Кіріспе

Мексиканың дәстүрлі әйелдер киімі Катарина де Сан-Хуан, сондай-ақ Қытай Поблана деп белгілі.

China poblana (әдеби мағынасы – Пуэблалық қытай әйел) Мексикадағы әйелдердің дәстүрлі киім стилі деп есептеледі, бірақ шындығында ол 19 ғасырдың екінші жартысында жоғалып кеткенге дейін елдің орталық және оңтүстік-шығыс аймақтарындағы кейбір қалалық жерлерге ғана тән болды. Поблана – Пуэбла қаласының әйелдері.

Қытайдың мәдени көріністері

ХІХ ғасырдағы қытай киімі киген әйелдердің сипаттамалары оларды бірден тартымды да, сонымен бірге сол заман үшін тым ашық деп көрсетеді. Ерлер бұл әйелдерді күңгірт терісі, "тоқ" бірақ "семіз" емес денесі мен беті үшін әдемі санаған, ең бастысы – олардың сұлулықтарын жасанды түрде күшейтуге тырыспауы жоғары әлеуметтік топтағы әйелдерден ерекшелендірді. Автор Хосе Мария Ривера атап өткендей, егер қытай әйелі корсет көрсе, ол оны қасиетті Урсула мен Он бір мың қызға қолданылғандай азаптау құралы деп ойлар еді; ал оның беті "торттың глазурі" емес, керісінше, бет-әлпетіндегі бояулар жуылғанда көрінетін "әдепті" әйелдердің сипаттамасы еді.

Осы тұрғыдан алғанда, қытай әйелінің киімі тым провокациялық деп есептелді. XIX ғасырдың бірінші жартысында осы әйелдерді білген заманауи мексикалық журналистер мен шетелдіктер шаруа әйелдерінің киімі олардың әйелдік пішінін көрсеткенін немесе осы әйелдерге тән барлық сұлулықтың орынды белгісі болғанын атап көрсетеді. Олар сол дәуірде танымал болған жарап музыкасының шебер бишілері ретінде, сондай-ақ ХХ ғасырдың фольклорлық жараптарының құрамына кіретін Эль Атоле, Эль Агуалулько, Эль Паломо сияқты билердің үлгісі ретінде, тазалық пен тәртіптің символы ретінде сипатталды; "өз адамына" адал, бірақ сонымен бірге сексуалдық тұрғыдан еркін деп есептелді.

Қытайдың сәндік дизайнының шығу тегі

Осы мақаланың кіріспесінде айтылғандай, пуэблана киімінің Пуэбладан шыққандығы кейде күмәнданып келген. Халық арасында танымал болған «қытай» бейнесі мен тарихи Қытайдың киімі арасындағы байланыс – бұл Катарина де Сан-Хуанға сілтеме жасау арқылы, 20 ғасырдың басындағы мексикалық мәдениеттің дамуының нәтижесі. Шындығында, «лас-чинас» 19 ғасырда, Катарина де Сан-Хуан қайтыс болғаннан кейін бір ғасырдан астам уақыт өткен соң, анық мемге айналды. Жазушы Гаувин Александр Бейли мынаны атап көрсетеді: