"Watchmen: Алан Мур мен Дэйв Гиббонстың комиксі"

Кіріспе

Алан Мур мен Дейв Гиббонс комикстері

Watchmen – британдық жазушы Алан Мур, суретші Дейв Гиббонс және түсші Джон Хиггинстің бірлескен комикстер сериясы. Ол 1986 және 1987 жылдары DC Comics баспасынан ай сайын шығып, 1987 жылы бір томдық жинақ ретінде жарық көрді. Watchmen Мурдың DC Comics компаниясына ұсынған идеясынан туындады, онда Charlton Comics компаниясынан сатып алынған супергеройлар бейнеленген. Мурдың ұсынған тарихы кейіпкерлердің көпшілігін болашақ оқиғалар үшін қолдану мүмкін емес ететін болғандықтан, бас редактор Дик Джордано Мурды түпнұсқа кейіпкерлерді жасауға көндірді. Мур осы оқиғаны заманауи алаңдаушылықты көрсету, супергерой концепциясын деконструкциялау және сатиралық бейнелеу, сондай-ақ саяси тұрғыдан пікір білдіру құралы ретінде пайдаланды. Watchmen 1940 және 1960 жылдары супергеройлардың пайда болуын және олардың қатысуымен тарихтың өзгеруін көрсетеді, нәтижесінде АҚШ Вьетнам соғысында жеңіске жетеді және Уотергейт жанжалы жасырылып қалады. 1985 жылы ел Кеңес Одағымен үшінші дүниежүзілік соғысқа қадам басқан кезде, костюмдік қарақшылар заңсыз деп жарияланады, ал көптеген бұрынғы супергеройлар зейнеткерлікке шығып немесе үкімет үшін жұмыс істейді. Оқиғаның негізгі фокусы – басты кейіпкерлердің жеке дамуы мен моральдық күресі, өйткені үкіметтің қолдауымен жасалған супергеройдың өліміне қатысты тергеу оларды зейнеттен шығарады. Гиббонс серия бойында тоғыз панельдік торды қолданады және қанмен дағырылған күлімдеген бет сияқты қайта-қайта келетін символдарды қосады. Соңғы санынан басқа барлық санында серияның тарихын толықтыратын қосымша құжаттар бар, ал оқиға басқа бір оқиғамен – кейіпкерлердің бірі оқитын "Қара жүк кемесі туралы әңгімелер" атты пираттық комикспен байланысты. Кейде сызықты емес повестводе құрылған оқиға кеңістік, уақыт және сюжет бойынша секіріп өтеді. Сол сияқты, бүкіл көріністер мен диалогтар синхрондық, сәйкес келу және қайталанатын бейнелер арқылы бір-бірімен байланысты. Коммерциялық сәттілікке жеткен Watchmen комикстер мен басты баспасөздерде жоғары бағаланды. Watchmen 1923 жылдан бері жарық көрген ағылшын тіліндегі ең жақсы романдардың бірі ретінде танылды. BBC тілшісі Николас Барбер оны "комикстердің ересекке толу кезі" деп сипаттады. Мур осы пікірге қарсы шығып, "Менің ойымша, комикстер ересекке толған жоқ. Бірнеше атаулар адамдарға қарағанда ересектеу болды. Бірақ комикстердің көпшілігі бұрынғыдай болды. Комикстер ересекке толған жоқ, көрермендердің эмоционалды жасы комикстерге жеткен сияқты." деді. Сериалды фильмге бейімдеуге бірнеше әрекеттен кейін, режиссер Зак Снайдердің Watchmen фильмі 2009 жылы шықты. Фильммен бірге Watchmen: The End Is Nigh атты видео ойын сериясы да жарық көрді. DC Comics 2012 жылы "Watchmen алдында" сериясын, тоғыз преквел мини-сериалдарын және 2017 жылдан 2019 жылға дейін "Қиямет күні сағаты" сериясын, 12 санынан тұратын шектеулі серияны және түпнұсқа Watchmen сериясының жалғасын жариялады – екеуі де Мур мен Гиббонстың қатысуынсыз. Екінші серияда Watchmen кейіпкерлері DC Universe-ке енгізілді. Том Кингтің "Роршах" атты жеке жалғасы 2020 жылдың қазан айында жариялана бастады. Комикстің уақыт сызығынан 34 жыл өткен соң, HBO телеарнасында 2019 жылдың қазан айынан желтоқсан айына дейін алғашқы комикстің телевизиялық жалғасы көрсетілді, онда Гиббонс қатысты. Мур Watchmen сериалдарының бейімделуіне және жалғастарына наразылығын білдірді және оны болашақ жұмыстарда пайдаланбауды сұрады.

Watchmen is a comic book limited series by the British creative team of writer Alan Moore, artist Dave Gibbons and colorist John Higgins. It was published monthly by DC Comics in 1986 and 1987 before being collected in a single volume edition in 1987. Watchmen originated from a story proposal Moore submitted to DC featuring superhero characters that the company had acquired from Charlton Comics. As Moore's proposed story would have left many of the characters unusable for future stories, managing editor Dick Giordano convinced Moore to create original characters instead. Moore used the story as a means of reflecting contemporary anxieties, of deconstructing and satirizing the superhero concept and of making political commentary. Watchmen depicts an alternate history in which superheroes emerged in the 1940s and 1960s and their presence changed history so that the United States won the Vietnam War and the Watergate scandal was never exposed. In 1985 the country is edging toward World War III with the Soviet Union, freelance costumed vigilantes have been outlawed and most former superheroes are in retirement or working for the government. The story focuses on the protagonists' personal development and moral struggles as an investigation into the murder of a government sponsored superhero pulls them out of retirement. Gibbons uses a nine panel grid layout throughout the series and adds recurring symbols such as a blood stained smiley face. All but the last issue feature supplemental fictional documents that add to the series' backstory and the narrative is intertwined with that of another story, an in story pirate comic titled Tales of the Black Freighter, which one of the characters reads. Structured at times as a nonlinear narrative, the story skips through space, time and plot. In the same manner, entire scenes and dialogues have parallels with others through synchronicity, coincidence, and repeated imagery. A commercial success, Watchmen has received critical acclaim both in the comics and mainstream press. Watchmen was recognized in Times List of the 100 Best Novels as one of the best English language novels published since 1923. In a retrospective review, the BBC's Nicholas Barber described it as "the moment comic books grew up". Moore opposed this idea, stating, "I tend to think that, no, comics hadn't grown up. There were a few titles that were more adult than people were used to. But the majority of comics titles were pretty much the same as they'd ever been. It wasn't comics growing up. I think it was more comics meeting the emotional age of the audience coming the other way." After a number of attempts to adapt the series into a feature film, director Zack Snyder's Watchmen was released in 2009. A video game series, Watchmen: The End Is Nigh, was released to coincide with the film's release. DC Comics published Before Watchmen, a series of nine prequel miniseries, in 2012, and Doomsday Clock, a 12 issue limited series and sequel to the original Watchmen series, from 2017 to 2019 – both without Moore's or Gibbons' involvement. The second series integrated the Watchmen characters within the DC Universe. A standalone sequel, Rorschach by Tom King, began publication in October 2020. A television continuation to the original comic, set 34 years after the comic's timeline, was broadcast on HBO from October to December 2019 with Gibbons' involvement. Moore has expressed his displeasure with adaptations and sequels of Watchmen and asked it not be used for future works.

Жариялану тарихы

Жазушы Алан Мур мен суретші Дейв Гиббонс жасаған "Күзетшілер" алғаш рет 1985 жылы DC Spotlight журналының 50 жылдығына арналып шығарылған. Ақырында ол DC Comics-тен 12 нөмірлі макси-серия ретінде 1986 жылдың қыркүйегінен 1987 жылдың қазанына дейін басылып шықты. Жарияланымның егжей-тегжейі:

Watchmen, created by writer Alan Moore and artist Dave Gibbons, first appeared in the 1985 issue of DC Spotlight, the 50th anniversary special. It was eventually published as a 12 issue maxiseries from DC Comics, cover dated September 1986 to October 1987. Publication details No. (Issue number) Title Publication date On sale date Ref. (Reference) 1 "At Midnight, All the Agents " September 1986 May 13, 1986 2 "Absent Friends" October 1986 June 10, 1986 3 "The Judge of All the Earth" November 1986 July 8, 1986 4 "Watchmaker" December 1986 August 12, 1986 5 "Fearful Symmetry" January 1987 September 9, 1986 6 "The Abyss Gazes Also" February 1987 October 14, 1986 7 "A Brother to Dragons" March 1987 November 11, 1986 8 "Old Ghosts" April 1987 December 9, 1986 9 "The Darkness of Mere Being" May 1987 January 13, 1987 10 "Two Riders Were Approaching " July 1987 March 17, 1987 11 "Look on My Works, Ye Mighty " August 1987 May 19, 1987 12 "A Stronger Loving World" October 1987 July 28, 1987

It was subsequently collected in 1987 as a DC Comics trade paperback that has had at least 24 printings as of March 2017; another trade paperback was published by Warner Books, a DC sister company, in 1987. In February 1988, DC published a limited edition, slipcased hardcover volume, produced by Graphitti Design, that contained 48 pages of bonus material, including the original proposal and concept art. In 2005, DC released Absolute Watchmen, an oversized slipcased hardcover edition of the series in DC's Absolute Edition format. Assembled under the supervision of Dave Gibbons, Absolute Watchmen included the Graphitti materials, as well as restored and recolored art by John Higgins. That December DC published a new printing of Watchmen issue #1 at the original 1986 cover price of $1.50 as part of its "Millennium Edition" line. In 2012, DC published Before Watchmen, a series of nine prequel miniseries, with various creative teams producing the characters' early adventures set before the events of the original series. In the 2016 one shot DC Universe: Rebirth Special, numerous symbols and visual references to Watchmen, such as the blood splattered smiley face, and the dialogue between Doctor Manhattan and Ozymandias in the last issue of Watchmen, are shown. Further Watchmen imagery was added in the DC Universe: Rebirth Special #1 second printing, which featured an update to Gary Frank's cover, better revealing the outstretched hand of Doctor Manhattan in the top right corner. Doctor Manhattan later appeared in the 2017 four part DC miniseries The Button serving as a direct sequel to both DC Universe Rebirth and the 2011 storyline "Flashpoint". Manhattan reappears in the 2017–19 twelve part sequel series Doomsday Clock.

| Ном | Атауы | Жариялану күні | Сату күні | Сілтеме |
|---|---|---|---|---|
| 1 | "Түн ортасында, барлық агенттер" | 1986 жылғы қыркүйек | 13 мамыр 1986 | |
| 2 | "Жоқ болған достар" | 1986 жылғы қазан | 10 маусым 1986 | |
| 3 | "Барлық жердің судьясы" | 1986 жылғы қараша | 8 шілде 1986 | |
| 4 | "Сағатшы" | 1986 жылғы желтоқсан | 12 тамыз 1986 | |
| 5 | "Қорқынышты симметрия" | 1987 жылғы қаңтар | 9 қыркүйек 1986 | |
| 6 | "Адбисс та қарап тұр" | 1987 жылғы ақпан | 14 қазан 1986 | |
| 7 | "Аждаһаларға бауырлас" | 1987 жылғы наурыз | 11 қараша 1986 | |
| 8 | "Ескі шағырайлар" | 1987 жылғы сәуір | 9 желтоқсан 1986 | |
| 9 | "Жай ғана болмыстың қараңғылығы" | 1987 жылғы мамыр | 13 қаңтар 1987 | |
| 10 | "Екі шабандоз жақындады" | 1987 жылғы шілде | 17 наурыз 1987 | |
| 11 | "Менің жұмыстарымды қараңыз, сен күштісің" | 1987 жылғы тамыз | 19 мамыр 1987 | |
| 12 | "Күшті сүйіспеншілік әлемі" | 1987 жылғы қазан | 28 шілде 1987 | |

Кейін бұл 1987 жылы DC Comics саудалық қағазы ретінде жиналды, ол 2017 жылдың 24 наурызында кем дегенде 24 рет басылды; оны 1987 жылы шілдеде DC-нің серік компаниясы Warner Books баспасы шығарды. 1988 жылдың ақпан айында DC Graphitti Design шығарған, 48 беттік бонус материалды қамтитын, бастапқы ұсыныс пен тұжырымдамалық суреттерді қоса алғанда, шектеулі шығарылымдағы қатты қаптамалы томды шығарды. 2005 жылы DC Absolute Watchmen-ді шығарды, бұл DC-нің Absolute Edition форматындағы серияның үлкен көлемді қатты қаптамалы басылымы. Дейв Гиббонс бақылауымен жиналған "Абсолюттік күзетшілер" граффитті материалдарды, сондай-ақ Джон Хиггинстің қалпына келтірілген және қайта өңделген суреттерін қамтыды. Сол жылдың желтоқсан айында DC өзінің "Миллениум Edition" желісінің бөлігі ретінде Watchmen санының #1 жаңа басылымын 1986 жылғы бастапқы қаптама бағасымен – 1,50 долларға шығарды. 2012 жылы DC Before Watchmen сериясын жариялады, онда әртүрлі шығармашылық топтар кейіпкерлердің алғашқы оқиғаларын түпнұсқа сериясының оқиғаларынан бұрын жасады. 2016 жылы бір реттік DC Universe: Rebirth Special шығарылымында Watchmen-ге қатысты көптеген символдар мен бейнелік сілтемелер, мысалы, қанмен дағылған күлімдеген бет және Watchmen-нің соңғы санындағы Доктор Манхэттен мен Озимандиас арасындағы диалог көрсетілді. DC Universe: Rebirth Special #1-дің екінші басылымында Гари Франктың мұқабасына жаңарту енгізілді, оң жақ жоғарғы бұрышта Доктор Манхэттеннің созылған қолы жақсырақ көрінді. Доктор Манхэттен кейін 2017 жылы төрт бөлімді DC мини-сериалында пайда болды – "Батырма", ол DC Universe Rebirth және 2011 жылғы "Flashpoint" сюжеттік желісінің тікелей жалғасы болды. Манхэттен 2017–2019 жылдардағы он екі бөлімді жалғастыру сериясында қайта пайда болды – "Қиямет күні сағаты".

Бастапқы және құрылуы

"Мен атақты супербатырдың өлі табылуы комикс үшін жақсы бастама болар деп ойладым. Құпия ашылғанда, біз осы супербатырлар әлемінің шын мәнісіне терең бойлап, супербатыр туралы жалпы халықтың қабылдауынан мүлдем өзгеше шындықты көрсетер едік." Алан Мур "Watchmen" сериясының негізін қалау туралы. Сол кезде жазушы Алан Мур 1980 жылдардың басында "Мираклмен" сериясында жасағандай, жаңадан құруға болатын супербатырлардың пайдаланылмаған тобын қамтитын әңгіме жазуды жоспарлады. Мур MLJ Comics-тің "Mighty Crusaders" жобасы үшін қолжетімді болуы мүмкін деп ойлады, сондықтан ол портта "Shield" денесінің табылуынан басталатын құпия қылмыс сюжетін ойлап тапты. Жазушы кейіпкерлерді кім таңдаса да маңызды емес деп санады, тек оқырмандар оларды таныса, "сол кезде осы кейіпкерлердің шындығын көргенде олар таңғалып, қызығушылық танытар еді". Мур осы идеяны пайдаланып, Чарлтон кейіпкерлерін бейнелейтін "Кім Бейбітшілді өлтірді?" атты ұсынысты жасады және оны DC бас редакторы Дик Джорданоға жіберді. Джордано ұсынысқа келісті, бірақ оқиға үшін Чарлтон кейіпкерлерін пайдалану идеясына қарсы болды. Шарлтонның "Action Hero" желісін сатып алғаннан кейін DC оларды өзінің негізгі супергеройлар әлеміне енгізу үшін алдағы "Crisis on Infinite Earths" оқиғасын пайдалануды жоспарлады. Мур: "DC олардың қымбат кейіпкерлері өліп немесе күңкіреп қалуы мүмкін екенін түсінді" деді. Оның орнына Джордано Мурды жобасын жалғастыруға көндірді, бірақ Чарлтон батырларына ұқсайтын жаңа кейіпкерлермен. Мур бастапқыда түпнұсқа кейіпкерлер оқырмандарға эмоционалдық әсер бермейтініне сенген, бірақ кейін ойын өзгертті. "Егер кейіпкерлерді жақсы жазып, олардың кейбір аспектілері оқырманға белгілі бір супергеройлық сезімді тудырса, онда бұл жұмыс істеуі мүмкін екенін түсіндім". Гиббонс Джорданоға Мур ұсынған серияны суретке түсіргісі келетінін айтты, Мур оны мақұлдады. Гиббонс суретші Джон Хиггинсті жобаға шақырды, өйткені оған оның "ерекше" стилі ұнады; Хиггинс суретшінің жанында тұрды, бұл екеуіне "сурет туралы талқылауға және теңізден жібермей, адаммен қарым-қатынас жасауға мүмкіндік берді". Мур өзінің ниеті "супергеройлық "Моби Дик"-ті жасау болғанын айтты; осындай салмағы мен тығыздығы бар нәрсені". Мур кейіпкерлердің аттары мен сипаттамаларын ойлап тапты, бірақ олардың қалай көрінетінін Гиббонсқа қалдырды. Гиббонс кейіпкерлерді әдейілеп жобалауға кіріспеді, керісінше, "кейде екі-үш апта бойы эскиздер жасауға жұмсады". Мур DC-нің "Camelot 3000" сериясы сияқты жарияланудың кешігуінен аулақ болу үшін сериалды ерте бастады. Бірінші санының сценарийін жазған кезде Мур "Менде тек алты санына жететін сюжет бар екенін түсіндім. Бізге 12 санына келісімшарт жасалған!" Оның шешімі сериалдың негізгі сюжетімен айналысатын сандарды кейіпкерлердің шығу тегі туралы сандармен алмастыру болды. Мур Гиббонс үшін жұмыс істеу үшін өте егжей-тегжейлі сценарийлер жазды. Гиббонс "Watchmen" журналының бірінші санының сценарийі, менің ойымша, 101 беттік машинаға терілген мәтін болды - бір қатарлы, жеке панельдік сипаттамалар арасында немесе тіпті беттер арасында бос орындарсыз. Сценарийлерді алғаннан кейін суретші әр бетті нөмірлеуге мәжбүр болды, "егер мен оларды жерге тастап жіберсем, өйткені оларды дұрыс ретке келтіруге екі күн кетеді" және жазу мен кадр сипаттамаларын ерекшелендіру үшін маркер қолданды; ол: "Қарындашты қағазға түсіру үшін біраз ұйымдастыру қажет" деді. Мурдың егжей-тегжейлі сценарийлеріне қарамастан, оның панельдік сипаттамалары жиі "Егер бұл сізге жұмыс істемесе, ең жақсы жұмыс істейтін нәрсені жасаңыз" деген жазбамен аяқталды; Гиббонс бұған қарамастан Мурдың нұсқауларына сәйкес жұмыс істеді. Шындығында, Гиббонс сценарийге бір ғана өзгеріс енгізуді ұсынды - Роршахтың шабуылына қарсы тұрғанда Озимандияның баяндауын қысқарту, өйткені ол диалогтың ұзақтығы іс-әрекеттің ұзақтығына сәйкес келмейтінін сезінді; Мур келісті және сахнаны қайта жазды. Гиббонс "Watchmen" сериясының визуалды стилін әзірлеуде үлкен тәуелсіздікке ие болды және Мур кейінірек байқаған астарындағы көптеген егжей-тегжейлі элементтерді енгізді. Жаратушылар мерзімге жетуді бастаған кезде Мур такси жүргізушісін жалдап, 50 миль жүріп, Гиббонсқа сценарийлерді жеткізді. Кейінгі сандарда суретші тіпті әйелі мен ұлына беттерге панельдік торларды салуға көмектесуін сұрады, уақытты үнемдеу үшін. Мур Outer Limits эпизодына сілтеме жасап, серияның соңғы санында оны көрсетті. Серияның реализмін сақтау үшін, "Watchmen" костюмді қылмыспен күресушілері "супергеройлар" деп аталса да, олардың тек біреуі, Доктор Манхэттен, кез келген үстіміздік қабілетке ие. Вьетнам соғысы 1971 жылы американдықтардың жеңісімен аяқталады, ал Никсон 1985 жылдың қазанында мерзім шектеулерін алып тастағаннан кейін және Уотергейт жанжалы болмағандықтан президент болып қалады. Ауғанстанға кеңестік әскерлердің басып кіруі нақты өмірдегіден шамамен алты жыл кейін болады. Оқиға басталған кезде Доктор Манхэттеннің болуы АҚШ-қа Кеңес Одағына қарсы стратегиялық артықшылықты береді, бұл Суық соғыстың шиеленісін күшейтеді. Ақырында, 1977 жылға қарай супергеройлар полиция мен халық арасында ұнамсыз болып, "Keene Act" қабылдануымен заңсыз жарияланады. Көптеген батырлар зейнетке шықты, бірақ Доктор Манхэттен және басқа супергерой, Комик, үкімет санкциясымен әрекет етеді. Тағы біреуі, Роршах, заңнан тыс әрекет ете береді.

quote box|align=left|bgcolor=#c6dbf7|width=40%|quote="I suppose I was just thinking, 'That'd be a good way to start a comic book: have a famous super hero found dead.' As the mystery unraveled, we would be led deeper and deeper into the real heart of this super hero's world, and show a reality that was very different to the general public image of the super hero. "|source=—Alan Moore on the basis for Watchmen During that period, writer Alan Moore contemplated writing a story that featured an unused line of superheroes that he could revamp, as he had done in his Miracleman series in the early 1980s. Moore reasoned that MLJ Comics' Mighty Crusaders might be available for such a project, so he devised a murder mystery plot which would begin with the discovery of the body of the Shield in a harbor. The writer felt it did not matter which set of characters he ultimately used, as long as readers recognized them "so it would have the shock and surprise value when you saw what the reality of these characters was". Moore used this premise and crafted a proposal featuring the Charlton characters titled Who Killed the Peacemaker, and submitted the unsolicited proposal to DC managing editor Dick Giordano. Giordano was receptive to the proposal, but opposed the idea of using the Charlton characters for the story. After the acquisition of Charlton's Action Hero line, DC intended to use their upcoming Crisis on Infinite Earths event to fold them into their mainstream superhero universe. Moore said, "DC realized their expensive characters would end up either dead or dysfunctional." Instead, Giordano persuaded Moore to continue his project but with new characters that simply resembled the Charlton heroes. Moore had initially believed that original characters would not provide emotional resonance for readers but later changed his mind. He said, "Eventually, I realized that if I wrote the substitute characters well enough, so that they seemed familiar in certain ways, certain aspects of them brought back a kind of generic super hero resonance or familiarity to the reader, then it might work." Gibbons told Giordano he wanted to draw the series Moore proposed and Moore approved. Gibbons brought colorist John Higgins onto the project because he liked his "unusual" style; Higgins lived near the artist, which allowed the two to "discuss [the art] and have some kind of human contact rather than just sending it across the ocean". Moore said his intention was to create "a superhero Moby Dick; something that had that sort of weight, that sort of density". Moore came up with the character names and descriptions but left the specifics of how they looked to Gibbons. Gibbons did not sit down and design the characters deliberately, but rather "did it at odd times [ ] spend[ing] maybe two or three weeks just doing sketches." Moore began writing the series very early on, hoping to avoid publication delays such as those faced by the DC limited series Camelot 3000. When writing the script for the first issue Moore said he realized "I only had enough plot for six issues. We were contracted for 12!" His solution was to alternate issues that dealt with the overall plot of the series with origin issues for the characters. Moore wrote very detailed scripts for Gibbons to work from. Gibbons recalled that "[t]he script for the first issue of Watchmen was, I think, 101 pages of typescript—single spaced—with no gaps between the individual panel descriptions or, indeed, even between the pages." Upon receiving the scripts, the artist had to number each page "in case I drop them on the floor, because it would take me two days to put them back in the right order", and used a highlighter pen to single out lettering and shot descriptions; he remarked, "It takes quite a bit of organizing before you can actually put pen to paper." Despite Moore's detailed scripts, his panel descriptions would often end with the note "If that doesn't work for you, do what works best"; Gibbons nevertheless worked to Moore's instructions. In fact, Gibbons only suggested one single change to the script a compression of Ozymandias' narration while he was preventing a sneak attack by Rorschach as he felt that the dialogue was too long to fit with the length of the action; Moore agreed and re wrote the scene. Gibbons had a great deal of autonomy in developing the visual look of Watchmen and frequently inserted background details that Moore admitted he did not notice until later. As the creators began to hit deadlines, Moore would hire a taxi driver to drive 50 miles and deliver scripts to Gibbons. On later issues the artist even had his wife and son draw panel grids on pages to help save time. Moore acknowledged the Outer Limits episode by referencing it in the series' last issue. In keeping with the realism of the series, although the costumed crimefighters of Watchmen are commonly called "superheroes", only one, named Doctor Manhattan, possesses any superhuman abilities. The war in Vietnam ends with an American victory in 1971 and Nixon is still president as of October 1985 upon the repeal of term limits and the Watergate scandal not coming to pass. The Soviet invasion of Afghanistan occurs approximately six years later than in real life. When the story begins, the existence of Doctor Manhattan has given the U. S. a strategic advantage over the Soviet Union, which has dramatically increased Cold War tensions. Eventually, by 1977, superheroes grow unpopular among the police and the public, leading them to be outlawed with the passage of the Keene Act. While many of the heroes retired, Doctor Manhattan and another superhero, known as The Comedian, operate as government sanctioned agents. Another named Rorschach continues to operate outside the law.

Сюжет

1985 жылдың қазан айында Нью-Йорк қаласының детективтері Эдвард Блейктің кісі өлтіруін тергеп бастайды. Полицияның қандай да бір іздері болмағандықтан, костюмді қастандықшы Роршах осы істі одан әрі зерттеуге шешім қабылдайды. Роршах Блейктің костюмін және оның әйгілі күлімдеген бетін бейнелейтін белгіні тауып алғаннан кейін, Блейктің АҚШ үкіметінің тапсырысымен жұмыс істеген «Комедиант» кейіпкерінің нағыз аты-жөні екенін анықтайды. Блейктің өлтіруі костюмді саяхатшыларға қарсы жасалған үлкен қастандық болуы мүмкін деп санайтын Роршах, зейнеткерлікке кеткен төрт әріптесін іздеп шығып, ескертеді: ұялшақ ғалым Дэниел Дрейберг, бұрынғы екінші «Түн құсы»; «Доктор Манхэттен» кодировкасымен белгілі, аса күшті және эмоциялық жағынан бөлек болған Джон Остерман; Доктор Манхэттеннің сүйіктісі Лори Юспечик, екінші «Жібек Жүгірткісі»; және Адриан Вейдт, бір кезде «Озимандия» кейіпкері болған, ал қазір сәтті кәсіпкер. Дрейберг, Вейдт және Манхэттен Блейктің жерлеу рәсіміне қатысады, онда Дрейберг Блейктің белгісін оның қабірге лақтырады. Кейін Манхэттенді ұлттық телеарнада оның бұрынғы әріптестері мен достарының қатерлі ісігіне себепкер деп айыптайды. Үкімет бұл айыптауларды қабылдағаннан кейін, Манхэттен Марсқа жер аударылады. АҚШ стратегиялық әскери актив ретінде Манхэттенге тәуелді болғандықтан, оның кетуі адамзатты саяси дағдарысқа ұшыратады, ал Кеңес Одағы АҚШ-тың әлсіздігін пайдаланып Ауғанстанға басып кіреді. Роршахтың алаңдаулары Вейдт өлтіруден аман қалғанда расталады. Роршахтың өзі Молох есімді бұрынғы жаман жігітті өлтіргені үшін айыпталады. Молохты өлтірген жерден қашуға тырысқанда Роршах полицияға ұсталып, оның бетінен маскасын шешеді, ол Уолтер Ковакс екені анықталады. Манхэттеннің құдайға тән күштері оны қарапайым адамдардан эмоционалдық тұрғыдан алшақтатқандықтан және үкімет оны енді жұмысқа алмағандықтан, Юспечик Дрейбергпен бірге қалады. Олар махаббатқа толы қарым-қатынас бастайды, костюмдерін киіп, жақындасып келе жатқанда өз еркімен әділет іздеу жұмысын қайта бастайды. Дрейберг Роршахтың кейбір теорияларына сене бастағандықтан, екеуі оны түрмеден босатуға тырысады. Өзінің жеке тарихына көңіл бөлгеннен кейін, Манхэттен адамдармен байланысына қатысты тағдырын Юспечикке тапсырады. Ол оны эмоционалдық байланыс үшін Марсқа телепорттайды. Пікірталас барысында Юспечик Блейктің бір кезде анасын (нағыз «Жібек Жүгірткісін») зорлауға тырысқан, бірақ оның екінші, өзара келісіммен болған қарым-қатынаста оның әкесі болғанын мойындауға мәжбүр болады. Бұл адамдық сезімдер мен қарым-қатынастардың күрделілігін көрсететін жаңалық Манхэттеннің адамзатқа деген қызығушылығын қайта оятады. Жерде Дрейберг пен Роршах Вейдт қастандықтардың артында тұрғанына дәлелдер табады. Роршах Вейдт туралы күдіктерін күнделігіне жазады, онда оның тергеуінің толық мәліметтері бар, және оны жергілікті консервативті газет «New Frontiersman»-ге жібереді. Роршах пен Дрейберг Антарктидаға барып, Вейдтпен оның жеке резиденциясында бетпе-бет кездеседі, онда Вейдт адамзатты жақын арада болатын ядролық соғыстан құтқару үшін жалған шетелдік шабуылды жасап, Нью-Йорк халқының жартысын өлтіруді жоспарлап отырғанын түсіндіреді, бұл АҚШ пен Кеңес Одағын ортақ жауға қарсы біріктіруге мәжбүрлейді. Ол Блейкті оның жоспарын білгеннен кейін өлтіргенін, Доктор Манхэттеннің бұрынғы серіктестеріне қатерлі ісікке шалдықтыру арқылы оны Жерді тастауға мәжбүрлегенін, өзін күдіктен тыс ету үшін өзіне жасаған шабуылды ұйымдастырғанын және Роршахты Молохты өлтіргені үшін айыптаған, оның шындықты табуына жол бермеу үшін айтады. Вейдттың қатыгез логикасынан қорқып, Дрейберг пен Роршах оны тоқтатуға ант етеді, бірақ Вейдт олар келгенге дейін жоспарын орындағанын мәлімдейді. Манхэттен мен Юспечик Жерге оралғанда, Нью-Йорктегі жаппай қираулар мен өліммен кездеседі, қаланың ортасында Вейдт зертханалары жасаған алып кальмарға ұқсас тіршілік иесінің денесі жатыр. Манхэттен оның болжамдық қабілеттері Антарктикадан шығатын тахиондармен шектелетінін байқайды, және олар сол жерге телепортталады. Олар Вейдттың қатысы бар екенін анықтап, онымен бетпе-бет кездеседі. Вейдт жаңа қауіптің пайда болуы, шын мәнінде, үлкен державалар арасындағы бейбіт ынтымақтастыққа әкелгенін растайтын жаңалықтарды көрсетеді; бұл барлық қатысушыларды шындықты жасыру әлемдегі бейбітшілікке ең пайдалы екендігіне келісуге мәжбүр етеді. Роршах келісімге келмейді және шындықты ашуға бел буып кетеді. Қайтып келе жатқанда, ол Манхэттенмен кездеседі, ол оған бұл кезде шындықтың тек зиян келтіретінін айтады. Роршах Манхэттен оны Вейдтты әшкерелеуден тоқтату үшін өлтіруге мәжбүр болады дейді, және Манхэттен осылай істейді. Содан кейін Манхэттен база арқылы серуендеп, Вейдтты табады, ол оған соңында дұрыс істеді ме деп сұрайды. Манхэттен жұмбақ түрде «ешнәрсе ешқашан бітпейді» деп жауап береді, содан кейін Жерді тастап кетеді. Дрейберг пен Юспечик жаңа есімдермен жасырынып, махаббаттарын жалғастырады. Нью-Йоркте «New Frontiersman» газетінің редакторы әріптесінен газетке түскен қабылданбаған материалдардан («құбыжықтар» жинағынан) бірнеше материалдарды табуды сұрайды, олардың көп бөлігі әлі қарастырылмаған. Серия Роршахтың күнделігін жинақтың үстіндегі қабаттан табатын жас адаммен аяқталады.

In October 1985, New York City detectives investigate the murder of Edward Blake. With the police having no leads, costumed vigilante Rorschach decides to probe further. Rorschach deduces Blake to have been the true identity of "The Comedian", a costumed hero employed by the U. S. government, after finding his costume and signature smiley face pin badge. Believing that Blake's murder could be part of a larger plot against costumed adventurers, Rorschach seeks out and warns four of his retired comrades: shy inventor Daniel Dreiberg, formerly the second Nite Owl; the superpowered and emotionally detached Jon Osterman, codenamed "Doctor Manhattan"; Doctor Manhattan's lover Laurie Juspeczyk, the second Silk Spectre; and Adrian Veidt, once the hero "Ozymandias", and now a successful businessman. Dreiberg, Veidt, and Manhattan attend Blake's funeral, where Dreiberg tosses Blake's pin badge in his coffin before he is buried. Manhattan is later accused on national television of being the cause of cancer in friends and former colleagues. When the government takes the accusations seriously, Manhattan exiles himself to Mars. As the United States depends on Manhattan as a strategic military asset, his departure throws humanity into political turmoil, with the Soviets invading Afghanistan to capitalize on the United States' perceived weakness. Rorschach's concerns appear validated when Veidt narrowly survives an assassination attempt. Rorschach himself is framed for murdering a former supervillain named Moloch. While attempting to flee the scene of Moloch's murder, Rorschach is captured by police and unmasked as Walter Kovacs. Neglected in her relationship with the once human Manhattan, whose godlike powers have left him emotionally detached from ordinary people, and no longer kept on retainer by the government, Juspeczyk stays with Dreiberg. They begin a romance, don their costumes, and resume vigilante work as they grow closer together. With Dreiberg starting to believe some aspects of Rorschach's conspiracy theory, the pair take it upon themselves to break him out of prison. After looking back on his own personal history, Manhattan places the fate of his involvement with human affairs in Juspeczyk's hands. He teleports her to Mars to make the case for emotional investment. During the course of the argument, Juspeczyk is forced to come to terms with the fact that Blake, who once attempted to rape her mother (the original Silk Spectre), was actually her biological father, having fathered her in a second, consensual relationship. This discovery, reflecting the complexity of human emotions and relationships, reignites Manhattan's interest in humanity. On Earth, Dreiberg and Rorschach find evidence that Veidt may be behind the conspiracy. Rorschach writes his suspicions about Veidt in his journal, which includes the full details of his investigation, and mails it to New Frontiersman, a local right wing newspaper. When Rorschach and Dreiberg travel to Antarctica to confront Veidt at his private retreat, Veidt explains that he plans to save humanity from an impending nuclear war by staging a fake alien invasion and killing half the population of New York, forcing the United States and the Soviet Union to unite against a common enemy. He reveals that he murdered Blake after he discovered his plan, arranged for Doctor Manhattan's past associates to contract cancer to force him to leave Earth, staged the attempt on his own life to place himself above suspicion, and framed Rorschach for Moloch's murder to prevent him from discovering the truth. Horrified by Veidt's callous logic, Dreiberg and Rorschach vow to stop him, but Veidt reveals that he already enacted his plan before they arrived. When Manhattan and Juspeczyk arrive back on Earth, they are confronted by mass destruction and death in New York, with a gigantic squid like creature, created by Veidt's laboratories, dead in the middle of the city. Manhattan notices his prescient abilities are limited by tachyons emanating from the Antarctic and the pair teleport there. They discover Veidt's involvement and confront him. Veidt shows everyone news broadcasts confirming that the emergence of a new threat has indeed prompted peaceful co operation between the superpowers; this leads almost all present to agree that concealing the truth is in the best interests of world peace. Rorschach refuses to compromise and leaves, intent on revealing the truth. As he is making his way back, he is confronted by Manhattan who argues that at this point, the truth can only hurt. Rorschach declares that Manhattan will have to kill him to stop him from exposing Veidt, which Manhattan duly does. Manhattan then wanders through the base and finds Veidt, who asks him if he did the right thing in the end. Manhattan cryptically responds that "nothing ever ends" before leaving Earth. Dreiberg and Juspeczyk go into hiding under new identities and continue their romance. Back in New York, the editor at New Frontiersman asks his assistant to find some filler material from the "crank file", a collection of rejected submissions to the paper, many of which have not yet been reviewed. The series ends with the young man reaching toward the pile of discarded submissions, near the top of which is Rorschach's journal.

Кейіпкерлер

Алан Мурдың "Күзетшілер" романындағы мақсаты – әлемді қабылдаудың төрт-бес "радикалды түрлі жолын" жасап, оқырмандарға олардың қайсысы моральдық жағынан көбірек түсінікті екенін анықтау құрметін беру болды. Мур оқырмандарға "қатысқан моральды" күштеп сіңіруге қарсы болды, керісінше, батырларды күмәнді жарықта көрсетуге тырысты. Мур: "Біз бұл адамдардың барлық кемшіліктерін көрсетуді қаладық. Олардың ең жаман жақтарында да жақсылық бар, ал ең жақсыларында да кемшіліктер бар екенін көрсеттік". Гиббонс: "Оның ең үлкен қатесі – адамзаттың қалғанын төмен қарап, оларды жек көру". Дэниел Дрейберг / Түнгі сұңқар – сұңқар мотивіндегі құралдарды қолданатын зейнеткер супербатыр. Түнгі сұңқар Тед Кордтың Көк кебінің нұсқасына негізделген. Тед Кордтың алдыңғысы болғандай, Мур "Күзетшілерге" бұрынғы авантюрист, зейнеткер қылмыскер Холис Мейсонды, "Түнгі сұңқар" деген атпен енгізді. Ричард Рейнольдс "Супербатырлар: қазіргі мифология" кітабында кейіпкердің Чарлтон тамырларына қарамастан, Түнгі сұңқардың әрекеттері DC Comics кейіпкері Бэтменмен көбірек ортақ екенін атап өтті. Клоктың айтуынша, оның бейнесі "көрнекі жағынан әлсіз, орта жастағы Кларк Кентті" еске салады. Эдвард Блейк / Комедияшы – 1977 жылы супербатырларға тыйым салған Кин актісі қабылданғаннан кейін белсенді болып қалатын екі үкіметтік санкцияланған батырдың бірі (Доктор Манхэттенмен бірге). Оның бірінші тараудың басталмас бұрын өлтірілуі "Күзетшілер" сюжетіне бастама береді. Кейіпкер оқиғаның барысында флэшбэктерде пайда болады және оның тұлғасының жақтары басқа кейіпкерлер арқылы ашылады. Алайда, жазушы Манхэттенмен "кванттық супербатырдың бір түрі" ретінде Капитан Атомнан гөрі көбірек жұмыс істей алатынын түсінді. Мур DC-нің авторлары кейіпкерді толық жалаңаш көрсетуге рұқсат берер ме екеніне көзі жетпеді, бұл кейіпкерді бейнелеу әдісіне әсер етті. Мур төртінші нөмірге дейін Роршахтың өлімін болжамағанын, оның келісімге келмейтінінен оқиғадан аман қалмайтынын түсінгенін айтты. Гиббонс "Күзетшілердің" көрнекі стилін әдейі жасады, сондықтан әрбір бет осы серияның бөлігі ретінде анықталатын болады және "басқа комикс емес". Ол кейіпкерлерді комикстердегідей емес, өзгеше суреттеуге тырысты. 2009 жылғы сұхбатында Мур Гиббонстың бұрынғы геодезист ретінде алған тәжірибесіне сүйеніп, "әрбір кішкентай панельге керемет мөлшерде егжей-тегжейлі суреттер салғанын, сондықтан біз әрбір ұсақ-түйекке хореография жасай алдық" деп еске алды. Гиббонс сериалды "комикс туралы комикс" деп сипаттады, сондай-ақ "Дәрігер Стрэндж" сияқты, "ең психоделикалық көрінісінде де парақтардың орналасуы өте тура" деді. Гиббонс пираттар тақырыбын ұсынды, ал Мур "Бертольд Брехттің үлкен жанкүйері" болғандықтан келісті: Қара жүк тасушы Брехттің "Үш тиындық операсындағы" "Seeräuberjenny" ("Пират Джени") әнін еске салады. Тарихи ақпаратты толықтыратын қосымша мақала бесінші нөмірдің соңындағы "Таэльс оф Блэк Фрейтс" (Tales of the Black Freighter) шығармасында шын өмірдегі суретші Джо Орландоның серияға үлкен үлес қосқанын көрсетеді. Мур Орландоны таңдады, өйткені егер пираттық әңгімелер "Күзетшілер" әлемінде танымал болса, DC редакторы Джулиус Шварц суретшіні компанияға пираттық комикс салуға итермелеуге тырысқан болар деп ойлады. Орландо қосымшаның жалған атау бетіне ұқсас сурет салған. Мур "Қара жүк кемесі" әңгімесінің "Адриан Вейдт оқиғасын" сипаттап аяқталатынын және оны Роршахтың тұтқындалуы және доктор Манхэттеннің Марста өзін-өзі қуғынға ұшыратуы сияқты оқиғаның басқа бөліктеріне қарсылық ретінде пайдалануға болатынын айтты. Гиббонс "Комедияшының" костюміне күлімсіреген бетбелгіні жалпы дизайнды "жеңілдету" үшін қосты, кейіннен оның өлтірілуін білдіру үшін белгіге қан шашыратты. Гиббонс шығармашылдардың қанға боялған күлімсіреген бетбелгіні "барлық серияның символы" деп қарастырғанын айтты. Серияның атауы "Кім күзетшілерді бақылайды?" деген сұраққа римдік сатирик Ювеналдың "Quis custodiet ipsos custodes?" деген сөзіне сілтеме жасайды, бірақ Мур Харлан Эллисон оған хабарлағанға дейін сөз тіркесінің классикалық шығу тегін білмеді. Мур 1987 жылы: "Бұл "Күзетшілер" контексінде сәйкес келеді. Олар бізге қарап отыр, оларға кім қарап отыр?" деді. Мур 1986 жылы "Күзетшілерді" "американдыққа қарсы емес, [бірақ] рейгандыққа қарсы" деп жазғанын атап өтті, атап айтқанда, "Реганның Америкасының белгілі бір бөлігі қорқып жатқан жоқ. Олар өте осал емес деп ойлайды". Мур "билік саясаты" және өмір сүрген "уайымды" уақыт туралы жазғысы келсе де, оқиғаның балама жайтта болғанының себебін оқырмандардың оған қарсы шыққан көшбасшыны жақсы көрсе "ауысып кететінінен" қорқып, түсіндірді. Томсон "Күзетшілердегі" батырлардың барлығы дерлік нигилистік көзқарасқа ие екенін айтты және Мур осы көзқарасты "әдемі, әлдеқандай безендірілмеген шындық" ретінде ұсынады, "батырдың соңғы мақсатын жою үшін, атап айтқанда, діни сенімсіздікпен құтқаруды қамтамасыз ету және өлмейтін болу". Ол оқиға "батырларсыз жақсырақ болар едік пе?" деген сұрақ қою үшін батырларын жасап дамытады деді. Томсон оқиғаның батыр тұжырымын жоюы "батыр дәуірі өтті" дегенді көрсетеді, бұл оны экзистенциализм қозғалысындағы батырларды жоюдан ерекшелендіреді. Ричард Рейнольдс оқиғада жамандықтардың болмауына байланысты "Күзетшілердің" супербатырлары "көбірек түсінікті әлеуметтік және моральдық мәселелерге" қарсы тұруға мәжбүр ететінін айтты, бұл супербатыр тұжырымын жанрдың қалыпты түсінігінен шығарады. Рейнольдс серияның жанрға ирониялық көзқарасының "Күзетшілерді жанрдың соңғы маңызды мәтіні немесе жанрдың жаңа деңгейінің біріншісі" ететінін қорытындылады. Джефф Клок "жою" терминін пайдаланудан бас тартып, "Күзетшілерді" "өзгертуге ұқсас супербатырлық әңгіме" деп сипаттады. Ол "Күзетшілерді" және Фрэнк Миллердің "Бэтмен: қараңғы рыцарь" (Batman: The Dark Knight Returns) шығармаларын "[жаңа комикс түрінің] бірінші мысалы" деп санайды, "[комикстің фантазиядан әдебиетке өтуінің] бірінші кезеңі". Ол Алан Мурдың реализмі "комикс тарихына қарай қанағаттандырады" екенін атап өтеді, "[кейіпкерлерін құрметтемейді және күшті етпейді] керісінше, супербатыр тарихы арқылы бұзу толқынын жібереді, [маскалы қылмыскерлерін реалистік әлемге орналастыру арқылы супербатырлардың негізгі конвенцияларын девальвациялайды". Ең алдымен, "Мурдың костюмді қылмыскерлердің [көбінесе компромисшіл] мотивтерін зерттеуі өткен супербатырлық әңгімелерге алаңдатарлық жарық түсіреді және оқырманды Мурдың кеносісіне – дәстүрді жоюына қарай қайта бағалауға мәжбүрлейді". Клок атақтың мәнін Ювеналдың сөздерімен байланыстырып, биліктің иелерін бақылау мәселесін көрсетеді және оқиғаның өзінде қайталап айтылады. "Күзетшілердің" жоюшылық сипаты, Клоктың айтуынша, бетте де көрінеді, "[Алан Мурдың кеносісі сияқты, Вейдт бұзып, содан кейін одан өзінен кейін аман қалатын 'бірлік құру үшін' керек". Мур "Күзетшілер" мысалындағы "грайли, жоюшылық постмодернистік супербатырлық комиксі" жанрына айналғанына наразылық білдірді. Ол 2003 жылы: "Соңғы 15 жылда "Күзетшілерден" бері комикс саласының үлкен бөлігі осы қараңғы, пессимистік, жаман, зорлық-зомбылыққа толы әңгімелерге арналды, олар "Күзетшілерді" көп айтылмаған, жаман әңгімелерді растау үшін пайдаланады" деді. Гиббонс оқырман "бұл қараңғы және грайли нәрсе" деп ойласа да, ол...

With Watchmen, Alan Moore's intention was to create four or five "radically opposing ways" to perceive the world and to give readers of the story the privilege of determining which one was most morally comprehensible. Moore did not believe in the notion of "[cramming] regurgitated morals" down the readers' throats and instead sought to show heroes in an ambivalent light. Moore said, "What we wanted to do was show all of these people, warts and all. Show that even the worst of them had something going for them, and even the best of them had their flaws." Gibbons noted, "One of the worst of his sins [is] kind of looking down on the rest of humanity, scorning the rest of humanity." Daniel Dreiberg / Nite Owl II A retired superhero who utilizes owl themed gadgets. Nite Owl was based on the Ted Kord version of the Blue Beetle. Paralleling the way Ted Kord had a predecessor, Moore also incorporated an earlier adventurer who used the name "Nite Owl", the retired crime fighter Hollis Mason, into Watchmen. Richard Reynolds noted in Super Heroes: A Modern Mythology that despite the character's Charlton roots, Nite Owl's modus operandi has more in common with the DC Comics character Batman. According to Klock, his civilian form "visually suggests an impotent, middle aged Clark Kent." Edward Blake / The Comedian One of two government sanctioned heroes (along with Doctor Manhattan) who remains active after the Keene Act is passed in 1977 to ban superheroes. His murder, which occurs shortly before the first chapter begins, sets the plot of Watchmen in motion. The character appears throughout the story in flashbacks and aspects of his personality are revealed by other characters. However, the writer found he could do more with Manhattan as a "kind of a quantum super hero" than he could have with Captain Atom. Moore recalled that he was unsure if DC would allow the creators to depict the character as fully nude, which partially influenced how they portrayed the character. Moore said he did not foresee the death of Rorschach until the fourth issue when he realized that his refusal to compromise would result in him not surviving the story. Gibbons said he deliberately constructed the visual look of Watchmen so that each page would be identifiable as part of that particular series and "not some other comic book". He made a concerted effort to draw the characters in a manner different from that commonly seen in comics. In a 2009 interview, Moore recalled that he took advantage of Gibbons' training as a former surveyor for "including incredible amounts of detail in every tiny panel, so we could choreograph every little thing". Gibbons described the series as "a comic about comics". as well as Doctor Strange, where "even at his most psychedelic [he] would still keep a pretty straight page layout". Gibbons suggested a pirate theme, and Moore agreed in part because he is "a big Bertolt Brecht fan": the Black Freighter alludes to the song "Seeräuberjenny" ("Pirate Jenny") from Brecht's Threepenny Opera. The supplemental article detailing the fictional history of Tales of the Black Freighter at the end of issue five credits real life artist Joe Orlando as a major contributor to the series. Moore chose Orlando because he felt that if pirate stories were popular in the Watchmen universe that DC editor Julius Schwartz might have tried to lure the artist over to the company to draw a pirate comic book. Orlando contributed a drawing designed as if it were a page from the fake title to the supplemental piece. Moore stated that the story of The Black Freighter ends up specifically describing "the story of Adrian Veidt" and that it can also be used as a counterpoint to other parts of the story, such as Rorschach's capture and Dr. Manhattan's self exile on Mars. Gibbons created a smiley face badge as an element of The Comedian's costume in order to "lighten" the overall design, later adding a splash of blood to the badge to imply his murder. Gibbons said the creators came to regard the blood stained smiley face as "a symbol for the whole series", The title of the series refers to the question "Who will watch the watchmen themselves? ", famously posed by the Roman satirist Juvenal (as "Quis custodiet ipsos custodes? "), although Moore was not aware of the phrase's classical origins until Harlan Ellison informed him. Moore commented in 1987, "In the context of Watchmen, that fits. 'They're watching out for us, who's watching out for them? Moore specifically stated in 1986 that he was writing Watchmen to be "not anti Americanism, [but] anti Reaganism", specifically believing that "at the moment a certain part of Reagan's America isn't scared. They think they're invulnerable." While Moore wanted to write about "power politics" and the "worrying" times he lived in, he stated the reason that the story was set in an alternate reality was because he was worried that readers would "switch off" if he attacked a leader they admired. Thomson stated that the heroes in Watchmen almost all share a nihilistic outlook, and that Moore presents this outlook "as the simple, unvarnished truth" to "deconstruct the would be hero's ultimate motivation, namely, to provide a secular salvation and so attain a mortal immortality". He wrote that the story "develops its heroes precisely in order to ask us if we would not in fact be better off without heroes". Thomson added that the story's deconstruction of the hero concept "suggests that perhaps the time for heroes has passed", which he feels distinguishes "this postmodern work" from the deconstructions of the hero in the existentialism movement. Richard Reynolds states that without any supervillains in the story, the superheroes of Watchmen are forced to confront "more intangible social and moral concerns", adding that this removes the superhero concept from the normal narrative expectations of the genre. Reynolds concludes that the series' ironic self awareness of the genre "all mark out Watchmen either as the last key superhero text, or the first in a new maturity of the genre". Geoff Klock eschewed the term "deconstruction" in favor of describing Watchmen as a "revisionary superhero narrative". He considers Watchmen and Frank Miller's Batman: The Dark Knight Returns to be "the first instances [ ] of [a] new kind of comic book [ ] a first phase of development, the transition of the superhero from fantasy to literature." He elaborates by noting that "Alan Moore's realism [ ] performs a kenosis towards comic book history [ ] [which] does not ennoble and empower his characters [ ] Rather, it sends a wave of disruption back through superhero history [ ] devalue[ing] one of the basic superhero conventions by placing his masked crime fighters in a realistic world". First and foremost, "Moore's exploration of the [often compromised] motives for costumed crimefighting sheds a disturbing light on past superhero stories, and forces the reader to reevaluate—to revision—every superhero in terms of Moore's kenosis—his emptying out of the tradition". Klock relates the title to the quote by Juvenal to highlight the problem of controlling those who hold power and quoted repeatedly within the work itself. The deconstructive nature of Watchmen is, Klock notes, played out on the page also as, "[l]ike Alan Moore's kenosis, [Veidt] must destroy, then reconstruct, in order to build 'a unity which would survive him. Moore has expressed dismay that "[t]he gritty, deconstructivist postmodern superhero comic, as exemplified by Watchmen [ ] became a genre". He said in 2003 that "to some degree there has been, in the 15 years since Watchmen, an awful lot of the comics field devoted to these grim, pessimistic, nasty, violent stories which kind of use Watchmen to validate what are, in effect, often just some very nasty stories that don't have a lot to recommend them". Gibbons said that while readers "were left with the idea that it was a grim and gritty kind of thing", he said in his view the series was "a wonderful celebration of superheroes as much as anything else".

Меншік даулары

Тарихтағы меншік құқығы туралы даулар нәтижесінде Мур DC Comics компаниясымен қарым-қатынасын тоқтатуға мәжбүр болды. Мур мен Гиббонс "Күзетшілер" үшін жасалған келісімшартқа қайтару туралы бап енгізді. 1985 жылы Сан-Диего комикс-конвенциясында сөйлеген сөзінде Мур: "Мен түсінгенімше, DC оны басып шығарған уақытқа дейін иеленеді, содан кейін ол Дейвке және маған қайта оралады, осылайша біз Slurpee кеселерінен барлық табысты ала аламыз" деді. Одан кейін DC Direct компаниясы 2000 жылы Сан-Диего комикс-конвенциясында прототиптерін көрсеткеніне қарамастан, "Күзетшілер" әрекеттік фигуралар желісін жойды.

Алдын ала жобалар

Мур 1985 жылы егер шектеулі серия жақсы қабылдаса, ол және Гиббонс, мүмкін, 12 санынан тұратын преквел сериясын жасайды деп мәлімдеді – «Минутмендер» (Minutemen), онда оқиғадағы 1940 жылдардағы супергеройлер тобы бейнеленген. Гиббонс «Минутмендер» сериясының идеясына көбірек қызығушылық танытты, себебі ол «Алтын ғасыр комикстерінің қарапайымдылығы мен әдемілігіне құрмет көрсетуге мүмкіндік берер еді» және бұл оқиғаның аяқталуы бұрыннан белгілі болғандықтан, драмалық қызығушылықты арттырар еді. «Бәлкім, біз осы қорытындыға қалай келдік, соны көру қызықты болар еді», – деді ол. «Watchmen» жобасының жалғасы туралы айлар бойы тараған қауесеттерден кейін, 2012 жылдың ақпанында DC «Before Watchmen» атты бірлік астында жеті преквел сериясын жариялайтынын мәлімдеді. Жазушылар қатарында J. Майкл Страчински, Брайан Ацарелло, Дарвин Кук және Лен Вайн, ал суретшілер қатарында Ли Бермехо, Дж. Г. Джонс, Адам Хьюз, Энди Куберт, Джо Куберт және Аманда Коннер болды. Мур «Watchmen-нен бұрын» жобасына қатыспаса да, Гиббонс жобаға алғашқы баспасөз хабарламасында келесідей мәлімдеме жасады: «Watchmen» сериясының түпнұсқасы – Алан Мур мен мен айтқымыз келген толық оқиға. Дегенмен, DC-нің бұл бастамаға қатысты себептерін және біздің жұмысымызға құрмет көрсетуді қалайтын суретшілер мен жазушылардың тілегін бағалаймын. Осы жаңа қосымшалар өздеріне қалаған табысқа жете берсін. Сериал 2017 жылдың 14 мамырында жарияланды, онда «Watchmen» үшін қолданылған қалың шрифтпен жазылған серия атауымен бірге, «Watchmen» сағатындағы 12 сағаттық көрсеткіште Супермен логотипі бейнеленген. Жоспарланған он екі санының біріншісі 2017 жылдың 22 қарашасында жарық көрді. Оқиғада көптеген DC кейіпкерлері бар, бірақ ерекше назар Супермен мен Доктор Манхэттенге аударылған, тіпті Супермен бастапқы серияда ойдан шығарылған кейіпкер ретінде көрсетілсе де, серия көп қатысты әлемнің сюжеттік элементін пайдаланады. Жазушы Джефф Джонс «Rebirth» кітабында Доктор Манхэттенмен бірге қызықты оқиғаны айтуға болатынын сезінді. Ол Супермен – адамзатқа адал және оларға қамқорлық танытатын шетелдік, ал Доктор Манхэттен – адамзаттан қол үзген адам арасындағы қарама-қайшылық қызықты екенін ойлады. Бұл шығармашылық команда арасында «Watchmen» әлемін DC әлемімен балама шындықтар арқылы байланыстыру қажет пе, жоқ па деген пікірталасқа әкелді. Ол «Doomsday Clock» жобасын өзінің мансабындағы «ең жеке, ең эпикалық және сананы дүрліктіретін жоба» деп сипаттады. Шешімді сериалдың жанкүйері Линделф комикстің «ремиксі» ретінде жасады, оқиғаны жаңа кейіпкерлер мен сюжеттермен толықтырып, комикстің толыққанды қайта өңдеуі болмайынша, оны ерекше етіп көрсетуге тырысты. Оның негізгі актер құрамында Регина Кинг, Дон Джонсон, Тим Блейк Нельсон, Яхья Абдул-Матин II және Джереми Айронс бар. Телевизиялық сериал 2019 жылы, шектеулі серия аяқталғаннан кейін 34 жыл өткен соң өтеді және негізінен Оклахома штатының Тулса қаласындағы оқиғаларды қамтиды. Президент Роберт Редфордтың нәсілдік зорлық-зомбылықтан зардап шеккендерге өтемақы төлеу туралы либералды саясатының нәтижесінде, Роршахтың жазбаларына сүйенген ақ нәсілшіл топтар осы саясатты жүзеге асыратын полицияға шабуыл жасайды, бұл полициядан жеке басын жасыруды және маска киюді талап ететін заңдарға әкеледі. Бұл жаңа маскалы қылмыспен күресушілерге расашылдарға қарсы күресте полицияға көмектесуге мүмкіндік береді. Доктор Манхэттен, Адриан Вейдт / Озимандиас және Лори Блейк / Жібек Жүгірткі шоу сюжетінің орталық кейіпкерлері болып табылады.

Moore stated in 1985 that if the limited series was well received, he and Gibbons would possibly create a 12 issue prequel series called Minutemen featuring the 1940s superhero group from the story. Gibbons was more attracted to the idea of a Minutemen series because it would have "[paid] homage to the simplicity and unsophisticated nature of Golden Age comic books—with the added dramatic interest that it would be a story whose conclusion is already known. It would be, perhaps, interesting to see how we got to the conclusion." Following months of rumors about a potential Watchmen follow up project, in February 2012 DC announced it was publishing seven prequel series under the "Before Watchmen" banner. Among the creators involved were writers J. Michael Straczynski, Brian Azzarello, Darwyn Cooke, and Len Wein, and artists Lee Bermejo, J. G. Jones, Adam Hughes, Andy Kubert, Joe Kubert, and Amanda Conner. Though Moore had no involvement with Before Watchmen, Gibbons supplied the project with a statement in the initial press announcement:
blockquote|The original series of Watchmen is the complete story that Alan Moore and I wanted to tell. However, I appreciate DC's reasons for this initiative and the wish of the artists and writers involved to pay tribute to our work. May these new additions have the success they desire. The series was revealed on May 14, 2017, with a teaser image displaying the Superman logo in the 12 o'clock slot of the clock depicted in Watchmen and the series title in the bold typeface used for Watchmen. The first of a planned twelve issues was released on November 22, 2017. The story includes many DC characters but has a particular focus on Superman and Doctor Manhattan, despite Superman stated as being a fictional character in the original series—the series uses the plot element of the multiverse. Writer Geoff Johns felt like there was an interesting story to be told in Rebirth with Doctor Manhattan. He thought there was an interesting dichotomy between Superman—an alien who embodies and is compassionate for humanity—and Doctor Manhattan—a human who has detached himself from humanity. This led to over six months of debates amongst the creative team about whether to intersect the Watchmen universe with the DC Universe, through the plot element of alternate realities. He explained that Doomsday Clock was the "most personal and most epic, utterly mind bending project" that he had worked on in his career. Lindelof, a fan of the limited series, made the show a "remix" of the comic, narratively a sequel while introducing a new set of characters and story that he felt made the work unique enough without being a full reboot of the comic series. Among its main cast are Regina King, Don Johnson, Tim Blake Nelson, Yahya Abdul Mateen II, and Jeremy Irons. The television show takes place in 2019, 34 years after the end of the limited series, and is primarily set in Tulsa, Oklahoma. Due to liberal policies set by President Robert Redford to provide reparations to those affected by racial violence, white supremacist groups (following the writings of Rorschach) attack the police who enforce these policies, leading to laws requiring police to hide their identity and wear masks. This has allowed new masked crime fighters to assist the police against the supremacists. Doctor Manhattan, Adrian Veidt / Ozymandias, and Laurie Blake / Silk Spectre are central characters to the show's plot.

Фильмге бейімделу

1986 жылдан бері «Күзетшілер» сериясының фильмдік нұсқасын жасауға көптеген тырастықтар жасалды, сол кезде продюсерлер Лоренс Гордон мен Джоэл Сильвер серияның фильмдік құқықтарын 20th Century Fox компаниясына сатып алды. Fox Алан Мурдан оның оқиғасына негізделген сценарий жазуды сұрады, Fox жобаны 1991 жылы тоқтатты, ал жоба Warner Bros. Pictures-ке көшірілді, онда Терри Гиллиам режиссерлікке және Чарльз МакКеоун оны қайта жазуға тағайындалды. Олар кейіпкер Роршахтың күнделігін дыбыстау ретінде пайдаланды және Хамм алып тастаған комикстегі көріністерді қалпына келтірді. Warner Bros. жобадан бас тартқаннан кейін, Гордон Гиллиамды фильмді тәуелсіз түрде басқаруға шақырды. Режиссер комикс кітабын бес сағаттық мини-сериал ретінде режиссерлеу жақсы деп есептеп, тағы да бас тартты. 2001 жылдың қазан айында Гордон Ллойд Левин және Universal Studios-пен серіктес болып, сценарий жазу және режиссерлік қызметке Дэвид Хейтерді жалдады. Хейтер мен продюсерлер шығармашылық дауларға байланысты Universal-ден кетіп қалды, ал Гордон мен Левин «Күзетшілер» фильмін Revolution Studios-та орнатуға қызығушылық білдірді. Жоба Revolution Studios-та ұзақ тұрмады және кейіннен күйреп кетті. 2004 жылдың шілдесінде Paramount Pictures «Күзетшілер» фильмін шығаратыны туралы хабарланды және олар Даррен Аронофскиді Хейтердің сценарийін түсіру үшін шақырып алды. Продюсерлер Гордон мен Левин Аронофскидің продюсерлік серіктесі Эрик Уотсонмен бірлесіп жұмыс істеді. Аронофски «Фонтанға» назар аудару үшін кетіп, оның орнына Пол Гринграсс келді. Ақырында, Paramount «Күзетшілер» жобасын тоқтатты. 2005 жылдың қазан айында Гордон мен Левин Warner Bros. компаниясымен кездесіп, фильмді қайтадан сонда дамытуға кірісті. Зак Снайдердің «300» фильміне әсер еткен Warner Bros. оған «Күзетшілер» фильмін түсіруді ұсынды. Сценарист Алекс Це Хейтердің сценарийінің сүйікті элементтерін пайдаланды, сонымен қатар оны «Күзетшілер» комиксінің бастапқы суық соғыс кезеңіне қайтарды. «300» фильміне ұқсас тәсілмен, Снайдер комикс панельдік торды сценарий ретінде пайдаланды және фильмді жасыл экранның орнына нақты декорацияларда түсіруді жөн көрді. Ол төбелес көріністерін ұзартты және фильмді өзекті ету үшін энергия ресурстары туралы қосалқы сюжет қосты. Снайдер комикстегі кейіпкерлердің келбетіне адал болуға ниеттенгенмен, «Түнгі құс» кейіпкерін қорқыныштырақ етуді жоспарлады. 20th Century Fox фильмнің шығарылуын тоқтату үшін сотқа жүгінген кезде, студиялар ақырында келісімге келді, Warner Fox-қа фильмнің әлемдік табысының 8,5 пайызын беруге келісті, соның ішінде жалғаулар мен спин-оффтардан түскен табысты да қамтиды. Бұл бастапқыда «Күзетшілер» фильмінің сценарийіне енгізілген, бірақ бюджет шектеулеріне байланысты алынып тасталды, өйткені бұл сегмент бюджетке 20 миллион доллар қосылмақ еді, себебі Снайдер оны «300» фильмін еске түсіретін стильде түсіргісі келді. Джаред Харрис қайтыс болған досы Ридлидің дауысын берді, капитан онымен сөйлесіп жатыр деп ойлайды. Снайдер Батлер мен Харриске өздерінің рөлдерін бірге жаздыруды ұйғарды. Снайдер анимациялық фильмді соңғы нұсқаға қосуды қарастырды, бірақ фильмнің ұзақтығы үш сағатқа жуықтады. Фильмнің өзі «Қара жүк тасушы туралы әңгімелерден» төрт айдан кейін DVD форматында шығарылды. Режиссердің кескіні мен «Күзетшілер» фильмінің кеңейтілген нұсқасы екеуі де DVD-де «Қара жүк тасушы туралы әңгімелер» кіреді. Дейв Гиббонс Снайдердің фильмінде кеңесші болды, бірақ Мур өзінің есімін оның жұмысының кез келген киноадаптациясына қосудан бас тартты. Мур Снайдердің адаптациясын көруге қызығушылық танытпағанын мәлімдеді; ол 2008 жылы Entertainment Weekly журналына «Біз «Күзетшілермен» жасаған нәрселеріміз тек комиксте жұмыс істей алатын және басқа медианың көрсете алмайтын нәрселерін көрсетуге арналған» деді. Мур Дэвид Хейтердің сценарийі «Кімде-кімнің де «Күзетшілер» фильмін түсіргенін елестете алатындай жақын» деп ойласа да, ол фильм түсірілсе, оны көруге ниетті емес екенін айтты.

There have been numerous attempts to make a film version of Watchmen since 1986, when producers Lawrence Gordon and Joel Silver acquired film rights to the series for 20th Century Fox. Fox asked Alan Moore to write a screenplay based on his story, Fox put the project into turnaround in 1991, and the project was moved to Warner Bros. Pictures, where Terry Gilliam was attached to direct and Charles McKeown to rewrite it. They used the character Rorschach's diary as a voice over and restored scenes from the comic book that Hamm had removed. After Warner Bros. dropped the project, Gordon invited Gilliam back to helm the film independently. The director again declined, believing that the comic book would be better directed as a five hour miniseries. In October 2001, Gordon partnered with Lloyd Levin and Universal Studios, hiring David Hayter to write and direct. Hayter and the producers left Universal due to creative differences, and Gordon and Levin expressed interest in setting up Watchmen at Revolution Studios. The project did not hold together at Revolution Studios and subsequently fell apart. In July 2004, it was announced Paramount Pictures would produce Watchmen, and they attached Darren Aronofsky to direct Hayter's script. Producers Gordon and Levin remained attached, collaborating with Aronofsky's producing partner, Eric Watson. Aronofsky left to focus on The Fountain and was replaced by Paul Greengrass. Ultimately, Paramount placed Watchmen in turnaround. In October 2005, Gordon and Levin met with Warner Bros. to develop the film there again. Impressed with Zack Snyder's work on 300, Warner Bros. approached him to direct an adaptation of Watchmen. Screenwriter Alex Tse drew from his favorite elements of Hayter's script, but also returned it to the original Cold War setting of the Watchmen comic. Similar to his approach to 300, Snyder used the comic book panel grid as a storyboard and opted to shoot the entire film using live action sets instead of green screens. He extended the fight scenes, and added a subplot about energy resources to make the film more topical. Although he intended to stay faithful to the look of the characters in the comic, Snyder intended Nite Owl to look scarier, While 20th Century Fox filed a lawsuit to block the film's release, the studios eventually settled, with Warner agreeing to give Fox 8.5 percent of the film's worldwide gross, including from sequels and spin offs in return. It was originally included in the screenplay for the Watchmen film, but was cut due to budget restrictions, as the segment would have added $20 million to the budget, because Snyder wanted to film it in a stylized manner reminiscent of 300. Jared Harris voices his deceased friend Ridley, whom the Captain hallucinates is talking to him. Snyder had Butler and Harris record their parts together. Snyder considered including the animated film in the final cut, but the film was already approaching a three hour running time. The film itself was released on DVD four months after Tales of the Black Freighter, The director's cut and the extended version of Watchmen both include Tales of the Black Freighter on their DVD releases. Dave Gibbons became an adviser on Snyder's film, but Moore has refused to have his name attached to any film adaptations of his work. Moore has stated he has no interest in seeing Snyder's adaptation; he told Entertainment Weekly in 2008 that "[t]here are things that we did with Watchmen that could only work in a comic, and were indeed designed to show off things that other media can't". While Moore believes that David Hayter's screenplay was "as close as I could imagine anyone getting to Watchmen", he asserted he did not intend to see the film if it were made.

Күлкілі фильм

2008 жылы Warner Bros. Entertainment компаниясы Watchmen Motion Comics анимациялық сериясын, түпнұсқа комикс кітабының дыбыстаумен қоса жасалған нұсқасын шығарды. Алғашқы тарауы 2008 жылдың жазында iTunes Store сияқты цифрлық бейне дүкендерде сатылымға түсті. Толық анимациялық комикс сериясынан құралған DVD 2009 жылдың наурыз айында жарық көрді.

Анимациялық фильм

Warner Bros. 2017 жылдың сәуір айында комикске негізделген, R рейтингісіндегі анимациялық фильмді дамытып жатқанын хабарлады. Анимациялық нұсқасы 2024 жылы көрсетілімге шығу жоспарланған.

Жебелер әлемі

HBO-ның "Watchmen" сериалы "Arrowverse" әлемдерінің "Кризис шексіз Жерлер" кроссоверінде еске алынды. Джон Константин, Джон Диггл және Миа Смоак Жер-666-ға Люцифердің көмегімен Тазару орнына (Purgatory) кіру үшін келген кезде, сол жердегі ғимараттың қабырғасында осы сериалды жарнамалайтын белгіні көруге болады.