Александр фон Фалькенхаузен және AFM жарық машиналарын құрастырушылығы

Кіріспе

Автомобиль өндіруші Алекс фон Фалькенхаузен Моторенбау (AFM) (бірақ кейбір дереккөздер М Мюнхенді білдіреді деп мәлімдейді) – неміс жарыс машинасының конструкторы. Команданы Александр фон Фалькенхаузен құрды, ол 1930 жылдары BMW-ның 328 моделін әзірлеуде маңызды инженер болған, Альфред Бонинг, Эрнст Лоф және Фриц Фидлермен бірге жұмыс істеді. 328 – 1930 жылдардың соңындағы Еуропадағы үстем спорттық автомобиль және 1940 жылы Италияның Брешиа қаласында өткен Mille Miglia жарысының жеңімпазы атанды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін фон Фалькенхаузен Мюнхенде гараж ашты, онда ол соғысқа дейінгі 328 машиналарын жаңартып, кейбіреулерін бір орындық машиналарға айналдырды. 1948 жылы ол 328 қозғалтқышымен өзінің жеке автомобиль маркасын құрды. Нәтижесінде, 1949 жылы Ханс Штук басқаратын Формула 2 AFM 1 пайда болды, ол Гренцландрингте үшінші орын алды. AFM Монцадағы Autodromo GP жарысында Штук рульде тұрып, Альберто Аскари мен Хуан Мануэль Фанхионың Ferrari машиналарын жеңіп, кезеңнің жеңімпазы болды. Фриц Рисс, Карл Гоман, Вилли Хекс және Манфред фон Браухич басқа машиналарда жарысты. 1951 жылы Штук Рихард Кухен жобалаған жеңіл V8 қозғалтқышын әзірлеуге қатысты және 1951 жылы Гренцландринг F2 жарысын AFM 4 "Кухен" деп аталған машинамен жеңіп алды. 1952 жылғы F1 маусымы мен 1953 жылғы F1 маусымы бойынша Әлем чемпионатының жүргізушілер біріншілігі Формула 2 ережелері бойынша өткізілді, бұл AFM машиналарына бірнеше Әлем чемпионаты кезеңдерінде бәсекелесуге мүмкіндік берді. 1953 жылға қарай машиналардың бәсекеге қабілеттілігі төмендеді және сол жылы F2 құлдырағаннан кейін марка мен команда жойылып кетті. Ал Фрайхерр фон Фалькенхаузен 1954 жылы қайтадан BMW-де жұмыс істей бастады және келесі 20 жылдан астам уақыт бойы олардың Rennsportabteilung бөлімін басқарды.

Әлем чемпионатына қатысу: 195253

Әлем чемпионатының Гран-присіне қатысқан алғашқы AFM – 1952 жылы Швейцария Гран-приінде Stuck үшін қатысқан заводтық машина болды. Stuck, Enrico Platé командасымен қатысқан Maserati-ін жүргізген Гарри Шелл сияқты белгілі жүргізушілерді жеңіп, 14-орынға ие болды. Дегенмен, ол Джузеппе Фаринаның заводтық Ferrari машинасының поул уақытынан 14 секундқа қалып қойды. Жарыста Stuck, бесінші айналымда Küchen қозғалтқышы бұзылғанға дейін бірте-бірте артқа шегінді. 1952 жылы AFM машиналары қатысқан тағы бір жарыс – Германия Гран-приі. Willi Heeks, Helmut Niedermayr, Ludwig Fischer және Willi Krakau жеке меншік көліктерін қатыстырды, барлығы заводтық команданың ұнататын Küchen қозғалтқышының орнына BMW қозғалтқыштарын қолданды. Fischer мен Krakau жарысқа қатыспады, ал Niedermayr 22-орында болды, ал Heeks керемет 9-орынды иеленді. Ол Jean Behra-ның Gordini машинасының ішінде бірнеше заводтық машиналардың алдында біліктілік алды. Жарыс басталғанда, Heeks бірінші айналымда Paul Pietsch-тің Veritas және Ernst Klodwig-тің BMW машиналары қиындыққа тап болғандықтан 7-орынға көтерілді, ол 5 айналымға дейін сақталды. Алайда, 6-шы айналымда ол BMW қозғалтқышымен мәселелерге тап болды және 8-ші айналымның соңында жарыстан шықты. Осы уақыт аралығында Niedermayr өзінің нашар старттық орнынан керемет прогресс жасады. Heeks жарыстан шыққаннан кейін, оның отандасы 9-орынға көтерілді. Басқалардың қателіктерін пайдаланып, Niedermayr жарысқа көтерілді және 9-шы айналымда Robert Manzon-ның Gordini дөңгелегін жоғалтқанда француздың 8-орынын иеленді. Ол жарыстың соңында Toni Ulmen-нің Veritas машинасынан оқшауланды, бірақ машинаны 9-орында аяқтады, бұл чемпионат жарысында AFM үшін алғашқы финиш. Келесі жылы Германияда AFM қайтадан қатысты. Stuck тағы да қатысты, бірақ бұл жолы жеке. Ол тағы бір басқа қозғалтқышты қолданды, ол Bristol тік алты цилиндрлі қозғалтқыш еді. Оған жеке машинасымен Günther Bechem және өткен жылы өте жақсы өнер көрсеткен Niedermayr үшін машина жүргізуші Theo Fitzau қосылды. Niedermayr өзі 1952 жылы Grenzlandring трассасындағы апатта кем дегенде 13 көрерменнің қаза болуына себеп болғаннан кейін жарыстан шықты. Bechem мен Fitzau екеуі де BMW қозғалтқыштарын қолданды. Fitzau 21-орында біліктілік алды, ол Ferrari үшін поулде тұрған Alberto Ascari-ден 80 секундтан астам қалып қойды. Stuck 23-орында болды, ал Bechem 30-орында, Nürburgring трассасының ерекше ұзындығының арқасында Ascari-дің уақытынан екі минуттан астам қалып қойды. Stuck бірінші айналымда жаңа қозғалтқышы бұзылғандықтан жарыстан шықты. 4-айналымның соңына қарай Bechem мен Fitzau да ұқсас қозғалтқыш проблемаларынан жарыстан шықты. AFM-нің F1 чемпионатындағы соңғы қатысуы сол жылдың соңында Италия Гран-приінде болды, өйткені Stuck қайтадан қатысты. Ол Johnny Claes-тің Connaught-ын ғана жеңіп, соңғы орынды иеленді. Дегенмен, ол жарыста 14-орынды иеленді, себебі ол қиындықтарға тап болған жоқ. Ол жеңімпаз Хуан Мануэль Фангиодан 13 айналымға қалып қойды. Гран-при жарыстары 1953 жылдың соңында F2 ережелерін тоқтатып, AFM сахнадан шықты. Олардың ең жақсы нәтижесі Niedermayr-дің 1952 жылғы Германия Гран-приіндегі 9-орыны болып қалды.

The first AFM to be entered in a World Championship Grand Prix was a works car entered for Stuck at the 1952 Swiss Grand Prix. Stuck qualified the car 14th, beating some established names such as Harry Schell, who was driving a Maserati entered by Enrico Platé. However, he was some 14 seconds behind the pole time of Giuseppe Farina's works Ferrari. In the race, Stuck dropped back steadily until Küchen's engine failed him on the fifth lap. The other race of 1952 to feature AFM cars was the German Grand Prix. Privately owned cars were entered by Willi Heeks, Helmut Niedermayr, Ludwig Fischer and Willi Krakau, all using BMW engines instead of the Küchen unit favoured by the works team. Neither Fischer nor Krakau started the race, and while Niedermayr was down in 22nd place, Heeks qualified his car a magnificent 9th. He qualified ahead of several works cars, including Jean Behra's Gordini. Come the race, Heeks took advantage of both Paul Pietsch's Veritas and Ernst Klodwig's BMW running into trouble on the opening lap, and moved up to 7th, where he remained for 5 laps. However, on lap 6, he began to suffer with the BMW engine in his car, and by the end of the 8th lap, he was out. Meanwhile, Niedermayr had been making fantastic progress from his lowly grid slot. Heeks' retirement moved his compatriot up into 9th place. By capitalising on other's mistakes. Niedermayr had moved up through the field, and when Robert Manzon's Gordini lost a wheel on the 9th lap, he inherited the Frenchman's 8th place. He was passed by Toni Ulmen, driving a Veritas, late in the race, but still brought the car home in 9th, the first ever finish for an AFM in a championship race. AFMs were back in action in Germany the following year. Stuck entered once again, privately this time. He was using yet another different engine, the Bristol straight six. He was joined by Günther Bechem in his privately entered machine, and Theo Fitzau, driving a car for Niedermayr, who had performed so well in it himself the previous year. Niedermayr himself had retired from racing after killing at least 13 spectators during a crash at the Grenzlandring in 1952. Both Bechem and Fitzau were using BMW engines. Fitzau was the highest qualifier, in 21st place, over 80 seconds behind Alberto Ascari on pole for Ferrari. Stuck was 23rd, while Bechem, down in 30th, was well over 2 minutes shy of Ascari's time, made possible by the extreme length of the Nürburgring circuit. Stuck was out on lap 1, as his new engine failed. By the end of lap 4, Bechem and Fitzau were also out with similar engine problems. AFM's last appearance in championship F1 came at the Italian Grand Prix later in the year, as Stuck entered his car again. He qualified second last, beating only Johnny Claes's Connaught. However, he finished 14th in the race, simply by virtue of not running into difficulties. He was 13 laps behind the victorious Juan Manuel Fangio. As Grand Prix racing abandoned the F2 regulations at the end of 1953, so AFM withdrew from the scene. Their best result remained Niedermayr's 9th place at the German Grand Prix of 1952.