Кіріспе

Пуэрто-Рико жазушысы Томас Бланко (9 желтоқсан 1896 - 12 сәуір 1975) – пуэрто-риколық жазушы, ақын, әңгімеші, тарихшы, автор және дәрігер. Бланко 1930 жылдары Пуэрто-Рико мәдениетін талдаған сын мақалаларымен белгілі болған жазушы. Ұлы экономикалық дағдарыс кезінде өмір сүрген буын өкілдері сияқты, оның туындылары саяси және әлеуметтік мәселелерге арналған. Ол сонымен қатар роман, әңгімелер мен өлеңдер де жазды.

Алғашқы жылдар

Бланко (туған аты: Томас Бланко Гейгель) Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласында туып өсті, онда бастауыш және орта білімін католик мектептерінде алды. Жоғары мектепті бітірген соң, ол АҚШ-қа барып, Вашингтондағы Джорджтаун университетінде медицинаны оқуға түсті. Томас Бланко бастапқыда фармацевтикалық саламен айналысып, бірақ көбінесе әдебиетке қызығуын арттырды. Бланко Еуропаны және Испанияны аралап, жазуға деген құмарлығын дамытты. Бланко әдебиет туралы жазды, сондай-ақ ол музыка туралы сын-пікірлер жазатын маман болды.

Жазба шығармалары

Бланко Пуэрто-Рикоға оралды, онда ол Пуэрто-Рико тақырыптарында жазуға өзін арнады. Оның еңбектері 19-шы және 20-шы ғасырлардағы Пуэрто-Рико мәдениетінің жағдайының талдауында өте маңызды деп есептеледі. Томас Бланко 1975 жылдың 12 сәуірінде Сан-Хуан қаласында қайтыс болды. Басқа эсселерінің ішінде Африка және Антильдер мәдениетінің ықпалымен жазылған Палес Матостың поэзиясын талдайтын «Sobre Palés Matos» (1950) және Руаның түрлі картиналарына шолу жасайтын «Miserere: en la muerte de Georges Rouault y luz perpetua luzca en él» (1959) бар. Ол сондай-ақ «Ateneo Puertorriqueño», «Isla Asomante», «Presente», «Revista de la Asociación de Mujeres Graduadas» және «Revista del Instituto de Cultura Puertorriqueña» сияқты көптеген газеттер мен журналдар үшін эсселер жазды. Ол «Ateneo Puertorriqueño» журналында Пуэрто-Риконың әртүрлілігі мен оның аралға тигізетін оң әсері туралы талқылаған «Elogio de la plena» эссесін жазды.

Қысқа әңгімелері

Бланко бірнеше әңгімелер жазды, мысалы Рождество мерекесі туралы «Los aguinaldos del Infante: glosa de Epifanía» (1954), «La dragoneta: cuento de Semana Santa» (1956) және «Cuentos sin ton ni son» (1970).