Кіріспе

Скандинавия елдері мен халықтары арасындағы ынтымақтастықты қолдайтын идеология Скандинавизм (skandinavisme; skandinavisme; skandinavism), сонымен қатар скандинавизм немесе панскандинавизм деп аталады, бұл Скандинавия елдері арасындағы ынтымақтастықтың түрлі деңгейлерін қолдайтын идеология. Скандинавизм – ортақ скандинавиялық тарихты, ортақ мәдени мұраны, ортақ скандинавиялық мифологияны және ортақ тіл немесе диалект континуумін (көне скандинав тілінің ортақ ата-баба тілінен) насихаттауға бағытталған әдеби, тілдік және мәдени қозғалысты қамтиды. Бұл қозғалыс Скандинавия әдебиеті мен тілдерін қолдау мақсатында бірлескен мерзімді басылымдар мен қоғамдар құруға әкелді. Бұл қозғалыс ең көп даниялықтар мен шведтер арасында танымал болды.

Тарих

Тарихшы Сверре Баггеге сәйкес, Скандинавияда мемлекеттік сияқты корольдіктер құрылуға дейін Скандинавия мәдени және тілдік тұрғыдан біртекті болған. Тіпті XIII ғасырда да бүкіл аймақтағы тіл үшін «дания тілі» термині қолданылған. Әртүрлі диалектілер болған, бірақ олардың арасындағы шекаралар кейінгі ұлттық шекаралармен сәйкес келмеген. Діни сенімдер мен әдет-ғұрыптар да, түркі тілді кезеңде де, христиандық кезеңде де ұқсас болған. Осылайша, әр елдің бірігуіне ешқандай мәдени немесе тілдік ерекшелік кедергі болмады. Сондай-ақ, мұндай ерекшеліктер кейіннен пайда болған корольдіктер арасында табиғи шекаралардың туындауына себеп болған жоқ. Панскандинавизм – 19 ғасырда пайда болған қазіргі заманғы қозғалыс. Панскандинавиялық қозғалыс Германия мен Италияның бірігу қозғалыстарымен қатар жүрді. Немец және итальяндық баламаларынан айырмашылығы, скандинавиялық мемлекет құру жобасы сәтті болмады және қазіргі таңда жалғастырылмайды. Бұл қозғалыс 1846 жылдан 1864 жылға дейін маңызды күшке ие болды, бірақ соңында әлсіреп, тек Финляндиядағы швед тілінде сөйлейтін халықтың арасында ғана қолдау тапты. Панскандинавизмнің күйреуі 1864 жылы екінші Шлезвиг-Гольштейн соғысы басталғанда болды. Швеция королі Карл XV (сонымен қатар Норвегия королі Карл IV), 1859 жылдан 1872 жылы қайтыс болғанға дейін билік етті, панскандинавизмді қолдаушы болса да, Данияға соғыста көмектесе алмады. Автор Ханс Кристиан Андерсен 1837 жылы Швецияға сапар жасағаннан кейін скандинавизмнің жақтасы болды және шведтер, даниялықтар мен норвегиялықтардың туыстығын көрсететін өлең жазуға бел буды. 1839 жылдың шілдесінде Даниядағы Фюн аралына барған кезде Андерсен «Мен скандинавпын» («Jeg er en Skandinav») атты өлеңінің мәтінін алғаш рет жазды. Андерсен бұл өлеңді «Солтүстік рухының сұлулығын, үш бауырлас ұлттың біртіндеп қалай біріккенін» Скандинавияның ұлттық әнұранының бөлігі ретінде бейнелеу үшін жазды. Композитор Отто Линдблад өлеңді музыкаға қойды және композиция 1840 жылдың қаңтар айында жарияланды. Оның танымал болуы 1845 жылы шарына жетті, содан кейін ол сирек орындалды.

Әдебиетте

Шерлок Холмс-тың "Богемиядағы жанжал" әңгімесінде Скандинавияның құрамындағы бір елдің ойдан шығарылған патшасының қызы, Богемия патшасына (ол да ойдан шығарылған) үйленуге дайындалып жатыр, ол әңгіменің маңызды кейіпкері болып табылады.