Роджер Уильямсон (1948-1973) – британдық автожарысшы, 2 мәрте Формула-3 чемпионы. Голландия Гран-приінде қаза болды. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық жарыс жүргізушісі (1948–1973)
British racing driver (1948–1973)
Роджер Уильямсон (2 ақпан 1948 – 29 шілде 1973) – британдық жарыс жүргізуші және екі мәрте Ұлыбритания Формула 3 чемпионы. Ол Голландия Гран-приінде, Нидерландтағы Зандвоорт трассасында өткен екінші Формула 1 жарысы барысында қаза тапты.
Roger Williamson (2 February 1948 – 29 July 1973) was a British racing driver and a two time British Formula 3 champion, who died during his second Formula One race, the 1973 Dutch Grand Prix at Zandvoort Circuit in the Netherlands.
Өмірбаян
Уильямсон Лестерширдегі Эшби-де-ла-Зуч қаласында дүниеге келген. Ол 1971 және 1972 жылдары Ұлыбритания Формула-3 чемпионатында жеңіс одіс. 1973 жылы оған March Engineering командасының Формула-1 командасында жүргізуге мүмкіндік ұсынылды. Уильямсон бастапқыда BRM командасы үшін сынақтан өтті, бірақ оның менеджері бұрынғы маусымда March командасының көрсеткіштері жақсы болғандықтан, March ұсынысын қабылдауға кеңес берді.
Williamson was born in Ashby de la Zouch, Leicestershire. He won the 1971 and 1972 British Formula 3 Championship titles. In 1973, he was offered a drive in the March Engineering works Formula One team. Williamson originally tested for the BRM team, but his manager advised him to take the March offer, as March had a slightly stronger performance in the previous season.
Өлім
Формула-1-дегі дебюті 1973 жылғы Британдық Гран-приден кейін Уильямсонның екінші Формула-1-ге қатысуы 1973 жылғы Голландия Гран-приінде Зандворт трассасында болды. Сегізінші айналымда, Туннель Остқа (Шығыс туннелі) жақын, жоғары жылдамдықта келе жатып, дөңгелегінің жарылуына күдік туды, нәтижесінде машинасы аударылып, өртеніп кетті. Уильямсон соққыдан ауыр жарақат алмады, бірақ жылдам жалынға тоңған машинаның астында қалды. Трасса маршалдары нашар даярланған және жеткіліксіз жабдықталған болды, сондықтан оған көмектесе алмады. Басқа пилот, Дэвид Пурли, досының апатына куә болғаннан кейін өзінің жарысын тоқтатып, Уильямсонды құтқаруға қауқапты және батыл әрекет жасады. Ол әлі де белсенді трассадан Уильямсонның машинасына жүгіріп барып, оны тік бұруға тырысты, содан кейін маршалдан өрт сөндіргіш алып, жалынға тоңған машинаға қайтып келді. Ол машинаға сөндіргіштің мазмұнын құйып, басқаларға көмекке шақырды. Пурлидің машинаны тік бұруға және жалынды сөндіруге жасаған тырысы сәтсіз аяқталды, ал маршалдар жалынға төзімді киімсіз машинаны жылжыта алмады. Пурли кейіннен Уильямсонның машинаның астынан айқайлағанын естігенін айтты, бірақ алғашқы өрт сөндіру машинасы келгенге дейін және өрт сөндірілгенге дейін Уильямсон уықталып қайтыс болды. Көптеген жарыскерлер Пурлиді апатқа ұшыраған машинаның пилоты деп жаңылыстырып, жанған машинаны бос деп ойлағандықтан, ешқайсысы көмекке тоқтаған жоқ, тіпті Пурли трассада тұрып, оларға тоқтауға қолмен белгі бергеніне қарамастан жарыс жалғасты. Сонымен қатар, трасса маршалдары пилоттар киетіндей отқа төзімді костюмдер емес, қарапайым блейзер киіп жүрді, сондықтан олар үлкен жалынға жақындаса алмады. Кейін Пурли Уильямсонды құтқаруға жасаған батылдығы үшін Джордж медалімен марапатталды. Оқиғаның фотосуреттерінен жасалған серия, Пурлидің анық көрінетін отырыққан және ақырында күйзеліске ұшыраған бейнесін көрсетті, сол жылы World Press Photo жүлдесінің «Фото тізбектері» номинациясын жеңіп алды. Уильямсонның денесі кейіннен кремацияланып, күлі белгісіз жерге қойылды. Апаттан кейінгі жылдары барлық трасса маршалдары міндетті түрде отқа төзімді киім киюге міндеттелді, осылайша олар өрт болған жағдайда көмек көрсете алады. Келесі бірнеше жыл ішінде апат болған жерлерде тоқтап, құтқару жұмысына көмектесетін пилоттардың саны да көбейді, әсіресе 1976 жылғы Германия Гран-приінде. Уильямсон қайтыс болған кезде 25 жаста болды. 2003 жылы, оның қайғылы апатының отызыншы жылдығында, Уильямсонның қола мүсіні оның туған жері Лестерширдегі Донингтон Парк трассасында ашылды. Сол кездегі иесі Том Уитткрофт Уильямсонға қаржылық қолдау көрсеткен және Уильямсонның қайтыс болған күнін «өмірімдегі ең қайғылы күн» деп сипаттады.
After his Formula One debut at the 1973 British Grand Prix, Williamson's second Formula One appearance was at the 1973 Dutch Grand Prix at Zandvoort Circuit. On his eighth lap, a suspected tyre failure at the high speed esses near the Tunnel Oost (East Tunnel) caused his car to flip upside down and catch fire. Williamson had not been seriously injured by the impact, but was trapped under the car which was swiftly engulfed in flames. The track marshals were both poorly trained and badly equipped, and did not assist him. Another driver, David Purley, upon witnessing the crash of his friend, abandoned his own race and pulled over in a desperate and valiant attempt to rescue Williamson. He ran across the still active track to Williamson's car and tried to turn it upright, before grabbing a fire extinguisher from a marshal and returning to the engulfed car. He emptied it on the car and signalled for others to help. Purley's efforts to turn the car upright and extinguish the flames were in vain, and the marshals were unable to handle the vehicle without flame retardant overalls. Purley later stated he could hear Williamson's screams from underneath the car, but by the time the first fire engine arrived and the fire was extinguished, Williamson had died of asphyxiation. As most racers mistakenly identified Purley as the driver of the crashed car, and therefore thought the burning car to be empty, none of them stopped to help and the race continued, even as Purley stood on the circuit and gestured with his hands for them to stop. Furthermore, the track marshals were wearing normal blazers and not the fire resistant overalls which the drivers wore, and thus were not able to go near the large flames. Purley was later awarded the George Medal for the bravery he displayed in attempting to rescue Williamson. A series of photos of the incident, showing a clearly desperate and ultimately dejected Purley, won that year's World Press Photo award for Photo Sequences. Williamson's body was later cremated with his ashes being taken to an undisclosed location. In the years following the accident, fire resistant clothing would become mandatory for all trackside marshals so that they would be able to assist in the event of a fire. The next few years also saw a noticeable increase in drivers stopping at accident sites to assist in rescue efforts, notably at the 1976 German Grand Prix. Williamson was 25 years old at the time of his death. In 2003, on the thirtieth anniversary of his fatal crash, a bronze statue of Williamson was unveiled at the Donington Park circuit in his native Leicestershire. Then owner Tom Wheatcroft had provided financial backing to Williamson, and described the day Williamson died as "the saddest day of my life".