Қытайдың радикалды өнер тарихы: тыйым салынған өнер мен протест
Performance art in China
Қытайдағы перформанс өнері 1970-жылдардан бері дамып келеді, мемлекеттік өнер мектептеріне қарсылық ретінде туындаған. Заңсыз болса да, халықаралық аренада танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытайдағы перформанс өнері 1970-жылдардан бері Қытайдың мемлекеттік басқарылатын өнер мектептерінің өте дәстүрлі сипатына жауап ретінде дамып келеді. Қазіргі уақытта ол тыйым салынғанмен, оның танымал болуы артып келеді. 1999 жылы Венеция биенналесіне 19 қазіргі заманғы қытай суретшісінің енгізілуі арқылы қазіргі қытай өнерінің маңыздылығы мойындалды. Соңғы жылдары осы суретшілердің көптегені фотосурет немесе фильм үшін арнайы перформанстар жасады.
Performance art in China has grown since the 1970s as a response to the very traditional nature of Chinese state run art schools. It has become more popular in spite of the fact that it is currently outlawed. In 1999, the importance of contemporary Chinese art was recognized by the inclusion of 19 contemporary Chinese artists in the Venice Biennale. In recent years, many of these artists have made performances specifically for photography or film.
Мысалдар
Қытайдың кейбір экстремалды өнер үлгілері Батыста жақсы танымал болды. 2000 жылы Чэнду қаласынан шыққан суретші және өнерпаз Чжу Ю, мемлекеттік аборттардың халықты бақылау құралы ретінде қолданылуына қарсылық білдіре отырып, өзінің ұрық жеп жатқандай суреттерін түсіріп, үлкен дау тудырды. Пэн Ю және Сун Юань да адам дене мүшелерімен, сондай-ақ тірі жануарлармен жұмыс істеген және олар да осылай әйгілі болды. 2005 және 2006 жылдары Батыста кеңінен көрме өткізген жас өнерпаздардың арасында Пекиндегі Дадао Тірі өнер фестивалінің ұйымдастырушысы Шу Янг, өзінің жеке куәлігінің нөмірін өзінің арқасына тату жасатуымен танымал Ян Жичао және 2000 жылы Шанхай биенналесіне қарсы Шанхайда өткен "Жарайды, Жарайды" (Fuck Off) атты көрме аясында аштан өлуге ұшыраған Ван Чую бар. Олар көне өнерпаз және куратор Ай Вэйвэйге алғылылықтарын білдіреді. Ма Лиумин, Чжу Мин және Хэ Юньчан да белгілі суретшілер. Қытай режиссері Ван Сяошуайдың 1996 жылы Ву Минг псевдонимімен түсірген "Қырау" (қытайша атауы: Jidu Hanleng; 极度寒冷) фильмінің басты кейіпкерлері – бірнеше көшеде өнер көрсететін қытай өнерпаздарының тобы.
Some of the more extreme examples of Chinese performance art have become notorious in the West. In 2000, Zhu Yu, a painter and performance artist from Cheng Du, created a scandal by taking a number of photographs of himself, supposedly eating a fetus as a protest against state abortions as a means of population control. Peng Yu and Sun Yuan have also worked with human body parts as well as with live animals and are equally notorious. Some younger performance artists who have exhibited widely in the west in 2005 6 are Shu Yang, the organiser of the Dadao Live Art Festival in Beijing, Yang Zhichao, famous for having his identity card number branded on his back and Wang Chuyu who went on hunger strike as part of an exhibition called Fuck Off that took place in Shanghai in 2000 in opposition to the Shanghai Biennale. They acknowledge a debt to older performance artist and curator Ai Weiwei. Other well known artists are Ma Liuming, Zhu Ming, and He Yunchang. The 1996 film Frozen (Chinese title: Jidu Hanleng; 极度寒冷) by Chinese director Wang Xiaoshuai, made under the pseudonym Wu Ming, has as its protagonists a group of Chinese performance artists, who are shown engaging in several street performances in the film.