Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс мотоцикл жарысшысы және жарыс жүргізушісі (1906–1976)
German motorcycle racer and racing driver (1906–1976)
Антон "Тони" Ульмен (25 қаңтар 1906 – 4 қараша 1976) – Германияның Дюссельдорф қаласынан шыққан мотоцикл және жарыс жүргізушісі. Оның жарыс мансабы 1925 жылы 250 см³ Velocette мотоциклімен басталды. 1927 жылы ол 350 см³ Velocette мотоциклімен Нюрбургрингтегі алғашқы жарысты жеңіп алды. 1929 жылы ол Ганновер қаласының жанындағы уақытша жарыс трассасы Эйленридеде 350 см³ класында жеңіске жетті. 1949 жылдан 1952 жылға дейін ол төрт рет Германияның спорттық автомобильдер мен Формула 2 чемпионатында жеңіске жетті.
Anton "Toni" Ulmen (25 January 1906 – 4 November 1976) was a German motorcycle and racing driver from Düsseldorf, Germany. His racing career started in 1925 on a 250 cc Velocette. In 1927 he won the opening race of the Nürburgring on a 350 cc Velocette. In 1929 he won the 350 cc class on the Eilenriede, a non permanent race course near Hannover. From 1949 to 1952, he was four times German sports car and Formula 2 champion.
Шебер, кәсіпкер және жарыскер
Мектепті бітіргеннен кейін Ульмен Motorradwerkstatt Hasenclever компаниясында стажерлікке түсті. Оқуын аяқтаған соң, ол ағасы Андреаспен бірге Gebrüder Ulmen компаниясын құрды. Олар Дюссельдорф қаласында Opel өкілдігін ашты. Ульмен 1925 жылы 250 куб.см Velocette мотоциклімен Großen Deutschland Rundfahrt жарысында қатысып, автоспорттағы мансабын бастады. Екі жыл өткен соң, 350 куб.см Velocette мотоциклімен ол алғашқы Eifelrennen жарысын жеңіп, Нюрбургрингте өткен Deutsche Tourist Trophäe кубогын иеленді. 1929 жылы ол тағы да маңызды неміс жарысында, Ганновердегі 350 куб.см Eilenridederennens жарысында жеңіске жетті. 1930 жылы Ульмен NSU компаниясының штаттағы жүргізушісі болды.
After leaving school, Ulmen served an apprenticeship as a machinist with Motorradwerkstatt Hasenclever. When he finished there, he founded Gebrüder Ulmen, with his brother Andreas. They become the representatives of Opel for Düsseldorf. It was in 1925 that Ulmen began his career in motorsport, at the Großen Deutschland Rundfahrt on a 250cc Velocette motor cycle. Two years later can riding a 350 cc Velocette he won the first Eifelrennen, to claim the Deutsche Tourist Trophäe, the inaugural race held on the Nürburgring. In 1929, he won another major German race, the 350cc race of Eilenridederennens in Hanover. By 1930, Ulmen was a works rider for NSU.
Соғыстан кейін
Соғыстан кейін ол автожарыстарға көшті, алғашқы ірі спорттық жарысы Карлсруэ-Дурлахта BMW 328 машинасымен өткенде екінші орын алды. Бір жыл өткен соң, 1947 жылы ол «Жылдың үздік неміс спорттық автомобиль жүргізушісі» атағын иеленді. 1949 жылғы маусымда Ульмен тоғыз жарыста жеңіске жетті, оның ішінде Solituderennen және DMV Grenzlandringrennen жарыстары бар. Ол Мюнхен, Нюрбургринг, Саксенринг және Кёльнер Курста да жарыстарда жеңіп алды. Сондай-ақ ол сол маусымда жеті рет екінші орынға ие болды. 1950 жылы Нюрбургрингте Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германияның алғашқы Гроссер Присі өтті, онда ол ашық дөңгелекті Veritas RS машинасымен төртінші орынды алды. Осы машинамен ол Швейцариядағы Preis der Ostechweiz Erlen жарысында күтпеген үшінші орынды иеленді, тек Луиджи Виллорези мен Роберто Валлоне Scuderia Ferraris жүргізушілері ғана одан жоғары шықты. Соғыстан кейін 1950 жылға дейін неміс автомобильдері мен жүргізушілеріне шетелдік жарыстарға қатысуға тыйым салынған еді. Ол 1949 жылы алғаш рет жеңіп алған Германия чемпионы атағын сақтап қалды. Хоккенхайм, Шауинсланд Хиллклимб және Гренцландрингте жеңіске жетті, бірақ жанармай багының ақауларына байланысты жарыстан шықты. Ол Германия Гран-приіне оралды, онда Veritas машинасының қарсыластарына қарағанда нашар қуаты болғанына қарамастан, сегізінші орынды иеленді. Сол маусымда Ульмен тағы да DMV Grenalandringrennen жарысын жеңіп алды. Маусым барысында ол Саксенрингтегі жаттығу кезінде ауыр апатқа ұшырады.
After the war, he turned to car racing, taking a second place in his first major sportscar race, the Karlsruhe Durlach, abroad a BMW 328. A year later, in 1947 he was awarded the title of best German sports car driver of the year. The 1949 season saw Ulmen win nine races, including the Solituderennen and the DMV Grenzlandringrennen. He was won races at München, Nürburgring, Sachsenring and Kölner Kurs. He also recorded seven second place that season. 1950 saw the first Großer Preis von Deutschland after World War II, at the Nürburgring, where he finished fourth in his open wheel Veritas RS. In this car, he also recorded a surprising third place in the Preis der Ostechweiz Erlen in Switzerland, beaten only by the Scuderia Ferraris of Luigi Villoresi and Roberto Vallone. Prior to 1950, there was a ban on German cars and drivers completing in foreign events, after the war. He retained his German Champion title, he first won in 1949. With victories at Hockenheim, the Schauinsland Hillclimb, and the Grenzlandring, but retired due to fuel tank issues. He returned for the Großer Preis von Deutschland, where despite his Veritas's power disadvantage compared to his rivals, his finished eighth. That season also saw Ulmen win the DMV Grenalandringrennen again. During the season, he suffered a heavy crash during a practise session on the Sachsenring
Жолдан алыстату
Жарыстан зейнетке шыққаннан кейін Олмен Deutscher Motorsport Verband (DMW) президенті болды және Германия президенті Теодор Хейсс оның мотоспорттағы жетістіктері үшін Silbernes Lorbeerblatt сыйлығымен марапаттады, бұл Германиядағы спортшы үшін ең жоғары мемлекеттік награда.
Following his racing retirement, Ulmen become president of the Deutscher Motorsport Verband (DMW) and he received the Silbernes Lorbeerblatt award from President of Germany, Theodor Heuss for his successes in motorsport, the highest national award in Germany for an athlete.