуға болады" деді. Чилидің "Клиника" газетіне берген сұхбатында Ходоровский өзінің де, Мёбиус та Бессонды сотқа бермегенін, бірақ сот арызын комикс сериясының редакторы бергенін мәлімдеді. Ол сондай-ақ, Мёбиус фильмді түсіруде Бессонмен тікелей жұмыс істеу арқылы "оларды сатып кеткендіктен" істің ұтылып қалғанын айтты. 2002 жылы Данияның Strip! комикс журналына берген сұхбатында Ходоровский біреудің оның идеяларын ұрлағаны үшін мақтан тұтатынын жеткізді.
Rolling Stone magazine in "The 50 Best Non Superhero Graphic Novels" list placed the original volume as #30, calling it "one of the great comics team ups". Patrick Hess from Nothing But Comics placed it as fourth out of seventy best comics list, as "there are very few comics ever created in the history of the medium that are this imaginative, this thoughtful, this heartfelt or this good". Anthony Paletta from Los Angeles Review of Books considered that "The Incal isn't only a parade of thrilling grotesqueries: it also has a spiritual core that reflects Jodorowsky’s abiding idiosyncratic Buddhism", while "Moebius’s work is simply some of the most beautiful not merely in his catalog, but in the comics world at large". He noted that the "echoes of The Incal can also be found in the work of Hayao Miyazaki, Katsuhiro Otomo’s Akira, the decaying futurity of Ridley Scott’s Blade Runner, The Matrix, and even depictions of Coruscant in the Star Wars prequel films. In an interview given to Chilean newspaper The Clinic, Jodorowsky claimed that neither he nor Moebius actually sued Besson, but instead that the lawsuit was filed by the editor of the comic series. He further claimed that the case was lost because Moebius "betrayed them" by working directly with Besson on the production of the film. In a 2002 interview with the Danish comic book magazine Strip!, Jodorowsky considered it an honour that somebody stole his ideas.
Бейімделулер
1980 жылдары канадалық анимация режиссері Паскаль Блесс «Инкал» (яғни «Dark Incal») үшін қысқа трейлер жасады, бірақ фильм ешқашан түсірілмеді. 2011 және 2016 жылдары оның студиясы түпнұсқа трейлердің жаңартылған нұсқаларын жасады. 2013 жылы France Inter радиосы берген сұхбатында Николас Виндинг Рефн «Инкал» романы бойынша фильм түсіруде режиссер ретінде жұмыс істеп жатқаны хабарланды, бірақ бұл 2016 жылы Виндинг Рефннің жоққа шығарған қауесеті болған сияқты. АҚШ-тың блэк металл тобы Bihargam 2020 жылдың 16 қазанында «Инкал» романының музыкалық адаптациясы ретінде «Ove Tenebrae» альбомын шығарды. 2021 жылы Ходоровский Тайка Уайтити режиссерлік еткен, ол Jemaine Clement және Peter Warren екеуімен бірге жазған сценарий негізіндегі үлкен экранға бейімделуін ресми түрде жариялады.
In the 1980s the Canadian animation director Pascal Blais created a short trailer for The Incal (i. e. Dark Incal), but the movie was never made. In 2011 and 2016, his studio made updated versions of the original trailer. In 2013, in an interview by France Inter, Nicolas Winding Refn was reportedly working as a director on a live action movie adaptation of The Incal, but it appeared to have been a rumor that Winding Refn dismissed in 2016. US black metal band Bihargam released the album Ove Tenebrae as a musical adaption of The Incal on October 16, 2020. In 2021, Jodorowsky officially announced a big screen adaptation directed by Taika Waititi, from a screenplay he co wrote with Jemaine Clement and Peter Warren.