Жапондық автокөлік спорты шебері Шинжи Накано (1971 ж.т.). Формула-3, Формула 3000 чемпионаттарында өнер көрсеткен, әкесі де жарысшы. Автоспорт туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық жарыс жүргізушісі (1971 жылы туған)
Japanese racing driver (born 1971)
Синдзи Накано (中野 信治, 1 сәуір 1971 жылы туған) – жапондық кәсіби жарыс жүргізуші. Оның әкесі Цунехару да жарыс жүргізуші болған. Ол Жапония Формула 3 чемпионатында өнер көрсетті.
Shinji Nakano (中野 信治, born 1 April 1971) is a Japanese professional racing driver. His father, Tsuneharu, was also a racing driver. He competed in the All Japan Formula Three Championship.
Формула-1 мансабынан бұрын
1984-88: Картинг, бірнеше жапондық жүлде. (Mugen) 1989: Жапон Формула 3 чемпионатында 7-орын. 1990: Еуропа Формула Opel Lotus чемпионаты, 1 жеңіс. 1991: Формула Opel Lotus Еуросериясы. 1992: Жапон Формула 3 және Формула 3000 чемпионаты. 1993-94: Жапон Формула 3 чемпионаты. 1995-96: Жапон Формула 3000 чемпионаты.
1984 '88:Karting, several Japanese titles. (Mugen)1989:7th in Japanese Formula 3 championship1990:European Formula Opel Lotus Championship, 1 victory1991:Formula Opel Lotus Euroseries1992:Japanese Formula 3 and Formula 3000 championship1993 '94:Japanese Formula 3 championship1995 '96:Japanese Formula 3000 championship
Формула-1 мансабы
Накано 1997 жылы Мельбурнде өткен Австралия Гран-присінде, легендарлы төрт мәрте Формула-1 әлем чемпионы Ален Простқа тиесілі Prost Grand Prix командасы үшін дебют жасады. 1997 жылғы F1 маусымында ол екі алтыншы орынмен екі әлем чемпионаты ұпайына ие болды. Prost командасындағы орны Mugen Honda қозғалтқыш серіктестеріне үлкен тәуелді болғандықтан, Накано Жарно Труллиге дейін төмендетілді, ал екінші орынды Оливье Панис алды, Prost Peugeot қозғалтқыштарына ауысқанда. Содан кейін ол 1998 жылғы F1 маусымында Эстебан Туэромен бірге Minardi командасына қосылды. Накано жеткіліксіз қуатты, қаржыландырылмаған итальяндық командада күресті. 1998 жылы ол ешқандай ұпай жинамады және 33 Гран-приге қатысып, Жапониядағы Сузукада өткен өз үй Гран-присінде Формула-1 жарысын мүлдем тоқтатты. 1999 жылғы F1 маусымын Jordan командасының ара-тура тест драйвері ретінде өткізді, бұл команда да Mugen Honda қозғалтқыштарын пайдаланды.
Nakano made his debut at the 1997 Australian Grand Prix in Melbourne for the Prost Grand Prix team, owned by legendary four times Formula One World Champion Alain Prost. The F1 season of 1997 season saw him score two world championship points with a pair of sixth places. With his place at Prost heavily reliant on their engine partners Mugen Honda, Nakano was dropped in favour of Jarno Trulli, with the second cockpit taken by Olivier Panis, when Prost switched to Peugeot engines. He subsequently joined Minardi for the F1 season of 1998 season, alongside Esteban Tuero. Nakano struggled in the under powered, under financed Italian team. He failed to score any points in 1998 and bowed out of Formula One racing for good at his home Grand Prix at Suzuka, Japan, having contested a total of 33 Grands Prix. He spent F1 season of 1999 as an occasional test driver for the Jordan team, which also used Mugen Honda engines.
Формула 1-ден кейін
Формула 1-ден кейін Накано CART жарысына Walker Racing және Fernandez Racing командалары үшін қатысты. Ол 2000 жылдан 2002 жылға дейін 56 рет старт алып, 2002 жылы ең жоғары ұпаймен 17-орынды, ал 2002 жылғы Molson Indy Toronto жарысында 4-орынды иеленді. 2003 жылы ол Beck Motorsports үшін Индианаполис 500 жарысынан 15-орыннан старт алып, 14-орынды аяқтады. Ол 2006 және 2008 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысып, 2011 жылы OAK Racing, ал 2012 жылы Boutsen Ginon командасымен қайта қатысты.
After Formula One, Nakano went to race in CART for Walker Racing and Fernandez Racing. He made 56 starts from 2000 to 2002 with a best points finish of 17th in 2002 and a best race result of 4th at the 2002 Molson Indy Toronto. He also started 15th in the 2003 Indianapolis 500 for Beck Motorsports, finishing 14th. He competed in the 2006 and 2008 24 Hours of Le Mans races and returned to the event in 2011 with OAK Racing and 2012 with the Boutsen Ginon squad.
Бас киім
Наканоның шлемі жоғары жағында ақ шеңбермен қоршалған қара түсті болды, ал көзілдірігінің айналасында қызыл және күміс жалын суреті, сондай-ақ оның артында қара және күміс клеткалы ту болды. CART жарысында ол қара түсті аққа ауыстырды, шеңбер көк түсті болды, қара шеңбер қызылға айналды, клеткалы ту жоғалып, жалын қызыл түсті, көк сызығымен болды. Ле-Манда ол клеткалы ту болған жерге тағы жалын қосты.
Nakano's helmet was black with a black circle on the top surrounded by a white halo, with a red and silver flame design surrounding the visor and a black and silver checkered flag behind of it, in CART he changed the black for white, the halo became blue, the black circle became red, the checkered flag disappeared and the flame became red with blue outline. in LeMans, he added more flames in the point where the checkered flag was.
IRL IndyCar сериясы
Жыл Команда Шасси № Қозғалтқыш 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Орын Ұпайлар Сілтеме 2003 Beck Motorsports Dallara IR 03 54 HondaHMSPHXMOTINDYTXSPPIRRIRKANNSHMISSTLKTYNZRCHIFONTX2 29 35
Жыл Командасы Жүргізушілер Автомобиль Сыныбы Айналымдар 2005 Courage Compétition Джонатан Кочет Брюс Джуанни Courage C60H Judd LMP1 52 DNF DNF 2006 Courage Compétition Жан Марк Гунон Харуки Куросава Courage LC70 Mugen LMP1 35 DNF DNF 2007 Creation Autosportif Ltd. Джейми Кэмпбелл-Уолтер Фелипе Ортис Creation CA07 Judd LMP1 55 DNF DNF 2008 Epsilon Euskadi Стефан Йоханссон Жан Марк Гунон Epsilon Euskadi EE1 Judd LMP1 158 DNF DNF 2011 OAK Racing Николас де Крем Ян Шаруз OAK Pescarolo 01 Evo Judd LMP2 313 14-орын 5-орын 2012 Boutsen Ginion Racing Бастиен Бриер Йенс Петерсен Oreca 03 Nissan LMP2 325 24-орын 10-орын 2013 Delta ADR Тор Грейвс Арчи Гамильтон Oreca 03 Nissan LMP2 101 DNF DNF 2014 Team Taisan Мартин Рич Пьер Эре Ferrari 458 Italia GT2 GTEAm 327 28-орын 8-орын 2016 Race Performance Николас Лёйтвилер Джеймс Уинслоу Oreca 03R Judd LMP2 289 44-орын 17-орын
Year Team Co Drivers Car Class Laps 2005 Courage Compétition Jonathan Cochet Bruce Jouanny Courage C60H Judd LMP1 52 DNF DNF 2006 Courage Compétition Jean Marc Gounon Haruki Kurosawa Courage LC70 Mugen LMP1 35 DNF DNF 2007 Creation Autosportif Ltd. Jamie Campbell Walter Felipe Ortiz Creation CA07 Judd LMP1 55 DNF DNF 2008 Epsilon Euskadi Stefan Johansson Jean Marc Gounon Epsilon Euskadi EE1 Judd LMP1 158 DNF DNF 2011 OAK Racing Nicolas de Crem Jan Charouz OAK Pescarolo 01 Evo Judd LMP2 313 14th 5th 2012 Boutsen Ginion Racing Bastien Brière Jens Petersen Oreca 03 Nissan LMP2 325 24th 10th 2013 Delta ADR Tor Graves Archie Hamilton Oreca 03 Nissan LMP2 101 DNF DNF 2014 Team Taisan Martin Rich Pierre Ehret Ferrari 458 Italia GT2 GTEAm 327 28th 8th 2016 Race Performance Nicolas Leutwiler James Winslow Oreca 03R Judd LMP2 289 44th 17th
Толық FIA Дүниежүзілік төзімділік чемпионатының нәтижелері
Жыл Кіруші сынып Автомобиль Қозғалтқышы 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Рангы Нүктелері 2012 ADR Delta LMP2 Oreca 03 Nissan VK45DE 4.5 L V8 SEB SPA LMS SIL SÃO BHR FUJ SHA 41-ші 4 2013 Delta ADR LMP2 Oreca 03 Nissan VK45DE 4.5 L V8 SIL SPA LMS SÃO COA FUJ SHA BHR 26-шы 6 2016 Manor LMP2 Oreca 05 Nissan VK45DE 4.5 L V8 SIL SPA LMS NÜR MEX COA FUJ SHA BHR 32-ші 0.5
Year Entrant Class Car Engine 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Rank Points 2012 ADR Delta LMP2 Oreca 03 Nissan VK45DE 4.5 L V8 SEB SPA LMS SIL SÃO BHR FUJ SHA 41st 4 2013 Delta ADR LMP2 Oreca 03 Nissan VK45DE 4.5 L V8 SIL SPA LMS SÃO COA FUJ SHA BHR 26th 6 2016 Manor LMP2 Oreca 05 Nissan VK45DE 4.5 L V8 SIL SPA LMS NÜR MEX COA FUJ SHA BHR 32nd 0.5