Никола Ларини – италиялық автожарысшы (1964 ж.т.). Формула-1-де өнер көрсетті, 1994 ж. Сан-Марино Гран-приінде 2-орын алды. Альфа Ромео командасымен жол жарысынан табыс тапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық жарыс жүргізушісі (туған 1964)
Italian racing driver (born 1964)
Никола Ларини (19 наурыз 1964 жылы туған) – итальяндық жарыс жүргізуші. Ол 75 Формула-1 Гран-присіне қатысып, 6 қыркүйек 1987 жылы дебют жасады. Ол трагикалық 1994 жылғы Сан-Марино Гран-приінде Феррари үшін қосымша жүргізуші ретінде екінші орынға ие болды, бірақ карьерасында тек бір рет көбірек ұпай жинады. Ол, негізінен Alfa Romeo үшін жарыс өткізіп, жарыс машиналарын жарыстарда үлкен жетістіктерге қол жеткізді.
Nicola Larini (born 19 March 1964) is an Italian racing driver. He participated in 75 Formula One Grands Prix, debuting on 6 September 1987. He finished second in the tragic 1994 San Marino Grand Prix on a substitute outing for Ferrari, but only scored points once more in his career. He enjoyed greater success in touring car racing, primarily for Alfa Romeo.
Ерте мансап
Тосканадағы Лидо-ди-Камайоре қаласында туған Ларрини 1983 жылы «Формула-Италия» жарыстарында көлік айдаумен айналыса бастады, содан кейін 1984 жылы «Формула-Абарт» класына көтеріліп, жалпы есепте үшінші орынды иеленді. Ол сол жылы Италияның «Формула-3» жарыстарында да қатысты. 1986 жылы «Даллара» көлігімен «Колони» командасы үшін чемпион атанды, ал келесі жылы сол командада «Формула-3000» жарыстарында қысқа мерзімге қатысты.
Born in Lido di Camaiore, Tuscany, Larini began car racing in Formula Italia in 1983, then moved up to Formula Abarth in 1984, placing third overall. He also started in Italian Formula Three the same season. In 1986 he won the title for Coloni in a Dallara, and briefly drove for the same team in Formula 3000 the following year.
Формула бірінші
Ларинидің автоспорттағы қарқынды өрлеуі Колони командасының 1987 жылғы Формула-1 маусымының соңғы екі еуропалық кезеңіне қатысқанда да жалғасты. Ларини Италия Гран-приіне ілікпеді, бірақ Испания Гран-приіне қатысып, ерте шығып қалды. 1988 маусымында ол Оселла Формула-1 командасымен келісім жасады және өте бәсекеге қабілетсіз машинадағы батыл өнерпаздалығы үшін жақсы пікірлер алды, Монако Гран-приінде 9-орын – ең жақсы нәтижесі болды. 1989 маусымында да Озелламен жалғастырды, олардың жақсартылған машинасы іріктеу кезеңінің лотереясынан зардап шекті. Дегенмен, Ларини Сан-Марино Гран-приінде 6-орынды алып, ал Канада Гран-приінде үшінші орынға дейін жетті, бірақ техникалық мәселелерге байланысты жарыстан шығып қалды. Ол Жапон Гран-приіне де 10-орынмен іліккен болатын. 1990 жылғы Формула-1 маусымында Лижие командасына өтті, бірақ қаржылық жағынан жақсы қолдауға қарамастан, француз командасы шығармашылық дағдарысқа тап болды және машина ортаңғы деңгейде болды. Ларинидің ең жақсы нәтижесі – бірнеше 7-орын, бірақ ол басқа Лижие пилоты Филипп Аллиодан асып түсті. 1991 маусымында Ларини жаңа Модена командасына ауысты, қайтадан іріктеуден өтуге мәжбүр болды. АҚШ Гран-приінде 7-орынға ие болды, бірақ команда қаржылық қиындықтарға тап болды және дамудан қалып қойды. Соның салдарынан Ларини тек төрт жарысқа қатысты. 1992 маусымында Гран-приге қатысу мүмкіндігі болмады, бірақ Ферраримен олардың активті серпімді жүйесін жетілдіру үшін келісімшарт жасады. Ларини «Альфа Ромео» үшін Италияның Туристік автомобильдер чемпионатында жеңіске жетіп, жарыс тәжірибесін сақтап, жыл соңында Феррари Формула-1 командасына шақырылды. Ол жақсы әсер қалдырды, бірақ техникалық себептермен екі жарыстың екеуін де арттан бастады. 1993 жылы Ферраридегі сынақтар мен туристік автомобильдерге қатысты, осы жолы Германияда «Альфа Ромео» үшін Deutsche Tourenwagen Meisterschaft титулын жеңіп алды. 1994 жылы Формула-1-де Ферраримен тағы бір мүмкіндікке ие болды, маусым басында жарақат алған Жан Алесидің орнын басты. Тынық мұхиты Гран-приінде 7-орын алды, бірақ Айртон Сеннамен бірге Мика Хаккинен бірінші бұрышта жарыстан шығарды. Сан-Марино Гран-приінде екінші орын алды, бірақ оның алғашқы ұпайлары Роланд Ратценбергер мен Айртон Сеннаның қайғылы қазасымен көлеңкеленді. Жылдың қалған бөлігінде «Альфа Ромео» командасымен туристік жарыстарға қатысты, неміс сериясында үшінші орын алды. «Альфа Ромео» келесі екі жылда қарқынын жоғалтты, Ларини 1995 жылы неміс сериясында 6-орын, ал 1996 жылы ITC-де 11-орын алды. Бірақ 1997 жылы Ферраримен байланыстары оған «Заубер» командасында орын алуға көмектесті, олар Феррари қозғалтқыштарын пайдаланды. Ларини Австралия Гран-приінде оралғанда бір ұпай алды, бірақ Питер Заубермен келіспеушіліктер сериясынан кейін бес жарыстан кейін команданы тастап кетті.
Larini's rapid ascendancy in motorsport continued when Coloni entered the final two European rounds of the 1987 Formula One season. Larini failed to qualify for the Italian Grand Prix, but got into the Spanish Grand Prix, only to retire early on. For the 1988 season he was signed by the Osella Formula One team, and drew good notices for his valiant performances in the hugely uncompetitive car, with a best result of 9th in the Monaco Grand Prix. He would continue with Osella in the 1989 season, their much improved car suffering from the lottery of pre qualifying. However, Larini continued to shine, running 6th at the San Marino Grand Prix until a hub failure, and running third at the Canadian Grand Prix until an electrical failure. He would also qualify 10th for the Japanese Grand Prix. The 1990 Formula One season saw a move up the grid to the Ligier team, but the well funded French team were at a creative dead end and the car was a distinct midfielder. A brace of seventh places were Larini's best results in a low key year, although he easily outshone Philippe Alliot in the other Ligier. Larini then moved to the new Modena team for the 1991 season, once again having to face pre qualifying. He got through in the opening round, the United States Grand Prix, and held on for seventh place, but the team would develop acute financial difficulties, and were unable to progress. As a result, Larini would only qualify for four more races. For the 1992 season, he was out of luck for a Grand Prix drive, but was signed by Ferrari to develop their active suspension system. Larini kept his racing instincts sharp by winning the Italian Touring Car Championship for Alfa Romeo, and was called up to the Ferrari Formula One team for the end of the year, replacing Ivan Capelli to race test the active suspension car. He made a fair impression, but started both races from the back of the grid for technical reasons. However, 1993 saw more Ferrari testing and touring cars, this time taking the Deutsche Tourenwagen Meisterschaft title in Germany for Alfa Romeo. In 1994, he would have another chance with Ferrari in Formula One, replacing the injured Jean Alesi early in the season. He qualified seventh at the Pacific Grand Prix, but along with Ayrton Senna was eliminated at the first corner by Mika Häkkinen. Then at the San Marino Grand Prix he took second place, but his first points score was overshadowed by the tragic deaths of Roland Ratzenberger and Ayrton Senna. It was back to touring cars with Alfa for the rest of the year, with Larini placing third in the German series. Alfa would drop off the pace for the next two years, with Larini placing sixth in the German series in 1995, and 11th in the ITC in 1996. However, 1997 would see his Ferrari connections land him a seat with Sauber, who were using rebranded Ferrari engines. Larini scored a point on his return at the Australian Grand Prix, but left after five races after a series of disagreements with Peter Sauber.
Кейінгі мансап
Содан кейін Ларини көп жылдар бойы Alfa Romeo үшін Еуропалық турнирлік автомобиль чемпионатында, ал 2005-2009 жылдар аралығында Chevrolet үшін WTCC (World Touring Car Championship) жарыстарында беделді жарысшы болды. 2009 жылдың 21 қарашасында ол кәсіби жарыс жүргізушіліктен қанағат ететінін, бірақ жарыстардан толығымен бас тартпайтынын хабарлады. Мысалы, 2016 жылы ол Еуропалық Lotus Cup-тың Имоладағы бірінші жарысын жеңіп алды, ал 2017 жылы Франсиакорта автодромында NASCAR Whelen Euro Series-те алғаш рет қатысты, Алекс Каффи Моторспорт командасы үшін №1 Ford Mustang көлігін тізгіндей отырып.
After that, Larini was a stalwart in touring cars, for Alfa Romeo for many years in the European Touring Car Championship, and between 2005 and 2009 for Chevrolet in the WTCC (World Touring Car Championship). On November 21, 2009, he announced that he would quit his professional racing driver career, but would not stop racing completely. For example, in 2016 he won Race 1 in Imola at the European Lotus Cup, in 2017, made his NASCAR Whelen Euro Series debut at Autodromo di Franciacorta, driving the No. 1 Ford Mustang for Alex Caffi Motorsport.