Оливье Груйяр (1958 ж.т.): француздық автожарысшы, Formula Renault және F3000 жеңімпазы. F1 Ligier, Osella/Fondmetal командаларында өнер көрсетті. Автоспорт туралы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жарыс жүргізушісі (туған 1958)
French racing driver (born 1958)
Оливье Груйяр (2 қыркүйек 1958 жылы туған) – Франциядан шыққан жарыс жүргізушісі. Ол он төрт жасынан бастап гоу-карт жарыстарына қатысып, «Volant Elf» сияқты жарыстарда өнер көрсеткен. Кейін Formula Renault турнирін жеңіп, 1985 жылдан 1988 жылға дейін F3000 жарысында екі рет жеңіске жетті. Сонымен қатар, ол Бирмингем Суперприксіне қатысқан, бірақ жарысқа қатыса алмады. 1989 жылы Груйяр Ligier Formula One командасына қосылды, ал 1990 және 1991 жылдары команда Fondmetal деп аталған кезде Osella командасына өтті. Оның соңғы маусымы 1992 жылы Tyrrell командасы үшін жүргізумен аяқталды. 1993 жылы ол жарысқа қатысуға шақыру алмағандықтан, спортты қырауға тастады. Formula One-нан кеткеннен кейін Груйяр CART PPG World Series жарысына қатысып, Indianapolis 500-ге қатысуға тырысты, бірақ ілікпеді. Груйяр 1994 жылдан 2001 жылға дейін спорттық автомобильдерде жүргізуімен танымал болды және үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Осы жылдары ол BPR Global GT Series, FIA GT Чемпионаты, Дейтона 24 сағаттық жарысы, Ле-Ман 24 сағаттық жарысы және Американдық Ле-Ман сериясында өнер көрсетті. 2001 жылдың соңында автоспорттан зейнеткерлікке шықты.
Olivier Grouillard (born 2 September 1958) is a racing driver from France. He started racing go karts from the age of fourteen competing in events such as the Volant Elf. He progressed to Formula Renault winning the title before Grouillard competed in F3000 from 1985 to 1988 taking two wins. He also participated in the Birmingham Superprix but did not start the race. In 1989, Grouillard joined the Ligier Formula One team before joining the Osella team for 1990 and 1991 when the team was renamed Fondmetal. His last season came in 1992, when Grouillard drove for Tyrrell. He left the sport following the year without receiving offers for a drive in 1993. After leaving Formula One, Grouillard raced in the CART PPG World Series, competing in the Indianapolis 500 for which he did not qualify but showed consistency. Grouillard became well known for driving in Sports Cars between 1994 and 2001 having success. During his time in Sports Cars, he raced in the BPR Global GT Series, the FIA GT Championship, the Daytona 24 Hours, the Le Mans 24 Hours and the American Le Mans Series. He retired from motorsport at the end of 2001.
1989 жыл
Грауйяр Стефан Йоханссонның орнын толтыру үшін «Лижер» командасына қосылды және 1989 жылы Рене Арноудың командаласы болды. Бразилиядағы алғашқы жарысында 22-ші орынды алып, 9-шы орынды жеңіп алды. Имолада машинасын айналдырғаннан кейін 10-шы орынға шықты, бірақ Герхард Бергердің Тамбуреллодағы апатынан кейін қызыл ту көрсетілгенде механиктер оның машинасымен жұмыс істегені үшін дисквалификацияланды. Монако және Мексикада топ-10-ға іліге алмады, соңғысында 8-ші орынды иеленді, бірақ Феникс пен Монреальде біліктілікке өте алмады. Франция Гран-приінде, өз үйінде 17-ші орыннан старт алып, дөңгелектері мен қоробкасымен мәселелерге қарамастан 6-шы орынды жеңіп алды, осылайша әлем чемпионатындағы жалғыз ұпайын алды. Соңғы алты жарыста Грауйяр 20-шы орыннан жоғары көтеріле алмады және Португалияда біліктілікке өте алмады. Бельгия Гран-приіне іріктеу кезінде (Спа), Грауйяр бразилиялық Нельсон Пикеңнің «Лотус» машинасына кедергі келтірді, жарыс жолында қалып, Пике соңғы жылдам айналымын жасап жатқанда. Лас жолда Пике айналып, Грауйярдың басынан өтіп бара жатқанда оған ашуланып, қолмен көрсетті. Бұл үш дүркін әлем чемпионына іріктеуде де, жарыста да мүмкіндіктерден айырды және Грауйярдың айналарды дұрыс пайдаланбауының алғашқы оқиғасы болды. Аделаидада, жаңбыр астында ауыр апатқа ұшырағаннан кейін айналып кетті. Шындығында, Аделаидадағы Австралия Гран-приімен аяқталған маусымда ол «Лижер» механиктерін жаттығулар мен іріктеу кезінде, сондай-ақ жарысқа дейінгі жылыну сессиясында (жаңбырлы) және жарыста екі рет бетон қабырғасына соғылып, айналып жүргендіктен шаршатып жіберді. Формула-1-дегі соңғы 2-3 маусымында Рене Арноу көбінесе айнасын пайдаланбайтын және біліктілікте де, жарыстарда да басқаларды ұстап тұратын «тоқтатушы» ретінде танымал болды. Өкінішке орай, бұл қасиет Грауйярға көшті, ол өзінің «тоқтатушы» ретіндегі беделін тез қалыптастырып алды.
Grouillard joined Ligier to fill in the seat left by Stefan Johansson and was the team mate to René Arnoux for 1989. He qualified 22nd in his first race in Brazil and finished 9th. At Imola, he overcame spinning his car to start in 10th, but was disqualified when mechanics worked on his car during a red flag stint, caused by the accident of Gerhard Berger at Tamburello. He started outside the top 10 at Monaco and Mexico, finishing 8th in the latter but was unable to qualify in Phoenix and Montréal. He started from 17th at his home race at the French Grand Prix and drove to 6th, despite having issues with the tyres and gearbox, scoring his only World Championship point. For the last six races, Grouillard failed to qualify higher than 20th and did not qualify in Portugal. In qualifying for the Belgian Grand Prix at Spa, Grouillard impeded the Lotus of Nelson Piquet by staying on the racing line whilst the Brazilian was on his last flying lap. On the dirty line, Piquet spun off and shook his fist at Grouillard as he passed by. This cost the triple World Champion his chances in qualifying and the race, and it was to be the first of such incidents involving Grouillard's misuse of his mirrors. At Adelaide, he spun which followed a heavy crash in the rain. In fact, for the season ending Australian Grand Prix in Adelaide, he kept the Ligier mechanics busy by spinning off and hitting the concrete walls twice during practice and qualifying as well as in the race morning warm up session (which was wet) and the race. During his last 2–3 seasons in Formula One, René Arnoux had gained the reputation of being a blocker, a driver who rarely used his mirrors and regularly held up others both in qualifying and races. Unfortunately this trait seemed to have been passed on to Grouillard who was fast gaining his own reputation of being a blocker.
1990 жыл
Грауйяр итальяндық Osella командасына қосылып, Никола Ларинидің орнын басып алды, ал Ларини өз кезегінде Грауйярдың Ligier командасындағы орнын иеленді. 1990 жылы ол ешкіммен серіктес болған жоқ, себебі қаржылық қиындыққа тап болған Osella командасы қызметін қысқартты, соның салдарынан Грауйяр жарыстарға алдын ала іріктеуден өтуге мәжбүр болды. Ол Финиксте Найджел Манселл мен Алессандро Нанниниден оқ бойы озумен 8-орынды иеленді, бұл Формула-1 әлемінде көптеген адамды таң қалдырды. Жарыс барысында Грауйяр екінші бұрышта Риккардо Патрезедің Williams машинасымен соқтығысып, кейін швейцариялық жүргізуші Грегор Фойтекпен болған екінші соқтығыстан кейін жарыстан шықты. Бразилияда Микеле Альборетомен болған соқтығыстан кейін ол жарыстан шықты. Имола үшін машина жаңартылды, бірақ бұл командаға көмектеспеді, Грауйяр жарыстан шықты (бірақ іріктеу кезінде Манселлдің жолын кесіп, Ferrari командасының іріктеу мүмкіндігін жоққа шығарды, соның нәтижесінде французға Манселлтен ашулы жест көрсетілді, және бұл соңғы рет болған жоқ). Ол Монакода да іріктеуден өте алмады. Канада мен Мексикадағы топ-10-нан тыс екі тізбектей нәтижелер Франциядағы алдын ала іріктеудегі нашар өнімділікпен жалғасты, нәтижесінде ол жарысқа қатыса алмады, сондай-ақ Сильверстоун мен Хоккенхаймда да іріктеуден өте алмады. Грауйяр Spa-да 16-орынды иеленді, ал Монца мен Хересте дөңгелек подшипниктерімен байланысты проблемалар французды жыл бойы мазалады. Аделаидада өткен маусымның соңғы Австралия Гран-приінде Грауйяр 13-орынды иеленді және тағы да жарыста Найджел Манселлдің жолын кесті, бұл британдық жүргізушінің французға ашуын білдіріп, камераға қолмен көрсетуіне әкелді.
Grouillard joined the Italian Osella team, taking the seat of Nicola Larini, who in return took Grouillard's seat at Ligier. He was not partnered for 1990 as the financially struggling Osella scaled back their operations, meaning Grouillard had to pre qualify for the races. He managed to qualify in 8th in Phoenix ahead of Nigel Mansell and Alessandro Nannini which amazed many people in Formula One. During the race, Grouillard was hit by Riccardo Patrese's Williams at the second corner and eventually retired after a second collision with the Swiss driver Gregor Foitek. At Brazil, he retired after another collision involving Michele Alboreto. For Imola the car was upgraded, but that did not help the team as Grouillard retired (not before blocking Mansell in qualifying and ruining the Ferrari's qualifying run, earning the Frenchman a fist wave from Mansell, and not for the last time). He also failed to qualify at Monaco. Two consecutive finishes outside the top 10 at Canada and Mexico were followed up with a poor run in pre qualifying for France, ending up not qualifying for the race and at Silverstone and Hockenheim, where he also failed to qualify along with another failure to pre qualify at Hungary. Grouillard finished 16th at Spa with retirements at Monza and Jerez with wheel bearing problems that plagued the Frenchman throughout the year. At the season ending Australian Grand Prix in Adelaide, Grouillard finished 13th and again held up Nigel Mansell during the race which led to the British driver shaking his fist at the Frenchman in front of the on board camera.
CART
Грауйлард 1993 жылы CART PPG World Series сериясында Найджел Манселден кейін «Инди Регенси» командасымен Lola T92/00 машинасымен жүргізуге келісім жасады. Оның алғашқы жарысы «Индианаполис 500» болды, бірақ ол ілікпеді. «500» жарысынан кейін Грауйлард тұрақтылық танытып, 11 жарыстың 8-ін аяқтады, «Мичиган» трассасында бір рет техникалық бұзылуға ұшырады және «Ванкувер» қаласында Ари Люендикпен соқтығысты. Барлығы бойынша Грауйлард төрт ұпаймен 28-орынды иеленді.
Grouillard arranged to drive with the Indy Regency Team in a Lola T92/00 for 1993 in the CART PPG World Series following Nigel Mansell in the series. His first race was the Indianapolis 500, where he did not qualify. After the 500, Grouillard showed consistency and had a reliable car finishing in eight out of 11 events with only one mechanical retirement at Michigan and a collision with Arie Luyendyk at Vancouver. Overall, Grouillard finished 28th overall taking four points.