Хунг Лю (1948-2021) – американдық суретші, Қытайда туған. Заманауи кескіндеме, аралас техникалар, инсталляциялар авторы. АҚШ-та мансап құрған тұңғыш қытай суретшісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай-американдық суретші (1948–2021)
Chinese American painter (1948–2021)
Хун Лю (劉虹) (17 ақпан 1948 – 7 тамыз 2021) – Қытайда туған американдық заманауи суретші. Ол негізінен суретші болған, сонымен қатар аралас техникада және нақты орынға арналған инсталляциялармен де жұмыс істеді. Қытайдан АҚШ-та мансап құрған алғашқы суретшілердің бірі болды. 1998 және 1999 жылдары Людің туындыларынан жасалған он жылдық ретроспективалық көрме АҚШ-тағы көптеген қалаларды аралады. "Көшпенді рухтар: Хун Людің өнері" – Людің 40-тан астам коллекциясынан алынған суреттерін қамтитын ретроспективалық жинақ.
Hung Liu (劉虹) (17 February 1948 – 7 August 2021) was a Chinese born American contemporary artist. She was predominantly a painter, but also worked with mixed media and site specific installation and was also one of the first artists from China to establish a career in the United States. A ten year retrospective of Liu's work traveled nationally in the U. S. in 1998 and 1999. Summoning Ghosts: The Art of Hung Liu was a retrospective collection of Liu's work with paintings from more than 40 collections displayed.
Қытайдағы ерте өмір және еңбек
Хун Лю 1948 жылы Қытайдың Чанчунь қаласында дүниеге келді. Ол туғаннан кейін көп ұзамай әкесі Қытайдың Гоминьдан партиясының мүшесі болғандықтан түрмеге қамалды. 1958 жылы Хун Лю 10 жасында әпкесімен бірге Пекинге келіп, танымал 北师大 女附中 (қазіргі Пекин Нормалдік университетіне қарасты эксперименталды жоғары мектеп) оқуға түсті. 1970 жылы, Қытайдағы Мәдени революция басталғанына екі жыл өткен соң, Лю Хуайроуға, Пекин маңындағы шағын ауылға жіберілді. 1968 жылдан 1972 жылға дейін ол жергілікті ауыл тұрғындарымен бірге өмір сүрді және жұмыс істеді. 1975 жылы Пекин мұғалімдер институтын бітірді, ал Пекиндегі Орталық көркемсурет академиясында қабырғаға сурет салу бойынша аспирантурада оқыды. Студент кезінде Людың өнер біліміне қатаң шектеулер қойылды. Студенттер еліктеуге міндетті болған шектелген және академиялық стиль Людің пікірінше, сандар бойынша сурет салу сияқты еді. Сурет салуға көмектесу үшін камераларды пайдалануға тыйым салынғанмен, Лю Хуайроудағы жергілікті шаруаларды отбасыларымен бірге жасырын түрде суретке түсіріп, олардың суреттерін салды. Бұл сондай-ақ тарихи естеліктердің жоғалуының метафорасы ретінде қарастырылады: өнер сыншысы Билл Берксон Людың картиналарындағы тамшыларды "еске ұқсас" деп сипаттап, "[ес] бұрмаланады" деді. Көптеген туындылар суретшінің 19 ғасырға тән қытайлық фотосуреттер жинағынан алынған, олардың көпшілігі әйелдердің жыныстық қызметін ұсынады. Лю өзінің суреттері "оларға, ұмытылғандарға жаңа өмір сыйлайды" деп сенді. Куратор Рене де Гусман айтқандай, оның суреттері қытай тарихының және естеліктерінің егжей-тегжейін американдық көрерменге жеткізеді. Сан-Францискодағы Заманауи өнер мұражайына жазған Келли Людың суреттері "тарихи фотосуреттердің құжаттамалық сенімділігіне күдік тудырады, оларды сурет салудың терең ойлауға жетелейтін процесіне ұшыратады. [ ] Оның суреттеріндегі мағынаның көп бөлігі фотосуреттерге негізделген бейнелерді жуу және тамшылау тәсілінен туындайды, бұл естеліктің тарихқа айналуын көрсетеді". "Америкалық Exodus" сериясында Лю американдық тақырыптарға назар аударады, Доротея Ланге фотосуреттерінен кейін Тозаңды дала және Ұлы депрессияның суреттерін жасайды. "Сүйіспеншілік құдайы / Еркіндік құдайы" сияқты туындыларда маңызды аралас материалдар (көбінесе антикалық немесе қолмен жасалған заттар) қолданылады, олар туындыға тікелей бекітіледі немесе оның жанында орналастырылады. Лю өзінің инсталляциялық жұмыстарын муральші ретінде қолданған қағидалардың жалғасы ретінде қарастырды: "үлкен ауқымда жұмыс істеу және жағдайдың ерекшелігін ескеру қабілеті. Инсталляция жасау үшін жұмысты үшінші өлшемге жылжыту жеткілікті болды". Людың суреттері көбінесе тақырыптың контурларына сәйкес жасалған арнайы кенептерді пайдалану арқылы мүсіндік өлшемділікке ие болады. "Менің құпия бостандығым" атты сериясындағы миниатюралық пейзаждар Людың Да Дулиангеде болған кезінде жасалған, күнделікті өмірдің көріністерін бейнелейді. Олардың атауы олардың жасалуындағы бүлікшілдік рухқа сілтеме жасайды: Лю кішкентай бояу қорабы мен щеткаларды шапанының астына жасырып, әр кішкентай суретті жылдам бояды. Джефф Келли Людың "сол кездегі Қытайдағы мақсаты радикалды болды: мемлекеттік идеологияға немесе партиялық директиваға қызмет ету емес, жай ғана сурет салу. Сурет салудың таза ләззатын сезіну".
Hung Liu was born in Changchun, China in 1948. Shortly after her birth, her father was imprisoned for being a member of the Kuomintang of China. In 1958, Hung Liu followed her aunt to Beijing at the age of 10 and entered the famous 北师大 女附中 (now The Experimental High School Attached to Beijing Normal University). In 1970, two years after the beginning of China's Cultural Revolution, Liu was sent to Huairou, a small village in the Beijing countryside, where she lived and worked among the local villagers from 1968 to 1972. She attended Beijing Teachers College in 1975 and studied mural painting as a graduate student at the Central Academy of Fine Arts in Beijing. As a student Liu's art education had strict limits; the constrained and academic style which students were forced to emulate has been likened by Liu to paint by numbers. Although the use of cameras to aid painting was prohibited, Liu rebelled by secretly taking photographs of local farmers in Huairou with their families and making drawings of them. It has also been characterized as a metaphor for the loss of historical memory: the dripping in Liu's paintings is described by art critic Bill Berkson as "analogous to memory" and how "[memory] is blurred." Many works were drawn from the artist's personal collection of 19th century Chinese photographs, a large portion of which feature prostitutes. Liu believed her paintings "gives a spirit to them, the forgotten." As curator Réne de Guzman writes, her paintings bring details of Chinese history and memory into the present for American viewer. Writing for the San Francisco Museum of Modern Art, Kelley suggests that Liu's paintings "challenge the documentary authority of historical photographs by subjecting them to the more reflective process of painting [ ] Much of the meaning in her paintings comes from the way the washes and drips dissolve the photo based images, suggesting the passage of memory into history." In her American Exodus series, Liu addresses American subject matter, creating images of the Dust Bowl and the Great Depression after the photographs of Dorothea Lange. Pieces such as Goddess of Love/Goddess of Liberty incorporate significant mixed media elements (often antique or hand made objects) either installed in close proximity to or mounted directly onto the piece. Liu cited her installation work as a continuation of the principles she utilized as a muralist "an ability to work in large scale and to take the site specificity of the situation into account. Creating an installation merely required pushing the work out into the third dimension". Liu's paintings also often incorporate a sculptural dimensionality through the use of custom canvases shaped to the contours of their subject matter. in her series called "My Secret Freedom." These miniature landscape paintings, created during Liu's time at Da Dulianghe, depict scenes of everyday life. Their title refers to the rebellion inherent in their creation: Liu had to hide a small paint box and brushes beneath her coat and painted each tiny image quickly. Jeff Kelley writes that Liu's "intent was radical in China at the time: to paint not in the service of state ideology or party dicta, but simply to paint. To paint for the sheer pleasure of painting."
Иммиграция және шетелдіктердің тұруы туралы көрме
Лю 1984 жылы АҚШ-қа көшіп келді. Ол Сан-Диегодағы Калифорния университетінің 1986 жылғы түлегі. 1988 жылы Сан-Францискодағы Capp Street Project жобасында резидент-суретші ретінде Лю иммигранттық мәртебесімен байланысты жеке бастың мәселесіне баса назар аударатын бірқатар туындылар жасады. Олардың арасында осы аттас «Шет елдік резидент» (Resident Alien) картинасы болды. Бұл Людың алғашқы автопортреті болды, онда суретші өзінің жасыл картасының үлкейтілген нұсқасын бірнеше айқын өзгерістермен бейнеледі, мысалы, оның 1948 жылғы туған күні 1984 жылға, көшіп келген жылына айналды, ал оның есімі «Fortune Cookie» деген сөздермен ауыстырылды. Бұл туындылардың көрмесі Люға өнер әлемінде алғашқы маңызды назар аударуға мүмкіндік берді; «Шет елдік резидент» картинасы кейіннен гендерлік идентиті және әйелдер зерттеулері саласындағы ғалымдармен, сондай-ақ өнер тарихшыларымен көптеген зертеулерге және интерпретацияларға ие болды. Донг Исбистер «Шет елдік резидентті» «диаспоралық сана» арқылы түсінудің тиімді екенін айтады, себебі Лю өзінің тыңдаушыларынан «иммиграцияға байланысты құқықтық, нәсілдік және гендерлік мәселелерге қатысты оның денесінің қалай орналасқанын және бейнеленгенін қарастыруды» сұрайды. Сурет «этникалық, ұлттық және трансұлттық идентиті арасындағы шиеленісті» көрсетеді; сонымен қатар, Лю «өзіне таңылған стереотиптерге бойын үйіре беруге қарсылық танытып, өзінің жеке даусын қосады».
Liu immigrated to the United States in 1984. She is a class of 1986 alumna of the University of California, San Diego. As resident artist at Capp Street Project in San Francisco in 1988, Liu painted a series of works whose main focus was the issue of identity as it relates to immigrant status. Among these was the eponymous Resident Alien. This was Liu's first self portrait, in which the artist painted an enlarged version of her own green card with several pointed changes, e. g. her birthdate of 1948 becoming 1984, the date of her immigration, and her name comically replaced by the words "Fortune Cookie." The off site exhibition of these works brought Liu her first major art world attention; the painting Resident Alien also subsequently received numerous treatments and interpretations by scholars of gender identity and women's studies as well as art historians. Dong Isbister proposes that Resident Alien is best understood via a 'diasporic consciousness,' as Liu asks her audience to "examine how her body is positioned and portrayed in relation to legal, racial, and gender issues based on immigration." The painting evidences the "tension between an ethnic, a national and a transnational identity"; at the same time, Liu "shows resistance to being assimilated into the stereotypes imposed upon her by inserting her own voice."
"Джиу Джин Шан (Ескі алтын тау) "
Людің «Жиу Цзинь Шан» (1994) инсталляциялық жұмысы М. Х. де Янг еске алу мұражайының тапсырысымен жасалған. Бұл жұмыста Лю 200 000 сәлемдесу печеньелерінен теміржол торабын жабатын «алтын тау» құрады. Жолдардың қиылысы Шығыс пен Батыстың мәдени тоғысуын, сондай-ақ трансконтиненталдық теміржолдың Сьерра-Невада кезеңін салу кезінде қаза тапқан қытай иммигранттарын еске салады. «Жиу Цзинь Шан» (Ескі алтын тау) 2013 жылы Миллс колледжінің өнер мұражайында «Хун Лю: Құрбандықтар» көрмесі аясында да орнатылды. Оукленд порты бұл инсталляцияны 300 000 долларға тапсырды. Инсталляцияда 80 кран бейнеленген, олар үйлерін тастап кетіп жатқан немесе саяхаттан оралып келе жатқан адамдарға демеу беру және құт-береке тілеу үшін жасалған. Лю картинаны эмальмен, өзінің ерекше стилінде – бояудың тамшылауына рұқсат беру арқылы суреттеді.
Liu's installation work Jiu Jin Shan (Old Gold Mountain) (1994) was originally commissioned by the M. H. de Young Memorial Museum. In this work, Liu created a "gold mountain" made of 200,000 fortune cookies, engulfing a crossroads of railroad tracks. The junction of the tracks references the cultural intersection of East and West, as well as the Chinese immigrants who perished during the building of the Sierra Nevada stage of the transcontinental railroad. Jiu Jin Shan (Old Gold Mountain) was also installed at the Mills College Art Museum in 2013 as part of the exhibition Hung Liu: Offerings. The installation was commissioned by the Port of Oakland for $300,000. The installation depicts 80 cranes that are meant to comfort and give blessings to people who are leaving their homes or returning from travel. Liu painted the work with enamel in her signature style of allowing the paint to drip.
Жүректерді шақыру ретроспективті
"Аруақтарды шақыру: Хун Людің өнері" – Лиудің туындыларының ретроспективті жинағы, оның ішінде 80-ге жуық картина, сонымен қатар фотосуреттер, зерттеулер мен эскиздер жинағы. Бұл оның ең толық көрмесі болып табылады, онда 40-тан астам жеке коллекциядан суреттер қойылған. Көрме Людің 1960 жылдардың соңынан бастап өнер жолындағы барлық туындыларын қамтиды. Бұл картиналар оның жеке тарихымен, Маолық режим, Ұлы серпіліс және Мәдени революция тәжірибесімен, сондай-ақ ежелгі Қытай тақырыптарымен байланысты. Калифорнияның Окленд мұражайының бас кураторы Рене де Гусман Хунг Люмен бірлесіп көрмені ұйымдастырды. Суретші көрмені "Мен қайдан келгенімді, неге қызығушылық танытқанымды және Қытайда не істеуге болатынын толық қамтитын толық айналым" деп сипаттады.
Summoning Ghosts: The Art of Hung Liu was a retrospective collection of Liu's work, including around 80 paintings and an assortment of photographs, studies, and sketchbooks. It remains the most extensive exhibit of her work to date, with paintings from more than 40 collections displayed. The exhibit featured works from throughout Liu's artistic career, beginning from the late 1960s; these paintings draw upon her personal history and experience of the Maoist regime, the Great Leap Forward, and the Cultural Revolution, as well as drawing from themes of Ancient China. Réne de Guzman, the chief curator at the Oakland Museum of California, organized the exhibit in collaboration with Hung Liu. The artist describes the exhibit as a " full circle [Comprising] where I come from, what I was interested in, and what was possible to do in China."
Сыйлықтар мен жетістіктер
Лю көптеген марапаттарға ие болды, оның ішінде Ұлттық өнер қорынан екі сурет салу стипендиясы және Джоан Митчелл стипендиясы. Басқа марапаттар қатарына Заманауи өнерді қолдау қоғамы (SECA) сыйлығы мен Eureka Fellowship кіреді. Ол Калифорния штатының Окленд қаласындағы Миллс колледжінде сурет салу профессоры болды, онда 1990 жылдан бастап 2014 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сабақ берді. Ол қайтыс болған кезде Сан-Францискодағы Де Янг мұражайында оның туындыларының қоры көрсетіліп тұрды. Көрме 2022 жылдың 7 тамызына дейін жалғасты. Лю қайтыс болғанға дейін Смитсоновтың Ұлттық портрет галереясында көрме дайындаумен айналысып жатқан. Хун Лю: Уәде етілген жерлердің портреттері 2021 жылдың 27 тамызында ашылып, 2022 жылдың 30 мамырында жабылды.
Liu has received numerous awards, including two painting fellowships from the National Endowment for the Arts and a Joan Mitchell Fellowship. Other awards include a Society for the Encouragement of Contemporary Art (SECA) award and a Eureka Fellowship. She was the Professor Emerita of Painting at Mills College in Oakland, California, where she taught from 1990 until retiring in 2014. At the time of her passing, the De Young Museum in San Francisco had a collection of her work on exhibit. The exhibition ran until 7 August 2022. Liu was in the process of developing an exhibition at the Smithsonian's National Portrait Gallery before her death. Hung Liu: Portraits of Promised Lands opened in August 27, 2021 and closed on May 30, 2022.