Кіріспе

Американдық журналист, редактор, автор және драматург

Лерой "Рой" Ф. Ааронс (8 желтоқсан 1933 – 28 қараша 2004) – американдық журналист, редактор, автор, драматург, Ұлттық лесбиян және гей журналистер қауымдастығының (NLGJA) негізін қалаушысы және Роберт С. Мейнард журналистика білімі институтының құрылтайшы мүшесі. 2005 жылы ол NLGJA даналықтар залына енгізілді.

Ерте өмір

Ол 1933 жылдың 8 желтоқсанында Нью-Йорк штатының Бронкс қаласында латыш еврей иммигранттарының отбасында дүниеге келді. Лерой Ф. Ааронс Браун университетін үздік дипломмен бітірді және Колумбия университетінің журналистика мектебінде магистр дәрежесін алды. Ол Әскери-теңіз күштерінде және Әскери-теңіз резервінде қызмет етті, лейтенант шеніне жетті және Нью-Хейвен Журнал Курьер газетінде түзеуші редактор болып жұмыс істеді.

"Вашингтон пост" газетінде

Аронс көп жылдар бойы "Пост" газетінде жұмыс істеді. Редактор және ұлттық тілші ретінде ол Нью-Йорк бюросының басшысы болды, содан кейін газеттің алғашқы Лос-Анджелес бюросын құрды. Ол 1960-1970 жылдардағы Мартин Лютер Кинг және Роберт Кеннедилердің қазасы, қалалық тәртіпсіздіктер және үкіметтік дау-жанжалдар сияқты маңызды оқиғаларды жариялады. Аронс Пентагон құжаттарының жарияланған кездегі оқиғалардың куәсі болды. Лос-Анджелес бюросының басшысы ретінде ол Калифорниядағы оқиғаларды, соның ішінде Дэниел Эллсбергтің Рэнд корпорациясында атқарған жұмысын және ол Пентагон құжаттарын Рэнд штаб-пәтерінен қалай шығарғанын жариялады. Президентті отставкаға кетуге мәжбүр еткен жанжал – Уотергейт, ал осы оқиғаны жариялаған газет – "Пост" газеті болды. Уотергейт туралы хабарлау кезінде газетте атқарған рөлінің нәтижесінде Аронс "Пост" газетінің осы оқиғаға арналған "Президенттің барлық адамдары" фильміне фактчекер ретінде жұмысқа алынды.

Роберт С. Мейнардпен жұмыс

1981 жылы Ааронс Вашингтон қаласындағы еврей қауымдастығы орталығында израильдік компьютер кеңесшісі Джошуа Бонехпен танысты. Ол 1989 жылғы Лома Приета жер сілкінісінің деректерді жылдам беру арқылы түсірілген суреттері үшін 1990 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алуға командасын жетектеді. Келесі жылы ол журналистикадан қызметтен кетті.

Белсенділік

1989 жылы Америка газет редакторлары қоғамы (ASNE) Ааронсты гомосексуал және лесбиянка журналистердің сауалнамасын үйлестіруді сұрады. 250 басылым журналисінен алынған жауаптар көпшілігінің редакцияларда өздерін жасырғанын көрсетті. Көптеген адамдар гомосексуалдық мәселелерді жабу "ең жақсы жағдайда орташа" екенін айтты. Олардың 60 пайызынан азы әріптестеріне өздерінің сексуалдық бағдары туралы айтқан; 7 пайызынан азы жұмыс ортасы гомосексуалдар үшін қолайлы екенін айтқан. 1990 жылы ASNE ұлттық конвенциясында Ааронс нәтижелерді ұсынды және өз сөзін ашық түрде өзінің сексуалдық бағдарын мәлімдеу арқылы аяқтады. Сөйлегеннен кейін төрт ай өткен соң, Ааронс Калифорниядағы ас бөлмесінде алты журналисті жинап, Ұлттық лесбиянка және гомосексуал журналистер қауымдастығын (NLGJA) құрды. Ол 1997 жылға дейін оның президенті болды және өмірінің соңына дейін кеңесте қалды. Бір жылдан астам жұмыс істегеннен кейін, 2003 жылдың күзінде Ааронс, Дэйн С. Клауссен, Эми Фолкнер, Ронда Гибсон және басқалар журналистика және бұқаралық коммуникация бойынша білім беру қауымдастығының (AEJMC) сол кездегі GLBT мүдделер тобын қайта іске қосты. Ааронс Клауссенді алғашқы жетекші етіп тағайындауды сұрады, бірақ ол 2003 жылы AEJMC-нің Бұқаралық коммуникация және қоғам бөлімінің жетекшісі болуға міндетті болғандықтан, ол келісе алмады. Дэвид Адамс пен Сью Лафки алғашқы бірлескен жетекшілер болды, Клауссен вице-жетекші/бағдарлама төрағасы, ал Ааронс хатшы болып тағайындалды. Ол кезде Оңтүстік Калифорния университетінде оқытушы болған Ааронс, Журналистика және бұқаралық коммуникация бойынша аккредиттеу кеңесін (ACEJMC) оқу бағдарламасының әртүрлілігі стандартына сексуалдық бағдар туралы мазмұн қосуға көндірді. 2006 жылы NLGJA өзінің 15 жылдығында журналистика мамандығын меңгеруге ниеттенген лесбиянка, гомосексуал, бисексуал немесе трансгендер студенті үшін жыл сайынғы Лерой Ф. Ааронс стипендиясын тағайындады. CNN стипендияны қаржыландыру үшін 100 000 доллар бөлді. AEJMC LGBTQ мүдделер тобының оқыту комитеті де, әдетте екі жылда бір рет, ЛГБТҚ қауымдастықтарына қатысты университет оқытуы мен/немесе зерттеулеріне жасаған өмірлік үлесі үшін Лерой Ф. Ааронс сыйлығын тағайындайды.

Журналистикаға әсері

1970 жылдары Ааронс Роберт Мейнардпен бірлесіп, журналистика саласында мансап құруға түсті терілі адамдарды даярлау бағдарламаларын іске қосты, кейін журналистикадағы ЛГБТ мәселелеріне көшті. Ааронс гей қауымдастығының, басқа азшылықтар сияқты, жаңалықтарда жарысалуы үшін журналистерді оқыту қажет деп есептеді. Ол журналистика мектептеріне гей мәселелерін әртүрлілік бойынша оқытуларына лобби жасауды бастады. 1999 жылы USC Annenberg Communication мектебінде қонақ профессор ретінде ол «Жаңалықтардағы сексуалдық бағдар мәселелері» бағдарламасын құрып, басқарды. Университеттерде қолданылған бұл бағдарлама 20 ғасырдың басынан бері БАҚ-тың адамдар мен мәселелер туралы халықтың пікірін қалай қалыптастырғанын талдайды. 2003 жылы Ааронс, Дэйн С. Клауссен, Дэвид Л. Адамс және бірнеше АҚШ журналистика профессорлары Журналистика және коммуникация бойынша білім беру қауымдастығының Гей, лесбиянка, бисексуал, трансгендерлік қызығушылық тобын қайта іске қосты. Топ екі жылда бір рет ЛГБТҚ саласына бағытталған білім беру және зерттеу саласындағы еңбектері үшін Лерой Ф. Ааронс сыйлығын тартады. 1985 жылы Ааронс «Біз халық» – «Солтүстік шығанақтың ЛГБТ қауымдастығы» атты ай сайынғы газетті 27 жыл бойы шығарды.

Музыка және опера

Аррон музыканы өте жақсы көретін және әріптестері мен достарын Калифорниядағы үйіне жинап, бірге ән шырқауды ұнататын. Мансабының соңғы он жылында Ааронс операға көшті және «Монтичелло» операсының либреттосын жазды. Глен Пакстонның музыкасына жазылған «Монтичелло» Томас Джефферсон мен Салли Хемингстің махаббат оқиғасын бейнелейді. L. A. Theatre Works бұл туындыны 2000 жылы сахнаға қойды. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі терактіден кейін Ааронс «Сараның күнделігі, 9/11» либреттосын жазды, ал музыкасын «Монтичелло» жобасындағы әріптесі Глен Пакстон жазды. Бұл опера, жүкті әйелдің күйеуі трагедияда қаза тапқаннан кейін басынан өткен күрделі сезімдерін көрсетеді. Опера 2003 жылғы 8 қыркүйекте Шпрекельс сахналық өнер орталығында осы беспрецеденттік теракт құрбандарын еске алу мақсатымен көрсетілді.

Бобби үшін дұға

1989 жылы Ааронс жас гей Бобби Гриффиттің өзін-өзі өлтіруі және оның анасына тигізген әсері туралы газет мақаласын оқыды. 1991 жылы күнделікті журналистикадан кеткеннен кейін ол оқиғаны жан-жақты зерттеді. Соның нәтижесінде 1995 жылы HarperCollins баспасында оның алғашқы кітабы – «Боббиге арналған дұғалар: Ұлының өзін-өзі өлтіруімен санасудағы анасы» жарық көрді. Ол кітабының көп көрерменге көрсетілуін тірі күнінде көре алмады. «Боббиге арналған дұғалар» 2009 жылдың 24 қаңтарында Lifetime телеарнасында Сигорни Уивердің телефильмдегі тұңғыш рөлімен бірге көрсетілді.

Басқа жұмыстар

1991 жылы Ааронс Пентагон құжаттары ісіне қайта оралды, Джеффри Коуэнмен бірлесіп "Жоғары құпия: Пентагон құжаттары үшін күрес" атты деректі драма жазды. Осы жылы ол Ұлттық қоғамдық радиода Эд Аснер мен Марша Мейсонның орындауында эфирге шықты. Бұл пьеса қоғамдық радиодағы ең жақсы тікелей эфирлік ойын-сауық бағдарламасы үшін Қоғамдық хабар тарату корпорациясының алтын сыйлығын жеңіп алды. "Жоғары құпия" әлі де LA Theatre Works қойылымы ретінде елдің жоғары оқу орындарында көрсетілуде.

Өлім

2004 жылы 28 қарашада Лерой Ааронс қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол 70 жаста еді. Қайтыс болған кезде Ааронс Оңтүстік Африканың Ақиқат және келісім комиссиясы туралы "Түнгі медбике" атты тағы бір пьесасын жазумен айналысып жатқан. Ол үшін ол және оның 24 жылдық өмірлік серігі Джошуа Боне Оңтүстік Африкада бір ай бойы зерттеу жұмыстарын жүргізген. Берклиде (Калифорния) актер және продюсер оны Милл-Вэллиде дайындық кезеңінде көрсеткен. Пьеса әлі толыққан жоқ.