Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иосиф Мария Ван дер Векен (сондай-ақ Вандр Векен; 1872 – 1964) – бельгиялық өнерді қалпына келтіруші, көшіруші және өнердің жалғандарын жасаушы. Ол ерте Нидерланд суретшілерінің туындыларын өте шебер көшіруді үйренген.
Josephus Maria Van der Veken (also spelled Vander Veken; 1872 – 1964) was a Belgian art restorer, copyist, and art forger who mastered the art of reproducing the works of early Netherlandish painters.
Ерте өмір
Джеф Ван дер Векен Антверпенде дүниеге келді, онда оның ата-анасы кристалл және фарфор тауарларымен айналысатын бизнес жүргізді. Ван дер Векен жас кезінен-ақ көркемдік амбицияларын қанағаттандырды. Әскери міндетін өтеу кезінде ол Антверпендегі Көркемсурет академиясында сурет салу сабақтарына қатысты. Мұнда ол фотосуреттерді көшіру және ескі шеберлердің туындыларын еркін бейімдеу арқылы сурет салу өнерін үйренді. Ол академиялық білімін курстың үздігі болып аяқтады. Содан кейін Ван дер Векен тапсырыс бойынша пастиштер жасауға кірісті және 1908 жылы Брюссельде антиквариат саудагері ретінде танылды. Ол ескі шеберлердің стилін осыншалықты шебер имитациялады, оның туындылары түпнұсқа деп есептелді, тіпті кейбіреулері солай сатылды. Мысалы, 1927 жылы Лондонда өткен Фламанд және Бельгия өнері көрмесінде (1300-1900 жылдар аралығы) оның қолынан шыққан туынды ескі шебердің жұмысы ретінде көрсетілді. Ван дер Векен ұйымдастырушыларды өте зақымдалған түпнұсқаның негізінде жасаған суретін алып тастауға көндіруге мәжбүр болды, бұл оқиға қызу дау тудырды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы оның кәсіби және көркемдік жолында өзгеріс болды, себебі Ван дер Векен қызығушылығын реставрациялау жұмыстарына аударды және өзінің "гиперреставрация" процесін жетілдірді. Бұл процеске ескі, зақымдалған немесе қарапайым туындыны жаңа туындының негізі ретінде қалпына келтіру кірді. Ол фламанд примитивтеріне, әсіресе Роджер ван дер Вейден мен Ян ван Эйкке әуес болды және өзінің айтуынша, ерте Нидерланд суретшілері қолданған жұмыртқамен сурет салу техникасын қайта ашқанымен мақтанды. Бірақ кейіннен ерте Нидерланд суретшілерінің техникасының негізі жұмыртқа емес, майлы бояулар екені дәлелденді.
Jef Van der Veken was born in Antwerp, where his parents operated a crystal and porcelain ware business. From a young age, Van der Veken nourished artistic ambitions. While performing his compulsory military service, he attended drawing classes at the Academy of Fine Arts in Antwerp. Here he learned the art of painting by copying photographs and making free adaptations of the old masters. He completed his academic training at the top of his class. Van der Veken then started to make pastiches on order and established himself as an antique dealer in Brussels in 1908. He became so skilled in mimicking the style of the old masters that his works were taken for originals and some were even sold as such. For instance, at the 1927 London exhibition on Flemish and Belgian Art between 1300 and 1900 a work by his hand was exhibited as an original old master. Van der Veken had to convince the organizers to remove the painting that he had made on the basis of a badly damaged original, provoking a scandal. The start of World War I marked a change in his professional and artistic career as Van der Veken shifted his interest to restoration work and perfected his own restoration process, the "hyperrestauration". This process consisted in the recovery of an old, damaged or modest work, which served as the support for a new creation. He was passionate about the Flemish Primitives, particularly Rogier van der Weyden and Jan van Eyck, and prided himself on having rediscovered the technique of painting with eggs which according to him had been used by early Netherlandish painters. It has been demonstrated since that the basis of the technique of early Netherlandish painters was not the use of eggs but the use of oil based paint.
Қайта қалпына келтіруші ретінде тану
Ван дер Векеннің реставратор ретіндегі беделі соншалық болды, халықаралық тұрғыда танымал өнер тарихшылары Лео ван Пюйвельде мен Жорж Хулин де Лоо оны Бельгия Корольдік Көркемсурет мұражайына ұсынды. Ол онда көп жыл бойы реставратор болып жұмыс істеді, реставрация саласындағы заманауи идеялар мен түсініктерге сай, аз дау тудыратын реставрациялау әдістерін қолданды. Ол көп ұзамай белгілі маман ретінде танылып, Брюггедегі Ескі Сент-Джон госпиталі мен Гронингемұражайындағы Ганс Мемлингтің ең бағалы панноларын қалпына келтіруге шақырылды. Ван дер Векен 1934 жылы Ян ван Эйктің Канон ван дер Паэлемен бірге суреттелген "Балалы Құдай ана" картинасын қалпына келтіруді өзінің ең құрметті жұмысы деп есептеді.
Van der Veken's reputation as a restorer was such that internationally renowned art historians Leo van Puyvelde and Georges Hulin de Loo recommended him to the Royal Museum of Fine Arts of Belgium. He worked there for many years as a restorer using methods of restoration that were less controversial and more in line with contemporary ideas and insights in the field of restoration. He was soon recognized as a renowned expert and was invited to take on the restoration of the finest panels of Hans Memling held by the Old St. John's Hospital and the Groeningemuseum in Bruges. Van der Veken considered his restoration of Jan van Eyck's Virgin and Child with Canon van der Paele in 1934 as his most honorable commission.
Мұра
Ван дер Векен Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бельгия мұражайларының орталық зертханасында жұмысын жалғастырды. Көздері нашарлағанға қарамастан, ол өмірінің соңына дейін еңбек етті, ал оның күйеу баласы Альберт Филиппот, Ван дер Векеннің шәкірті болғандықтан, оның қалпына келтіру жұмыстарын біртіндеп өз міндетіне алды. 1950 жылы Гент алтарь суретінің қалпына келтіру жұмысын Альберт Филиппот бастады. Ван дер Векен 1964 жылы Икселде дүние салды.
Van der Veken continued to work for the Central Laboratory of the Museums of Belgium after the Second World War. Despite the onset of blindness he remained active until the end of his life, and his son in law, Albert Philippot, who had been trained by Van der Veken, gradually took over his restoration tasks. It is Albert Philippot who commenced the restoration of the Ghent Altarpiece in 1950. Van der Veken died in Ixelles in 1964.
Рендерлер жинағы туралы даулар
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ван дер Векен Бельгия Корольдік Көркем Өнер Мұражайлары үшін қалпына келтіру жұмыстарын жалғастырғанда, Рендерс Рендерс коллекциясындағы 20 ерте Нидерланд суретін, соның ішінде Ван дер Векен жұмыс істеген, артық қалпына келтірілген туындыларды 300 килограмм алтынға неміс нацистік көшбасшысы Герман Герингке сатуға мүмкіндік алды. Диптих, шамасы, 1867 жылы, тарихшы Джеймс Уилл ұйымдастырған Брюггедегі көрмеде Жан Гростың портреті көрсетілген кезде бөлінген. Мадоннаның нашар материалдық жағдайы осы екі панельді бөлу туралы шешімге әкелді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған неміс суреті сол кездегі панельдің қиын халде болғанын көрсетеді.
While during the Second World War, Van der Veken continued his restoration work for the Royal Museums of Fine Arts of Belgium, Renders took the opportunity to sell the 20 early Netherlandish paintings in the Renders Collection, including the hyperrestored works on which Van der Veken had worked, to the German Nazi leader Hermann Goering for the price of 300 kilograms of gold. The diptych was probably separated in 1867, the year in which the portrait of Jean Gros was shown at an exhibition in Bruges, organized by the historian James Weale. It was probably the deplorable material condition of the Madonna which led to the decision to separate the two panels of the diptych. A German photo from World War I shows the battered state of the panel at that time.
Қорытынды
Жақында жасалған ғылыми зерттеулердің қорытындысы Ван дер Векеннің де, Рендерстің де қасақана өнер туындыларын жалғандауға тырысқандығын көрсетеді. Осы ақпараттар жарияланғаннан бері Рендерс коллекциясына тиесілі болған немесе Ван дер Векеннің, тіпті оның күйеу баласы Альберт Филиппоның өңдеген барлық туындыларына күдікпен қаралуда. Олардың көптегені Бельгия мен шетелдегі ірі музейлерде ілулі тұр.
The conclusion of the recent scientific findings is that both Van der Veken and Renders appear to have engaged in intentional art forgery. Since these revelations, all the works that had belonged to the Renders Collection or had been handled by Van der Veken and even his son in law Albert Philippot, many of which hang in major museums in Belgium and abroad, are viewed with suspicion.