Кіріспе

Джордж Фрейзер Керр VC, MC & Bar, MM, (8 маусым 1895 – 8 желтоқсан 1929) – Канада экспедициялық корпусындағы сарбаз. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британ және Достас елдерінің әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары әскери награда – Виктория кресімен марапатталған. Соғыстың басындағы ерлігі үшін оған Әскери медаль және Әскери крест (және тағы бір белгі) берілген еді.

Ерте өмір

Джордж Фрейзер Керр 1895 жылдың 8 маусымында Онтарио провинциясының Дезертонто қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Джон Керр дүкен сатушысы, ал анасы Изабелл болды. Керр сегіз жасқа келгенде отбасы Торонтоға көшіп өтті. Білімін аяқтаған соң, ол банкте жұмыс істеуге кірісті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылдың қыркүйегінде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Керр Канадалық экспедициялық корпусының (CEF) 3-ші (Торонто) батальонына қосылды. Келесі айда ол Ұлыбританияға аттанды және 1-ші канадалық дивизиясының 1-ші канадалық жаяу әскер бригадасының құрамында 1915 жылдың ақпан айында жаттығудан кейін Франциядағы Батыс майданына келді. Осы кезде ол капрал шеніне көтерілді. Керр 1916 жылдың көп бөлігінде өз батальонымен Ипр секторында қызмет етті және маусым айында Мон-Соррель шайқасындағы ерлігі үшін Әскери медальмен (MM) марапатталды. Келесі айда ол жараланды және жарақатының ауырлығына байланысты емделу үшін Англияға жіберілді. Ол бірнеше ай бойы бөлімшесіне оралмады, бірақ оралғанда лейтенант шенімен оралды; ол Англиядағы резервтік батальонда қызмет еткен кезде офицерлік шен алған болатын. 1918 жылдың 8 тамызында, Амиен шайқасының алғашқы күні Керр жаяу әскер взводына жетекшілік етіп, одақтас әскерлерінің қатарындағы үзілісті жапты және артиллериялық батареяны басып алды. Одан әрі ілгерілеген ол және оның әскерлері күнінің мақсатына жеткенше бірнеше пулемет ұяларын жойды. Жараланған күйінде ол медициналық көмек іздемес бұрын екі күн бойы взводымен бірге болды. Кейіннен ол Әскери крестпен (MC) марапатталды. 1918 жылдың 2 қыркүйегінде батальоны қатысатын Дрокур-Кеан желісіндегі жоспарланған шабуыл туралы білген соң, ол медициналық емдеуден шығып, өз взводына қайта қосылды. Ол қайтадан шабуылда көзге түсті және оның басшылық қабілеті MC орденіне қосымша тақтамен марапатталуымен мойындалды. 1918 жылдың 27 қыркүйегінде Керр Норд каналы шайқасы кезінде Бурлон Вудтағы қолдау ротасына қолбасшылық етті. 1-ші бригаданың 2-ші және 3-ші батальондарының ілгерілеуіне жақын жердегі теміржол насибінен ауыр пулемет атысы кедергі келтірді. Оның басшылығымен Керрдің ротасы кедергіні жойды. Кейіннен ол ротасының алдында жеке шабуыл жасап, төрт пулеметті жойды және 31 әскерді тұтқынға алды. Осы ерлігі үшін Керр Виктория кресімен (VC) марапатталды. Оның VC-ге берілген сипаттамасында былай делінген:

Керрдің VC-сі 1919 жылдың 4 қаңтарында жарияланды, бұл оның MC Лондон газетінде жарияланғаннан кейін бір ай өткен соң болды. Оның MC орденіне қосымша тақтасы 1919 жылдың 1 ақпанында жарияланды. 1919 жылдың 20 мамырында Бэкингем сарайында өткен салтанатты шарада оған VC, сондай-ақ оның MC ордені мен тақтасы табыс етілді.

Кейінгі өмірі

1919 жылдың шілдесінде CEF-тен босатылғаннан кейін Керр Торонтоға оралып, металл жабдықтаушы компанияда жұмыс істей бастады. Ол жергілікті милицияға қатысты, Торонто полкінде капитан болып қызмет етті. 1929 жылдың 8 желтоқсанында Торонтодағы үйінде көміртек моноксидімен уланудан көз жұмды. Әйелі мен қызының күтімінде қалған ол, Торонтодағы Маунт-Плезант зиратында әскери салтанатпен жерленді.

Медальдар мен мұра

Керрдің ВЦ-сы Оттавадағы Канада соғыс мұражайында, оның MM, MC және тағы бір белгісімен, сондай-ақ оның әскери медальдарымен бірге қойылған: Британ соғыс медалі және Жеңіс медалі. Оның құрметіне кем дегенде екі ескерткіш орнатылған; біреуі Онтарио штатындағы Кембридж қаласындағы Валоур Плейстегі тақташа, екіншісі оның туған жері Дезеронтодағы Centennial Park-те Корольдік Канада легионының орнатқан ескерткіші.