Михаил О'Рурк: Виктория шарғысының батыры және қиын өмір жолы
Michael James O'Rourke
Ирланд-канадтық сарбаз Мики О'Рурк: Victoria Cross орденімен марапатталған батырлық туралы ақпарат. Өмірі, әскери қызметі, және эмиграциясы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Джеймс "Микки" О'Рурк (19 наурыз 1878 – 6 желтоқсан 1957), ирланд-канадтық әскерші және док жұмысшысы болған. О'Рурк Виктория кресімен марапатталды, бұл британ және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда.
Michael James "Mickey" O'Rourke (March 19, 1878 – December 6, 1957), was an Irish Canadian soldier and dockworker. O'Rourke was a recipient of the Victoria Cross, the highest, most prestigious decoration for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі О'Рурк өмірі туралы мәліметтер аз. Ол Ирландияның Лимерик қаласында дүниеге келді, Корольдік Мюнстер фузилер полкінде қызмет еткен соң, Канадаға эмиграциялады. Онде Британдық Колумбиядағы Ревелсток қаласындағы канадалық милицияға қосылды. Сонымен қатар ол кенші болып та жұмыс істеді.
There is little documentation of O'Rourke's life prior to World War I. Born in Limerick, Ireland, he served in the Royal Munster Fusiliers before emigrating to Canada where he joined the Canadian militia in Revelstoke, British Columbia. He also worked as a miner.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
О'Рурк 1915 жылдың ақпан айында Канада экспедициялық корпусына қосылды. Ол Сомма шайқасында көрсеткен батырлығы үшін әскери медальмен марапатталған еді. Ол 7-ші (1-ші Британдық Колумбия) батальонының құрамында келесі ерлік істі жасады, осы ісі үшін Виктория кресімен марапатталды. 1917 жылдың 15-17 тамызы аралығында Франциядағы Ленс қаласының жанындағы 70-ші төбе шайқасында, жеке О'Рурк, медициналық көмекші болған ол, үш күн мен үш түн бойы үзбей жұмыс істеді. Ол жараланғандарды алып келіп, жараларын таңып, оларға тамақ және су берді. Осы кезеңде ол жұмыс істеген аймаққа қарсыластардың ауыр пулеметтен және мылтықтан атысы түсті, бірнеше рет жаудың снарядтарынан құлап, ішінара топыраққа көміліп қалды. Оның шаршауға және үздіксіз атысқа қарамастан, құтқару жұмыстарын орындаудағы батылдығы мен адалдығы барлық сапыдағыларға үлгі болды және көптеген адамдардың өмірін сақтап қалды.
O'Rourke joined the Canadian Expeditionary Force in February 1915. He had already been awarded the Military Medal for bravery at the Battle of the Somme when, as a member of the 7th (1st British Columbia) Battalion, the following action took place for which he was awarded the Victoria Cross. During the period 15/17 August 1917 at the Battle of Hill 70 near Lens, France, Private O'Rourke, who was a stretcher bearer, worked unceasingly for three days and nights bringing in the wounded, dressing their wounds and getting them food and water. During the whole of this period the area in which he worked was swept by heavy machine gun and rifle fire and on several occasions he was knocked down and partially buried by enemy shells. His courage and devotion in carrying out his rescue work in spite of exhaustion and incessant heavy fire inspired all ranks and undoubtedly saved many lives.
Кейінгі өмірі
Соғыстан кейін О'Рурк Калифорнияға барып, сосын Британдық Колумбияға қайтып келді, онда Ванкувердің «жол бойы» деп аталатын аймағында күн көріп, айына 10 доллар мүгедектік зейнетақысымен және кемежайлардағы уақытша жұмыстармен күш көрді. 1935 жылы Ванкувердегі портовый жұмысшылар ереуілі кезінде ол шамамен 1000 ереуілшінің наразылық шеруін басқарды, медальдарын тағып, Ұлыбритания туын (Union Jack) алып жүрді. Шерушілер жағалауды күзетіп тұрған полиция шебін бұзуға тырысты, нәтижесінде «Баллантайн пирсі шайқасы» деп белгілі болған қақтығыста соққыға және көзден жас шығарушы газға ұшырады. О'Рурктің кейінгі өмірі соғысқа байланысты созылмалы денсаулық проблемаларымен және алкоголизммен қиындыққа толы болды. Ол 1957 жылдың 6 желтоқсанында Британдық Колумбияның Бернаби қаласындағы ардагерлерді қамқорлыққа алу орталығында мұқтаж күйде қайтыс болды. Оның қабірі Бернабидегі Форст-Лаун еске алу паркінде орналасқан.
After the war, O'Rourke went to California, then returned to British Columbia where he eked out an existence on Vancouver's skid road, surviving on a disability pension of 10 dollars per month and casual work on the docks. During the Vancouver longshoremen's strike of 1935, he headed a protest march of about 1,000 strikers, wearing his medals and carrying the Union Jack. The marchers attempted to pass a police line guarding the waterfront and were attacked with clubs and tear gas in what came to be known as the Battle of Ballantyne Pier. O'Rourke's later life was complicated by war related chronic health problems and alcoholism. He died as an indigent at a Veterans' Affairs facility in Burnaby, BC, on December 6, 1957. His grave is located at Forest Lawn Memorial Park in Burnaby.