Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, майор Джеймс Эдвард Игнатиус Мастерсон (20 маусым 1862 – 24 желтоқсан 1935) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория Кресінің иегері болған ирландиялық.
Recipient of the Victoria Cross
Major James Edward Ignatius Masterson VC (20 June 1862 – 24 December 1935) was an Irish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте мансап
Мастерсон 1881 жылы Корольдік ирландтық фюзилерлерге қабылданып, 1882 жылғы ағылшын-египет соғысына қатысты, оның ішінде Тель-эль-Кебир шайқасында қызмет етті. 1891 жылдың 15 шілдесінде Девоншир полкінде екінші лейтенант болып кірісті, 1891 жылдан 1892 жылға дейін Бірмада қызмет етті және 1895 жылдың 16 сәуірінде лейтенант дәрежесіне көтерілді. 1897 жылдан 1898 жылға дейін ол өзінің полкінің 1-ші батальонымен Үндістанның Солтүстік-Батыс шекарасындағы Тира жорығында, сэр Уильям Локхарттың басшылығымен қызмет етті.
Masterson entered the Royal Irish Fusiliers in 1881, and served in the 1882 Anglo Egyptian War, including the Battle of Tel el Kebir. He was commissioned a second lieutenant in the Devonshire Regiment on 15 July 1891, served in Burma from 1891 to 1892, and was promoted to lieutenant on 16 April 1895. From 1897 to 1898 he served with the 1st battalion of his regiment in the Tirah Campaign in the North West Frontier of India under Sir William Lockhart.
Екінші Бура соғысы
1899 жылы қазанда Оңтүстік Африкада екінші бура соғысы басталды, және британдық үкімет көп ұзамай оларға қосымша әскер қажет екенін түсінді. Мастерсон 1899 жылдың соңында өз полкінің 1-ші батальонымен келді және Лейдисмитті қоршаудан босатуға қатысты.
The Second Boer War broke out in South Africa in October 1899, and the British government soon realized they would need more troops. Masterson arrived in late 1899 with the 1st battalion of his regiment, and were involved in the Relief of Ladysmith.
Кейінгі мансап
Ол 1911 жылы майор шындығында Корольдің өз Корольдік Ланкастер полкіне ауысты және 1912 жылы зейнеткерлікке шықты. 1914 жылы ол теміржол көлігінің директорының орынбасары болып әскерге қайта оралды. Ол 1935 жылы 24 желтоқсанда 73 жасында Англияның Гэмпшир графтығындағы Уотерлувилл қаласында қайтыс болды. Оның Виктория кресі Девон және Дорсет әскери мұражайында, Дорчестерде, Англияда көрсетіліп тұр. Оның әулетінен шыққан, сондай-ақ Майстерсон тегін алған адам 1811 жылы Баросса шайқасында Наполеонның туын (бүркітін) жаулап алды және оған далалық офицерлік шен берілді; бұл оқиға Бернард Корнуэллдің "Шарптың ашуы" романында суреттелген.
He transferred to the King's Own Royal Lancaster Regiment as a Major in 1911 and retired in 1912. In 1914 he returned to the Army as a deputy director of Railway Transport. He died at Waterlooville, Hampshire, England, on 24 December 1935, aged 73. His Victoria Cross is displayed at the Military Museum of Devon and Dorset, Dorchester, Dorset, England. His ancestor, also surnamed Masterson, captured a Napoleonic eagle at Barossa in 1811 and was given a field commission; this is portrayed in Bernard Cornwell's Sharpe's Fury.