Ламберто Леони: Итальяндық жарыс жолдарының тарихы
Lamberto Leoni
Ламберто Леони: итальяндық автокөлік спорты шебері (1953 ж.т.). Формула-1 жүргізушісі, жарыстарға қатысып, нәтиже көрсетпеген. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық жарыс жүргізушісі (туған 1953)
Italian racing driver (born 1953)
Ламберто Леони (24 мамыр 1953 жылы Аргентада туған) – Италияның бұрынғы жарыс жүргізушісі. Ол Формула-1 әлем чемпионатының бес Гран-присіне қатысып, үш рет ілікпеді. Чемпионат ұпайларын ол жинаған жоқ.
Lamberto Leoni (born 24 May 1953 in Argenta) is a former racing driver from Italy. He participated in five Formula One World Championship Grands Prix, failing to qualify for three of them. He scored no championship points.
Мансап
Италия Формула 3 жарысынан кейін Леони 1976 жылы Еуропа Формула 2 жарысына қатысты. Алғашқы жарысында Массимо Чиккоццидің Scuderia del Passatore командасымен Эсторил автодромында үшінші орын алды. Содан кейін Жанкарло Минардидің Scuderia Everest командасы үшін жарысты, бірақ нәтижелер әртүрлі болды. Оның ең жақсы нәтижесі келесі маусымда Мисанода Scuderia Trivellato командасының машинасымен жеңіске жеткен кезде болды. 1977 жылы Леони Суртиз командасымен 1977 жылғы Италия Гран-присінде Формула 1-де дебют жасады, Верн Шуппанды ауыстырды, бірақ біліктілікке өте алмады. Келесі жылы ол Моррис Наннның Ensign командасына қосылды. Леони 1978 жылғы Аргентина Гран-приінің бастапқы жарысына қатысты, бірақ 28 айналымнан кейін қозғалтқыш бұзылғандықтан жарыстан шығуға мәжбүр болды. Бразилиядағы келесі жарыста Леони тағы да біліктілік алды, бірақ жарысқа қатыса алмады, өйткені қалыптасу айналымында беріліс бұзылды. Оңтүстік Африка мен АҚШ-тағы келесі екі жарыста машинаны біліктілікке жеткізе алмағаннан кейін Леони командадан кетіп, оның орнына Жакки Икс келді. Леони Формула 2-ге, содан кейін Формула 3000-ға оралды. 1987 жылы ол өзінің First Racing командасын құрды. Марко Апичелла мен Пьерлуиджи Мартини жеңіске жеткен бірнеше сәтті маусымнан кейін, 1989 жылы Леони Рихард Дивила және Габриэль Таркини жасаған машинамен Формула 1-ге қатысуға тырысты, бірақ әрекет сәтсіз аяқталды. Алайда, машина нашар құрастырылған еді және Леони екінші шасси тапсырысса да, Формула 1-де команданың тәжірибесін тоқтатуды шешті. Екінші шассиді кейіннен Эрнесто Вита өзінің сәтсіз Life командасы үшін сатып алды. Кейін Леони Апичелланың мансабын басқарды, ол 1994 жылы Супер Формула Чемпионатын жеңіп алды және 1993 жылы Иордания Гран-приімен Формула 1-де жарысқа қатысты. 1990 жылдардың басында Леони жарыс мансабын қайта бастады, моторлық қайық жарысына қатысты. Ол бірнеше жарыста жеңіске жетіп, 1993 жылғы Әлем Чемпионатында шамадан тыс қалып қойды.
After racing in Italian Formula 3, Leoni graduated to European Formula 2 in 1976. He had a promising start, finishing third in his first race with Massimo Ciccozzi's team Scuderia del Passatore at Autódromo do Estoril. He then raced for Giancarlo Minardi's Scuderia Everest, with mixed results. His best result came the following season, when he won at Misano with a car fielded by Scuderia Trivellato. In 1977 Leoni made his Formula One debut with Surtees at the 1977 Italian Grand Prix, replacing Vern Schuppan, but failed to qualify. The following year he joined Morris Nunn's Ensign. Leoni qualified for the opening event, the 1978 Argentine Grand Prix, but was forced to retire the car after 28 laps because of an engine failure. At the following race in Brazil, Leoni once again managed to qualify but was prevented from starting the race after his transmission broke down during the formation lap. After failing to qualify the car in the following two races in South Africa and the United States, Leoni departed from the team and was replaced by Jacky Ickx. Leoni returned to Formula 2 and then Formula 3000. In 1987 he formed his own First Racing team. Following a few moderately successful seasons, with wins for drivers Marco Apicella and Pierluigi Martini, in 1989 Leoni made an abortive attempt to enter Formula One with a car designed by Richard Divila and Gabriele Tarquini at the wheel. The car, however, was poorly assembled and although Leoni commissioned a second chassis, he eventually elected to end the team experience in Formula One. The second chassis was then purchased by Ernesto Vita for his unsuccessful Life outfit. Leoni subsequently managed the career of Apicella, who ended up winning the Super Formula Championship in 1994 and have an outing in Formula One with Jordan Grand Prix in 1993. In the early 1990s, Leoni resumed his racing career by becoming involved in powerboat racing. He was able to win several races and narrowly missed the 1993 World Championship.