Кіріспе
Британдық армия майоры, полковник Джеймс Моррис Колкхун Колвин (26 тамыз 1870 – 7 желтоқсан 1945) – британдық немесе Достастық күштерінің мүшесіне жаудың қарсы тұру кезіндегі батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория Кресімен марапатталған ағылшын.
Colonel James Morris Colquhoun Colvin VC (26 August 1870 – 7 December 1945) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to a member of a British or Commonwealth force.
Ерте өмір
Колвин Британдық Үндістанның Біріккен провинцияларындағы Биджнор қаласында, Уилтширдегі Саттон-Венидегі Манор үйінің иесі Джеймс Колкхун Колвин мен Эдвард Моррис пастордың үлкен қызы Камилла Фанни Мари Моррис отбасында дүниеге келді. Колвиннің әкесі Бенгалия азаматтық қызметінде қызмет еткен. Ол Арра үйін қорғағаны үшін Үндістан көтерілісі медалімен марапатталды. Колвин отбасы Британдық Шығыс Үндістанда әр түрлі лауазымдарда ұзақ жылдар бойы қызмет етті, сарбаз бен әкімші ретінде танылды. Колвиннің туыстарының арасында Үндістан көтерілісі кезінде Солтүстік-Батыс провинцияларының бас губернаторы болған сэр Джон Расселл Колвин және оның ұлдары сэр Окленд, К.К.С.И. және сэр Эллиот Грэм, К.К.С.И. бар. Олардың ең белгілі туысы – жас Роберт Луис Стивенсонмен достығымен танымал ағылшын жазушысы және кураторы сэр Сидни Колвин болды.
Әскери қызмет
Ол Чартерхауз және Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алған. Сол жерде, ерекше біліктілігі үшін, ол Поллок алтын медалімен және кадет аға офицері ретінде естелікпен марапатталды. Сонымен қатар, үлгілі мінез-құлқы үшін «Ережелік қылыш» медалімен марапатталды. Оған математика және механика пәндері бойынша саяхат сағаты, анероидті барометр, термометр және компас табыс етілді. Кембридж герцогы 1889 жылғы 26 шілдеде РМА Вулвичтегі кадеттерді тексергеннен кейін марапаттарды тапсырды. 1897–1898 жылдары ол Үндістанның Солтүстік-Батыс шекарасында Малаканд далалық әскерімен қызмет етті, Баджаур, Мохманд және Бунер операцияларына қатысты. Ол хабарламаларда есімдері тізілді. Виктория кресінің берілуі туралы 1898 жылғы 20 мамырда Лондон газетінде жарияланды. Толық мәтін: «Лейтенант Джеймс Моррис Колкухон Колвин, Корольдік инженерлер лейтенанты». Осы оқиғада лейтенант Уотсон жараланғаннан кейін одан әрі еңбек етуге қабілетсіз болғаннан кейін, лейтенант Колвин күресті жалғастырып, жауды қараңғы және әлі де өртеніп жатқан ауылдан тазарту үшін тағы екі рет әрекет жасады. Ол бүкіл түн бойы жаудың қатты атысы астындағы ең қауіпті жерлердегі өзінің адалдығымен көзге түсті. Королева Виктория Колвинге 1898 жылғы 19 шілдеде Виндзор сарайында Виктория кресін табыс етті. Ол Шығыс Трансвальдта орналасқан. Ол 1902 жылғы мамырда соғыс аяқталғанға дейін Оңтүстік Африкада қалды және екі айдан кейін SS Umlazi кемесімен Калькуттаға аттанды. Соғыстағы қызметі үшін ол қайтадан хабарламаларда есімдері тізілді (L. G. 22 тамыз 1902 ж.), майор шеніне көтерілді, үш бейнесі бар Королева медалімен марапатталды және штабтық қызметке лайықты деп есімі жазылды.
Lieutenant James Morris Colquhoun Colvin, Lieut., Royal Engineers. On the same occasion, after Lieutenant Watson had been incapacitated by his wounds from further effort, Lieutenant Colvin continued the fight and persisted in two more attempts to clear the enemy out of the dark and still burning village. He was conspicuous during the whole night for his devotion to his men in the most exposed positions under a heavy fire from the enemy. Queen Victoria invested Colvin with the Victoria Cross on 19th July 1898 at Windsor Castle. who was stationed in eastern Transvaal. He remained in South Africa until the war ended in May 1902, and left for Calcutta on the SS Umlazi two months later. For his service in the war, he was again mentioned in despatches (L. G. 22 August 1902), received the brevet promotion to major and awarded the Queen’s Medal with three clasps and his name was noted as qualified for Staff employment.
Өлім туралы мәліметтер
Джеймс Колвин 1945 жылдың 7 желтоқсанында 75 жасында Колчестер қаласының жанындағы Стенвейде қайтыс болды. 11 желтоқсанда Ипсвич крематорийінде кремацияланды, ал күлі Ескі тынығу бағында шашылды.