Е және F класс эсминецтерінің тарихы

Кіріспе

Кеме класы

E және F класты эсминдер – 1930 жылдары Корольдік теңіз күштері үшін салынған 18 эсминдерден тұратын топ. Кемелер бастапқыда Отандық флотқа бекітілді, бірақ 1935–1936 жылдардағы Италияның Абиссинияға жасаған шабуылы кезінде Жерорта теңізі флотын күшейтіп, 1936–1939 жылдардағы Испания азамат соғысы кезінде араласпау келісімін сақтады. 1939 жылдың тамызында Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, E класты кемелер көбінесе Батыс жағалаулар командасының басқаруымен күзету міндеттеріне тағайындалды, ал F класты кемелер Отандық флот кемелерін күзетуге тағайындалды. 1940 жылдың наурызына дейін олар төрт неміс суасты кемесін батырып, бір кемесін суасты кемесіне жоғалтты. Көптеген кемелер сәуір-маусым айларында Норвегия кампаниясына қатысып, бір неміс эсминдерін және бір суасты кемесін батыруға көмектесті. Екі E класты мина тастаушы эсминдер мамыр-маусым айларында Дюнкерктен одақтас әскерлерін эвакуациялауға көмектесті. F класты кемелердің көпшілігі маусым айының соңында Гибралтарға жіберілді және Мерс-эль-Кебирге шабуылға қатысқан H күшінің құрамына кірді. Екі айдан кейін олар Дакар шайқасына қатысып, Виши Франциясының үш суасты кемесін батырды. 1940 жылдың қалған бөлігінде олар бір итальян суасты кемесін батырып, екі кемесін миналар мен торпедалардың салдарынан жоғалтты. H күші 1941 жылы Мальтаға бірнеше конвойлерді сүйемелдеді, олардың барысында бір неміс суасты кемесін батырып, бір эсминдері бомбадан зардап шекті. 1941 жылдың соңында үш E класты кеме Ресейге конвойлерді сүйемелдеуді бастады, ал тағы үш кеме Шығыс флотқа ауыстырылды. Соңғы екеуі 1942 жылдың басында жапон күштері тарапынан батырылды, ал оларды ауыстыру үшін екі F класты кеме жіберілді. Көптеген F класты кемелер Арктика конвойлерін сүйемелдеуге күш біріктірді, олардың барысында неміс эсминдерімен бірнеше шайқасқа қатысып, бір неміс суасты кемесін батырды. Бірнеше кеме Мальта конвойлерін сүйемелдеуге жіберілді, олардың барысында бір кеме жоғалды. 1942 жылдың соңында – 1943 жылдың басында бірнеше кеме Солтүстік Атлант мұхитындағы күзету міндеттері үшін эскорт эсминдеріне айналдырылды, ал көптеген кемелер ұзақ мерзімге сол жерге тағайындалды, олар екі неміс суасты кемесін батырды. Осы кемелердің үшеуі кейіннен Канада Корольдік теңіз күштеріне берілді. E және F класты кемелердің төртеуі 1943 жылдың ортасында Сицилияға шабуылды қолдау үшін Жерорта теңізі флотына жіберілді және 1944 жылға дейін сонда қалды. Солардың бірі сол жылы Грекия Корольдік теңіз күштеріне берілді және 1956 жылға дейін грек қызметінде болды. Атлант мұхитында қалған кемелер 1944 жылы Нормандияға шабуылға дайындалу үшін Ұлыбританияға қайтарылмас бұрын екі неміс суасты кемесін батырды. Олар екі суасты кемесін батырды, бірақ тағы бір F класты кеме минаға түсті. Кемелер көбінесе Оверлордтан кейін Солтүстік Атлант мұхитына оралды немесе Канадада ұзақ жөндеу жұмыстарын бастады. Соғыс аяқталғаннан кейін Канадаға әскерлерді тасымалдау үшін пайдаланылған үш кеме 1947 жылы бұзылып тасталды. Британдық кемелердің көпшілігі шамамен сол уақытта бұзылып кетті, бірақ бір кеме 1949 жылы Доминикан теңіз күштеріне сатылып, 1968 жылға дейін қызмет етті.

The E and F class destroyers were a group of 18 destroyers built for the Royal Navy during the 1930s. The ships were initially assigned to the Home Fleet, although they reinforced the Mediterranean Fleet during the Italian invasion of Abyssinia of 1935–36 and enforced the Non Intervention Agreement during the Spanish Civil War of 1936–1939. After the beginning of the Second World War in August 1939, the E class ships were mostly assigned to escort duties under the Western Approaches Command, while the Fs were assigned to escort the ships of the Home Fleet. Between them they sank four German submarines through March 1940 while losing only one ship to a submarine. Most of the sisters were committed to the Norwegian Campaign in April–June where they helped to sink one German destroyer and a submarine. The two E class minelayer destroyers helped to evacuate Allied troops from Dunkirk in May–June. Most of the Fs were sent to Gibraltar around the end of June and formed part of Force H where they participated in the attack on Mers el Kébir. Two months later they participated in the Battle of Dakar where they sank three Vichy French submarines. During the rest of 1940, they sank one Italian submarine while losing two ships to mines and torpedoes. Force H covered a number of convoys to Malta in 1941, during which they sank one German submarine and lost one destroyer to bombs. Three E class ships began escorting convoys to Russia in late 1941 and three others were transferred to the Eastern Fleet. Two of these latter were sunk by Japanese forces in early 1942 and two Fs were transferred to replace them. Many of the Fs reinforced the Arctic convoy escorts during which they fought several engagements with German destroyers and sank one German submarine. Several were detached to escort Malta convoys, during which one ship was lost. Several ships were converted to escort destroyers in late 1942–early 1943 for duty in the North Atlantic and many others were assigned there for extended periods of time where they sank two German submarines. Three of these ships were later transferred to the Royal Canadian Navy. Four of the Es and Fs were sent to the Mediterranean Fleet in mid 1943 to support the invasion of Sicily and remained there into 1944. One of these was transferred to the Royal Hellenic Navy that same year and remained in Greek service until 1956. The ships that remained in the Atlantic sank two German submarines in 1944 before they were recalled to the UK in May to prepare for the invasion of Normandy. There they sank two submarines, although another F class ship was lost to a mine. The ships mostly returned to the North Atlantic after Overlord or began long refits in Canada. The three Canadian ships were used to transport troops back to Canada after the end of the war before being broken up in 1947. Most of the British ships were broken up around the same time, although one ship was sold to the Dominican Navy in 1949 and served until 1968.

Дизайн және сипаттама

E класы 1931 жылғы Теңіз құрылысы бағдарламасы аясында тапсырылды, ал F класы 1932 жылы тапсырылды. Бұл кемелер алдыңғы D класының негізінде салынды, корпусы мен қару-жарағына ұсақ өзгерістер енгізілді. Екі кеме 60 минаны орналастыруға бейімделді. F класы E класының шамалы айырмашылықтарымен қайталамасы болды. Барлық эсминецтер ASDIC (сонар) және екі жылдамдықпен мина тазалау (TSDS) жабдығымен жабдықталды. E және F класындағы эсминецтер стандартты жүктемеде және толық жүктемеде ығыстырылды. Олардың жалпы ұзындығы 329 фут (100 м), ені 33 фут (10 м) және суға бату тереңдігі 12 фут (4 м) болды. Кемелердің экипажы 145 офицер мен сарбазды құрады. Олар екі Парсонс тісті бу турбинасымен жабдықталды, әрқайсысы бір жетекті айналдырады, үш Адмиралтейство 3 барабанды қазандығымен қамтамасыз етілген буды пайдаланды, олар қысымда және температурада жұмыс істеді. Турбиналар барлығы дамытты және максималды жылдамдыққа жеткізді. Эсминецтер май отынының максималды мөлшерін тасыды, бұл оларға жылдамдықта шамамен қашықтыққа мүмкіндік берді.

The E class were ordered as part of the 1931 Naval Construction Programme, the F class following in 1932. These ships were based on the preceding D class with minor changes to the hull and armament. Two of the ships were modified to accommodate 60 mines. The F class were repeats of the E's with some minor differences. All of the destroyers were fitted with ASDIC (sonar) and the ability to use the Two Speed Destroyer Sweep (TSDS) minesweeping gear. The E and F class destroyers displaced at standard load and at deep load. They had an overall length of 329 feet (100 m), a beam of 33 feet (10 m) and a draught of 12 feet (4 m). The ships' complement was 145 officers and ratings. They were powered by two Parsons geared steam turbines, each driving one propeller shaft, using steam provided by three Admiralty 3 drum boilers that operated at a pressure of and a temperature of The turbines developed a total of and gave a maximum speed of The destroyers carried a maximum of of fuel oil that gave them a range of at
All of the ships had the same main armament, four quick firing (QF) Mark IX guns in single mounts, designated 'A', 'B', 'X', and 'Y' from front to rear. The guns had a maximum elevation of 40° which was achieved by using a lowered section of the deck around the mount, the "well", that allowed the breech of the gun to be lowered below deck height. They fired a shell at a muzzle velocity of to a range of For anti aircraft (AA) defence, they had two quadruple mounts for the QF 0.5 inch Vickers Mk III machine gun on platforms between the funnels. The E and F class ships were fitted with two quadruple mounts for 21 inch (533 mm) torpedo tubes. The ships, except for the minelayers, were also equipped with two throwers and one rack for 20 depth charges. The stern of the minelayers was fitted with a pair of sponsons that housed part of the mechanical chain conveyor system and to ensure smooth delivery of her mines. To compensate for the weight of her Mark XIV mines, their rails, two 4.7 inch guns, their ammunition, both sets of torpedo tubes, their whalers and their davits had to be removed. The main guns were controlled by an Admiralty Fire Control Clock Mk I that used data derived from the manually operated director control tower and the separate 9 feet (3 m) rangefinder situated above the bridge. They had no capability for anti aircraft fire and the anti aircraft guns were aimed solely by eye.

Барлық кемелерде бірдей бас қару-жарағы болды – төрт жылдам ату (QF) Mark IX зеңбірегі, алдыңғы жағынан артқа қарай 'A', 'B', 'X' және 'Y' деп белгіленген жеке орнатуларда. Зеңбіректердің максималды көтерілу бұрышы 40° болды, бұл орнатудың айналасындағы палубаның төмендетілген бөлігін, "ұңғыманы" пайдалану арқылы қол жеткізілді, бұл зеңбірек қақпағын палуба биіктігінен төмен түсіруге мүмкіндік берді. Олар зеңбірек оқтарын бастапқы жылдамдықта ұзаққа дейін атып шығарды. Әуе шабуылына қарсы қорғаныс үшін, олардың QF 0,5 дюймдік Vickers Mk III пулеметтері үшін екі төрттік орнатулары болды, олар түтіктер арасындағы платформаларда орналасқан. E және F класындағы кемелерге 21 дюймдік (533 мм) торпеда түтіктері үшін екі төрттік орнату орнатылды. Мина тастағыштардан басқа, кемелерде 20 тереңдік заряды бар екі лақтырғыш және бір тіреуіш болды. Мина тастағыштардың кормасы механикалық тізбекті конвейер жүйесінің бір бөлігін орналастырған екі спонсонмен жабдықталды, бұл миналарды тегіс жеткізуді қамтамасыз етті. Mark XIV миналарының салмағын өтеу үшін, олардың рельстерін, екі 4,7 дюймдік зеңбірегін, оқ-дәрілерін, торпеда түтіктерінің екі жиынтығын, шұғыналарын және олардың діңгектерін алып тастау қажет болды. Бас зеңбіректер Адмиралтействоның отты басқару сағаты Mk I арқылы басқарылды, ол қолмен басқарылатын директорлық мұнарадан және көпірдің үстінде орналасқан 9 фут (3 м) қашықтық өлшегіштен алынған деректерді пайдаланды. Оларда әуе шабуылына қарсы ату мүмкіндігі болған жоқ, ал әуе шабуылына қарсы зеңбіректер тек көзге қарай бағытталды.

Қызмет

Е класының барлық кемелері 1934 жылы қолданысқа енгізілгеннен кейін, Отандық флоттың 5-ші эсминецтер бригадасына (ЭБ) тағайындалды. Италияның Абиссинияны басып алғаннан кейін, бүкіл бригада 1935 жылдың тамызында итальяндық соғыс кемелерінің қозғалысын бақылау үшін 1936 жылдың сәуіріне дейін Қызыл теңізге жіберілді. Қайтып келгеннен кейін көптеген кемелер 1936–1939 жылдардағы Испания азаматтық соғысы кезінде Испанияға контрабандалық тауарларды тасымалдайтын кемелерді тоқтату және британдық туы бар кемелерді қорғау үшін испандық суларға жіберілді. F класының кемелері Отандық флоттың 6-шы эсминецтер бригадасына тағайындалды және олардың Е класының әпкелерімен бірдей үлгіні ұстанды. 1939 жылдың сәуірінде 5-ші және 6-шы ЭБ тиісінше 7-ші және 8-ші эсминецтер бригадалары болып қайта нөмірленді. 1939 жылдың ортасында жаңадан қолданысқа енгізілген J класының эсминецтері Е класының кемелерін ығыстыра бастады және олар адам жетіспеушілігіне байланысты резервке жіберілді. Тамыз айында нацистік Германиямен қарым-қатынастың шиеленісуі британдықтарды Әскери-теңіз күштерінің резервін жұмылдыруға мәжбүр етті, бұл кемелерді қайтадан жабдықтауға және Отандық флоттың 12-ші эсминецтер бригадасына тағайындауға мүмкіндік берді. 3 қыркүйекте соғыс басталғанда, Е класының кемелері, екі мина тартушы "Эск" және "Экспресс" емес, конвойларды сүйреу және патрульдеу үшін Батыс жақындау командасына (БЖК) тағайындалды, ал F класының кемелері сол міндеттерді орындай отырып, Отандық флотпен бірге қалды. 1940 жылдың сәуіріне дейін Е класының көпшілігі БЖК-де қалды, бірақ 1939 жылдың соңында бірнешеуі Rosyth командасына берілді. "Эксмут" 1936 жылы U 22 су асты кемесімен батырылды. "Эскапад" 1939 жылы суға түскен U 63 су асты кемесін 25 ақпанда су бетіне шығаруға мәжбүр етті, содан кейін экипажы оны батырып жіберді, ал "Фортуна" 1939 жылы 20 наурызда суға түскен U 44 су асты кемесін батырды. "Эск" және "Экспресс" соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай 20-шы эсминецтер бригадасына тағайындалды, төрт мина тартушы кемемен бірге, 1940 жылдың сәуір-майы аралығында Солтүстік теңізде және Англия жағалауында миналар орнатумен айналысты. "Эск" және "Экспресс" 1940 жылдың мамыр-маусым айларында Дюнкерк қаласын эвакуациялауға қатысқан жалғыз екі кеме болды, олардың әрқайсысы мыңдаған одақтас әскерлерін құтқарып қалды. 8-ші ЭБ-ның "Fearless", "Escapade", "Faulknor" және "Foxhound" кемелері маусым айының соңында "Ark Royal" және ұрыс крейсерін Гибралтарға алып барды, онда олар H күшін құрды. Сегіз күннен кейін олар "Forester", "Foresight" және "Escort" кемелерімен бірге Мерс-эль-Кебирге шабуылға қатысты. Соңғы кеме 11 шілдеде Мальта конвойын қорғай отырып, итальяндық су асты кемесімен батырылды. H күшінің көпшілігі тамыздың басында қысқа уақытқа Ұлыбританияға оралды, бірақ айдың соңында 8-ші ЭБ-да "Faulknor", "Forester", "Foresight", "Firedrake", "Fortune", "Fury" және 31 тамыз бен 1 қыркүйек аралығында "Эск", "Экспресс" және тағы үш мина тартушы эсминецтер голландтық Тексел аралының жанында мина өрісін орнатты. Осылай жүріп, соңғы кеме минаға соғылып, алдыңғы бөлігі жарылып кетті. "Эск" көмек көрсету үшін жақындап келе жатып, екі минаға соқтығысып, екіге бөлініп, ауыр зардап шекті. "Экспресс" 1941 жылдың қазан айына дейін созылған жөндеу жұмыстары үшін Англияға қайтарылды. Ал "Форсайт" 25-ші күні француз су асты кемесі "Бевезиерді" батырды. Ұрыс аяқталғаннан кейін "Эскапад" пен "Эхо" Отандық флотқа оралды және флотты сүйреу міндеттерін қайтадан бастады. 17 қазанда "Фейм" суға батып, бірнеше ай бойы судан шығару мүмкін болмады. Келесі күні "Файрдрайк" эсминецпен және екі Корольдік әуе күштері ұшақ қайықтарымен бірге итальяндық "Дурбо" су асты кемесін батырды. "Fury", "Encounter", "Faulknor", "Firedrake" және "Forester" 27 қарашада Спартивенто мүйісіндегі шешілмейтін шайқасқа қатысты. 1941 жылы 8-ші ЭБ H күшін сүйреп апады, өйткені ол бірнеше конвойларды және Мальтаға ұшақтарды тасымалдаған авианосецтерді қамтыды. Соңғы миссиялардың бірінен қайтып келе жатып, "Forester", "Foresight", "Faulknor", "Fearless" және "Foxhound" 1940 жылы суға түскен U 138 су асты кемесін батырды. Бір айдан кейін, 23 шілдеде итальяндық бомбалар "Қорқытсызды" Мальтаға конвойды сүйреп бара жатқанда зақымдады. Оны "Форсайт" апатты кемесі батыруға мәжбүр болды. 8-ші флот кемелерінің көбісі жөндеу және қайта жөндеу үшін тамыз бен қазан аралығында үйлеріне оралды. "Encounter" сәуір айында Жерорта теңіз флотына ауыстырылды және бірнеше ай бойы жөндеу жұмыстары жүргізілді, өйткені ол Мальтада бомбалаудан қатты зақымдалды. Содан кейін кеме қараша айында Шығыс флотына ауыстырылды және келесі айда Сингапурға келді. "Eclipse", "Echo" және "Electra" 1941 жылдың басында Үйдегі флоттың 3-ші эсминецтер бригадасына тағайындалды, онда олар флоттың үлкен кемелерін алып жүрді, ал олар неміс саудагерлерін іздеді және басқа миссияларды орындады. "Эскапад" тамызда Ресейге конвойларды сүйреуді бастады және келесі жылдың көп бөлігінде осылай істеді. "Электра" бірнеше ай бойы солай істеді, содан кейін қазан айында "Экспресспен" бірге "батыс князі" және ұрыс крейсерін Сингапурға сүйреуге жіберілді. "Экспресс" және "Электра" 9 желтоқсанда солтүстікке бағыт алған "батыс князі" және "Repulse" кемелеріне сүйреушілердің жартысы болды, бірақ жапондық бомбалаушылар екі капиталдық кемені батырғанда олар көп нәрсе жасай алмады, тек 3000-ға жуық құтқарылғандарға көмектесе алды. Сингапурға оралғаннан кейін олар "Encounter" және басқа эсминецтермен бірге Сингапур мен Сунда бұғазы арасында кемелерді сүйреуге қосылды. "Электра" және "Encounter" 1942 жылдың 27 ақпанында Жава теңізі шайқасында "Exeter" крейсерін сүйреп апады. Соңғы кеме жапондық эсминецпен батырылды, өйткені ол "Exeter"дің шегінуін қамтамасыз етті. Бірнеше күннен кейін "Encounter" және американдық "Pope" эсминецтері зақымдалған "Exeter"ді Цейлонға бағытталған жолда сүйреп апады, олар төрт жапондық ауыр крейсерлерімен және олардың сүйреушілерімен кездесті. "Encounter" және "Exeter" келесі шайқаста 1 наурызда батырылды. "Экспресс" осы шайқастардың ешқайсысына қатыспады, өйткені ол ақпан айының басында казандық бөлмесіндегі өрттен зақымдалды және оның жөндеу жұмыстары сәуір айына дейін басталған жоқ. "Fortune" ақпан айында Шығыс флотына әпкесімен қосылды, ал "Foxhound" екі айдан кейін қосылды. 27 наурызда "Fury", "Eclipse" және жеңіл крейсер "PQ 13" конвойын Арктикада сүйреп апады, олар үш неміс эсминецтерімен тоқтатылды. Нәтижесінде крейсер өзінің торпедосынан зақымдалды және "Eclipse" екі рет соққыға ұшырады, бірақ крейсер неміс эсминеці "Z26"ді батырды. "Foresight", "Forester" және жеңіл крейсер "QP 11" конвойын Мурманскіден Исландияға сүйреп апады, олар 29 сәуірде "Edinburgh" торпедоланды. Екі соққы оның рульдік басқаруын бұзды және оны екі эсминец сүйреуге мәжбүр болды. Екі күннен кейін олар үш неміс эсминецтерімен шабуылға ұшырады, олар "Foresight" пен "Forester"ді қатты зақымдады және "Edinburgh"ге тағы бір торпедо жіберді, оны жарамсыз етті. Екі эсминец құтқарылғандарды алып, крейсерді батырып жіберді. Мурманскіде уақытша жөнделген әпкелер "Тринидадтың" үйге сүйреуіне қатысты, олар 15 мамырда неміс бомбалаушысымен өртке түсті және батырылуға мәжбүр болды. "Faulknor", "Fury", "Escapade", "Echo" және "Eclipse" мамыр-қыркүйек айларында Арктика конвойларын сүйреп апады, "Faulknor" 12 қыркүйекте "PQ 18" конвойын сүйреп бара жатып U 88 су асты кемесін батырды. "Foresight" және "Fury" тамызда "Pedestal" операциясы кезінде флотты сүйреуге уақытша бөлінді, оның барысында біріншісі торпедоланды және батырылуға мәжбүр болды. Жөндеу кезінде "Fame" эскорт эсминеціне айналдырылды және қыркүйекте аяқталғаннан кейін БЖК-ға қосылды. Бір айдан кейін ол "SC 104" конвойын қорғап тұрғанда U 353 су асты кемесін батырды. "Fearless" 16 желтоқсанда U 211 су асты кемесімен торпедоланды және батырылды. 1942 жылдың желтоқсанында Ресейге конвойлар қайта басталғанда, "Fury", "Forester", "Faulknor", "Eclipse" және "Echo" эскорт ретінде тағайындалды. "Fury" және "Eclipse" 1943 жылдың наурыз-мамыр айларында БЖК эскорттарын күшейту үшін бөлінді, "Fame" және "Escapade" әпкелерімен бірге неміс су асты кемелерінің шабуылдары шарықталу кезінде қосылды. Бұрынғы...

All of the E class were assigned to the 5th Destroyer Flotilla (DF) of the Home Fleet upon commissioning during 1934. Following the Italian invasion of Abyssinia, the entire flotilla was sent to the Red Sea in August 1935 to monitor Italian warship movements until April 1936. Refitted upon their return, many were deployed to Spanish waters during the Spanish Civil War in 1936–39 to intercept shipping carrying contraband goods to Spain and to protect British flagged ships. While the F class ships were assigned to the 6th Destroyer Flotilla of the Home Fleet, they followed much the same pattern as their E class sisters. In April 1939 the 5th and 6th DFs were renumbered the 7th and 8th Destroyer Flotillas, respectively. In mid 1939, newly commissioned J class destroyers began to replace the E class ships and they were reduced to reserve for lack of manpower. Increasing tensions with Nazi Germany in August, caused the British to mobilize the Navy's reserves, which allowed the ships to be manned again and assigned to the 12th Destroyer Flotilla of the Home Fleet. When the war began on 3 September, the E class ships, except for the two minelayers, Esk and Express, were assigned to the Western Approaches Command (WAC) for convoy escort and patrolling duties, while the Fs remained with the Home Fleet, performing the same sorts of tasks. Most of the E class remained with the WAC until April 1940, but several were transferred to Rosyth Command at the end of 1939. Exmouth was one of these and was sunk by U 22 was launched in 1936. on 21 January 1940 in the Moray Firth. On the other hand, Escapade forced U 63 was launched in 1939. to the surface on 25 February, which was then scuttled by her crew, and Fortune sank U 44 was launched in 1939. on 20 March. Esk and Express were assigned to the specialist 20th Destroyer Flotilla shortly after the war began, together with the four minelayers, and were busy laying mines in the North Sea and off the English coast through April–May 1940. Esk and Express were the only two ships committed to the evacuation of Dunkirk in May–June, each rescuing thousands of Allied troops. Fearless, Escapade, Faulknor, and Foxhound of the 8th DF escorted Ark Royal and the battlecruiser to Gibraltar in late June, where they formed Force H. Eight days later, they participated in the attack on Mers el Kébir against the Vichy French ships stationed there, together with Forester, Foresight and Escort. The latter ship was sunk by an Italian submarine on 11 July while covering a Malta convoy. Most of Force H returned to the UK for a brief refit in early August, but upon their return at the end of the month, the 8th DF now consisted of Faulknor, Forester, Foresight, Firedrake, Fortune, Fury, and On the night of 31 August/1 September, Esk, Express and three other minelaying destroyers laid a minefield off the Dutch island of Texel. While doing so, the latter ship struck a mine that blew her bow off. While closing to render aid, Esk struck two mines that broke her in half with heavy casualties. Express was towed back to England for repairs that lasted until October 1941. and Foresight sank the submarine French submarine Bévéziers on the 25th. After the battle, Escapade and Echo returned to the Home Fleet and resumed their regular duties of fleet escort. On 17 October, Fame ran aground and could not be refloated for several months. The following day, Firedrake together with the destroyer and two Royal Air Force flying boats sank the Italian submarine Durbo. Fury, Encounter, Faulknor, Firedrake, and Forester participated in the inconclusive Battle of Cape Spartivento on 27 November. In 1941, the 8th DF escorted Force H as it covered multiple convoys and aircraft carriers flying off aircraft to Malta. While returning from one of the latter missions, Forester, Foresight, Faulknor, Fearless and Foxhound sank U 138 was launched in 1940. on 18 June. A month later, Fearless was crippled by Italian bombs on 23 July while escorting a convoy to Malta and had to be scuttled by her sister Foresight while Firedrake was badly damaged by near misses and had to return to Gibraltar for repairs. The ships of the 8th DF mostly returned home between August and October for repairs and refits. Encounter was transferred to the Mediterranean Fleet in April and spent several months under repair as she was badly damaged by bombs at Malta. The ship was then transferred to the Eastern Fleet in November and arrived at Singapore the following month. Eclipse, Echo, and Electra were assigned to the 3rd Destroyer Flotilla of the Home Fleet at the beginning of 1941 where they escorted the larger ships of the fleet while they were searching for German commerce raiders and on other missions. Escapade began escorting convoys to Russia in August and continued to do so for most of the following year. Electra did the same for several months until she was detailed to escort the battleship and the battlecruiser to Singapore in October, together with Express. Express and Electra were half of the escorts for Prince of Wales and Repulse as they sailed north on 9 December, but could do little as the Japanese bombers sank the two capital ships other than help to rescue the 3,000 odd survivors. Upon their return to Singapore, they joined Encounter and the other destroyers there escorting ships between Singapore and the Sunda Strait. Electra and Encounter escorted the heavy cruiser during the Battle of the Java Sea on 27 February 1942. The former ship was sunk by a Japanese destroyer as she covered Exeters withdrawal. Several days later, Encounter and the American destroyer Pope were escorting the damaged Exeter en route to Ceylon when they encountered four Japanese heavy cruisers and their escorts. Encounter and Exeter were sunk in the subsequent battle on 1 March. Express did not participate in any of these battles because she'd been damaged by a boiler room fire in early February and her repairs did not begin until April. Fortune joined her sister with the Eastern Fleet in February, with Foxhound following two months later. On 27 March, Fury, Eclipse and the light cruiser were escorting Convoy PQ 13 in the Arctic when they were intercepted by three German destroyers. In the ensuing action, the cruiser was damaged by one of her own torpedoes and Eclipse was hit twice, although the cruiser sank the German destroyer Z26. Foresight, Forester and the light cruiser were the close escort for Convoy QP 11, returning from Murmansk to Iceland, when Edinburgh was torpedoed on 29 April. The two hits disabled her steering and she had to be towed by the two destroyers. Two days later, they were attacked by three German destroyers which badly damaged Foresight and Forester and put another torpedo into Edinburgh, crippling her. The two destroyers took off the survivors and scuttled the cruiser. Temporarily repaired at Murmansk, the sisters were part of Trinidads escort home when she was set on fire by a German bomber and had to be scuttled on 15 May. Faulknor, Fury, Escapade, Echo, and Eclipse escorted more Arctic convoys in May–September, Faulknor sinking U 88 was launched in 1941. on 12 September while escorting Convoy PQ 18. Foresight and Fury were briefly detached to escort the fleet during Operation Pedestal in August, during which the former was torpedoed and had to be scuttled. While being repaired, Fame was converted into an escort destroyer and was assigned to the WAC, joining her sister, Fearless, upon its completion in September. A month later, she sank U 353 was launched in while protecting Convoy SC 104. Fearless was torpedoed and sunk by U 211 was launched in on 16 December. When convoys to Russia resumed in December 1942, Fury, Forester, Faulknor, Eclipse, and Echo were assigned as escorts. Fury, and Eclipse were detached to augment the escorts of the WAC in March–May 1943, joining their sisters, Fame and Escapade, when German submarine attacks reached their peak. The former had already sunk U 69 was launched in 1940. on 17 February while escorting Convoy ONS 165. Express, Fortune and Foxhound was assigned to the Eastern Fleet at the beginning of 1943, but the first two returned to Britain in February to begin refits, during which they were transferred to the Royal Canadian Navy and renamed Gatineau and Saskatchewan in June and May, respectively. Foxhound followed in August and was converted into an escort destroyer before being given to the Canadians in February 1944 and renamed Qu'Appelle. Forester was assigned to Escort Group C1 of the WAC in June. Escapade was badly damaged by a premature detonation of her Hedgehog projectiles in September and was under repair until the end of 1944. Faulknor, Fury, Echo, and Eclipse were transferred to the Mediterranean Fleet to escort the covering force during the invasion of Sicily in July and the subsequent landings in mainland Italy. Faulknor, Fury, and Eclipse participated in the Dodecanese Campaign after the surrender of Italy in September and the latter ship sank after hitting a mine on 24 October. Echo began a long refit at Malta in December and was loaned to the Royal Hellenic Navy upon its completion in April 1944. Renamed Navarinon, she supported government forces during the Greek Civil War and was retained after the end of the war. Faulknor and Fury later supported operations in Italy before returning to the UK for Operation Overlord in June. While escorting Convoy HX 280, Gatineau helped to sink U 744 was launched in on 6 March, four days later Forester participated in the sinking of U 845 was launched in Fame, Forester, Gatineau, Saskatchewan, and Qu'Appelle joined their sisters covering the preparations for the invasion of Normandy and the invasion itself. Fame and two others destroyers sank U 767 was launched in on 18 June. Fury struck a mine on 21 June and was forced to beach herself to prevent her from sinking. She was written off after she was salvaged and was broken up for scrap beginning in September. Saskatchewan and Gatineau returned to Canada in August for lengthy refits that lasted into 1945 after which they returned to the UK. Qu'Appelle returned to the North Atlantic in October and Forester helped to sink U 413 was launched in on 20 August and then was sent back to the North Atlantic. Escapade was fitted with the new Squid anti submarine mortar when her repairs were finished.

Соғыстан кейінгі

Гатино, Саскачеван және К’Аппель 1946 жылы резервке жіберілгенге дейін және кейіннен металл терісіне сатылғанға дейін канадалық әскерлерді елге қайтару үшін қолданылды, бірақ Гатино 1948 жылы Британдық Колумбияда толқын қысқыш ретінде пайдалану үшін батырылды. Фолкнор мен Форестер 1945 жылы резервке алынып, келесі жылы бөлшектелді. Эскапед 1946 жылға дейін суастына қарсы күрес флотилиясында қызмет еткендіктен, бір жыл бойы активті қызметте болды, бірақ кеме келесі жылы жойылды. Көптеген әпкелерінен айырмашылығы, Фейм 1947 жылға дейін активті қызметте болды, содан кейін резервке жіберілді. 1949 жылы Доминикан Республикасына сатылып, Generalissimo деп аталды. 1962 жылы Санчес деп қайта аталды және 1968 жылы қолдан шығарылды. Наваринон кейін оқу кемесі болды, 1956 жылы Корольдік теңіз күштеріне қайтарылды және келесі жылы бөлшектелді.