Гай Юлий Цезарь Страбон: Рим саяхатшысы, шешен және ақын
Gaius Julius Caesar Strabo
Гай Юлий Цезарь Страбон: римский сенатор, оратор, поэт (131-87 жж.б.д.). Биография, политическая карьера, участие в Lex frumentaria и Социальной войне.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рим сенаторы, оратор және ақын (б.з.д. 131 – 87)
Roman senator, orator and poet (c. 131 – 87 BC)
Гай Юлий Цезарь Страбон "Вописк" (б.з.д. 131 – 87) – Луций Юлий Цезарь мен оның әйелі Попилияның кіші ұлы, б.з.д. 90 жылы консул болған Луций Юлий Цезарьдің інісі. Оның "Страбо" деген аты көздерінің қиық болуын көрсетеді, ал "Вописк" деген лақап аты егіздердің бірінің тірі қалғанын білдіреді. Б.з.д. 103 жылы ол трибун Луций Аппулей Сатурнин ұсынған Lex frumentaria аграрлық заң жобасын жүзеге асыруды қадағалау жөніндегі комиссия мүшесі болды. Страбон б.з.д. 99 жылы понтифик, б.з.д. 96 жылы квестор, ал б.з.д. 90 жылы эдил болды. Әлеуметтік соғыс кезінде Страбон әлі претор болмағандықтан консулдыққа үміткер болды. Оның кандидатурасын трибундар Публий Сульпиций Руф және Публий Антистий қабылдамады, бұл б.з.д. 89 жылы желтоқсанда көшедегі қақтығыстарға әкелді. Страбон қызметтен босатылғаннан кейін Сулла мен Квинт Помпей Руф б.з.д. 88 жылы консул болып сайланды. Б.з.д. 87 жылы азаматтық соғыстан кейін ол ағасымен бірге Марийдің жақтастары тарапынан көшеде өлтірілді. Ливийдің айтуынша, олардың бастары спикердің трибунасында көрсетілді. Цезарь Страбон Вописк грек тақырыбында кем дегенде үш трагедия жазды. Осы пьесалардың арасында "Адраст", "Текмеза" және "Тевтра" бар. Пьесалардың тек фрагменттері ғана сақталған. Цицеронның сөзіне сәйкес, ол өткір ойы мен юморымен танымал оратор болған. Цицерон "De Oratore" атты диалог жариялады, онда Страбон юмордың сөйлеуде маңыздылығын түсіндіреді. Ол Луций Юлий Цезарьдің (б.з.д. 64 жылы консул), Юлияның және Марк Антонийдің атасы болды.
Gaius Julius Caesar Strabo "Vopiscus" (c. 131 – 87 BC) was the younger son of Lucius Julius Caesar and his wife Popillia, and younger brother of Lucius Julius Caesar, consul in 90 BC. His cognomen 'Strabo' indicates he was possibly cross eyed, and the nickname 'Vopiscus' suggests he was a surviving member of a set of twins. In 103 BC, he was on a committee to supervise the implementation of the Lex frumentaria, an agrarian bill, proposed by tribune Lucius Appuleius Saturninus. Strabo became a pontifex in 99 BC; a quaestor in 96 BC and an aedile in 90 BC. In the midst of the Social War, Strabo stood for the consulship even though he had not yet been praetor. His candidacy was rejected by tribunes Publius Sulpicius Rufus and Publius Antistius, which led to street clashes in December 89 BC. After Strabo was dismissed Sulla and Quintus Pompeius Rufus were elected consuls for 88 BC. Along with his brother he was killed in the streets by partisans of Marius following the civil war in 87 BC. According to Livy, their heads were exposed on the speaker's platform. Caesar Strabo Vopiscus wrote at least three tragedies with Greek themes. These plays were Adrastus, Tecmesa and Teutras. Only fragments of the plays survive. According to Cicero, he was an orator known for his wit and humour. Cicero published a dialogue called De Oratore, in which Strabo explains why humour is important in speech. He was an uncle to Lucius Julius Caesar (consul in 64 BC), Julia, and a great uncle to Mark Antony.