Фрэнклин Ван Валкенбург: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің батыры және «Аризона» кемесінің соңғы капитаны

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Құрмет медалі» иегері (1888–1941)

Фрэнклин Ван Валкенбург (5 сәуір 1888 – 7 желтоқсан 1941) – американдық теңіз офицері, «Аризона» кемесінің соңғы капитаны. Ол Пёрл-Харборға шабуыл кезінде «Аризона» кемесі жарылып, батып кеткенде қаза тапты.

Ерте өмір

Миннеаполисте дүниеге келген Ван Валкенбург шалығу кезінде Милуокиге көшіп келді. Оның әкесі белгілі заңгер, сонымен қатар Франклин Ван Валкенбург, Милуоки қалалық прокурорының көмекшісі және Висконсин штатының АҚШ прокуроры қызметін атқарды. Оның әжесінің інісі Дэниел Уэллс-младший, ол 1850-ші жылдары Висконсин штатының 1-ші округін Конгресте өкілдік етті. Оның анасы Джейн Ирвин Сууп, Пенсильвания штатының Батыс округінің АҚШ прокуроры болған Х. Б. Сууптың қызы, ал капитан Питер Сууптың немересі, Пенсильвания штатының Ханттингдон қаласының 18 ғасырдағы алғашқы қоныс салушысы. Оның ағасы Уильям Сууп 1923-1927 жылдар аралығында АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болды. Ол Милуокидің шығыс жағында өсті, Касс бастауыш мектебіне қатысты және Ист-Сайд орта мектебін бітірді, кейіннен Риверсайд орта мектебі деп аталды.

Әскери қызмет

Франклин Ван Валкенбург 1905 жылғы 15 қыркүйекте АҚШ Әскери-теңіз академиясына мичман болып қабылданып, 1909 жылғы 4 маусымда бітірді. «Вермонт» және «Оңтүстік Каролина» шайқас кемелерінде қызметтен кейін Ван Валкенбург 1911 жылғы 5 маусымда прапорщик болып тағайындалды. Содан кейін Азия станциясына сапар шегіп, 11 қыркүйекте Филиппин аралдарындағы Олонгапода «Rainbow» су асты кемесіне қосылды. 1914 жылғы 23 маусымда «Пампанга» канонерлік қайығына штаб офицері болып тағайындалды, 4 тамыздағы бөлінуіне дейін Филиппиннің оңтүстігінде қысқа мерзім қызмет етті. АҚШ-қа оралғаннан кейін лейтенант (айырмашылығы) Ван Валкенбург 11 қарашада «Коннектикутқа» қосылды. 1915 жылғы қыркүйекте Теңіз академиясында бу машинасы инженерлігі бойынша аспирантураны бітіргеннен кейін, ол Колумбия университетінде осы саладағы білімін жетілдірді. 1917 жылғы 2 наурызда Род-Айлендке баяндады. АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы Ван Валкенбургті шайқас кемесінің инженерлік офицері қызметінде тапты. Нью-Йорктегі қабылдау кемесіндегі уақытша міндеттерді орындағаннан кейін ол Теңіз академиясында алғашқы рет нұсқаушы болып жұмыс істеді. 1920 жылғы 1 маусымда Ван Валкенбург «Миннесота» кемесіне инженерлік офицер болып келді және 1921 жылғы қарашада кеме қызметтен шығарылғанға дейін осы лауазымды атқарды. Ол 1925 жылғы 15 мамырға дейін Теңіз академиясында нұсқаушы болып қызмет етті. 1927 жылғы 2 маусымда командир болып тағайындалды, «Мэриленд» штатында болғанда, 1928 жылғы 21 мамырда Теңіз операциялары бас басқармасына қызметке келді және адмиралдар Чарльз Ф. Хьюз және Уильям В. Пратт басшылығымен қызмет етті. 1931 жылғы 28 маусымда босатылып, Ван Валкенбург 10 шілдеде «Талбот» эсминецінің командалық құрамына кірді және 1932 жылғы 31 наурыздан бастап 5-ші эсминец эскадрильясына басшылық етті. Ньюпорттағы Әскери-теңіз колледжіне оқуға түсіп, 1934 жылғы мамыр айында жоғары курсты аяқтағаннан кейін комд. Ван Валкенбург Нью-Йорк теңіз портында теңіз жабдықтарының инспекторы болып қызмет етті. Содан кейін 1936 жылғы 8 маусымынан 1938 жылғы 11 маусымына дейін «Мелвилл» кемесінің командирі болып қайтадан теңізге шықты. 1937 жылғы 23 желтоқсанда «Мелвилл» кемесіне командалық жасағанда капитандық шеніне көтерілді. Ол 1938 жылғы 6 тамызынан 1941 жылғы 22 қаңтарына дейін 3-ші Әскери-теңіз округінің материалдық инспекторы болып қызмет етті.

Franklin Van Valkenburgh was appointed a midshipman at the United States Naval Academy on September 15, 1905, and graduated on June 4, 1909. After service in the battleship Vermont and in South Carolina, Van Valkenburgh was commissioned ensign on June 5, 1911. Traveling to the Asiatic Station soon thereafter, he joined the submarine tender Rainbow at Olongapo, Philippine Islands, on September 11,. He reported to the gunboat Pampanga as executive officer on June 23, 1914, for a short tour in the southern Philippines before his detachment on August 4,. After returning to the United States, Lt. (jg.) Van Valkenburgh joined Connecticut on November 11,. Following postgraduate work in steam engineering at the Naval Academy in September 1915, he took further instruction in that field at Columbia University before reporting to Rhode Island on March 2, 1917. The entry of the United States into World War I found Van Valkenburgh serving as the battleship's engineering officer. Subsequent temporary duty in the receiving ship at New York preceded his first tour as an instructor at the Naval Academy. On June 1, 1920, Van Valkenburgh reported on board Minnesota for duty as engineer officer, and he held that post until the battleship was decommissioned in November 1921. He again served as an instructor at the Naval Academy—until May 15, 1925—before he joined Maryland on June 26,. Commissioned commander on June 2, 1927, while in Maryland, he soon reported for duty in the Office of the Chief of Naval Operations on May 21, 1928, and served there during the administrations of Admirals Charles F. Hughes and William V. Pratt. Detached on June 28, 1931, Van Valkenburgh received command of the destroyer Talbot on July 10, and commanded Destroyer Squadron 5 from March 31, 1932. After attending the Naval War College, Newport, R. I., and completing the senior course in May 1934, Comdr. Van Valkenburgh next served as inspector of naval materiel at the New York Navy Yard before going to sea again as commanding officer of Melville from June 8, 1936, to June 11, 1938. Promoted to captain while commanding Melville—on December 23, 1937—he served as inspector of material for the 3d Naval District from August 6, 1938, to January 22, 1941.

USS Arizona (Америка Құрама Штаттары)

1941 жылдың 5 ақпанында Ван Валькенбург капитандық міндеттен босатылып, Гарольд С. Трен «Аризона» кемесінің командалық офицері болды. Пьюгет-Саунд кеме жасаушы зауытында жаңадан жабдықталған «Аризона» сол жылдың қалған бөлігінде Бірінші линкор дивизиясының флагманы ретінде қызмет етті, негізінен Перл-Харборда орналасқан, батыс жағалауға екі рет сапар жасады. 1941 жылдың 4 қарашасында Фейт Ван Валькенбург Виласқа жазған хатында капитан Ван Валькенбург былай деп жазды: «Біз жаттығулар жасап, дайындыққа келдіріліп, маневрлер орындап, дайын болу үшін бар күшімізді саламыз. Бұл жұмыс қарқынды, үздіксіз және мұқият жоспарланған. Қажет болған жағдайда Сингапурға жылжуға толық дайындықсыз, қосымша дайындықсыз теңізге шықпаймыз. Кемеден тыс жерде жұмысымыз туралы көп сөйлеуге рұқсат етілмейді. Мен көпірде бір апта бойы күніне 16-20 сағат жұмыс істеймін, содан кейін бір апта демалып, қайтадан жұмысқа кірісемін. Көзіміз үнемі батысқа қарап тұрады, теңізде болғанда ұшақтарға немесе су асты кемелеріне қарсы бірден қолдануға дайын қаруларды сақтаймыз. Біз ешқашан бейсақтан ұсталмаймыз». 4 желтоқсанда соғыс кемесі «Невада» және «Оклахома» кемелерімен бірге түнгі жаттығулар үшін теңізге шықты. Осы жаттығуларды аяқтағаннан кейін, 6 желтоқсанда Перл-Харборға жеке оралды және Форд аралының қасындағы F-7 орнына тоқтады. Капитан Ван Валькенбург пен дивизия командирі, контр-адмирал Исаак К. Кидд, келесі сенбі, 6 желтоқсан кешін кемеде өткізді. 7 желтоқсанда сағат 08:00-ден сәл бұрын жапондық ұшақтар Перл-Харборға шабуыл жасады. Капитан Ван Валькенбург кабинасынан қашып шығып, кемедегі көпірге жетіп, дереу кеменің қорғанысын басқара бастады. Ұшқыш үйіндегі квартирмейстер капитанның жапондықтардың шабуылына байланысты, көпірге қарағанда азрақ көзге түсетін тұруға көшуге бармайтынын сұрады, бірақ капитан Ван Валькенбург қатаң түрде бас тартты және телефонмен байланыс жасауын жалғастырды. Кенеттен, күшті жарылыс кемені сілкіндіріп, көпірде болған үш адамды – капитан Ван Валькенбургті, флагманды және квартирмейстерді – палубаға лақтырып жіберді және көпірдің барлық терезелерін жарып тастады. Флагман қашып құтылуға үлкерді, бірақ капитан Ван Валькенбург пен квартирмейстерді енді ешқашан көрмеді. Оқ-дәрі мен маймен оттанған өрт екі күн бойы жанды, содан кейін 9 желтоқсанда сөндірілді. Жіті іздеу жүргізілгеніне қарамастан, капитан Ван Валькенбургтің денесі табылмады, оның Аннаполис класының сақинасы ғана табылған еді. Капитан Ван Валькенбургқа өлімінен кейін «Құрмет медалі» табысталды, мақтау қағазында былай делінген: «Міндетке деген адалдығы, ерекше батылдығы және өмірге немқұрайды қарауы үшін».

On February 5, 1941, Van Valkenburgh relieved Capt. Harold C. Train as commanding officer of Arizona. Newly refitted at Puget Sound Naval Shipyard, Arizona served as flagship of Battleship Division 1 for the remainder of the year, based primarily at Pearl Harbor with two trips to the west coast. In a letter to a relative, Faith Van Valkenburgh Vilas, dated November 4, 1941, Captain Van Valkenburgh wrote: "We are training, preparing, maneuvering, doing everything we can do to be ready. The work is intensive, continuous, and carefully planned. We never go to sea without being completely ready to move on to Singapore if need be, without further preparation. Most of our work we are not allowed to talk about off of the ship. I have spent 16 to 20 hours a day on the bridge for a week at a time, then a week of rest, then at it again. "Our eyes are constantly trained Westward, and we keep the guns ready for instant use against aircraft or submarines whenever we are at sea. We have no intention of being
caught napping." On December 4, the battleship went to sea in company with Nevada and Oklahoma for night surface practice and, after conducting these gunnery exercises, returned to Pearl Harbor independently on the 6th to moor at berth F 7 alongside Ford Island. Both Captain Van Valkenburgh and the embarked division commander, Rear Admiral Isaac C. Kidd, spent the next Saturday evening, December 6, on board. Suddenly, shortly before 08:00 on December 7, Japanese planes initiated their attack on Pearl Harbor. Captain Van Valkenburgh ran from his cabin and arrived on the navigation bridge, where he immediately began to direct his ship's defense. A quartermaster in the pilot house asked if the captain wanted to go to the conning tower—a less exposed position in view of the Japanese strafing—but Captain Van Valkenburgh adamantly refused and continued to man a telephone. A violent explosion suddenly shook the ship, throwing the three occupants of the bridge—Captain Van Valkenburgh, an ensign, and the quartermaster, to the deck, and blowing out all of the bridge windows completely. The ensign managed to escape, but Captain Van Valkenburgh and the quartermaster were never seen again. A continuing fire, fed by ammunition and oil, raged for two days until finally being extinguished on December 9. Despite a thorough search, Captain Van Valkenburgh's body was never found; all that was ever retrieved was his Annapolis class ring. Captain Van Valkenburgh posthumously received the Medal of Honor—the citation reading in part: "for devotion to duty extraordinary courage, and the complete disregard of his own life."

Есімдес

1943 жылы оның құрметіне «Ван Валькенбург» эсминеці аталды.

Құрмет медалі

1941 жылғы 7 желтоқсанда Перл-Харбордағы АҚШ Әскери-теңіз күштеріне жапон әскерлері шабуыл жасаған кезде, өзіне көрсеткен ерекше адалдығы, айқын батылдығы және өміріне деген толық немқұрайдылығы үшін. "Аризона" кемесінің командирі капитан Ван Валкенбург кемесімен ерлікпен күресіп, "Аризона" кемесінің оқ-дәрі қоймаларындағы жарылыстар мен көпірге түскен тікелей бомбадан қаза тапты.