Бірінші дүниежүзілік соғысының батыры Роберт Дауни
Robert Downie
Роберт Даўні – қаһармандық ерлігі үшін «Виктория кресі» орденімен марапатталған шотланд сарбазы. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы батырлығы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Дауни (Robert Downie VC, MM; 12 қаңтар 1894 – 18 сәуір 1968) – шотландтық, Виктория кресімен марапатталған, британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награданың иегері.
Robert Downie VC, MM (12 January 1894 – 18 April 1968) was a Scottish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1894 жылдың 12 қаңтарында Шотландияның Глазго қаласында дүниеге келген ол 22 жаста болған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания армиясының 2-ші батальонындағы сержант болғанда, төмендегі ерлігі үшін Ұлыбританияның Виктория шарпысымен марапатталды. 1916 жылдың 23 қазанында Франциядағы Лесбоэфстің шығысында көптеген офицерлер қаза тапқанда, сержант Дауни жеке қауіпсіздігін мүлдем ескермей, қатты атыс астында уақытша тоқтатылған шабуылды қайта ұйымдастырды. Ол "Дәптерге шабуыл!" деп айқайлап, алға жүгірді, бұл шақыруға дереу жауап беріліп, қатар бойымен шабуылға көшті. Сержант Дауни бірнеше жауды жойды, сондай-ақ бір машина жарықшасын қолға түсіріп, экипажын өлтірді. Ұрыстың басында жарақат алғанмен, ол ротасымен бірге болып, позиция бекітілген кезде бағалы көмек көрсетті. Отанына оралғанда Глазго орталық вокзалына жүздеген адамдар күтіп алып, оны иықтарына көтеріп таксиге дейін әкелді. Спрингберн жолы тулармен және ленталармен безендіріліп, екі жағынан жүздеген адаммен толы болды, ал оның ерлігі Глазго баспасөзінде кеңінен жарияланды.
Born on 12 January 1894 in Glasgow, Scotland, he was 22 years old, and a sergeant in the 2nd Battalion, The Royal Dublin Fusiliers, British Army during the First World War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 23 October 1916 east of Lesboeufs, France, when most of the officers had become casualties, Sergeant Downie, utterly regardless of personal danger and under very heavy fire, organised the attack which had been temporarily checked. At the critical moment he rushed forward shouting "Come on the Dubs!" which had an immediate response and the line rushed forward at this call. Sergeant Downie accounted for several of the enemy and in addition captured a machine gun, killing the team. Although wounded early in the fight, he remained with his company, giving valuable assistance while the position was being consolidated. On his homecoming, he arrived at Glasgow Central Station to be met by hundreds of people who carried him shoulder high to a taxi. Springburn Road was decorated with flags and bunting and lined with hundreds more people, and his achievement was widely reported in the Glasgow press.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін
1946 жылы 8 маусымда Роберт Лондонның Дорчестер қонақ үйінде өткен Екінші дүниежүзілік соғыстың Жеңіс күні тойына қатысты. 1968 жылы қайтыс болғанға дейін Спрингберн қаласындағы Чарльстон көшесінде тұрды. "Селтик Парк" стадионына келген футбол жанкүйерлері оны әдетте сенбі күндері турникеттерде кассир болып жұмыс істегенде көретін. Кемтар мінезді адам болғандықтан, ол өзінің батылдығын асыра көрсетпеуге тырысып, марапаттарын "асханашыны атып өлтіргенім үшін алдым" деп түсіндіретін. 1968 жылы 18 сәуірде қайтыс болды. Даунидің қабірі немесе ескерткіші Шотландияның Глазго қаласындағы Сент Кентигерн зиратында орналасқан. 21-бөлім. 506-шы учаске. Қабір тасы.
On 8 June 1946, Robert attended the World War II Victory Day Celebration Reception held at the Dorchester Hotel, London. He lived in Charleston Street, Springburn, until his death in 1968. Football fans at Celtic Park regularly saw him on a Saturday as he worked as a cashier at the turnstiles. A modest man, he often played down his bravery, saying he won the medals for having 'shot the cook'. He died on 18 April 1968. Downie has a grave/memorial at St Kentigern's Cemetery, Glasgow, Scotland. Section 21. Lair 506. Headstone.