Santa Cruz аралындағы сирек кездесетін құс – Аралы скраб қарғасы (Aphelocoma insularis). Ерекше түсі, денесінің үлкендігі, және тамақтану әдеттері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Санта-Круз жаңқасы (Aphelocoma insularis), сондай-ақ арал жаңқасы немесе Санта-Круз жаңқасы деп белгілі, Aphelocoma туысына жататын және Оңтүстік Калифорния жағалауындағы Санта-Круз аралына ғана тән құс. АҚШ пен Канаданың құрлық бөлігінде кездесетін 500-ден астам көбелек құс түрлерінің ішінде, ол жалғыз аралдық эндемикалық құс түрі болып табылады.
The island scrub jay (Aphelocoma insularis), also known as the island jay or Santa Cruz jay, is a bird in the genus, Aphelocoma, which is endemic to Santa Cruz Island off the coast of Southern California. Of the over 500 breeding bird species in the continental U. S. and Canada, it is the only insular endemic landbird species.
Сипаттама
Аралдық шөпшеңдер Калифорниялық шөпшеңдермен (іргелес құрлықтағы жағалау популяциясы) тығыз байланысты, бірақ олар ірілеу, түсі жарқырақтау және айқын қалыңрақ мүңкісімен ерекшеленеді. Күзде олар емен жемісін көміп қойып, кейін айлар бойы жеуі мүмкін. Сонымен қатар олар жәндіктер, өрмекшілер, жыландар, кесірткелер, егеуқұйрықтар және басқа құстардың жұмыртқаларымен қоса, балаларын да жейді.
The island scrub jay is closely related to the California scrub jay (the coastal population found on the adjacent mainland), but differs in being larger, more brightly colored, and having a markedly stouter bill. They will bury, or cache, the acorns in the fall and may eat them months later. They also eat insects, spiders, snakes, lizards, mice and other birds' eggs and nestlings.
Таксономия
Аралдық шөпшегі алғаш рет 1886 жылы американдық орнитолог Генри Уэзерби Хеншоу сипаттады. Санта-Крус аралында 1780-1812 жылдар аралығында SCRI 192 учаскесінде табылған археологиялық үлгі – бұл құстың тарихи кезеңдегі ең ерте дәлелі. Қазір бұл түр төрт түрге бөлінеді: Флорида шөпшегі (A. coerulescens), аралдық шөпшегі, Калифорния шөпшегі (A. californica) және Вудхаус шөпшегі (A. woodhouseii). ДНК зерттеулері аралдық және жағалау формаларының ішкі аймақтардағы туыстарынан ұзақ уақыт бойы оқшауланғанын көрсетеді. Тұқымдастық қарым-қатынастар бірнеше зерттемелерде қарастырылған (мысалы).
The island scrub jay was first described by American ornithologist Henry Wetherbee Henshaw in 1886 and an archaeological specimen at site SCRI 192 dating from the 1780s 1812 on Santa Cruz Island is the earliest evidence of the bird in the historic period. but are now considered four species: the Florida scrub jay (A. coerulescens), the island scrub jay, the California scrub jay (A. californica), and Woodhouse's scrub jay (A. woodhouseii). DNA studies indicate that the island and coastal forms have long been isolated from their relatives inland. The relationships within the genus have been studied in several papers (e. g.)
Аралдық шөпшегінің құрлыққа өтуге қабілетсіз көрінеді. Дегенмен, бұрын олар Калифорнияның солтүстік Канал аралдарының үшеуінде – Сан-Мигель, Санта-Роза және Санта-Крус аралдарында кездесетін, және бүгін де сол жерлерде сақталып қалған. Санта-Крус аралынан басқа, аралдық шөпшегі туралы сенімді тарихи мәліметтерге тек Санта-Роза аралындағы 1892 жылғы бір ғана жазба кіреді, ол шамамен 10 км (6 миль) қашықтықта орналасқан. Санта-Роза аралындағы тарихи байқаулар Плейстоцен дәуіріндегі археологиялық жазбалармен расталады, атап айтқанда, Санта-Барбара табиғат тарихы мұражайының қызметкері Пол Коллинс тапқан Кейінгі Плейстоцен-Голлоцен учаскесінен (SRI V 3) табылған аралдық шөпшегінің бір фемур сүйегі. Жақында жүргізілген ДНК зерттеулері көрсеткендей, аралдық түлкі мен Санта-Крус егесі сияқты басқа да аралдық эндемиктер құрлықтағы туыстарынан шамамен 10 000 жыл бұрын бөлінген болса, шөпшегілер мұз басу кезеңінде, шамамен 151 000 жыл бұрын бөлінген. Соңғы талдауларға сәйкес, аралдық шөпшегі шамамен бір миллион жыл бойы оқшауланған күйде эволюциялап дамып келеді.
Island scrub jays seem to be incapable of crossing to the mainland. However they were once present on three of California's northern Channel Islands, San Miguel Island, Santa Rosa Island, and Santa Cruz Island where they persist today. Reliable historical observer records for island scrub jays in addition to Santa Cruz Island include only a single 1892 account on neighboring Santa Rosa Island, only about 10 km (6 mi) away. The historic observation on Santa Rosa Island is supported by a Pleistocene archaeological record of a single island scrub jay femur from a Late Pleistocene Holocene site (SRI V 3) found by Paul Collins of the Santa Barbara Museum of Natural History. More recent DNA studies show that, although other island endemics such as the island fox and the Santa Cruz mouse may have diverged from their mainland relatives around 10,000 years ago, the scrub jays separated in a period of glaciation around 151,000 years ago. The most recent analysis indicates that the island scrub jay has been evolving in isolation for approximately one million years,
Таралуы және мекендейтін ортасы
Аралдық шөпшеңдер қазірде тек Санта-Круз аралында ғана кездеседі, бұл Калифорнияның Канал аралдарының ең ірісі, ауданы 250 км² (96 миль²). Арал табиғи қорық болып табылады, оның шығыс бөлігінің 24% -ы Ұлттық саябақтар қызметі басқарады, ол Канал аралдарының Ұлттық саябағының бір бөлігі, ал қалған бөлігін Табиғатты қорғау қоры басқарады. Санта-Роза және Сан-Мигель аралдарында аралдық шөпшеңдердің қазба қалдықтары табылған. Аралдық шөпшеңдер Санта-Круз аралындағы еменді шабындыр мен епископ қарағайының (Pinus muricata) орманды жерлерінде кездеседі. Қарағайлы жерде мекендейтін аралдық шөпшеңдердің мүңкілері еменді жерде мекендейтін шөпшеңдерге қарағанда ұзын және жазыңқы болады; мүңкі пішінінің айырмашылығы тұқым қуалайтын қасиет, және шөпшеңдер мүңкі морфологиясына қатысты кездейсоқ емес жұптасады.
The island scrub jay is found today only on Santa Cruz Island, the largest of California's Channel Islands with an area of 250 km2 (96 mi2). The island is a nature reserve, the eastern 24% being administered by National Park Service as the part of the Channel Islands National Park and the rest of the island by the Nature Conservancy. Fossil remains for island scrub jays have been found on Santa Rosa and San Miguel Islands. Island scrub jays occur in oak chaparral and bishop pine (Pinus muricata) woodland on Santa Cruz Island. Island scrub jays in pine habitat have longer, shallower bills than individuals in oak habitat; variation in bill shape is heritable, and individuals mate nonrandomly with respect to bill morphology.
Өсіру
Аналықтары 3-5 жұмыртқа салады. Шамамен 20 күндей күніндей басып шығарады. Бұл қарғалар көбінесе бір жұпқа адал болады және кейбір қарғалардың айырмашылығындай, бірлесіп бала күтіммен айналыспайды. Екеуі де жерден жоғары ұя салады. Толық мәліметтерді былай қараңыз.
Females lay 3 to 5 eggs. Incubation lasts approximately 20 days. These jays are generally monogamous and, unlike some other jays, are not cooperative breeders. Both sexes build a nest to above the ground. Further details in.
Этимология
Афелокома туысы атауы латын тіліне аударылған ежегі грек тілінен алынған apheles (ἀφελής) сөзінен, мағынасы "жасыл", және латын тілінен алынған coma (грек тілінен kome κόμη) сөзінен, мағынасы "шаш" шыққан. Бұл атау, басқа қарғалармен салыстырғанда, осы туыстағы қауырсында жолақтардың немесе өрнектердің болмауына байланысты берілген. Түрдің атауы – insularis, латын тілінен аударғанда "аралдан" дегенді білдіреді.
The genus name, Aphelocoma, comes from the Latinized Ancient Greek apheles (from ἀφελής ) "simple" + Latin coma (from Greek kome κόμη) "hair", in reference to the lack of striped or banded feathers in this genus, compared to other jays. The species name, insularis, comes from the Latin for "from an island".
Қорғау мәртебесі
Аралдық қарғалар IUCN Қызыл тізімінде осал түр ретінде тіркелген, себебі олардың кішкентай ареалы оларды аурулар немесе олардың мекендеу ортасын жоятын ірі өрт сияқты апатты жағдайларға сезімтал етеді. Қазіргі уақытта аралдық қарғалардың барлық ареалы Channel Islands ұлттық паркінде қорғалып, түрдің жойылу қаупі жоқ. Дегенмен, 2003 жылы Оңтүстік Калифорнияда Батыс Нил вирусының (WNV) пайда болуы, егер ол материктен Санта-Крус аралына тараса, қауіп тудыруы мүмкін. Қарғалар WNV-ға ерекше сезімтал. Сонымен қатар, Оңтүстік Калифорниядағы орман өрттерінің көбеюі ондағы апатты өрттің болуын болжайды. Санта-Крус аралынан қойларды (1980–1991) және жабайы шошқаларды (2005–2007) алып тастағаннан бері бұталы өсімдіктердің көлемі артты, бұл өрт қаупін күшейтуі мүмкін. Санта-Роза аралында жергілікті емес тұяқты жануарлардың шамадан тыс жайылуы аралдық қарғалардың жойылуына себеп болған болуы мүмкін. Санта-Роза және Сан-Мигель аралдарында аралдық қарғалардың екінші популяциясын қайта құру, Aphelocoma туыстастарының тұқымдарды шашыратып сақтау әдеті арқасында жергілікті өсімдіктер мен ағаштардың қалпына келуін үдетуі мүмкін.
The island scrub jay is classed as vulnerable on the IUCN Red List because its small range makes it potentially vulnerable to a catastrophic incident such as disease or a large fire that destroys their habitat. The entire range of island scrub jays is currently protected in Channel Islands National Park and the species is not at imminent risk of extinction. However, the establishment of West Nile virus (WNV) in southern California in 2003 may pose a threat if it crosses to Santa Cruz Island from the mainland. Corvids are especially vulnerable to WNV. In addition, the increased occurrence of wildfires in southern California may portend a catastrophic fire there. Shrub cover has increased since the removal of sheep (1980–91) and feral pigs (2005–07) from Santa Cruz Island, which may increase the fire risk. Overgrazing by non native ungulates may have caused extirpation of island scrub jays on Santa Rosa Island. Re establishing a second population of island scrub jays on Santa Rosa Island and San Miguel Island may accelerate the restoration of native plant and tree species because of the scatter hoarding seed caching behavior of Aphelocoma species.
Адамның өзара әрекеттесуі және пайдалануы
Солтүстік Канал аралдарының түпкілікті тұрғындары болған Чумаш халқы жергілікті қарғаларды жеген болуы мүмкін, немесе оның қауырсындарын әшекейлеу үшін пайдаланған, себебі олар Калифорния құрлығында қарға қауырсындарын қоса, қауырсынды жолақтар жасағандары мәлім. Адам қызметі кішкентай аралдардағы аралдық қарғаның жоғалуына ықпал еткен болуы мүмкін.
The Chumash people who were the original inhabitants of the northern Channel Islands may have eaten the local scrub jay, or used its feathers for decoration, since they are known to have made feather bands including jay feathers on the Californian mainland. Human activities may have contributed to the presumed extinction of the island scrub jay from the smaller islands.