Кіріспе

Ағылшын инженер-құрылысшысы Т. Стирс 1672 жылы Кентте дүниеге келген, 1750 жылы қайтыс болған. Ол Англияның алғашқы маңызды инженер-құрылысшысы болды және көптеген каналдар, әлемдегі алғашқы коммерциялық сулы док (Ливерпульдегі Ескі док), Ливерпуль қамалы орнындағы Сент-Джордж шіркеуі және театр салды. Ол Ливерпульдегі Солтхаус догын жобалады, оны Стирс қайтыс болғаннан кейін Генри Берри аяқтады.

Ерте өмір

Томас Стирс 1672 жылы, шамасы, Депфордта немесе Ротерхитте дүниеге келген. Ол математика саласындағы айқын қабілеттерін ескере отырып, жақсы білім алған деп саналады және жасөспірім кезінде әскерге қабылданды. Ол 1690 жылы Бойн шайқасында күрескен Вильгельм Оранждың 4-ші жаяу полкінің (Корольдікі) құрамында болды, содан кейін 1697 жылы Намур бейбіт шартына қол қойылғанға дейін Францияға қарсы Төмен елдердегі әскери науқандарға қатысты. Ол осы кезеңде гидравликаны үйренген болуы мүмкін, бұл дағды оған кейінірек өте пайдалы болды. 1698 немесе 1699 жылы ол Генриетта Мария Барберге үйленді, ал оның әкесі оларға Ротерхиттегі Куин-стритте үй сыйлады. Сол уақытта Ротерхиттегі Ұлы док Элизабет Хоулендтен жалға алынған жерде салынып жатты, ол Хоуленд иелігінің бір бөлігі болды. Стирс жобаға тікелей қатысқандығы туралы мәлімет жоқ, бірақ ол 1707 жылы аяқталған доктардың сараптамасын жасады және иеліктің жер өлшеушісі ретінде жұмыс істеген сияқты көрінеді. Ол кездегі жалға алу шартында ол үй ағаш шебері ретінде сипатталған.

Инженерлік

1708 жылы Ливерпульде Ротэрхиттегідей порт салу жоспары жасалды және 1709 жылдың ортасына дейін Джордж Сорокольд пен Генри Хасс оны дайындады. Екеуі де док құрылысына инженерлік жұмыстың ұсынысын қабылдамады. 1710 жылдың 17 мамырында қалалық кеңес Стирстің Ливерпульде екенін және жобаға қатысты өзінің жобалары бар екенін білді. Стирс Ливерпульге неліктен келгенінің нақты себебі белгісіз, бірақ бұл 1707 жылы қала басшысы болған және 1710 жылға дейін Ланкашир лорд-лейтенанты болған Джеймс Стэнлидің билікке келуімен байланысты болуы мүмкін. Стэнли Фландрияда 16-шы пехота полкіне қолбасшылық еткен кезде Стирсті байқаған. Стирс ұсынған жоба қабылданды, ол құрылысты Уильям Брэддоктың көмегімен жетекшілік етті. Ол қазба жұмыстарының бір бөлігін де мердігерлікке алды, және ол толық аяқталмаса да, 1715 жылы док кеме қабылдауға ашылды. 1717 жылы қабылданған Парламент актісімен су бассейні мен үш құрғақ док салуға рұқсат берілді. Құрылыс кезінде бастапқы докқа түрлі өзгерістер мен кеңейтулер енгізілді. Жұмыс 1721 жылы аяқталды. 1717 жылдан бастап Стирс Док Мастері болып та қызмет етті, оған жылына 50 фунт төленді, ал Брэддок Су сот орындаушысы болды. 1724 жылдан бастап ол Брэддоктың міндеттерін де өз мойнына алды, бірақ енді жалақы алмайтын болды, себебі бұл лауазымға түрлі жеңілдіктер мен төлемдер кірді. Ливерпуль доктарындағы жұмысымен қатар Стирс басқа жобаларда да белсенділік танытты. 1712 жылы ол Уоррингтондағы Банк-Кейден Манчестерге дейінгі Ирвелл және Мерси өзендерін зерттеді. 1721 жылы Мерси және Ирвелл су жолында жүруге рұқсат беретін Парламент актісі қабылданды, ал жұмыс, 15 миль (24 км) қашықтықтағы 52 фут (16 м) биіктікті жеңу үшін сегіз шлюзді қамтыды, шамамен 1725 жылы аяқталды. Ол инженер болған деп есептеледі. Актті бекітушілердің бірі ретінде оның есімі аталды. Ол 1712 жылы Риббл сағасын Уиганға жалғастырған Дуглас су жолына зерттеулер жүргізді және 1720 жылы қабылданған Парламент актісінде қайтадан кәсіпкер ретінде аталды. Ол құлып пен көпір салды, өзеннің бір бөлігін түзеді және су тасқыны құлыптарының құрылысын бастады, бірақ оның серіктесі Уильям Сквайр, Лондонда жобаға қаржы жинағанда, Оңтүстік теңіз көпіршігіне қатысып, жинаған ақшасының көп бөлігін жоғалтты. Оның ең маңызды су жолы жетістігі - Ирландиядағы Ньюри каналы, ол Британ аралдарындағы ең алғашқы мұздық деңгейлі канал болды. 1729 жылы жобаны іске асырушылар одан жобаның инженері ретінде әрекет етуін өтінді, бірақ кейін ол сұраған ақыны төлеуден бас тартты, сондықтан бастапқы құрылыс жұмыстарын Эдвард Ловетт Пирс жетекшілік етті. Пирс 1734 жылы қайтыс болды, ал оның көмекшісі Ричард Касл рөлін қабылдады. Стирс 1736 жылы жобаға оралды, ол бар жұмысты зерттеуді жүргізді. Касл 1736 жылы желтоқсанда қызметтен босатылды, содан кейін Стирс 1741 жылға дейін құрылыс жұмыстарын бақылады, жартылай уақыт жұмыс істеді. Бұл жұмыс күткеннен ұзаққа созылды, ал 1742 жылдың көктемінде канал ашылды. 19,4 миль (31 км) канал 13 шлюзді қамтыды және Ньюриден басталып, Карлингфорд лагы мен теңізге 1760 жылдары кеме арнасына айналған тар канал арқылы қосылды. Солтүстік шетінен ол Портадаунға қарай ағады, онда ол Жоғарғы Бань өзеніне қосылып, Лауг Нигге жетеді. Ол Тирон кенішінен Дублинге көмір тасымалдауға арналған. Басты деңгейге су жеткізу жергілікті өзендерден алынып, су қоймасы ретінде пайдаланылған Лоу Шарк суымен толықтырылды. Жалпы алғанда, жұмыс жақсы орындалмаған, ал инновациялық құлыптар 1750 жылдан кейін көп ұзамай қайта салынуға тиіс болды. Стирс 1713 жылы Ливерпуль қаласының азаматы болды және 1717 жылы қалалық кеңесте қызмет етті. 1719 және 1722 жылдары ол қалалық сот орындаушысы болды, 1739-1740 жылдары Ливерпуль қаласының мэрі болды, 1746 жылы Уиган қаласында аут бургер болды. Ол 1745 жылғы Якобит көтерілісі кезінде Ливерпульді нығайту үшін жауапты болды.

Отбасы

Стирстің Генриетта Мариямен алғашқы некесі 1717 жылы оның қайтысымен аяқталды. Олардың жеті баласының төртеуі бала кезінде қайтыс болды, ал қалған үшеуі теңізші болған деп саналады, барлығы 1732 жылға дейін қайтыс болды. 1719 жылы ол Ротерхиттен келген Энн Тибингтонға үйленді, ол теңізшінің жесірі болған. Оның Джон есімді ұлы болды, және олардың төрт баласы болды, олардың екеуі бала кезінде қайтыс болды. 1750 жылы қайтыс болды және Санкт-Петер шіркеуінің жеріне жерленді. Оның жалғыз тірі қалған ұлы Спенсер оның қайтысынан кейін якорь жасау ісін жалғастырды. Сонымен қатар, осы шамада және дұрыс аймақта туған, бірақ ол басқа адам болуы мүмкін Гринвичтегі әк күйдіруші Томас Стирс ("Джек Кейдтің үңгірінің" және жақын жердегі құм кенішінің иесі және/немесе қазушысы) болды. Басқа Стирстер де керамика жасаумен айналысты. Бұл Стирстер отбасының пештермен және құрылыс ерітіндісімен байланысты болғанын көрсетеді.

Мұра

Құрылыс инженерлігіне зор үлес қосса да, оның қазасы көзден жасырын қалды. Алайда, 1757 жылы Кальдер және Хеббл су жолына хат жазған азаматтық инженер Джон Смитон, Стирс өзінің кәсібінде құрметті де қабілетті адам болғанын айтты. Ол әлемдегі алғашқы табысты коммерциялық док пен Ұлыбританиядағы алғашқы биік деңгейлі каналды салды. Ол шәкірттерін жақсы дайындады, олардың көптегені өзінің жарқын мансабын жасады. Ең бастысы, ол өз жұмысын кеңірек әлеуметтік тұрғыдан түсінді, Ливерпульдің саясаты мен саудасына белсенді қатысты және қаланың өңірмен тығыз байланыста болуын қажет деп білді. Оның еңбегі Ливерпульдің әлемдегі ең ірі портердің біріне айналуына негіз салды және оның қайтысынан кейін көп ұзамай басталған өнеркәсіптік революцияға үлкен үлес қосты.